Zo
langzaam aan beginnen de sleedoornbessen te rijpen. Vorig jaar werd daar nog
een serieuze ‘grote mensen’-siroop van gemaakt, maar dit jaar hebben we ‘sloe
gin’ in de kast staan, oftewel een likeur op basis van sleedoornbessen en gin. Het is
een fluitje van een cent en misschien vinden uw kinderen het wel leuk om er even uit te gaan en te helpen. Mijn dames wilden
wel heel even de tas open houden voor me, terwijl ik plukte, maar Kleine Chef kon het niets schelen. Die ging liever
naar huis om tv te kijken. Overigens liepen onze dochters door het bos, al
smikkelend van een paar vlierbessen, maar we werden twee keer gewaarschuwd door
voorbijgangers. Oh hemel, of we wel wisten dat onze peuters wilde bessen aan
het eten waren?! Eh ja, dat weten we. Dat zou u ook eens moeten doen, want ze
zijn heerlijk. Je moet alleen niet de groene eten, want die zijn inderdaad licht giftig.
wachten, wachten, wachten...
Maar
goed, sleedoorn dus. Je herkent ze zo. De bessen lijken wel minipruimpjes;
paars en met een grijzig laagje erop dat je eraf kunt vegen. Zo van de struik
zijn ze oneetbaar, want ze zijn vreselijk wrang. Wacht tot ze rijp zijn
(keihard is niet rijp – een rijpe bes laat ook los van de struik) en pluk ze
dan voordat de vogels dat doen. Ze worden zoeter nadat het heeft gevroren, maar
als dat pas laat in het jaar gebeurd, ben je te laat, dus je kunt ze thuis ook
invriezen.
Zorg
verder voor een fles gin. Desnoods kan je uitwijken naar wodka, maar
persoonlijk ben ik verzot op gin, dus het is voor mij geen keuze. Gin heeft van
zichzelf natuurlijk al een fantastisch aroma, dus dat kan alleen maar beter
worden! Verder bestaat er wat onenigheid over de toevoeging van amandelen: een
paar amandelen in de fles geven een sterker aroma van marsepein, wat ook het
effect zou moeten zijn van de sleedoornpitten, maar je kunt het weglaten.
Tenslotte
nog een opmerking over de suiker. Deze kan je op elk moment toevoegen of
aanvullen, dus begin met een klein beetje en vul dit aan totdat de juiste
zoetheid is bereikt. Ik houd zelf van een wat drogere drank, maar je kunt hem
zo zoet maken als je zelf wilt.
Sloe Gin
(Sleedoornlikeur)
400
gr gewassen, rijpe sleedoornbessen
100
tot 160 gr kristalsuiker
1
fles gin (of wodka) van 0.7 L
3 a 4 gekneusde amandelen
1 of 2 weckpotten
Als
er aan de struik nog geen vorst overheen is gegaan, vries de bessen dan 2
nachten in en laat ze ontdooien. Prik ze met een mes of vork in en doe ze in
een weckpot of fles met een wijde hals. Schep de suiker er naar smaak bij, maar
bedenk dat je er later altijd nog meer aan kan toevoegen. Voeg de amandelen toe
en giet de gin of wodka erbij.
Zet
de drank nu donker weg en schud het om de dag om de suiker op te lossen. Je
kunt het na drie maanden proeven, maar je laat het nog beter een jaar lang
staan!
Je
kunt de drank wanneer deze klaar is filteren. Naar verluidt kan je de bessen
opnieuw gebruiken door er een medium sherry op te schenken. Als je dit weer
laat staan, zou er een ontzettend lekker drankje van moeten komen. Ik heb het
nog niet geprobeerd; ik moet eerst op de gin wachten!
Naschrift juni 2014: jaaaa! Hij is fantastisch! Die amandelen zijn een must. Ik denk tenminste dat het lichte marsepeinsmaakje daar vandaan komt. Het is een wat drogere likeur met een hint van wrangheid, maar met een heerlijke volle smaak.
Naschrift juli 2017 - we zijn een paar oogsten verder, maar ik moet nog even vermelden dat u rustig de gebruikte bessen na de gin weer opnieuw kunt wegzetten in medium sherry, zoals hierboven ook staat. Het wordt weer een likeur-achtig drankje, waar je nog goed de sherry in proeft, maar ook duidelijk de sleebessen. Ik voegde geen suiker toe.
.JPG)
.JPG)
