Pasta met daslookpesto, erwten en gevuld ei

Dan nu maar even een echt lenterecept, zo tussen alle virusellende door. Maar je moet wel aan alle ingrediënten kunnen komen... Ik dacht eerst dat de daslook daarin een spelbreker zou zijn, maar die eieren...? Een dochter stelde dus voor om er gevulde eieren bij te maken en dat vond ik een leuk alternatief bij de warme maaltijd, maar bij mijn supermarkten is er inmiddels geen ei meer te krijgen.

Maar goed, voor die pesto moet je dus aan daslook kunnen komen. Bij mij staat het in de tuin en dat is aan te raden. Hoewel het ook in het wild groeit, mag je die dus niet plukken, want het is beschermd. Daslook heeft het namelijk moeilijk in Nederland. Hoe dat komt is mij een raadsel, want als het eenmaal in je tuin staat, kom je er haast niet meer vanaf - het woekert behoorlijk door. (nb. een lezer meldde nav deze blog dat daslook sinds 2017 niet meer beschermd is in Nederland! In België nog wel.) Geen daslook in de buurt? Nou ja, je kunt het vervangen met basilicum + een teen knoflook, maar het is niet hetzelfde. Daslook smaakt grassig of bieslook-achtig met een flinke knoflookgeur. Oh ja, pluk de daslook vóórdat deze in bloei staat, want daarna gaat die knoflooksmaak eraf! Dat is dus over een maand ongeveer.

Pasta met daslookpesto, erwten en gevuld ei

voor de pesto:

60 gr verse daslook

25 gr peterselie (=1 plantje)

30 gr parmezaan, pecorino of een andere harde (vegetarische) kaas (een oude Goudse kan desnoods ook wel)

25 gr pijnboompitjes

50 tot 100 ml olijfolie

Zout naar smaak

verder nodig:

1 a 2 el kappertjes

500 gr doperwten (diepvries)

350 tot 400 gr pasta

En voor de eieren (1,5 tot 2 eieren p.p.) kan je dit recept in de link gebruiken, hoewel het een fluitje van een cent is: eieren in 10 minuten hard koken, laten schrikken, pellen en halveren. Eierdooiers prakken met een flinke lepel mayonaise, likje mosterd en een goede snuf kerriepoeder. Op smaak brengen met zout en met dat mengsel vul je de eitjes weer. Koud bewaren.

Voor de pesto maal je alles fijn met een keukenmachine of staafmixer. Een vijzel kan ook hoor – heel klassiek.

Kook de pasta gaar in heel ruim water en voeg daar in de laatste minuten de doperwten aan toe. Giet dan alles af en meng de pesto en kappertjes erdoor. Serveren met de eieren en wat extra kaas.

Nog meer recepten met daslook nodig? Ik schreef al eens over een salade met limabonen en sperziebonen.

Matar Paneer – curry met erwten en paneer

Over Indiase klassiekers gesproken! Deze moest echt nog op mijn lijstje met Indiase curry’s. Dit is de bekende curry met kaasblokjes (paneer) en erwten. Je maakt dit heel simpel veganistisch door de paneer te vervangen met blokjes aardappel. Die kan gebakken zijn of gewoon gekookt. En dan heet het 'aloo matar'.

Matar Paneer – curry met erwten en paneer

Vegetarisch recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

1 tl = 5 ml / 1 el = 15 ml – ik gebruik maatschepjes

150 gr ui, grof gesnipperd

3 cm gember (zo’n 20 gr)

3 teentjes knoflook

1 ruime tl komijnzaad (en niet gemalen komijn)

20 cashewnoten (dat bindt de saus)

1 el (zonnebloem)olie of ghee

½ tl kurkuma

500 ml passata (gezeefde tomaten)

1 iets opgehoogde el korianderpoeder

1,5 tl gemalen komijn

2 tl garam masala

1/2 tl chilipoeder of meer naar smaak

1/2 tl gemalen kardemom

snuf zwarte peper

zout naar smaak

½ tl suiker

optioneel: een ½ el kasuri methi (=gedroogd fenegiekblad)

optioneel: kneepje citroensap

ongeveer 400 g paneer, in blokjes (Indiase kaas)

400 gr erwten (uit de diepvries, niet uit een pot!)

250 ml water

Doe de uien, gember, knoflook, komijnzaad en cashewnoten in een keukenmachine of blender en maal het fijn tot een puree.

Verhit de olie in een braad- of hapjespan en bak de uienpuree tot deze bruin begint te worden. Voeg kurkuma toe en bak tot het mengsel droger wordt. Voeg de gezeefde tomaten toe en bak het nog 3 a 4 minuten.

Voeg alle resterende specerijen toe. Bak verder tot het mengsel weer dikker wordt. Voeg dan de erwten toe en het water. Laat dit nog eens een paar minuten pruttelen en breng dan op smaak met zout, peper en eventueel kasuri methi en citroensap. Voeg eventueel meer water toe als je de saus dunner wilt hebben.

Bak ondertussen de paneer bruin in een koekenpan (hoewel je deze ook ongebakken kunt eten!) en voeg deze ook toe. Serveren met rijst, naan of pappadums.

Pasta met doperwten-gorgonzolasaus en snijbonen

Verrassend gemakkelijk en snel. Het lijkt ‘gedoe’ om de helft van de doperwten te verwerken als saus en de andere helft als groente-component, maar het werkt erg goed qua smaak met de gorgonzola. En zo ingewikkeld is het nou ook weer niet. Je hebt een pan met groente, een pan pasta en de saus. En toch moet dit wel binnen 20 minuten op tafel kunnen staan. De meeste tijd heb je nodig om de bonen gaar te bakken.

Ook de kinderen smulden ervan en de pan ging schoon op. Dit herhalen we nog eens.

Pasta met doperwten-gorgonzolasaus en snijbonen

Gebaseerd op een recept uit de Delicious van oktober 2017

recept voor 2 grote + 2 a 3 kleine mensen

400 – 500 gr (verse) snijbonen (diepvries kan ook), in reepjes

2 el olie

400 gr doperwten uit de diepvries (in twee porties van 200 gram)

zout

150 ml witte wijn + een scheut voor de snijbonen

1 teen knoflook (heel)

150 ml (light) kookroom (ik houd erg van de light kookroom van de Lidl)

100 gr (dolce) gorgonzola

300 – 400 gr pasta

wat gehakte hazelnoten of pijnboompitten

Verhit de olie in een hapjespan en roerbak de gesneden snijbonen gaar in zo’n 15 minuten (diepvriesboontjes zullen sneller gaar zijn!). Schenk er na een paar minuten een scheut wijn bij, omdat het anders te droog bakt. In de laatste 5 minuten 200 gram doperwten toevoegen en mengen. Breng op smaak met zout.

Ondertussen de saus maken: breng de wijn aan de kook met de andere 200 gram erwten en de hele teen knoflook. Laat dat 2 a 3 minuten koken. Voeg dan de kookroom toe en blender/staafmixer het tot een saus (inclusief die teen knoflook). Smelt de gorgonzola erin, breng op smaak met zout, en laat het pruttelen tot de rest klaar is.

Ondertussen ook de pasta gaar koken. Daarna de pasta mengen met de saus en de snijbonen. Garneer met wat gehakte hazelnoten.

Pasta met een salsa van erwten, citroen, basilicum en hazelnoot

De stukjes hazelnoot lagen na het eten als stille getuigen op de rand van de borden van de kinderen. Ach ja, natuurlijk. Wat had ik dan gedacht? Eén van hen had ook de basilicum vakkundig gescheiden van de rest. Maar de rest aten ze gewoon op. Dat dan weer wel. Het was eigenlijk ook gewoon een prima, licht pastagerecht. De koude salade/saus/salsa/soort van pesto (tja… wat is dit??) serveer je er als hoopje bovenop, alhoewel het is aanbevolen om het bij kinderen dus zo snel mogelijk door de pasta te roeren, onder het motto ‘wat niet weet, wat niet deert’.

De pasta is de nieuwe Grand'Italia Formati Regionali en dan wel de pastasoort orecchiette (‘oortjes’). Dan weet u dat ook weer. Die oortjes waren erg fijn. Natuurlijk zijn ze door een machine gewalst, maar je zou zweren dat ze door een Italiaanse oma met de hand waren gemaakt. Ze waren ook mooi dik en fluffy. Als je eens iets extra’s wilt doen, zijn ze erg geschikt. Wel iets duurder met zijn 1,99 euro voor 400 gram.

Voor de saus kan je gewone gezeefde tomaten gebruiken, maar Grand Italia stuurde mij ook de nieuwe Salsa Rustica op; een saus van 100% tomaat, niet helemaal glad gepureerd als passata, maar nog wat 'korrelig'. Echt stukjes zaten er namelijk ook niet in. Ook de saus beviel prima (1,19 euro voor een pot van 350 gram).

Pasta met een salsa van erwten, citroen, basilicum en hazelnoot

recept voor 3 a 4 personen

vegetarisch, veganistisch

Voor de doperwten:

50 gr hazelnoten

300 gr doperwten (diepvries, geen blik/pot!)

50 gr gedroogde tomaten op olie, in stukjes gesneden

fijngeraspte schil van een kleine citroen

handvol vers basilicum, gehakt

zout en peper naar smaak

scheutje oljfolie

Voor de tomatensaus:

scheutje oljfolie

1 ui, gesnipperd

1 teen knoflook, gesnipperd

1 mini-blikje geconcentreerde tomatenpuree (70 gr)

400 ml gezeefde tomaten of een basis tomatensaus (ik gebruikte een pot Grand Italia Salsa Rustica van 350 gr)

½ blokje groentebouillon

1 tl oregano

Verder nodig:

300 – 400 gr pasta

Breng een pan met water aan de kook en laat de doperwten 2 – 3 minuten koken. Spoel ze daarna af met koud water en laat ze goed uitlekken. Doe ze in een kom.

Rooster de hazelnoten in een droge koekenpan tot ze iets kleuren en hak ze met een groot mes fijn. Doe ze bij de erwten, samen met de gedroogde tomaten, fijn geraspte citroenschil, basilicum, zout en peper. Giet er een scheutje olijfolie bij en zet het apart.

Fruit de ui in een scheutje olie in een hapjespan of koekenpan. Doe de knoflook er in de laatste minuut bij. Voeg de tomatenpuree toe en laat het nog eens een minuut bakken. Voeg tenslotte de  tomatensaus, bouillon en oregano toe. Breng eventueel op smaak met zout.

Kook de pasta gaar en meng deze met de tomatensaus. Serveer de pasta met de erwten.

Pilaf deel 6 - Spaanse paella (vegetarisch)

Dit is deel 6 van een serie over pilaf. Het eerste deel met alle verwijzingen vind je hier.

Is paella het vlaggenschip van de Spaanse keuken? Is er een Spaans recept dat het verder heeft geschopt in de wereld? Ik geloof het haast niet. Net als pilaf heeft ook de paella wereldfaam behaald. Maar wie een origineel recept zoekt, komt van een koude kermis thuis, want de wortels van de paella liggen in het boerenveld en de regels lagen helemaal niet vast. Het was een typisch lunchgerecht voor landarbeiders, die het boven een open vuur kookten, en die deden in de pan wat er toevallig voor handen was. Overigens is een rooksmaakje wel een typisch detail van een originele paella. Tegenwoordig wordt dat handig opgevangen door gerookt paprikapoeder te gebruiken, maar als je een grote barbecue hebt staan, is het misschien wel eens een leuk idee om daar een paella op te maken. Want zo hoort het dus eigenlijk.

Het begon allemaal in ieder geval in Valencia. De arbeiders hadden vast niet veel, maar behalve de rijst kookten ze hun paella met tomaten, uien en bonen (zowel een soort snijbonen als grote, witte bonen). Konijn of kip was ook wel te regelen, en vaak ook slakken. Saffraan is nu een vereiste, maar of die boeren dat nou ook bij zich hadden in hun lunchpakketje...? Het is wel een duidelijke verwijzing naar Iraanse polo en de latere Arabische oorsprong, want paella kwam met wat omzwervingen via Afrika, en de Moorse invasie, in Spanje terecht. Hoe dan ook, met die zojuist genoemde ingrediënten heb je ook het recept van de ‘paella Valenciana’ te pakken. Naarmate de rijst zich verspreidde over Spanje, kwamen daar andere ingrediënten bij zoals vis en zeevruchten, en eigenlijk alles wat daar tussen zit, inclusief dus de paella met vis én vlees. Tegenwoordig is dat waarschijnlijk wat de meeste mensen onder paella verstaan: een rijk gerecht, volgestouwd met zeevruchten, chorizo en kip.

bron: pickuptheforkbuenosaires.com

Twee leuke varianten zijn de zwarte paella die wordt gekleurd met inktvisinkt, en de fideuà. De fideuà is precies hetzelfde als paella, maar wordt niet gemaakt met rijst, maar met gebroken, dunne pastasliertjes, die net als de rijst worden gebakken in olie en daarna alsnog gegaard in bouillon. Ik las een verhaal dat vertelde over een hongerige kapitein die altijd teveel van de rijst at en zodoende niets voor zijn bemanningsleden overhield. De kok verving daarom de rijst met pasta, in de hoop dat zijn baas wat minder zou schranzen. Het recept werd zo goed ontvangen, dat het zich aan land ook snel verspreidde. In Catalonië doen ze er ook nog alioli (bij ons bekender als ‘aïoli’) in, wat de rijst wat romiger maakt. Voor wie het wil proberen, ik vond een recept van Mark Bittman (met vis) en een andere met kip.

Behalve aan de saffraan, kan je aan meer dingen zien dat de paella een lange voorgeschiedenis heeft. Zo heeft paella, net als de oerpilaf (Perzische polo) ook een 'tahdig', een krokant gebakken bodem, maar de Spanjaarden noemen het ‘soccarat’. Ook kreeg ik vorig jaar een mailtje van een lezeres die mij haar recepten voor paella opstuurde. Wat opviel was dat zij haar rijst eerst met geurige specerijen in afgepast water gaar kookt, en pas daarna mengt met het vlees en de groente, om verder te garen. Dat is heel wat anders dan de geijkte manier, die meer lijkt op het koken van risotto: de ongekookte rijst wordt gebakken in olie en daarna in bouillon gegaard. Maar toen ik er even over nadacht, klopte het wel. Wat zij deed was gewoon de aloude techniek uit het Midden-Oosten. Er valt wat voor te zeggen, hoewel ik in het recept hieronder toch de klassieke manier gebruik.

bron: blog.fuertehoteles.com

Paella hoort eigenlijk helemaal niet in het pilafrijtje thuis als je uit zou gaan van langkorrelrijst, want het Spaanse gerecht wordt gemaakt met plompe, korte Bombarijst. De AH verkoopt tegenwoordig paellarijst, maar wanneer je dat toch niet kan vinden, koop dan risottorijst en spoel deze van tevoren grondig af om het zetmeel eraf te spoelen. Het water moet echt een stuk helderder worden voordat het schoon gespoeld is. Helemaal helder zal het trouwens niet snel worden. Bij risotto zorgt het zetmeel voor de romige saus, maar dat moet je bij paella nou juist niet hebben. Gebruik hoe dan ook geen normale langkorrelrijst, zoals basmati. Paellarijst heeft een dikke, korte korrel, zoals risottorijst. Zonder die rijst maak je geen echte paella.

Paella is meestal niet droog gekookt, maar ook niet zo nat als risotto. Het mag nog wel een beetje vochtig zijn. Als dat allemaal niet lukt, kan je je er nog wel uitkletsen met wat Spaanse termen. Want ook in Spanje schijnen ze verschil te maken in droge of natte paella’s. Zo is de klassieke paella ‘seco’ (droog), maar zijn ze er ook als ‘caldoso’ (nat als risotto) of ‘cremoso’ (romig). Kwestie van bluffen aan tafel... :)

Het recept is vegetarisch en een beetje van Ottolenghi en een beetje van de Britse Tesco:

Vegetarische paella

Veganistisch zelfs... maar eerlijk gezegd zou de paella enorm veel baat hebben bij een gebakken of gepocheerd ei op de rijst. En eigenlijk zouden kippenbouillon en stukjes chorizo ook erg welkom zijn... Maar dat is mijn flexitarische insteek. Of misschien is het idee van die alioli hierboven ook wel goed bij paella... Hoe dan ook, er moet wat mij betreft nog wel iets bij. Ik vind hem op deze manier erg uitgekleed.

Het recept is voldoende voor 3 tot 4 personen

scheutje olijfolie

1 ui, gesnipperd

1 teen knoflook, gesnipperd

300 gr paella rijst of desnoods risottorijst (bv Arborio – maar wel goed schoon gespoeld, zie boven)

2 krappe tl gerookt paprikapoeder

eventueel een snufje chilipoeder of chilivlokken

1 tl kurkuma

700 ml groentebouillon (met 1 blokje gemaakt is voldoende)

100 ml droge sherry

een snufje saffraan

2 laurierblaadjes

1 blik tomaatstukjes (van 400 gram)

150 gr sperziebonen of snijbonen, in stukken

150 gr doperwten (diepvries)

1 rode paprika, in stukken

een blik kikkererwten of grote, witte bonen (uitlekgewicht zo’n 200 gram)

handje verse peterselie, gehakt

sap van 1 kleine citroen

zout en peper

Gebruik een paellapan of een grote koekenpan, zodat de rijst mooi vlak verdeeld wordt in de pan.

Paprika bakken, bonen beetgaar koken. Bonen even laten meebakken. Houd het daarna apart.

Fruit de uisnippers in een scheut olie tot ze gaar zijn, maar niet bruin. Laat de knoflook 1 minuut meebakken. Voeg de rijst, paprikapoeder, kurkuma en eventueel chilipoeder toe en laat dit 1 a 2 minuten meebakken. Voeg daarna de bouillon, sherry, tomaatstukjes, saffraan en laurier toe. Laat dit tien minuten zachtjes pruttelen zonder deksel.

Voeg daarna de groente toe en laat het nog eens 10 minuten koken. Wanneer de rijst gaar is en het vocht verdampt is voeg je tenslotte de peterselie en citroensap toe. Breng eventueel verder op smaak met zout en peper als dat nodig is.

De krokante rijstbodem wordt dus ook in Spanje gewaardeerd. Je krijgt het door de paella op het einde even op hoog vuur te zetten. Op de foto zie je een stukje gebakken rijst liggen.

Kedgeree met gerookte kip, dille, doperwt en ei

Een handig recept voor doordeweeks: wanneer je alles voorbereidt (en de rijst kook je toch al het liefste ruim van tevoren), dan hoef je alles alleen maar samen te voegen en op te warmen. De doperwten uit de diepvries schud je er gewoon op het laatste moment bij. De kinderen vonden het lekker, maar de jongste klaagde over gras in haar rijst. Note to self: dille kleiner snijden volgende keer. Desnoods vervangen met peterselie.

Kedgeree is een Brits gerecht, welke de Britten op hun beurt weer hebben geleend uit India. In India kan het een mengelmoesje met van alles zijn (en heet het kitchari), maar in Engeland is het normaliter een rijstgerecht met gerookte schelvis en kerrie. Die gerookte schelvis is hier niet goed te verkrijgen en bovendien heb ik persoonlijk niet altijd zin in gerookte vis. Vandaar dat hier het rooksmaakje van de kip komt. Maar gerookte makreel is ook een optie!

Kedgeree met gerookte kip, dille, doperwt en ei

gebaseerd op een recept uit Jamie magazine

recept voor 3 a 4 personen

300 gram rijst

olie om te bakken

1 ui, gesnipperd

1 teen knoflook, gesnipperd

3 flinke tl kerriepoeder

250 – 300 gr gerookte kip, in reepjes

200 gr doperwten (diepvries)

1 bosje dille, gehakt (een hand vol)

zout

6 gekookte eieren

Kook eerst de rijst gaar; het liefste enkele uren of een dag van tevoren. Laat dat afkoelen. (koude rijst is steviger en wordt dan minder kapot geroerd)

Fruit de gesnipperde ui tien minuten. Voeg de knoflook in de laatste minuut toe. Schep de kerrie erdoor en laat het nog eens een minuut bakken.

Voeg daarna de rijst, kip en doperwten toe en laat het geheel doorwarmen. Voeg uiteindelijk de dille toe en breng op smaak met zout. Serveer de rijst met partjes gekookt ei. Lekker met mangochutney!

Pasta met doperwtensaus en gebakken rookworst

Verse doperwten…. Tja, kom er maar eens om in oktober. Diepvrieserwten halen het in de verste verte niet bij vers, maar we doen het er maar mee. Maar blijft u toch weg bij de vieze, zoete dingen uit een pot. Ze voegen er suiker aan toe, maar dat hebben ze echt niet nodig.

Dit recept is een aanrader, en simpel, zoals goede recepten meestal zijn...!

Pasta met doperwtensaus en gebakken rookworst

recept voor 3 volwassenen of 2 met kinderen

gebaseerd op een recept van Food52

1 prei (ongeveer 350 gr – dat is 200 gr schoongemaakt), in ringetjes

1 teen knoflook, platgedrukt, of gewoon doormidden gesneden

400 gr doperwten, vers of uit de diepvries, maar beslist niet uit pot of blik

klontje roomboter

300 gr pasta

60 gr roomboter

75 gr geraspte pecorino

zout

1 rookworst

olie of boter om te bakken

eventueel een kneepje ketchup

Laat het klontje boter in een hapjespan smelten en bak hier de prei en knoflook in voor 5 minuten. Net wanneer de groente een beetje kleur begint te krijgen een scheutje water toevoegen. Laat het dan met een deksel erop 10 minuten zachtjes stoven tot de prei zacht is.

Breng een flinke pan met water aan de kook. Doe de erwten in een andere pan en giet hier kokend water bij tot ze net onder staan. De rest van het water gebruik je zo voor de pasta! Breng de erwten weer opnieuw aan de kook. Bij erwten uit de diepvries kan dit wel weer even duren. Kook ze enkele minuten. Giet ze af, maar bewaar het kookwater!

Zodra de erwten koken, kan ook de pasta gaar worden gekookt in de pan met kokend water.

Pureer de helft van de erwten, de prei en knoflook (met eventueel kookvocht) en de kaas tot een gladde saus. Gebruik daarbij zoveel kookwater als nodig is om de groente te kunnen pureren. Maak de saus niet te dun. Voeg zout naar smaak toe.

Snijd de rookworst in plakjes en bak deze in een scheutje olie of boter bruin. Ik vind het lekker om aan het einde nog een klein kneepje ketchup toe te voegen aan de pan en dat nog even door te bakken.

Meng de saus met de pasta en de andere helft van de doperwten. Serveer met de rookworstplakjes erop.

Oordeel van het smaakpanel: ze smullen! En niet alleen van de rookworst, maar net zo goed van de pasta. En die saus was toch echt zo groen als gras. Verrassend leuk om te zien.