Thaise rode curry met zoete aardappel en sperziebonen

Ik probeer tegenwoordig toch wel om hoofdzakelijk over vegetarische recepten te bloggen, met een uitzondering hier en daar, maar ik kan in een Thaise curry als deze niet om die ene eetlepel vissaus heen. Dat geeft zo’n specifieke smaak, dat is eigenlijk niet te vervangen met iets anders zonder afbreuk te doen aan de originele smaak. Wie het wil doet er een zoute sojasaus, zoals Kikkoman in, maar het is toch echt niet hetzelfde. Nb. wanneer je dat wel doet heb je een veganistische curry op het bord liggen.

Ik vond deze curry erg lekker met die zoete aardappel, die het net even wat meer ‘body’ geeft dan gewone groene groentes.

Wat betreft de limoenblaadjes; ik heb er al vaak over gesproken. Ik koop een hele zak blaadjes bij de toko en bewaar deze in de vriezer (misschien verkoopt de toko het ook wel bevroren). Dat is veel beter dan een gedroogd blaadje en het tilt je gerecht echt boven een standaardreceptje uit.

Thaise rode curry met zoete aardappel en sperziebonen
recept voor 4 personen

1 a 2 el olie
2 grote sjalotten of 1 ui, gesnipperd
2 a 3 tenen knoflook, gesnipperd
1 el verse gember, fijngehakt
2 of 3 el rode currypasta (ik gebruik 1 verpakking van Fairtrade van 70 gr)
2 x 250 ml OF een blik van 400 ml kokosmelk (Go-tan is mijn favoriete supermarktmerk)
10 limoenblaadjes (of desnoods 2 stengels citroengras - gekneusd in dat geval)
ongeveer 400 ml groentebouillon van 1 blokje voor 1 liter (of iets meer als je een blik kokosmelk gebruikt)
ongeveer 400 gr zoete aardappel
400 gr (gebroken) bevroren sperziebonen (als je verse bonen gebruikt moeten ze iets langer koken)
1 el vissaus of desnoods zoute sojasaus
sap van een limoen of halve citroen
1 el suiker
eventueel verse koriander voor het serveren

Snijd de groente in niet te grote blokjes en/of roosjes. Dobbelsteentjes is mooi. Voor de sperziebonen gebruik ik gebroken boontjes uit de vriezer.

Fruit de ui gedurende 5 minuten in wat olie in een grote hapjespan. Voeg daarna de knoflook en gember toe en bak nog eens 2 minuten op laag vuur. Roer de currypasta erdoor.
Voeg dan de rest toe, behalve het limoensap, de vissaus en suiker. Breng aan de kook en laat de groente gaar pruttelen in zo’n 15 minuten. Breng tenslotte op smaak met de limoensap, de vissaus en suiker.

Serveer met rijst en eventueel met verse koriander. De limoenblaadjes (of de citroenstengels) moeten er even worden uitgevist; die eet je niet op.

Hartige frangipanetaart met sperziebonen en kerstomaatjes

Ik heb deze taart ook al in de zomer gemaakt en dan met 250 gr tomaatjes. Dan is het een ideaal zomers gerecht. Maar ik zie dit ook wel in de winter op tafel verschijnen, want je kunt echt alles gebruiken: hier dus met haricots verts (dunne, fijne sperziebonen) en weer met een paar tomaatjes. Maar die tomaten zou je net zo goed kunnen vervangen met lekkere zwarte of groene olijven. Of misschien kort gestoomde of geblancheerde bimi (die lange broccoli-achtige stengels) met halfgedroogde tomaat (niet de gedroogde tomaat uit pot, maar uit de tapasbakjes uit de koeling) en als je dat een beetje mooi neerlegt zie ik het zomaar met de kerst op tafel komen!

Je maakt dit voor 4 personen als hoofdgerecht of zelfs voor 6 personen, als je het als onderdeel van een diner gebruikt en er een salade bij serveert.

Hartige frangipanetaart met sperziebonen en kerstomaatjes
recept voor 4 personen, eventueel met een salade erbij

1 pak roomboter bladerdeeg (ik gebruik de bekende vierkantjes uit de vriezer en dan dus 9 stuks, dat is groter dan een kant-en-klare rol! Maar je zou er daarvan ook twee kunnen samenvoegen en desnoods het recept wat aanpassen?)
125 gr haricots verts (kan uit de vriezer!)
100 gr gele en rode kerstomaatjes
Beetje tijm, vers of gedroogd

Voor de vulling:
130 gr zachte roomboter
3 teentjes knoflook, gesnipperd
3 middelgrote eieren (M) + 1 eierdooier óf gebruik 3 grote eieren (L) en houd 1 dooier daarvan apart
55 gr bloem
100 gr gemalen amandelen (amandelmeel)
75 gr geraspte Parmezaan of een vegetarisch alternatief

zout naar smaak

Verhit de oven voor op 190 graden (of 170 graden hetelucht). Laat de bakplaat er alvast in opwarmen.

Leg het bladerdeeg op een vel bakpapier zodat je een vierkant van 3 bij 3 vierkantjes hebt. Laat het deeg een beetje overlappen: zodra het ontdooit is druk je de naadjes op elkaar. Vouw ook de buitenste randen een beetje naar binnen zodat je een hogere rand krijgt.

Maak dan de frangipane: klop de zachte boter met een garde tot deze wit en luchtig is. Voeg er dan de knoflook en eieren aan toe (de dooier houd je apart voor de randen!), klop het erdoor en voeg dan ook de bloem, amandel, kaas en zout toe en meng het er goed doorheen.

Schep de vulling op het deeg en strijk het glad. Bestrooi met wat tijm en leg de groente erop. Het is mooi als je de bonen allemaal in dezelfde richting legt. Snijd de tomaatjes (in de lengte) doormidden en leg ze tussen de bonen. Meng de eierdooier met een beetje water en bestrijk daarmee de deegranden.

Trek het bakpapier nu op de hete bakplaat en plaats terug in de oven. Bak de taart gedurende 35 tot 40 minuten of tot het mooi bruin en gaar is.

Lekker met een groene salade!

 

Turkse sperziebonen met ui, tomaat en knoflook

Het sufkoken van groente. Dat schijnt niet meer te mogen in deze tijd, hѐ? Dat zijn we niet meer gewend, omdat alles ‘al dente’ moet zijn. Maar in het geval van sperziebonen ben ik het daar niet mee eens. Een tijdje geleden at ik in een restaurant sperziebonen die meer dan ‘al dente’ waren; ze waren gewoon ronduit knapperig; dat is dus echt niet de bedoeling. Sperziebonen zijn namelijk giftig als ze rauw zijn. 

Ik was de laatste tijd wat aan het uitproberen met dat sufkoken, maar het is nog best knap om iets net zo slap te koken als je vroeger bij je oma misschien kreeg. Neem nou dat krantenartikel van Yvette van Boven over doorgesudderde groente; dat was ook erg verrassend. Toen ik dat probeerde was de groente echt niet tot prut gekookt na al die tijd. En om sperziebonen echt zo te koken dat ze slap afhangen als je er eentje oppakt, ben je ook wel even bezig. Dat lukte me in dit recept nog niet eens, maar toch mag het wel 30 tot 45 minuten op het vuur staan. (naschrift 2026 - blijkt dus dat het zuur uit de tomaten het garen van de bonen vertraagt. Als je de tomaten pas later toevoegt, dan stoof je die bonen gewoon lekker zacht!)

Dit is een heel bekend Turks recept van sperziebonen met ui, tomaat en knoflook. Maar in plaats van sperziebonen kan je ook snijbonen gebruiken. Het is dan wel zo mooi om de stukken vrij groot te houden. En dus niet in reepjes zoals wij dat hier meestal gewend zijn. Ook met de sperziebonen kan je alle kanten uit. Vers of uit de diepvries, gebroken boontjes of heel; het maakt niet zo uit. 

Turkse sperziebonen met ui, tomaat en knoflook

Bijgerecht voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

700 gram sperziebonen of snijbonen

2 grote uien, grof gehakt (ik maak kwart ringen – ik had 250 gr uien)

olijfolie

3 teentjes knoflook, gesnipperd

1 blik (400 ml) gepelde tomaten, in kwarten gesneden, of nog liever een blik kerstomaatjes (want dat staat zo mooi)

1 mini-blikje geconcentreerde tomatenpuree (=70 gr)

zout, peper, chilivlokken (of wat sambal oelek)

eventueel een snuf suiker

hapjespan of braadpan met deksel

Fruit de ui, in een hapjespan, in een goede scheut olie. Als de ui glazig is, kan je de sperziebonen toevoegen. Bak ze op wat hoger vuur. Na een paar minuten ook de knoflook en tomatenpuree toevoegen en 1 a 2 minuten bakken. Doe tenslotte ook de tomaten met 250 ml heet water erbij. Breng op smaak met zout, peper, chilivlokken en eventueel wat suiker. Leg er een deksel op. Laat het aan de kook komen en dan mag het minimaal een half uur, of zelfs nog langer pruttelen, tot de bonen goed gaar zijn. 

Pastasalade met pesto van rode paprika, sperziebonen en vega schnitzelreepjes

Ik heb op dit blog een pastasalade staan die alle andere eigenlijk overbodig maakt (zie link), maar ja, ik kwam in de Allerhande eentje tegen die werd gemaakt met een soort pesto van geroosterde paprika’s en die was toch ook erg lekker. Ik heb het wel aangepast: eventjes overwoog ik nog om schorseneren uit pot te gebruiken in plaats van sperziebonen, want de kinderen vinden ze erg lekker, maar dat groene van de bonen kleurt wel zo mooi bij de paprika. In het origineel zaten kipreepjes en die verving ik met vegetarische schnitzel. Ik had laatst de schnitzel van de Vegetarische Slager en je vraagt je echt af waarom je nog een echte zou kopen. Ik was er erg over te spreken. Die van de Lidl is ook zeker niet slecht.

Pastasalade met paprikapesto, sperziebonen en vega schnitzelreepjes

recept voor 4 personen

Voor de pesto:

50 gr amandelen

1 grote pot geroosterde paprika’s (uitlekgewicht 400 gr)

½ supermarktplant basilicum

1 klein teentje knoflook

zout en peper

verder nodig:

300 gr pasta (bv penne)

500 gr verse sperziebonen, schoongemaakt

½ supermarktplant basilicum, grof gesneden

50 gr kappertjes

50 gr Parmezaanse kaas (of een andere vegetarische harde kaas), in schilfers

2 x 180 gr vegetarische schnitzel van de Vegetarische Slager

olie om te bakken

Maak eerst de pesto: maal alles daarvoor fijn in een keukenmachine.

Kook de pasta gaar in gezouten water. Als je een grote pan neemt met ruim water, dan kan je de sperziebonen tegelijkertijd in dezelfde pan gaarkoken. De bonen hebben ruim tien minuten nodig en de pasta waarschijnlijk iets korter, dus die voeg je later toe. Koel alles daarna af onder koud water. Giet het goed af en zet apart.

Schep de pesto door de pasta en voeg het gehakte basilicumblad toe, samen met de kappertjes en de parmezaan. 

Bak de schnitzels bruin in wat olie en snijd ze in reepjes. Laat het afkoelen tot lauw of koud en voeg toe aan de salade, of serveer erbij bovenop op het bord.

 

Polentafrieten met sperziebonensalade

Nou, die polentafrieten vonden de kinderen interessant, hoewel dat misschien grotendeels door de benaming kwam. Het klinkt in ieder geval beter dan gebakken maispap, toch? En de tomaatjes en olijven werden dan wel tussen de kinderen uitgeruild, de één vond de tomaten lekker en de ander natuurlijk alleen de olijven, maar dat mocht de pret niet drukken. Het was een goede maaltijd. 

Die dikke polentafrieten (knapperig van buiten, zacht van binnen) zijn behoorlijk vullend, dus met voldoende sperziebonen erbij kan je hier best een avondmaaltijd van maken, maar als je kleine porties maakt, kan het ook prima door als een voorgerecht (dan houd je polenta over).

Polenta met sperziebonensalade

recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

nb. begin op tijd; de polenta moet afkoelen voordat je het kan bakken

voor de polenta:
1 middelgrote rode ui, fijn gesnipperd

1 teen knoflook, gesnipperd

olie voor de vorm + om in te bakken

800 ml tuinkruidenbouillon van een blokje

125 gr polenta (geen instant)

25 gr roomboter

100 gr pittige kaas naar keuze, geraspt (bv een belegen oude Goudse, Pecorino of Parmezaan)

handje peterselie, fijn gehakt

handje extra polenta (droog)

Fruit de ui in een beetje olie tot de ui zacht is. Doe in de laatste minuut de knoflook erbij. Breng ondertussen de bouillon aan de kook in een grote kookpan en roer de polenta erdoorheen. Blijf roeren totdat de polenta gaar is. Je moet wel even geduld hebben en je moet ook wel 20 minuten blijven roeren. Het zal daarna een dikke pap zijn geworden. Nu is de regel dat je echt continu roert, maar met zeer regelmatig roeren kom je er ook wel, ben ik achter. Houd het vuur laag en let wel op dat het niet aanbrandt. De polenta is gaar als de korrels zacht zijn: even proeven dus. Op de verpakking staat misschien dat het veertig minuten duurt, maar dat is overdreven. Als het gaar is, de boter erin laten smelten en daarna de peterselie, uisnippers en kaas erdoor mengen.

Bereid een vorm voor door deze in te vetten met wat olie. Een vierkante vorm is perfect om dikke frieten te snijden, maar van een ronde vorm snijd je met hetzelfde gemak puntjes. Dat maakt dus niet zo uit. Wel moet je een duimdikke laag polenta krijgen, dus zoek even naar een vorm met een passende inhoudsmaat. Giet de polenta erin en laat het afkoelen en opstijven.

Snijd de plak polenta in blokjes, dikke staafjes of puntjes. Wentel ze door een handje droge polentakorrels (niet te veel, het is voor een ‘crispy’ effect). Bak de blokjes aan alle kanten bruin in een koekenpan met olijfolie.

Ondertussen maak je de salade die je op kamertemperatuur serveert. Meng het volgende door elkaar:

500 gr gekookte en afgekoelde sperziebonen (voor een doordeweekse familiemaaltijd gebruik ik meer)

2 bakjes van 120 gr half-gedroogde tomaten – je vindt ze in het tapasvak van de supermarkt (ik deed ook wat van de olie erdoor)

100 gr zwarte olijven

3 el kappertjes

Naast de sperziebonen en polenta zie je ook wat saus op de foto. Daarvoor mengde ik het volgende:

100 gr mayonnaise (verdund met een klein scheutje water)

1 el Worchestershire saus (desnoods een vegetarische variant)

1 teen knoflook, uit de pers of zeer fijn gesnipperd

2 el zeer fijn geraspte Parmezaan

1 volle tl scherpe mosterd

handje verse gehakte peterselie

En dat alles dus opmaken op een bord: een paar van de polentastaafjes, wat sperziebonen en een beetje van de saus erlangs.

Pasta met ricotta-pestosaus en sperziebonen

Ik had een gele courgette liggen, en hij lag er ook al veel te lang, dus dit recept is voort gekomen uit die ene wachtende courgette. Qua kleur was hij prachtig, en je zou hem net zo goed kunnen vervangen met een gele paprika, maar een gewone groene courgette mag ook, hoor.

Dankzij de kleur konden de kinderen hem wel erg goed herkennen en dat leverde het nodige commentaar op, maar de parmezaangalettes maakten veel goed. Laat ik daar dan maar even mee beginnen. Je hebt 1 ingrediënt nodig, namelijk…. Parmezaan. Rasp een hoopje parmezaan en verhit een goede anti-aanbakpan. (heb ik al ‘anti-aanbak’ gezegd? En ook geen oude pan; die bakken alsnog aan.) Verdeel nu wat kaas in de pan, alsof het kleine pannenkoekjes moeten worden. Gewoon een laagje erin strooien in de vorm van een koekje. Je hebt niet gek veel nodig. Bak dit aan de ene kant bruin, en draai dan met een vork ofzo om. Ze zijn zacht zolang ze warm zijn, maar als ze afkoelen worden ze knapperig. Je kunt dit prima van tevoren maken.

Pasta met ricotta-pestosaus en sperziebonen

Recept voor 4 personen

1 (gele) courgette, gehalveerd en dan in plakjes

400 gr kerstomaatjes (mag aan de tak, maar los kan ook)

beetje olijfolie

350 gr spaghetti

500 gr sperziebonen, schoongemaakt (diepvries of vers)

250 gr ricotta

150 gr groene pesto

sap van een ½ citroen

zout

parmezaangalettes (zie boven)

De tomaten en courgette worden in de oven geroosterd. Zet deze aan op 200 graden op de heteluchtstand. Verdeel de courgette over een halve bakplaat, op bakpapier. De tomaten komen straks op de andere helft, maar worden pas later op de bakplaat gelegd. Besprenkel beide soorten met een beetje olie en wat zout en houd de tomaten dus even apart.

Breng een grote pan met gezouten water aan de kook. Zowel de bonen als de pasta moeten er straks in passen.

Pas als alles klaar staat, begin je met de courgette – schuif deze in de hete oven en rooster het gedurende 15 minuten. Verse sperziebonen mogen nu ook de pan in. Als je diepvriesboontjes gebruikt kunnen ze gelijk met de pasta het water in.

Na vijf minuten leg je de tomaten bij de courgette (de tomaten worden dus tien minuten lang geroosterd) en doe je de pasta bij de bonen in de pan (ook dus ongeveer 10 minuten – of pas dat aan als je pasta langer of korter nodig heeft).

Ondertussen roer je de ricotta om met de pesto, citroensap en wat zout.

Giet de gare pasta af, vang een kopje water uit de pan op en roer de ricotta door de pasta en sperziebonen. Verdun het iets met het kookwater.

Haal de groente uit de oven. Schep de courgette door de pasta. De tomaten blijven mooier als je ze er op tafel bij serveert. Ook op tafel pas de galettes op het bord erbij geven.

Pasta met tomatensaus en Paturain

Dit recept lijkt erg op mijn eigen versie van een pasta puttanesca (welke ik lang laat sudderen met een royale klont roomboter, waardoor de smaak heel rijk wordt), maar ik vroeg me af of ik een andere, en snellere versie kon maken met een kruidenkaas. Ik gebruikte in dit recept een kuipje Paturain cuisine, maar dat is vanwege de gelatine erin niet vegetarisch. De vegetariër wijkt dus uit naar een kuipje Boursin cuisine (dat is dus wel vegetarisch).

Het was een lekker romige saus, en een goede combinatie met de groene olijven. Ik kan hem aanraden.

naschrift: de oorspronkelijke foto zag er zo vreselijk uit, dat ik hem later vervangen heb. Op de foto hierboven zie je nog wat toevoegingen, die niet in het recept hieronder staan. Zo gingen er extra (gekookte) sperziebonen door de saus en er kwamen wat gebakken spekjes bij. Ook werd er een restje feta opgemaakt... Allemaal aanraders trouwens :) 

Pasta met tomatensaus en Paturain

recept voor 500 gram pasta (omdat de saus niet zo gevuld is, heb je dit zeker nodig voor 3 a 4 personen)

1 middelgrote ui, grof gesnipperd

olijfolie

2 blikken tomaatstukjes (van 400 gram per stuk)

3 teentjes knoflook, gesnipperd

1 lik sambal oelek of een tl chilivlokjes

1 kuipje Paturain Cuisine (185 gr)

125 ml rode wijn

1 volle tl suiker

½ tl oregano

grote hand basilicum, in reepjes

grote hand peterselie, gehakt

130 gr lekkere groene olijven, eventueel gehalveerd

zout en peper

500 gr pasta (bv pipe rigate of iets waar de saus in kan zitten)

geraspte kaas om erbij te serveren

eventueel kappertjes of kapperappeltjes voor erbij

Fruit de ui in wat olijfolie in een braad- of hapjespan. Voeg na een minuut of tien toe: tomaatstukjes, knoflook, chili of sambal, Paturain, wijn, suiker en oregano. Roer door en laat dit zonder deksel een kwartier goed door pruttelen. Pureer de saus met een blender of staafmixer. Het blijft een redelijk dunne saus. Wanneer je het wilt indikken laat je het nu nog langer pruttelen, maar dat hoeft dus niet.

Voeg dan ook de basilicum, peterselie en olijven toe. Breng op smaak als dat nog nodig is. Roer er als je wilt nog wat kappertjes door, of doe er op het bord nog wat op. 

Ondertussen de pasta gaarkoken. Schep de saus erdoor en serveer eventueel met wat geraspte kaas (het is niet eens echt nodig, maar de kinderen waarderen het hier erg.)

Thaise curry met sperziebonen en visballetjes

Nou, die visballetjes van de vorige blogpost zijn een hit bij ons thuis. Ik heb ze nu al meerdere keren gemaakt in allerlei verschillende smaken. Rode pesto is lekker, met geraspte gember en chilipeper ook, en helemaal goed waren de balletjes hieronder, die in een Thais kokosbadje lagen met sperziebonen. De curry heeft een dunne saus, die je op of bij je rijst eet, met de balletjes uit de oven ernaast. Ik vond dit een erg geslaagd recept!

Het origineel gebruikt kokosroom wat dikker is als kokosmelk (het is de dikke melk die vaak bovenop drijft bij de betere blikken/pakken kokosmelk). Maar je kunt ook gewoon kokosmelk gebruiken. Ik heb beide geprobeerd en vond er niet een groot verschil in zitten. De saus wordt namelijk toch behoorlijk verdund met kippenbouillon.

En dan nog even over de verse limoenblaadjes. Dat koop je in een fatsoenlijk gesorteerde toko in de vriezer (hier zijn dat wel 100 blaadjes in een zak, maar je kunt het heel lang in je eigen vriezer bewaren). Ik denk niet dat je überhaupt de moeite hoeft te doen om uit te kijken naar stoffige, gedroogde blaadjes zonder smaak. Laat het hele recept dan maar zitten. Limoenblad is erg bepalend. Als je het gebruikt, weet je waarom – het heeft een sterke, frisse geur van citronella.

Citroengras mag tegenwoordig ook geen obstakel meer zijn. Zelfs de Lidl verkoopt ze in een zakje waar een paar stengels in zitten. Wat je niet gebruikt doe je gewoon (in hele stengels) in de vriezer en je kunt het de volgende keer zo vanuit de vriezer toevoegen aan een gerecht. Tenslotte hoef je de stengels in de meeste recepten alleen maar te kneuzen en dan maakt het niet zo veel uit of het uit de vriezer komt. 

Thaise curry met sperziebonen en visballetjes

Gebaseerd op een recept van Gourmet Traveller

800 ml kippenbouillon (van 1 tablet voor 500 ml)

250 ml kokosmelk (een pakje van GoTan)

ongeveer 6 limoenblaadjes

1 stengel citroengras, in 3 stukken

1 pakje Fairtrade Thaise Gele Currypasta van 70 gr (of een ander merk, maar ik ben erg tevreden over deze curry)

1 el tamarindepuree

2 el vissaus

2 el oestersaus

1 el suiker

500 – 600 gr sperziebonen, in stukjes van 3 cm (gebroken boontjes uit de diepvries zijn ook prima)

sap van twee mandarijnen

zout naar smaak

optioneel: een handvol gehakte Thais basilicum

verder nodig:

serveren met rijst en visballetjes, welke je maakt volgens dit recept. Ik gebruikte 600 gr koolvisfilet uit de vriezer en bracht het op smaak met 1 volle theelepel van de currypasta uit het curryrecept hierboven.

Maak eerst het deeg voor de visballetjes en zet dat koud weg.

Doe de bouillon, kokosmelk of –room, limoenblaadjes en citroengras in een grote kookpan (of een grote hapjespan) en breng dit aan de kook. Voeg de currypasta toe (ik haalde er iets vanaf voor de visballetjes en voegde de rest toe aan de curry), samen met de tamarindepuree, vissaus, oestersaus en suiker. Even roeren en dan ook de sperziebonen toevoegen. Breng weer aan de kook en laat het dan zonder deksel rustig koken tot de bonen gaar zijn (tien minuten voor diepvriesboontjes, wat langer voor verse boontjes.)

Breng het tenslotte op smaak met zout (ik vond het niet nodig – de sauzen bevatten ook al zout) en roer het mandarijnensap erdoor.

Ondertussen rijst koken en de visballetjes maken en bakken in de oven volgens het recept in de link als boven (de balletjes doen er 20 minuten over, dus wanneer je die de oven in schuift begin je direct met de curry en daarna de rijst). De saus blijft een soort dunne bouillon, dat is de bedoeling. Je schept het op of bij de rijst op je bord.

Sperziebonensalade met hazelnoot, komijn en koriander

Okee, dit maak ik zelf gewoon uit mijn voorraadkast, maar menigeen zal voor de ongemalen zaadjes even naar de supermarkt of toko moeten. Maar dat raad ik toch wel aan: het is de moeite waard om hele zaadjes in plaats van poeder te gebruiken. Want je vijzelt dat zaad nooit zo fijn als het poeder dat je koopt en dat is prima. Je maakt er een wat gruizig mengsel van, wat het nederige sperzieboontje tot grote hoogte opstuwt. Echt een voorbeeld van een eigenlijk erg simpele salade, waarvan het geheel meer is dan de som der delen.

De hoeveelheden kun je rustig verdubbelen voor een maaltijdsalade voor twee met wat brood erbij. Of zoals wij deden, wat zelfgemaakte Vlaamse frieten, want een van de dochters wilde zien hoe je die zelf van aardappels maakt.

Sperziebonensalade met hazelnoot, komijn en koriander

gebaseerd op een recept uit het boek Spuntino van Russel Normann

bijgerecht voor 2 personen

250 gr sperziebonen

50 gr hazelnoten

1 tl karwijzaad

1 tl komijnzaad

1 tl zwart sesamzaad

een flinke pluk rucola

100 gr zachte geitenkaas (of feta zoals in het origineel staat)

zout en peper

Dressing:

likje dijonmosterd

scheutje rode wijnazijn

scheutje citroensap

2 scheutjes olijfolie

snuf grof zeezout

snuf zwarte peper

Bak de hazelnoten in een hete, droge koekenpan tot ze wat kleuren. Schep ze eruit en houd ze apart.

Doe dan het karwij-, komijn-, en korianderzaad in de pan en laat dat kort poffen tot je het begint te ruiken. Niet te lang, want het verbrandt snel! Doe het zaad daarna in een vijzel en maal het redelijk fijn. Meng het sesamzaad erdoor, maar vijzel dat niet. Doe er wat zout en peper bij.

Kook de schoongemaakte sperziebonen in gezouten water gaar, en ook graag gaar genoeg; dat sperziebonen nog veel ‘bite’ zouden moeten hebben, is een vergissing. Ze zijn rauw giftig en halfgaar simpelweg moeizaam te verteren… Giet ze af en koel ze onder de koude kraan. Laat ze goed uitlekken.

Meng de bonen in een schaal met de rucola. Verdeel de specerijen, hazelnoten en kaas erover. Tot nu toe kan je het eventueel even bewaren, maar voeg de dressing pas toe wanneer je klaar bent om te serveren. Op kamertemperatuur serveren trouwens.

Sajoer lodeh van sperziebonen en wortel

Nee, aantrekkelijk is anders. Dit zijn stukjes groente in een bruin sausje… Toch is het een dankbaar rijsttafelgerecht naast allerlei lawaaierige ketjap- of satégerechten, omdat het niet vet is en redelijk zacht smaakt. Die bruine kleur komt vooral door de tamarindepuree en verder proef je veel citroen en kokosmelk. Met de groente kun je afwisselen: ik gebruik graag wortel voor de kleur, maar doperwten (uit de vriezer) en bloemkool in mini-roosjes passen ook erg goed.

Sajoer lodeh van sperziebonen en wortel

Indonesisch bijgerecht voor 3 a 4 personen

nb. Ik gebruik grote theelepels van 5 ml (maatschepjes)

Nodig voor de boemboe:

125 gr ui, gesnipperd

3 kemirinoten

3 tenen knoflook, gesnipperd

2 tl sambal trassi

2 tl laospoeder of een stukje van 2 cm verse laos (desnoods te vervangen met gemberpoeder of verse gember)

2 tl bruine suiker

zout naar smaak

Blender of vijzel voor de boemboe alles tot een puree.

Verder:

2 el olie

in totaal 600 gr groente in kleine stukjes (ik gebruik wortel in plakjes, erwten en gebroken sperziebonen)

500 ml runder- of groentebouillon

50 gr santen

1 serehstengel, gekneusd

1 salamblad (weglaten als het er niet is, ik neem 3 limoenblaadjes uit de vriezer)

2 el tamarindepasta

Fruit de boemboe in wat olie in een grote hapjespan of braadpan tot het goudgeel kleurt. Doe de rest van de ingrediënten erbij, behalve de tamarinde. Laat het in 15 minuten beetgaar koken. Voeg tenslotte de tamarinde als laatste toe en serveer.

Bietencurry uit Sri Lanka met sperziebonen mallum

Disclaimer - ik moet nu van Meneer eerlijk melden dat een dochter langdurig op de trap heeft gezeten, brullend dat ze "GEEN BIE-TEN GAAT EEE-TEEEEN!!" Ze moest na veel soebatten toch een plakje biet proeven, waarna ze met zo'n poeslief gezichtje zei dat het eigenlijk best lekker was... Maar de kinderen hebben alle drie inderdaad wel een probleem met paars eten. 
Enfin, nu we deze vrijwaring achter de rug hebben, kunt u rustig verder lezen, hoor. Ik zou het heus niet bloggen als het vies was.

Meneer Eerst Koken stuurde een whatsapp met een recept dat hij ergens was tegen gekomen. Althans, dat dacht hij, want ik zag niets binnen komen. Verontrust probeerde hij het terug te vinden, bang dat zoiets lekkers hem nu dreigde te ontglippen, want ondertussen was hij al compleet vergeten wat voor recept het uberhaupt kon zijn geweest. Ik bladerde zelf op dat moment door mijn Bloglovin app. Het was zondagmorgen. We waren wakker aan het worden met onze dagelijkse newsfeed. “Oeh, bietencurry….Uit Sri Lanka…” las ik hardop voor.

“Ja, dat is hem!” riep Meneer verbaasd.

Nou ja, als een recept zo pontificaal voor je gaat staan, dan mag je het niet negeren. Ik heb het direct die week gemaakt. Dit was toch geen toeval meer.

Kijk, en de sjeu van zo’n recept zit ook direct in alle hapjes die je erbij serveert. Die bietencurry met kokosmelk is beslist lekker en aan te raden, maar het ‘rijsttafelgebeuren’ eromheen is minstens zo belangrijk. Het recept deed er een sperziebonen mallum bij, wat een Sri Lankaanse versie is van de Indiase thoran die ik al eerder blogde. Kort gezegd is het gewoon gewokte sperziebonen met sambal en geraspte kokos. Maar daarbij maakte ik meer hapjes. Wat er beslist bij moet is een Indiaas brood, zoals naan, poppadums, paratha’s, thepla's , etc. Ik maakte er echter pannenkoeken bij. Gewone Hollandse pannenkoeken, maar dan met Indiase specerijen. Ik geef het recept hieronder ook. Rijst kan trouwens ook, maar iets van brood is erg lekker om in de curry te dopen.

Verder had het recept het over kokosyoghurt, wat kokosmelk is, maar dan met een yoghurtcultuur erin. AH verkoopt het online, maar ik kon het hier in de winkel niet vinden. Ik gebruikte dus een dikke Griekse yoghurt, als schepje ernaast. Het is trouwens heerlijk bij de curry.

Ook was er een “wortel achar”, wat een soort ‘pickle’ of chutney is, maar dan anders. Zo wordt de rauwe wortel toegevoegd aan een olie met veel specerijen. Suiker en azijn geven de typische zoetzure ‘pickle’-smaak, zonder dat het echt zuur wordt. Achars bestaan trouwens in 1001 varianten, met elke groente die je maar kan bedenken (recept hieronder).

Verder kan er natuurlijk een mangochutney uit de winkel bij (die van het merk Geeta’s is erg lekker), en ik had nog een pakje kant-en-klare falafels over, wat natuurlijk niet Indiaas is, maar het past er toch verdomd goed bij! Nou, en dan is het smullen hoor…

de achar is klaar

Dan nog even een aantal tips:

1.       Over curry- of limoenblaadjes schreef ik vaker, dus daar verwijs ik graag naar. Ze zijn onmisbaar en lastig te vervangen, want ze hebben een eigenaardig indringend geurtje van citronella. Ik gebruik altijd limoenblaadjes uit de vriezer (ook in de toko dus in de vriezer te koop). 

2.       De geschilde bieten snijd je doormidden en dan in 0,5 cm dikke plakken. Zorg dat ze allemaal even dik zijn, want dat maakt bij bieten erg uit. Bietjes doen er namelijk vrij lang over om gaar te worden. Ik had erg grote bieten en die dunne plakken mogen dan ook nog wel kleiner worden gesneden. Ga maar uit van 1-haps stukjes. Dat eet wel zo lekker.

3.       Dan nog iets over de kokosmelk. Van de supermarkt-varianten zijn de Go-Tan pakjes van 250 ml gewoon het lekkerste en zonder rare toevoegingen. Goedkope merken gebruiken dunne kokosmelk en peppen dat weer op met verdikkingsmiddelen om het romig te maken. Wil je toch een blik van 400 ml gebruiken? Pas dan ook de bieten aan naar 800 gram. De rest kan je zo laten, dat loopt wel los…

Bietencurry uit Sri Lanka met sperziebonen mallum

Vegetarisch recept voor 4 personen (of veganistisch met kokosyoghurt en Indiaas brood)

nb. Ik gebruik grote theelepels van 5 ml

Voor de bietencurry:

3 el neutrale olie (zoals zonnebloem- of arachideolie)

6 verse curryblaadjes of eventueel vers limoenblad (uit de diepvries is ook goed)

1 grote ui, grof gesnipperd

4 tenen knoflook, gesnipperd

rode chili of sambal oelek naar smaak (2 tl sambal maken een vrij milde curry)

1 klein blikje geconcentreerde tomatenpuree (70 gram)

2 tl komijnpoeder

900 gr bieten, geschild, doormidden gesneden en dan in 0,5 cm dikke plakjes (zie ook boven)

1 tl zout

500 ml kokosmelk (2 pakjes van Gotan)

sap van 1 limoen

Voor de mallum:

1 el neutrale olie (zoals zonnebloem- of arachideolie)

400 gr gebroken sperziebonen uit de diepvries (vers kan ook, maar kook ze dan even 5 minuten voor)

1 teen knoflook, gesnipperd

rode chili of sambal oelek naar smaak

sap van 1 limoen

zout

4 el geraspte kokos

Begin met de bieten. Verhit de olie in een hapjes- of braadpan, waar straks ook een deksel op kan. Bak de curry- of limoenblaadjes een minuut en voeg dan de ui en chili of sambal toe. Bak de ui tot deze zacht is en voeg dan de tomatenpuree, knoflook en komijn toe. Bak dit nog even kort door. Voeg dan ook de bieten, zout en kokosmelk toe, schep door elkaar en leg het deksel erop. Kook de bieten op laag vuur gaar, terwijl je af en toe omschept. Trek hier rustig 40 minuten voor uit. Pas als de bieten gaar zijn zet je de bonen ook op en laat je de bieten zonder deksel verder sudderen, zodat de saus wat indikt. Op het laatste moment voeg je het limoensap toe.

Dan de bonen: verhit in een koekenpan de olie en bak de bonen op hoog vuur zodat ze snel enigszins bruin bakken. Dan voeg je de knoflook, sambal, zout en limoensap toe. Laat dit een minuutje sudderen en roer er de kokos door. Laat ook dit een momentje doorwarmen en serveer met alle andere extra’s, zoals in de tekst boven vermeld. Bijvoorbeeld met dit soort pannenkoeken en wortel achar, welke je beide van tevoren maakt:

Pannenkoeken a la India:

ongeveer 12 stuks

300 gr zelfrijzend bakmeel

350 ml melk

ongeveer 150 ml water

3 grote eieren (L) of 4 middelgrote (M)

zout en peper

1 el kerriepoeder

2 tl komijnpoeder

1 tl kurkuma voor de kleur

handvol verse koriander, gehakt

olie om te bakken

Nou ja, pannenkoeken maken dus: klop een beslag van alle ingredienten. Het wordt een niet te dik beslag dat mooi in de pan uitloopt. Bak dunne pannenkoeken, welke je na het bakken mooi opvouwt door de hem dubbel te vouwen en dan nog eens dubbel (in vieren dus). Leg ze op een bord en laat ze afkoelen. Serveren op kamertemperatuur, zodat je er stukken af kunt scheuren en de curry ermee kunt eten.

  

Wortel achar

Voor de wortel achar moet je specerijenkast wel goed op orde zijn… Limoenblaadjes zijn ook hier weer essentieel. Ik noemde deze link al hierboven in de tips.

bron: Sassy Spoon 

1 el = 15 ml

1 tl = 5 ml

1 kleine ui, grof gehakt

5 cm verse gember, grof gehakt

4-6 rode chili’s, gesnipperd, of gewoon 1 el sambal oelek

4 tenen knoflook, gehakt

180 ml zonnebloem- of arachideolie

3 el mosterdzaadjes, bruin of zwart, of 2 el mosterdzaad+ 1 el nigella

1 el fenegriekzaad

1 el komijnzaad

1 el korianderzaad

1 el venkelzaad

een handje curry blaadjes of limoenblaadjes

1 tl chilipoeder

2 el urad dal (ik gebruikte rode linzen, maar het zijn eigenlijk gespleten mungbonen. Je koopt ze in de toko, of laat het gewoon weg)

1 el kurkuma

een snuf hing (asafoetida)

4 el palmsuiker (oftewel gula djawa)

1 tl zout

ongeveer 70 ml blanke azijn

300 gr geschilde wortels, geschild en in julienne gesneden. En dat mogen echt wel lucifers zijn, niet dikker

Dep de wortel goed droog met keukenpapier.

Maak in een vijzel of keukenmachine een puree van de ui, gember, chili/sambal en knoflook, en zet dit apart.

Verhit de olie in een wok of hapjespan en voeg de specerijen van mosterdzaad tot en met venkelzaad toe. Voeg na een halve minuut ook de uienpuree en curryblaadjes of limoenblaadjes toe. Bak dit nu tot het enigzins bruin is, verlaag dan het vuur en voeg de resterende ingredienten toe, behalve de wortel. Meng dit goed door elkaar, proef of er nog iets bij moet (het moet zoetzuur zijn). En voeg dan ook de wortels toe, welke je nog twee minuten laat meebakken op middelhoog vuur. De wortel blijft dus nagenoeg rauw. Het schijnt vrij lang houdbaar te zijn in de koelkast. In ieder geval zolang het onder de olie staat.

Thaise kip met sperziebonen, gember en waterkastanje

En? Was het ‘yay of nay’ aan tafel? Nou, toch overwegend ‘yay’, op de waterkastanjes na bij de kinderen. Die zijn ook wel wat raar. Het zijn kleine, dikke, witte “nuggets”, die knapperig als een groene appel zijn en dat bij het bakken ook blijven. Je koopt ze in blikjes bij de toko en zijn heus wel lekker.

Vroeger maakte ik dit regelmatig, maar ik hield er mee op omdat ik mijn anti-aanbakpannen ermee sloopte. Ik vraag me nog steeds af wat ik precies deed, maar ik liet waarschijnlijk de suiker karamelliseren en dat moet je gewoon niet doen in zo’n teer pannetje (teer ja – anti-aanbakpannen verdragen gek genoeg geen al te hete temperaturen).  Dan kan je hem na een paar keer bakken weggooien. Nee, dat doen we nu anders. Sterker nog, het is niet eens de bedoeling om de kip bruin te bakken. Als die maar gaar is. In zo’n licht Thais gerecht past een wit ‘gekookt’ stukje kip erg goed. Gewoon gegaard doet de kip erg puur aan. Gebakken is het... tja, anders… Maar dat kan ook hoor. Doe dat wel in een tweede pan ernaast.

Wat betreft het citroenblad (oftewel djeroek peroet, kaffir leaves); mocht je nou in Appelscha ofzo wonen en er is geen fatsoenlijke toko in de buurt, gebruik dan maar wat geraspte citroenschil. Het is niet hetzelfde, maar je komt er hier wel mee weg… Gedroogde blaadjes zijn wel goed verkrijgbaar, maar zijn echt niet hetzelfde als verse of uit de diepvries. Ik gebruik zelf een zak blaadjes uit de diepvries.

Thaise kip met gember en waterkastanje

recept voor 2 volwassenen en 2 a 3 kinderen

4 el olie (zonnebloem- of arachideolie bv)

4 sjalotten of een flinke ui, in kwart ringen

600 gr kipfilet, in plakjes/reepjes/stukjes

3 tenen knoflook, gesnipperd
50 gr verse, geschilde gember, gesnipperd (jazeker, dat is flink wat. Een duimgroot stuk)

4 verse citroenblaadjes, gesnipperd (zie inleiding)

120 gr cashewnoten

250 gr sperziebonen (gebroken boontjes uit de diepvries graag. Vers kan ook, maar kook deze eerst 5 minuten voor. Kousenband mag ook, ook graag voorgekookt)

2 rode paprika’s, in reepjes zo breed als de sperziebonen

1 blikje waterkastanjes (uitlekgewicht 140 gram), in dikke plakjes

4 el vissaus

iets meer dan 1 eetlepel suiker

Neem een grote hapjespan of wok en fruit de sjalot of ui in de olie tot het bruin begint te worden. Voeg de kip toe en bak deze tot het vlees wit en halfgaar is. Of neem de tip van hierboven ter harte en bak de droog gedepte kip grondig bruin in wat olie in een aparte koekenpan. In de hapjespan bij de ui zal de kip namelijk niet snel bruin worden.

Voeg daarna alle andere ingrediënten, behalve vissaus en suiker toe en bak alles op middelhoog vuur beetgaar. Als het goed is komt daar het nodige vocht bij los, maar mocht het toch te droog bakken, voeg dan wat water toe. Als je de kip apart hebt gebakken, voeg je deze nu ook toe.

Voeg tenslotte de vissaus en suiker toe en schep dit nog eens goed door. Serveren met rijst.

Italiaanse sperziebonen met crème fraiche en pasta

Kijk eens aan, ik had succes. In dit recept zitten veel meer bonen dan pasta, maar de kinderen aten het braaf op en vermeldden zelfs dat ze het lekker vonden. Ik gebruik graag (gebroken) sperziebonen uit de diepvries, omdat je zo altijd perfect een voorraadje kan houden. Wie toch verse bonen wilt gebruiken, moet deze even voorkoken tot ze halfgaar zijn.

Italiaanse sperziebonen met crème fraiche en pasta

Recept van Eerst Koken voor 2 grote + 2 a 3 kleine mensen

750 gr gebroken sperziebonen uit de diepvries

scheutje olijfolie

3 tenen knoflook, gesnipperd

een likje sambal oelek

1 tl gedroogde tijm

1 tl gedroogde oregano

1 klein takje rozemarijn, alleen de naaldjes, gehakt (desnoods vervangen met een snuf gedroogde rozemarijn)

1 opgehoopte el groene pesto

150 ml witte wijn of sherry

200 gr crème fraîche

80 gr zongedroogde tomaten in olijfolie, in stukjes

25 gr Parmezaanse kaas, geraspt (och, of wat meer naar smaak…)

waar nodig zout en zwarte peper naar smaak

300 gr pasta

Verhit de olijfolie in een hapjespan en bak de sperziebonen enigszins bruin op middelhoog vuur (15 minuten). Voeg de knoflook, sambal en kruiden toe en bak ongeveer 1 a 2 minuten.

Roer de pesto, wijn, crème fraîche, zongedroogde tomaten en Parmezaanse kaas erdoor. Laat dit op laag vuur sudderen totdat de saus dikker wordt. Dit zou met een minuut of vijf klaar moeten zijn.

Kook ondertussen de pasta gaar, giet aan het einde van de kooktijd eventueel een scheutje van het kookwater bij de bonen om het wat losser te maken, en giet de pasta daarna af. Meng de pasta door de sperziebonen. Serveren met extra kaas.

Indonesisch gehakt met sperzieboontjes

En dan volgen we nu met een triootje Indonesisch met vandaag recept nr 1 - een goed gerecht voor doordeweeks. Het is gemakkelijk, snel en voedzaam. Sperziebonen en gehakt worden samen gebakken en flink op smaak gebracht met komijn, koriander en ketjap manis. Met rijst of mie (of bami - ook weer met groente erin!) erbij heb je een complete en snelle maaltijd.

Indonesisch gehakt met boontjes

recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen, als bijgerecht bij rijst (ofzo)

2 eetlepel olie

1 grote ui, gesnipperd

300 tot 500 gr sperziebonen (ik gebruik gebroken boontjes uit de diepvries. Als je verse gebruikt, kook ze dan even 5 minuten voor. Geen bonen uit een pot of blik aub!)

2 tenen knoflook, gesnipperd

500 gram rundergehakt

sambal oelek naar smaak

1 tl gemalen koriander

1 tl gemalen komijn

½ blokje runderbouillon (eventueel een blokje met minder zout erin)

4 eetlepels ketjap manis

In een grote koekenpan fruit je de uien enigzins bruin in een eetlepel olie. Voeg de bonen toe en bak ook deze gaar. Voeg in de laatste minuut de knoflook toe. Alles uit de pan halen en apart houden.

Gehakt rul bakken in dezelfde pan in de andere lepel olie. Als het gehakt goed aangebakken is (en het ook daadwerkelijk lekker bruin is gebakken en niet alleen gaar gestoofd) voeg je de sambal, koriander en komijn toe. Doe ook de groente erbij en verkruimel het bouillonblokje erboven. Wanneer je meer dan 300 gram boontjes gebruikt, wil je waarschijnlijk ook iets meer van de smaakmakers toevoegen. Schep alles door elkaar en voeg de ketjap manis toe en desnoods een klein scheutje water. Laat dit nu onder af en toe omscheppen kort inkoken tot de ketjap stroperig aan het gehakt en de bonen hangt.

Serveren met rijst, mie of bami.

Pasta met sperziebonen en pesto van gember en basilicum

Pasta met pesto is een overbekende klassieker, en dat geldt ook voor de toevoeging van sperziebonen (en soms ook met aardappelblokjes). Deze variant leunt daar dus sterk op, maar ik maak de pesto net even anders: zonder het scherpe van rauwe knoflook, maar met verse, rauwe gember en wat aromatische kruiden als rozemarijn. Het is allemaal zo gemaakt, maar toch echt van een andere klasse als pesto uit een potje…

Pasta met sperziebonen en pesto van gember en basilicum

recept van Eerst Koken

voor 3 grote mensen, of 2 grote en 3 kleine

nodig voor de pesto:

60 gr parmezaan, geraspt

50 gr noten (alles werkt: pijnboompitten, pistache, walnoot, amandel, of een mix… doe maar wat)

20 gr verse gember

2 el olijfolie

1 plantje basilicum van de supermarkt, of minimaal 8 grote takjes, alleen de blaadjes

1 tl gedroogde tijm

klein takje verse rozemarijn, of een krappe tl gedroogd

Verder nodig:

350 gr pasta

ongeveer 450 gr gebroken sperziebonen (uit de diepvries is ideaal, maar a.u.b. niet uit een pot!)

Maal de kaas, noten en gember fijn in een keukenmachine of iets anders dat kan pureren (een vijzel bijvoorbeeld of desnoods een koksmes, maar dan wordt de saus niet zo fijn). Voeg dan de olie en kruiden toe en maal alles tot een dikke saus. Olie toevoegen mag, maar is niet nodig en zorgt alleen maar weer voor calorieën.

Breng een grote pan met gezouten water aan de kook en wanneer het kookt doe je de pasta en gebroken (diepvries) sperziebonen erin. Ze hebben ongeveer dezelfde kooktijd (uitgaande van een minuut of 9 a 10). Gebruik vooral veel water, zodat de temperatuur ervan niet teveel daalt wanneer je de ijskoude bonen toevoegt! Kook alles gaar, giet het water af, maar vang een glas kookwater op. Doe de pesto en een goede scheut kookwater bij de pasta en schep om. Serveren met extra kaas.

Kip kerrie, zonder kip!

Stomme titel, ja, zeg het maar gewoon, hoor. Toch wilde ik echt een vegetarische versie maken van de bekende 'kip kerrie'. Maar dat wordt dan gewoon groente in kerriesaus en dat allitereert een stuk minder (zeg maar: het allitereert gewoon niet). Bovendien spreekt 'kip kerrie' tot de verbeelding en sperziebonen in saus niet. Het is nu eenmaal zo… Maar goed, dat wil niet zeggen dat het minder lekker is. Met een blik kokosmelk maak je een lekker romige kerriesaus, welke je goed vult met groente en eventueel wat stevigere toevoegingen. Wie wil voegt aan het recept hieronder bijvoorbeeld nog een verpakking (gebakken) quornstukjes toe, of een mini-blikje kikkererwten. Ook een gekookt ei past er goed bij.

Groente in romige kerriesaus

Recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

scheutje olijfolie

1 grote ui, gesnipperd

2 tenen knoflook, gesnipperd

1 el gehakte verse gember

1 rode paprika, in smalle reepjes

250 gr bloemkool, in stukjes van een centimeter (of heb je nog courgette of wortel liggen? Dat kan ook prima)

500 gr gebroken sperziebonen uit de diepvries (of even voorgekookte verse exemplaren)

1 flinke el kerriepoeder (hangt ook af van de smaak en pittigheid van de kerrie!)

1 tl kurkuma

½ tl korianderpoeder

likje sambal oelek of een andere hete saus naar smaak

1 blik kokosmelk (400 ml) van een goede, romige kwaliteit. De pakjes van GoTan zijn mijn supermarktfavoriet. Je kunt er twee van 250 ml gebruiken

eventueel: 1 afgestreken el maïzena

zout
een schepje suiker (of ananas / rozijnen - zie hieronder)

·       Extra voor wie dat wil: blokjes ananas of geweekte rozijnen – als je dat niet gebruikt, doe er dan wel een eetlepel suiker bij; het zoetige hoort hier gewoon bij en maakt het lekker zacht van smaak

·       ook optioneel voor een stevige vulling: stukjes quorn of een mini-blikje kikkererwten

·       Serveren met rijst en eventueel een gekookt ei

Fruit de ui op laag vuur in de olie (10 minuten). Voeg de knoflook en gember toe en bak nog eens zachtjes gedurende een minuut. Voeg daarna de paprika en bloemkool toe. Bak dit tot het halfgaar is. Zeker bij erg droge groente, zoals die bloemkool, mag er wel een scheutje water bij om het gaar te stoven.  Tenslotte de bevroren sperziebonen toevoegen. Roer dit kort om en wanneer de bonen ontdooid zijn voeg je alle specerijen, inclusief de sambal, toe. Laat dit weer kort bakken en giet de kokosmelk erbij. Laat alles nu gaar pruttelen. Als je 500 ml kokosmelk hebt gebruikt is er nu misschien nog voldoende kokosmelk over en kan je dat naar wens licht binden met maïzena: roer de eetlepel maïzena los met een klein scheutje water en roer dit door de kokosmelk tot het bindt. Breng tenslotte op smaak met zout.

Pilaf deel 6 - Spaanse paella (vegetarisch)

Dit is deel 6 van een serie over pilaf. Het eerste deel met alle verwijzingen vind je hier.

Is paella het vlaggenschip van de Spaanse keuken? Is er een Spaans recept dat het verder heeft geschopt in de wereld? Ik geloof het haast niet. Net als pilaf heeft ook de paella wereldfaam behaald. Maar wie een origineel recept zoekt, komt van een koude kermis thuis, want de wortels van de paella liggen in het boerenveld en de regels lagen helemaal niet vast. Het was een typisch lunchgerecht voor landarbeiders, die het boven een open vuur kookten, en die deden in de pan wat er toevallig voor handen was. Overigens is een rooksmaakje wel een typisch detail van een originele paella. Tegenwoordig wordt dat handig opgevangen door gerookt paprikapoeder te gebruiken, maar als je een grote barbecue hebt staan, is het misschien wel eens een leuk idee om daar een paella op te maken. Want zo hoort het dus eigenlijk.

Het begon allemaal in ieder geval in Valencia. De arbeiders hadden vast niet veel, maar behalve de rijst kookten ze hun paella met tomaten, uien en bonen (zowel een soort snijbonen als grote, witte bonen). Konijn of kip was ook wel te regelen, en vaak ook slakken. Saffraan is nu een vereiste, maar of die boeren dat nou ook bij zich hadden in hun lunchpakketje...? Het is wel een duidelijke verwijzing naar Iraanse polo en de latere Arabische oorsprong, want paella kwam met wat omzwervingen via Afrika, en de Moorse invasie, in Spanje terecht. Hoe dan ook, met die zojuist genoemde ingrediënten heb je ook het recept van de ‘paella Valenciana’ te pakken. Naarmate de rijst zich verspreidde over Spanje, kwamen daar andere ingrediënten bij zoals vis en zeevruchten, en eigenlijk alles wat daar tussen zit, inclusief dus de paella met vis én vlees. Tegenwoordig is dat waarschijnlijk wat de meeste mensen onder paella verstaan: een rijk gerecht, volgestouwd met zeevruchten, chorizo en kip.

bron: pickuptheforkbuenosaires.com

Twee leuke varianten zijn de zwarte paella die wordt gekleurd met inktvisinkt, en de fideuà. De fideuà is precies hetzelfde als paella, maar wordt niet gemaakt met rijst, maar met gebroken, dunne pastasliertjes, die net als de rijst worden gebakken in olie en daarna alsnog gegaard in bouillon. Ik las een verhaal dat vertelde over een hongerige kapitein die altijd teveel van de rijst at en zodoende niets voor zijn bemanningsleden overhield. De kok verving daarom de rijst met pasta, in de hoop dat zijn baas wat minder zou schranzen. Het recept werd zo goed ontvangen, dat het zich aan land ook snel verspreidde. In Catalonië doen ze er ook nog alioli (bij ons bekender als ‘aïoli’) in, wat de rijst wat romiger maakt. Voor wie het wil proberen, ik vond een recept van Mark Bittman (met vis) en een andere met kip.

Behalve aan de saffraan, kan je aan meer dingen zien dat de paella een lange voorgeschiedenis heeft. Zo heeft paella, net als de oerpilaf (Perzische polo) ook een 'tahdig', een krokant gebakken bodem, maar de Spanjaarden noemen het ‘soccarat’. Ook kreeg ik vorig jaar een mailtje van een lezeres die mij haar recepten voor paella opstuurde. Wat opviel was dat zij haar rijst eerst met geurige specerijen in afgepast water gaar kookt, en pas daarna mengt met het vlees en de groente, om verder te garen. Dat is heel wat anders dan de geijkte manier, die meer lijkt op het koken van risotto: de ongekookte rijst wordt gebakken in olie en daarna in bouillon gegaard. Maar toen ik er even over nadacht, klopte het wel. Wat zij deed was gewoon de aloude techniek uit het Midden-Oosten. Er valt wat voor te zeggen, hoewel ik in het recept hieronder toch de klassieke manier gebruik.

bron: blog.fuertehoteles.com

Paella hoort eigenlijk helemaal niet in het pilafrijtje thuis als je uit zou gaan van langkorrelrijst, want het Spaanse gerecht wordt gemaakt met plompe, korte Bombarijst. De AH verkoopt tegenwoordig paellarijst, maar wanneer je dat toch niet kan vinden, koop dan risottorijst en spoel deze van tevoren grondig af om het zetmeel eraf te spoelen. Het water moet echt een stuk helderder worden voordat het schoon gespoeld is. Helemaal helder zal het trouwens niet snel worden. Bij risotto zorgt het zetmeel voor de romige saus, maar dat moet je bij paella nou juist niet hebben. Gebruik hoe dan ook geen normale langkorrelrijst, zoals basmati. Paellarijst heeft een dikke, korte korrel, zoals risottorijst. Zonder die rijst maak je geen echte paella.

Paella is meestal niet droog gekookt, maar ook niet zo nat als risotto. Het mag nog wel een beetje vochtig zijn. Als dat allemaal niet lukt, kan je je er nog wel uitkletsen met wat Spaanse termen. Want ook in Spanje schijnen ze verschil te maken in droge of natte paella’s. Zo is de klassieke paella ‘seco’ (droog), maar zijn ze er ook als ‘caldoso’ (nat als risotto) of ‘cremoso’ (romig). Kwestie van bluffen aan tafel... :)

Het recept is vegetarisch en een beetje van Ottolenghi en een beetje van de Britse Tesco:

Vegetarische paella

Veganistisch zelfs... maar eerlijk gezegd zou de paella enorm veel baat hebben bij een gebakken of gepocheerd ei op de rijst. En eigenlijk zouden kippenbouillon en stukjes chorizo ook erg welkom zijn... Maar dat is mijn flexitarische insteek. Of misschien is het idee van die alioli hierboven ook wel goed bij paella... Hoe dan ook, er moet wat mij betreft nog wel iets bij. Ik vind hem op deze manier erg uitgekleed.

Het recept is voldoende voor 3 tot 4 personen

scheutje olijfolie

1 ui, gesnipperd

1 teen knoflook, gesnipperd

300 gr paella rijst of desnoods risottorijst (bv Arborio – maar wel goed schoon gespoeld, zie boven)

2 krappe tl gerookt paprikapoeder

eventueel een snufje chilipoeder of chilivlokken

1 tl kurkuma

700 ml groentebouillon (met 1 blokje gemaakt is voldoende)

100 ml droge sherry

een snufje saffraan

2 laurierblaadjes

1 blik tomaatstukjes (van 400 gram)

150 gr sperziebonen of snijbonen, in stukken

150 gr doperwten (diepvries)

1 rode paprika, in stukken

een blik kikkererwten of grote, witte bonen (uitlekgewicht zo’n 200 gram)

handje verse peterselie, gehakt

sap van 1 kleine citroen

zout en peper

Gebruik een paellapan of een grote koekenpan, zodat de rijst mooi vlak verdeeld wordt in de pan.

Paprika bakken, bonen beetgaar koken. Bonen even laten meebakken. Houd het daarna apart.

Fruit de uisnippers in een scheut olie tot ze gaar zijn, maar niet bruin. Laat de knoflook 1 minuut meebakken. Voeg de rijst, paprikapoeder, kurkuma en eventueel chilipoeder toe en laat dit 1 a 2 minuten meebakken. Voeg daarna de bouillon, sherry, tomaatstukjes, saffraan en laurier toe. Laat dit tien minuten zachtjes pruttelen zonder deksel.

Voeg daarna de groente toe en laat het nog eens 10 minuten koken. Wanneer de rijst gaar is en het vocht verdampt is voeg je tenslotte de peterselie en citroensap toe. Breng eventueel verder op smaak met zout en peper als dat nodig is.

De krokante rijstbodem wordt dus ook in Spanje gewaardeerd. Je krijgt het door de paella op het einde even op hoog vuur te zetten. Op de foto zie je een stukje gebakken rijst liggen.

Indonesische sperziebonen met tempeh

Als je echtgenoot een paar weken van huis is geweest ‘om bij de pinguins te zijn’ (zoals de kinderen het uitleggen en hij zat inderdaad op Antarctica), dan zorg je er als foodblogger en liefhebbende vrouw wel voor dat er de eerste avond iets lekkers op het menu staat. En Meneer Eerst Koken houdt erg van Indonesisch. Tempeh met sperziebonen is zijn favoriet als hij eten bij de toko haalt en deze versie hieronder was bijzonder lekker. Er is één nadeel, en daar kom je dus pas achter wanneer je het zelf maakt: het is bepaald niet ‘light’. De tempeh moet worden gefrituurd en dan komt ook zijn ware gedaante te voorschijn. Het is namelijk eigenlijk een spons… Een lekkere spons, dat wel. (naschrift: Meneer heeft het nu ook een paar keer gemaakt, met veel minder olie, en dat werkt ook wel best. Het kan dus wel)

We aten er ook nog kip in ketjapsaus bij, maar die schrijf ik even uit in een aparte blog.

Indonesische sperziebonen met tempeh

recept als bijgerecht voor 4 personen

kan vegetarisch (laat de trassi dan weg)

gebaseerd op een recept uit het magazine Foodies van november 2011

350 gr tempeh

400 gr sperziebonen

olie om te bakken en eventueel frituurolie

1 kleine ui, gesnipperd

1 teen knoflook, gesnipperd

gesnipperde rode chilipeper (lombok) of een sambal oelek naar smaak

1/2 tl trassi (als je het vegetarisch wilt houden, dan laat je het weg, maar anders is het wel vrij essentieel!)

1 cm verse laos (platgeslagen) of  1 tl laospoeder

2 el ketjap manis

Snijd de tempeh in reepjes en frituur ze goudbruin. Eventueel kan je ze ook bakken in ruim olie in een grote koekenpan. Laat het uitlekken op keukenpapier en zet het daarna apart.

Maak de sperziebonen schoon, halveer ze en kook ze 5 minuten voor in gezouten water.

Verhit een klein beetje olie in een pan en fruit daarin de ui, knoflook en rode peper of sambal. Voeg daarna een klein brokje trassi (niet meer dan een afgestreken kleine theelepel) toe, het plat geslagen stukje laos (of poeder), de halfgare sperziebonen en de ketjap manis. Laat de bonen gaar bakken. Als het te droog bakt, voeg dan een scheutje water toe. Voeg aan het einde de tempeh toe en laat het doorwarmen. O ja, en haal die verse laos er weer even uit. Kleine Chef kreeg de schrik van zijn leven toen hij net lekker aan het eten was en op de laos beet...

Serveer het met rijst en nog een tweede bijgerecht. Bijvoorbeeld de kip in ketjapsaus die in de volgende blog verschijnt!