Marokkaanse, vegetarische wraps

En dan even een heel simpel recept tussendoor, dat zo simpel is dat ik er zelfs geen echt recept van maak. Ik had een pot ‘abrikoos en koriandersaus’ van Al’fez ontvangen en ik had deze ingezet voor Marokkaanse wraps. Zeer eenvoudig, zeer snel en ik moet zeggen, voor een pot kant-en-klare saus, erg lekker. De saus is zoet, iets pittig en kruidig; het is een tomatensaus met gedroogde abrikozen en warme specerijen. Even opwarmen en je hebt een prima basis voor een maaltijd. Hierbij het recept dat geen recept is:

Marokkaanse, vegetarische wraps:

Ik gebruikte dus medium-grote tortilla’s van Santa Maria (die hebben naar mijn idee het minste onnodige ingredienten). Warm deze op.
Bak 1 a 2 bakjes vegetarisch rul gehakt bruin in wat olie. Warm ook de saus op.
En dan wraps maken: doe een lepel saus op een wrap, daarop wat gehakt, beetje sla en/of koriander, en dan naar keuze wat tahin, schepje Griekse yoghurt en/of wat zoete chilisaus. Helemaal niet slecht. De kinderen vonden het ook erg lekker.

Al’fez Apricot & Coriander Sauce 
Verkrijgbaar bij Jumbo, Plus en Boon voor € 2.49

 

Vegetarische lahmacun (Turkse pizza) uit de koekenpan

Ik ga niet liegen: je bent wel even bezig met deze pizza’s, maar de tijd zit vooral in het bakken ervan. Het is dus eerder iets voor het weekend dan voor doordeweeks. Maar de kinderen zijn er hier erg blij mee!

Als je ze kunt kopen, dan zijn witte uien erg geschikt. Ze zijn scherper (en natter) dan de gewone gele uien. Verder is dit recept eigenlijk erg standaard. De verschillende recepten die er zijn wijken maar amper van elkaar af. Het enige grote verschil is natuurlijk dat deze pizza’s vegetarisch of vegan zijn doordat ik een vleesvervanger gebruik.
Ook bak ik ze niet in de oven, maar in de koekenpan. Daar nog wel even een belangrijk punt voor: begin er alleen aan als je twee koekenpannen met een deksel hebt. (Nb. de deksels van hapjespannen passen ook vaak op een gewone koekenpan.) Het punt is dat je per pizza zo’n 8 minuten bezig bent, dus met 1 pan wordt het wel een erg lange klus… Maar ook met twee pannen ben je nog wel een uurtje bezig. Oh ja, en heb je een gietijzeren koekenpan staan? Die is nu zeer geschikt!

En wat doen we er aan verdere toppings op? Behoorlijk standaard is natuurlijk fijngesneden ijsbergsla en blokjes tomaat. Door de tomaat mag ook wat peterselie. Maar een mengseltje van gehakte peterselie en uisnippers kan ook. Of rode ui-sliertjes met citroensap en sumak.
En daar mag natuurlijk ook knoflooksaus bij. Voor een vegan aanpak wijk je uit naar een rode saus, bijvoorbeeld door harissa te verdunnen met wat olijfolie, azijn en verse, gesnipperde ui. Maar om eerlijk te zijn: gewone schaschliksaus is ook lekker….!

Vegetarische lahmacun (Turkse pizza) uit de koekenpan
of veganistisch met een veganistisch gehakt
Ik gebruik maatschepjes: 1 tl = 5 ml
Recept voor 14 a 15 pizza’s – bij ons voldoende voor 2 volwassenen en 2 a 3 kinderen

nodig voor het deeg:
600 gram bloem
1 zakje gist (7 gr)
180 ml water
180 ml melk
1 opgehoopte tl suiker
2 theelepels zout

voor de vulling:
200 gr uien (liefst witte uien, geel kan ook)
100 gr rode puntpaprika (=1 grote)
2 rijpe tomaten (200 gr)
200 tot 300 gram vegetarisch of vegan gehakt (naschrift: tegenwoordig bak ik het gehakt eerst even lekker bruin aan. Doet veel voor de smaak. Pas daarna mengen met de rest, volgens recept)
een handje gehakte peterselie 
1 miniblikje van 70 gr tomatenpuree (maar paprikapuree kan ook, te koop in Turkse winkels)
2 el (zonnebloem)olie
1 opgehoopte tl paprikapoeder
1 opgehoopte tl komijn
iets heets naar smaak: chilivlokken, pul biber (milde Turkse chilivlokken) of sambal oelek naar smaak
zout en peper
verder: extra toppings, zie boven

Ook nodig: twee koekenpannen met een sluitende deksel

Maak eerst het deeg: meng bloem, gist en zout, en meng daar de lauwe melk en lauw water doorheen. Kijk even goed hoeveel water je wilt gebruiken; ik heb alles nodig, maar dat kan per bloemsoort verschillen. Je wilt eindigen met een soepel, niet plakkend deeg.
Dek het deeg af, zet op een warme plek weg en laat het ongeveer 1 uur tot 1,5 uur rijzen.

Ondertussen maak je de vulling: ontvel de tomaten. Dat doe je door er een kruis in te zetten. Dan dompel je ze een halve minuut onder in kokend water. Daarna trek je makkelijk het vel eraf.

Ik maak het mengsel in de keukenmachine: ik vermaal eerst de ui en paprika tot grove snippers. Daarna voeg ik de rest toe en ik vermaal het nog eens heel kort tot het een gesnipperde massa is. Het moet niet helemaal gepureerd zijn, maar wel iets dat je gemakkelijk kunt uitstrijken. Zie foto:

Je kunt het ook met de hand snijden/mengen. Begin dat ook weer eerst met de uien en paprika en snijd die eerst helemaal fijn. Je zal er wel wat meer werk aan hebben! : )

Verdeel het deeg in 14 of 15 bolletjes. Bestrooi het aanrecht met wat bloem en rol een bolletje deeg uit tot zeer dun. Je hebt dan ongeveer de maat van een gewone koekenpan. Niet helemaal rond? Jammer dan; dat lukt mij ook niet…

Verwarm de koekenpan(nen) en leg er een stuk bakpapier in (even wat kleiner knippen; ik halveer een vel en vouw de stukken dubbel in de pan). Leg daarop een lap deeg en bestrijk het snel met twee flinke eetlepels van de vulling (bv met de bolle kant van een lepel; dat smeert uitstekend.) Leg de deksel op de pan en laat het op LAAG vuur garen. Na een minuut of 8 is de onderkant vrij aardig gebakken met bruine plekken en de bovenkant van het deeg is gaar. Haal de pizza uit de pan en leg deze op een bord. Dek af met een theedoek. Het stuk bakpapier gebruik je opnieuw: beleg deze opnieuw als tevoren.

De tweede pizza leg je op z’n kop op de vorige, zodat de vullingen op elkaar liggen. De derde leg je dus weer normaal neer, etc. Bak alles verder af, houd de pizza’s goed afgedekt. Als je alle pizza’s hebt gebakken draai je de stapel onder de theedoek in 1 keer om en eet dan eerst de eerst gebakken pizza. Die is nu namelijk weer mooi zacht geworden en je kunt deze op je bord oprollen.

Beleg hem naar wens nog met wat fijngesneden ijsbergsla en blokjes tomaat, of iets van de andere suggesties hierboven!

Hartige frangipanetaart met sperziebonen en kerstomaatjes

Ik heb deze taart ook al in de zomer gemaakt en dan met 250 gr tomaatjes. Dan is het een ideaal zomers gerecht. Maar ik zie dit ook wel in de winter op tafel verschijnen, want je kunt echt alles gebruiken: hier dus met haricots verts (dunne, fijne sperziebonen) en weer met een paar tomaatjes. Maar die tomaten zou je net zo goed kunnen vervangen met lekkere zwarte of groene olijven. Of misschien kort gestoomde of geblancheerde bimi (die lange broccoli-achtige stengels) met halfgedroogde tomaat (niet de gedroogde tomaat uit pot, maar uit de tapasbakjes uit de koeling) en als je dat een beetje mooi neerlegt zie ik het zomaar met de kerst op tafel komen!

Je maakt dit voor 4 personen als hoofdgerecht of zelfs voor 6 personen, als je het als onderdeel van een diner gebruikt en er een salade bij serveert.

Hartige frangipanetaart met sperziebonen en kerstomaatjes
recept voor 4 personen, eventueel met een salade erbij

1 pak roomboter bladerdeeg (ik gebruik de bekende vierkantjes uit de vriezer en dan dus 9 stuks, dat is groter dan een kant-en-klare rol! Maar je zou er daarvan ook twee kunnen samenvoegen en desnoods het recept wat aanpassen?)
125 gr haricots verts (kan uit de vriezer!)
100 gr gele en rode kerstomaatjes
Beetje tijm, vers of gedroogd

Voor de vulling:
130 gr zachte roomboter
3 teentjes knoflook, gesnipperd
3 middelgrote eieren (M) + 1 eierdooier óf gebruik 3 grote eieren (L) en houd 1 dooier daarvan apart
55 gr bloem
100 gr gemalen amandelen (amandelmeel)
75 gr geraspte Parmezaan of een vegetarisch alternatief

zout naar smaak

Verhit de oven voor op 190 graden (of 170 graden hetelucht). Laat de bakplaat er alvast in opwarmen.

Leg het bladerdeeg op een vel bakpapier zodat je een vierkant van 3 bij 3 vierkantjes hebt. Laat het deeg een beetje overlappen: zodra het ontdooit is druk je de naadjes op elkaar. Vouw ook de buitenste randen een beetje naar binnen zodat je een hogere rand krijgt.

Maak dan de frangipane: klop de zachte boter met een garde tot deze wit en luchtig is. Voeg er dan de knoflook en eieren aan toe (de dooier houd je apart voor de randen!), klop het erdoor en voeg dan ook de bloem, amandel, kaas en zout toe en meng het er goed doorheen.

Schep de vulling op het deeg en strijk het glad. Bestrooi met wat tijm en leg de groente erop. Het is mooi als je de bonen allemaal in dezelfde richting legt. Snijd de tomaatjes (in de lengte) doormidden en leg ze tussen de bonen. Meng de eierdooier met een beetje water en bestrijk daarmee de deegranden.

Trek het bakpapier nu op de hete bakplaat en plaats terug in de oven. Bak de taart gedurende 35 tot 40 minuten of tot het mooi bruin en gaar is.

Lekker met een groene salade!

 

Vegetarisch Surinaams pasteitje met Pulled Oats

Pulled Oats is geen nieuwe vleesvervanger, maar ik zie het pas sinds kort in mijn supermarkt liggen. Het is een Fins product gemaakt van haver, tuinbonen en erwten. Het ziet er wat moeilijk uit, namelijk als vezelige brokjes die doen denken aan een combinatie van gebakken gehakt en gerafelde kip, maar de smaak is behoorlijk neutraal. Je moet het dus wel toevoegen aan iets; zo op zichzelf is het saai. Maar eenmaal in de pan, gemengd met een saus en smaakmakers maakt het een verbluffende transformatie naar iets dat op vlees lijkt.

Ik gebruikte het hier in een Surinaams pasteitje waar ik wel ook nog aardappel in heb gedaan om de vleesvervanger wat aan te vullen. Verder kun je bladerdeeg gebruiken, maar ik vind het vaak te vet en hier week ik dan ook uit naar hartige taartdeeg (gewoon de vierkantjes uit de vriezer van Koopmans). Nou ja, er zijn dus meerdere wegen die naar het Surinaamse pasteitje leiden, maar hier kwam ik op uit:

Vegetarisch Surinaams pasteitje

Of veganistisch met het hartige taartdeeg of als je vegan bladerdeeg gebruikt

recept voor ongeveer 20 pasteitjes

Vulling:

1 flinke ui, gesnipperd

2 el zonnebloemolie

1 ruime el masala (Surinaamse kerriepoeder)

zo’n 250 gr vaste aardappels, in miniblokjes

200 gr schoongemaakte prei, in ringen

1 kubusje maggi (de vierkante kubusjes; er zitten 2 kubusjes in een folie )

1 verpakking Pulled Oats naturel, de grote stukken iets kleiner gesneden

100 gr diepvries-erwten

60 gr zilveruitjes (de zoetzure uit pot dus), eventueel fijner gehakt

2 el ketjap manis

zout naar smaak

sambal naar smaak

voor de pasteitjes:

20 plakjes hartige-taartdeeg of bladerdeeg 

1 ei

Verder nodig: een hapjespan met deksel

Fruit de ui in wat olie in een hapjespan. Doe de kerriepoeder erbij, en daarna ook de aardappelstukjes en preiringen. Laat het zacht stoven met een beetje water en het bouillonkubusje erbij. Houd daarbij een deksel op de pan. Haal dan van het vuur en doe de rest van de ingrediënten voor de vulling erbij. Ik haal trouwens eerst nog even een mes door de Pulled Oats, om het wat kleiner te maken. Laat het dan afkoelen.

Verwarm de oven voor op 190 graden of 170 graden hetelucht. Maak de pasteitjes: ontdooi het deeg, lepel er een hoopje vulling op en vouw het dicht. Ik maak de simpele driehoekjes, maar je kunt natuurlijk ook andere vormen maken. Plak de pasteitjes dicht met wat losgeklopt ei en bestrijk ze ook met wat ei. Leg ze op bakpapier op een bakplaat, maar geef ze wat ruimte; leg het niet te vol. 

Bak ze bruin in zo’n 20 a 25 minuten.

Ik vind ze koud het lekkerste, maar dat moet je zelf maar even uitzoeken. Je kunt ze in ieder geval eten met een hete saus of ketchup. Ik vind zoete chilisaus er ook lekker bij. Je kunt ook ketchup mengen met wat sambal.

Kaaspannenkoeken

Afbeelding van Alice Barcellos via Pixabay 

En dan hier het vervolg op de vorige post, waarin ik vertelde over mijn nieuwe liefhebberij: kaaspannenkoeken. En als ik zeg kaas, dan bedoel ik kaas, daar moet je niet moeilijk over doen, vind ik. Ja, er zit rijkelijk ei en kaas in. Maar zo maak je dus lekkere malse pannenkoeken; met veel eieren en flink wat kaas. Daar moet je niet op willen bezuinigen. 

De kaas gaat door het beslag en wordt dus direct meegebakken. Dat is lekkerder dan dat je het op de pannenkoek strooit. Oh ja, en ik maak dit recept sowieso altijd dubbel, want er gaat niets boven een koude kaaspannenkoek voor het ontbijt… Met stroop. Ik zeg het maar even.

Kaaspannenkoeken

recept maakt 10 tot 12 pannenkoeken

Even over de gesmolten boter: dit vervangt de boter die je normaal in de pan zou gebruiken, maar als je dat wilt kan je natuurlijk ook gewoon boter of olie bij het bakken gebruiken.

250 gr bloem

500 ml melk

5 eieren (L) of 6 (M)

50 gr gesmolten roomboter (plus wat extra voor het bakken van de eerste pannenkoek)

300 gr geraspte, belegen kaas

Meng alles tot een glad beslag, maar doe de kaas er als laatste door.

Voor de eerste pan heb je een beetje boter of olie nodig, maar omdat er al boter door het beslag zit, kan je daarna zonder boter bakken. Het beslag zal ook beter uit te spreiden zijn zonder extra vet in de pan. Het is een dun beslag, maar de kaas maakt het moeilijk om te verdelen in de pan. Met wat schudden lukt dat wel, maar het worden niet erg dunne pannenkoeken.

Spinazie in bladerdeeg met noten en een geweldige sla met tomatendressing

Eerst even die dressing, want die zou je zo over het hoofd zien, maar hij is best apart, omdat je er een tomaat voor moet raspen. Dat is dan ook meteen het grootste onderdeel van deze dressing; tomatenpulp op smaak gebracht met azijn en olie. Dat is vooral wat zuur en ideaal in combinatie met het vettere deeg en de noten. Je kunt de dressing rijkelijk over je slablaadjes scheppen en dat is natuurlijk extra lekker.

Het spinaziegebak/flap/strudel/etc is beslist chic genoeg voor een etentje en ik zie dit zelfs wel met de kerst voorbijkomen, want je kunt het als groot gebak op tafel zetten. Eventueel versierd met bladerdeeg, of bladerdeegsterren op de zijkant, of als grote ronde taart? Maar je kunt ze ook goed als individuele flapjes maken.

Tenslotte nog een tip voor mee-etende, maar onwelwillende kinderen die huiveren van nootjes op hun eten: maak een aparte flap voor hen en vervang de noten simpelweg met meer kaas. Iedereen blij… Ik heb nu al een paar keer deze twee versies gemaakt voor etentjes en ben er erg tevreden mee. De 2 taarten van elk 9 plakjes bladerdeeg zijn genoeg voor 6 tot 8 volwassenen, afhankelijk van de rest van het menu. Het recept hieronder is voor 1 taart, dus je maakt er dan gewoon twee van.

Spinazieflap met noten

Recept voor 3 a 4 personen als onderdeel van een menu, met sla ernaast (zie recept onder)

750 gr spinazie uit de diepvries, ontdooid

1 middelgrote ui, gesnipperd

1 grote teen knoflook, gesnipperd

beetje olie om te bakken

1 ei (M of L)

een lik sambal oelek

zout en peper

9 vierkantjes bladerdeeg (uit de diepvries)

100 gr roomkaas

125 gr gemengde noten (bv amandelen, hazel-, pecan- en cashewnoten)

75 gr geraspte (oude) kaas (vers geraspt smelt mooier dan kant-en-klaar geraspt!)

Fruit de ui zacht in wat olie in een koekenpan. Voeg de knoflook toe in de laatste minuut.

Laat de ontdooide spinazie goed uitlekken en knijp hem ook goed uit. Doe in een kom en voeg de ui, sambal en het ei eraan toe. Breng op smaak met zout en peper.

Leg het bladerdeeg in een vierkant van 3 x 3 op een bakplaat en op bakpapier. Of verzin zelf een vorm, want je kunt natuurlijk alle kanten op: rond, lange worst, of breed en versierd. Als je voor meerdere mensen kookt en de bakplaat dreigt vol te komen liggen, moet je er wel goed op letten dat al het gebak vrij ligt. Alles wat je tegen elkaar aan legt, zal niet goed garen. Als je er twee maakt, zal je dus twee bakplaten moeten gebruiken. 

Druk het deeg een beetje tegen elkaar aan en vast.

Leg de vulling in een lange strook op het deeg, zodanig dat je twee zijkanten naar binnen kunt vouwen, zodat ze elkaar aanraken in het midden. Druk de korte kanten dicht.

Bestrijk de bovenkant met de roomkaas.

Meng de noten met de geraspte kaas en verdeel dat over de roomkaas.

Bak dit 30 minuten lang in een voorverwarmde oven van 200 graden (of 180 graden hetelucht). Bij twee bakplaten moet je sowieso uitwijken naar de heteluchtstand. 

 *** 

Een simpele sla met een geweldig dressing die erg goed past bij de taart is het volgende:

Sla met tomatendressing

Voor 4 personen

1 krop gewone kropsla of 1 a 2 zakken veldsla (of een andere sla…)

Tomatendressing:

zo’n 225 gr verse (rijpe!) tomaten

1 sjalot, heel fijn gesnipperd

1 klein teentje knoflook, heel fijn gesnipperd

1,5 el rode of witte wijnazijn

3 el olijfolie

snuf zout naar smaak

1/8 tl cayennepeper of een beetje sambal oelek

Snijd de tomaten doormidden en rasp ze op een grove rasp. Je houdt de schil over; gooi die weg. Doe de tomatenpulp in een kom en voeg de rest van de ingrediënten toe. Je kunt hem even bewaren, maar eet het op de dag zelf. Serveren op kamertemperatuur.

Limoncello pannenkoekjes met fruitsalade en meringue

Ik zag ergens een foto van een fruitsalade met stukjes meringue erdoor en dat leek me zo lekker dat ik direct aan de slag ging. Die meringues kan je natuurlijk kopen, maar de kant-en-klare schuimpjes lijken in niets op het origineel. Ze bestaan meestal volledig uit suiker, terwijl je ze zelf maakt met opgeklopt eiwit en suiker. En dat geeft toch een heel andere smaak.

Door de fruitsalade ging een suikerstroopje met de limoncello van Pallini. Samen met de schuimpjes erg feestelijk en zomers! Ik besloot er pannenkoekjes bij te bakken: dikkerdjes met ricotta en ook weer wat limoncello. En zo maak je dat:

Fruitsalade met limoncello en meringue

Voor de meringues moet je even op dit blog kijken voor de bereidingswijze. Ik gebruikte nu 3 eiwitten en deed het geklopte schuim in een diepvrieszak. Als je een hoekje eraf knipt, spuit je heel makkelijk nopjes op een bakplaat (met bakpapier eronder!) Je kunt natuurlijk ook gewoon een platte plak maken en die breken na het bakken. Nopjes moet je zeker een uur tot anderhalf uur bakken. De overgebleven eierdooiers gebruikte ik in het pannenkoekenbeslag waar ze 1 ei vervangen.

Bewaar de meringues luchtdicht tot je ze nodig hebt! Doe ze ook pas bij het fruit als je klaar bent om te serveren. Ik serveerde ze er zelf los bij, want ze zullen snel zachter worden als ze nat worden.

Voor het fruit kan je natuurlijk alle kanten uit. Ik had twee handen aardbeien, een halve meloentje, twee handen kersen, twee handen druiven en twee pruimen. Ananas of perzik is ook lekker trouwens!

Voor de limoncellosiroop doe je het volgende. Neem gelijke delen water (of citroensap!) + suiker + limoncello. Ik ging uit van 50 ml water en 50 gr suiker + 50 ml limoncello. Doe dit samen in een pannetje en kook het zachtjes tot het gehalveerd is. Laat het afkoelen en schenk over het fruit.

Limoncello pannenkoekjes

Voldoende voor een flinke stapel… Ik heb ze niet geteld, maar wij hielden hier nog wat van over voor het ontbijt!

400 gr bloem

1,5 zakje bakpoeder

100 gr suiker

eventueel een zakje vanillesuiker

zout

4 grote eieren (L) of 5 middelgrote (M)

500 ml melk

2 kuipjes ricotta (=2 x 250 gr)

100 ml limoncello

Simpel:  alles door elkaar mengen en met wat olie of boter dikke pannenkoekjes maken. Ik maak ze zo groot dat er drie in een pan passen. Je kunt ze warmhouden in een lauwe oven, maar ze passen op kamertemperatuur ook goed bij de salade.

Wraps met prei en pecorino

Of deze wraps lekker zijn? Nou, laat ik het zo zeggen: toen de oudste dochter laatst bij een vriendinnetje ging spelen, wilde ze daar ook wel graag blijven eten. Wat de pot bij de vriendin schafte wisten ze daar nog niet, dus bij het afscheid (met de moeder van de vriendin erbij) moest ze toch nog even weten wat wij zelf aten. De wraps met prei dus. En ik zag haar al denken: ‘Hoe ga ik dit netjes oplossen…?’ Kort gezegd, ze koos eieren voor haar geld en kwam thuis eten. Die wraps wilde ze niet missen.

De prei wordt op laag vuur lang gestoofd. Daar wordt het poezelzacht en zoet van. Ik rasp er pecorino door, wat een erg specifieke smaak heeft, maar bij gebrek daaraan zou ik uitwijken naar gruyère of een ander pittig kaasje met een sterke smaak. Desnoods met parmezaan, maar dat is toch echt iets anders dan pecorino. Verder een paar rozijnen voor het zoete effect en voor de liefhebber wat zwarte olijven, die je er makkelijk per wrap bij kan doen.

Wraps met prei en pecorino

recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

scheutje olie of klontje roomboter

900 gr schoongemaakte prei (=4 grote preien – dat is een hele baal, maar het slinkt toch behoorlijk)

1 el verse tijmblaadjes of ½ el gedroogd

een handvol rozijnen

100 gr pecorino, geraspt

75 gr zwarte olijven, gehalveerd

4 tot 6 grote tortilla’s of 6 tot 8 middelgrote

Verhit de olie of boter in een grote hapjespan waar een deksel op kan en voeg de prei met aanhangend water (van het wassen) toe. Doe de tijm erbij. Verhit het even goed door en stoof het daarna met een deksel erop en op laag vuur  gedurende 40 minuten.

Haal dan de deksel eraf en laat het vocht verdampen op hoger vuur. Schep de rozijnen erdoor zodat die het laatste vocht opslurpen. Haal van het vuur en meng de kaas erdoor.

Verhit de oven voor op 200 graden (of 180 graden hetelucht).

Vet een ovenschaal licht in en vul de wraps: je kunt ze heel dik vullen, zodat je meer prei dan wrap eet en dan heb je genoeg aan 4 grote wraps, of je maakt dunnere exemplaren. De olijven verdeel ik nu pas over de vulling van een paar wraps (omdat niet iedereen ze wil). Rol ze op en leg ze in de schaal. Ik doe nog wat olie op mijn handen en smeer daarmee alle wraps licht in, zodat ze straks wat knapperig worden. Zet ze 20 minuten in de oven om goed door te warmen.

Ze zijn erg lekker met een romig sausje - mayonaise of zo'n kerrie-ananassaus van Calve bijvoorbeeld. Nou vooruit, (durf ik dit toe te geven?) Joppiesaus is er ook lekker bij... 

Vegetarische enchiladas

Nou, eindelijk eens een recept waar iedereen aan tafel blij mee was. De kinderen aten er goed van en wij, nou ja, zo moeilijk zijn we zelf eigenlijk niet… Maar ik gooi deze wel in het grote kookrepertoire. Het is een dankbaar recept voor de familie.

Die saus was een verrassing voor me. Het ziet eruit als een tomatensaus, maar het is een roux, op smaak gebracht met chilipoeder en een beetje tomatenpuree. En een roux gemaakt met olie in plaats van boter was ook even nieuw voor me.

Mexicaanse kazen hebben we hier eigenlijk niet, maar een milde Goudse is prima. Als je wilt kan er wat geraspte Parmezaan bij. Ik gebruikte uiteindelijk half belegen Goudse en half Parmezaan, omdat ik allebei had liggen.

Vegetarische enchiladas

recept voor 12 stuks, voor 4 personen

1 grote ui, gesnipperd

3 teentjes knoflook, gesnipperd

1 grote of 2 kleinere paprika’s (rood, geel, groen – maakt niet uit), in kleine stukjes

1 el olijfolie

1 blik maiskorrels (uitlekgewicht ongeveer 300 gram)

1 blik zwarte bonen, uitlekgewicht 240 gram

2 el roomkaas of creme fraiche

1 tl gerookte paprikapoeder

2 tl komijnpoeder

1/2 tl chilipoeder (of meer naar smaak)

sap van een limoen

200 gr geraspte kaas (zie boven)

zout en peper

12 grote tortilla’s

de enchilada saus van het recept hieronder

eventueel avocado voor erbij

Maak eerst de enchiladasaus waarvan het recept hieronder staat.

Ga dan door met de vulling van de tortilla’s: verhit wat olie in een braad- of hapjespan en doe daar de ui, knoflook en paprika in. Fruit gedurende een minuut of 6, op niet te hoog vuur, of tot de ui zacht is. Voeg dan de mais, bonen, roomkaas of creme fraiche, de helft van de kaas, specerijen en limoensap toe en breng het op smaak met zout en peper. Warm het kort door, verhit de oven alvast op 175 graden en maak dan de enchiladas:

Schep een twaalfde deel van de vulling (en dat is dus niet zoveel - twee eetlepels ofzo) als een streep in het midden van een tortilla en vouw/rol deze op. Ik klap hem eerst dubbel en rol het dan verder op. Leg de rol in een ovenschaal (iets van A4 formaat is zeker nodig!) Ga zo door met de rest.

Schenk de enchiladasaus erover, maar alleen in het midden, zodat de tortilla’s aan de randen knapperig kunnen worden. En bestrooi met de resterende kaas. Bak het gedurende 30 minuten. Als je wilt kan je aan het einde de temperatuur wat verhogen als je extra knapperige tortilla’s wilt.

Als je wilt kan je de enchiladas serveren met plakjes avocado.

Enchilada saus:

Voor ongeveer 500 ml saus

Nb. Ik gebruik maatschepjes waarbij een theelepel 5 ml is en 1 eetlepel is 15 ml

2 el olijfolie

2 el bloem

1 tl chilipoeder

1 tl gemalen komijn

1 miniblikje geconcentreerde tomatenpuree (70 gr)

350 ml groentebouillon (van een half blokje)

1 teen knoflook, gesnipperd

1/2 tl oregano

een snuf kaneel (een mespunt, niet meer! Wel een belangrijk ingredient!)

1 tl wijnazijn

zwarte peper

Deze saus maak je erg snel, dus zorg dat je alles klaar hebt staan: verhit de olie in een kleine kookpan/steelpan. Doe dan de bloem erbij (zorg dat de hoeveelheid hetzelfde is als van de olie) en laat dit in een minuut iets garen. Doe dan de chilipoeder + komijnpoeder erbij en roer de tomatenpuree erdoor. Voeg dan langzaam de bouillon toe en roer met een garde tot je een gladde saus krijgt. Voeg tenslotte de knoflook, kaneel en oregano toe. Breng het aan de kook en laat dan op laag vuur pruttelen. De saus zou nu snel dikker moeten worden. Wanneer je iets van ketchupdikte hebt bereikt voeg je de azijn toe. Proef dan; moet er nog zout bij? Haal het dan van het vuur en ga verder met de tortilla’s.

Tortilla’s met zoete aardappel

Voor de verandering volgde ik eens trouw het originele recept, maar stond wat twijfelend naar het eindproduct te kijken en voorzag dat er tafelvragen zouden worden gesteld. Het eindresultaat leek me wat te saai. Op het laatste moment heb ik toch maar snel twee handen oude kaas toegevoegd en kijk eens aan… de zon ging schijnen, jongens.  Ik was er erg mee in mijn nopjes. Ook de volgende dag toen ik het restje zoete aardappel als lunch opat. Lekker, simpel en vullend.

Tortilla’s met zoete aardappel

Recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

Bron: Build Your Bite 

1 kilo zoete aardappels

zout en peper naar smaak

1 tl gemalen komijn

1 tl chilipoeder

olijfolie

1 ui, grof gesnipperd

2 teentjes knoflook, gesnipperd

1 blik zwarte bonen, uitlekgewicht 240 gr

sap van 1 grote of 2 kleinere limoenen

125 gr pittige, geraspte (Goudse) kaas

ongeveer 8 zachte, kleine tortilla’s

een ruime hand verse koriander, gesneden

eventueel tomatensalsa en zure room voor erbij (Griekse yoghurt kan ook wel als je wat wilt besparen op calorieën!)

Verhit de oven voor op 200 graden hetelucht (of 220 graden conventioneel, maar ik heb hier een voorkeur voor hetelucht).

Schil de aardappels en snijd ze in dobbelsteentjes. Niet te groot dus. Doe ze in een schaal en breng op smaak met zout, peper, komijn en chilipoeder. Schenk er een scheutje olie bij zodat alles een beetje bedekt is. Dat hoeft niet meer dan een ruime eetlepel te zijn. Schep ze goed om. Leg ze dan in een enkele laag op een grote bakplaat, welke je hebt bekleed met bakpapier. Rooster ze gedurende 15 minuten, schep ze dan door en rooster nog eens 10 tot 15 minuten of tot ze knapperige randjes hebben.

Ondertussen de ui fruiten in een beetje olijfolie tot het zacht is. Voeg in de laatste minuut de knoflook toe. En daarna ook de afgespoelde bonen, limoensap en de aardappelblokjes. Proef of er nog wat zout bij moet. Strooi er tenslotte koriander over en serveer met warme tortilla’s en eventueel salsa en/of zure room.

Pizza Calabria, maar dan vegetarisch

bron foto: Pixabay

Elke keer als ik de pizza Calabria bij mijn favoriete pizzeria bestel roept de ober enthousiast: “That’s where I am from!” (nee, ik heb deze Italianen nog niet kunnen betrappen op het spreken van Nederlands. Het zijn allemaal heel erg verse import-Italianen) en hij is er duidelijk trots op. Dat begrijp ik wel. Ik bestel de Calabria vooral vanwege de ‘nduja’, een soort smeerbare salami, maar dan pittig. Nou ja, het is doorspekt met chilizaadjes, dus het is, zeg maar, vlammend heet. En dat is watertandend lekker. Het komt dus uit het Zuiden van Italië; als je je het land als laars voorstelt, zit Calabrië op de plek van de tenen in de laars.

Nduja is niet zo gemakkelijk te verkrijgen, hoewel je het online wel kunt vinden en in de grote steden heeft de Italiaanse traiteur het vast ook. Maar nu is het natuurlijk ook zo dat ik op dit blog de boel graag wat vegetarischer maak en ik had in mijn hoofd dat ik een kant-en-klare tomatentapenade kon versnijden met chilipeper. Ik gebruikte daarvoor sambal oelek, maar die is ook iets zurig, dus je zou ook verse chilipepers kunnen gebruiken. Met zaadjes en al (die zijn het heetste van de hele peper). Neem dus wat tomatentapenade (van zongedroogde tomaten) en meng dat met heel fijn gesneden chilipeper of sambal oelek, zoveel als je durft, maar je moet wel het idee hebben dat het goed vlamt. Het moet echt goed pittig zijn. Overigens smaakt dat als het heet is nog iets pittiger, dus schat dit zelf maar even in.

Nou ja, en dat lijkt dus helemaal niet op nduja, ik zeg het alvast maar even, maar ik ben wel erg gecharmeerd van die loeihete hoopjes tapenade op mijn pizza en dat wilde ik dan toch even aanraden.

En de rest van de pizza Calabria laat ik over aan jullie expertise: ik kneed zelf het pizzadeeg, maar er zijn respectabele kant-en-klare pizzadegen te koop tegenwoordig, dus doe maar wat… Daarop smeer je wat simpele tomatensaus (ik zweer tegenwoordig bij een pakje Tomato Fritto van Heinz – ik gebruik meestal een half pakje en de rest van het pakje zet ik gewoon in de vriezer voor de volgende keer) en dat beleg ik met champignonplakjes die ik even iets bruin gebakken heb, geraspte mozzarella (de harde soort die je geraspt koopt), kleine hoopjes ricotta en dus kleine hoopjes van de tapenade hierboven (of nduja voor wie dat wil). En het belangrijkste bij dat alles is: beheers jezelf – een pizza moet spaarzaam belegd zijn. Een dun laagje tomatensaus, matig kaas, etc.

Tenslotte gaar en bruin bakken in een loeihete oven.

Andijviepannenkoeken met kaas en stroop

Waar de rest bleef, wilde Meneer weten, toen de laatste pannenkoek van de stapel het stapeltje werd gepakt.

“Ach man, je hebt toch genoeg,” zei ik. En ook: “Honger kunnen jullie niet hebben.”

“Nee, maar dat was het punt niet…” vond hij. De pannenkoeken werden lekker bevonden en het hongerige volk eiste meer. De volgende keer maak ik er wel wat meer appelcompote bij… (de jongste dochter wist nog niet hoe je dat maakt, maar u wel, toch? Appels schillen; in blokjes in de pan en met een scheutje water erbij gaar koken, tot het uit elkaar valt. Ik deed er geen suiker bij, want juist een wat zurige appel is lekker bij een hartig gerecht en we aten er tenslotte ook al wat stroop bij. Houd hem ook lekker grof, met stukjes!)

Andijviepannenkoeken met kaas en stroop

recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen – maakt 7 a 8 pannenkoeken

olijfolie om te bakken

500 gr fijngesneden andijvie (als je kant-en-klaar koopt; meestal ligt er grof- en fijngesneden andijvie in zakken)

1 grote teen knoflook, fijn gesnipperd

300 gr bloem

600 ml melk

3 eieren (L) of 4 eieren (M)

zout, peper en een snuf chilivlokjes (of een klein likje sambal…)

150 gr geraspte oude kaas

Voor erbij:

stroop

appelcompote of appelmoes

Pak er een koekenpan of hapjespan bij en verhit een eetlepel olie. Bak daarin de gesneden andijvie tot het slinkt; misschien moet dat in twee porties, hoewel het waarschijnlijk wel in een grote hapjespan moet passen. Laat de knoflook in de laatste minuut even mee bakken. Komt er veel water uit de andijvie? Doe het dan in een vergiet en laat het uitlekken. Misschien moet je het zelfs wat uitknijpen. Bij mij hoefde dat allemaal niet trouwens. Ik kieperde het in een kom om iets af te koelen en ging door met het beslag:

Klop een beslag van de bloem, eieren, melk, zout, peper en chilivlokjes. Meng daar de kaas en de iets afgekoelde andijvie door.

Verhit 1 of 2 koekenpannen en doe er weer een beetje olie in. Bak daar de pannenkoeken in. En denk nu niet ‘flensjes’, want dat gaat niet met zo’n gevuld beslag. Het worden kloeke pannenkoeken. Maar als je wat beslag in de pan schept, moet je het wel even goed verspreiden in de pan. Dat gaat prima met de bolle kant van een grote soeplepel ofzo (waarmee je het er ook in schept…)

Desnoods even warm houden in een lauwe oven van 100 graden tot alles klaar is.

Naschrift:  ik zit dit recept een uur na het eten even in te typen en de kinderen komen nu stuk voor stuk boterhammen bij me halen, want ‘ze hebben honger’. Ik vind dat ze overdrijven, maar ik wilde het jullie toch even laten weten… Verdere inschattingen voor jullie thuissituatie laat ik aan jullie over!

Pizza met oranje paprika en zelfgemaakte pesto

Bijna hetzelfde recept als de vorige pizza, zag ik zelf tot mijn verbazing. Ik vergeet blijkbaar ook weer wat ik zoal blog. Maar het laat zich raden waar mijn smaakvoorkeuren liggen…

Enfin, bij deze dus weer een pizza met oranje paprika. De pesto is dit keer zelfgemaakt en wordt lekker dik gehouden. Het gaat pas na het bakken, in kleine hoopjes op de pizza.

Pizza met oranje paprika en zelfgemaakte pesto

Ik laat de hoeveelheden in het midden, want het ligt er maar aan hoe jij je pizza’s maakt. Zo maak ik mijn eigen bodems en maak pizza’s zo groot als mijn grote bakplaat, maar je kunt ook kant-en-klare bodems kopen. Ik besmeer mijn deeg dun met tomato fritto (Heinz). Daarop gaan wat ringen oranje paprika, welke ik even wat zachter heb gebakken in een scheutje olie (niet bruin, gewoon wat zachter). En daarop gaat kaas naar keuze. Dat kan geraspte mozzarella zijn, maar ook een belegen Goudse. En dat bak je dus bruin.

Tenslotte lepel je er na het bakken wat dikke pesto op:

Pesto

recept voor ongeveer 150 ml pesto – goed voor zo’n 4 normale pizza’s

1 plantje basilicum van de supermarkt, of twee handen vol met blad

40 gr amandelen of pijnboompitten (ach, andere noten kunnen ook heus wel)

70 gr parmezaan, geraspt

1 kleine teen knoflook

snuf zout

olijfolie

Pureer dit (zonder olie) in een kleine keukenmachine of blender fijn. Verdun het mengsel met olie tot een dikke pesto die in hoopjes op de pizza zal blijven liggen en niet zal uitlopen.

Opa's maiskoekjes

Even een kort recept dat ik in de eerste plaats wil bloggen, omdat het een klassieker in de familie is en ik het zelf niet wil kwijt raken :) Het recept komt van mijn opa en ik at dit vroeger vaak bij hem thuis. Ik denk dat zijn beschrijving in de foto voldoende is om te volgen, maar ik schrijf het hieronder nog even uit.... De koekjes zijn zowel zoet (met stroop!) of hartig te eten.

Het recept gaat uit van een flinke stapel pannenkoekjes. Je kunt de rest ook koud voor het ontbijt eten, maar wie dat niet ziet zitten, moet even het recept halveren.

Opa's maiskoekjes
recept voor 55 stuks

500 gr zelfrijzend bakmeel
500 ml melk
4 a 5 eieren (350 gr in totaal)
40 gr gesmolten boter
40 gr suiker
2 blikken mais (het uitlekgewicht van 1 blik mais is krap 300 gram)
zout naar smaak
zonnebloemolie om te bakken

De eieren goed schuimig mixen. Meel en melk mengen, en daarna bij de eieren mixen. Voeg daarna de rest erdoor met een lepel. Laat het beslag niet staan, maar begin meteen met bakken. Wij bakken er vijf per keer in een grote koekenpan, op middelhoog vuur. Niet te heet bakken, zodat de pannenkoekjes mooi garen.

Pizza met oranje paprika en pesto crème

Dit was erg simpel, maar verrassend lekker! Meneer was de hort op, dus wij aten even simpel en ik maakte hier soep bij. Nu maak ik altijd zelf mijn pizzadeeg, maar ik had een luie dag en was op het blog altijd wel positief over die kant-en-klare rollen pizzadeeg, dus vooruit met de geit; ik koop ook eens zo’n rol. Maar daar moet je verdorie met een lichtje naar zoeken bij de AH! Uiteindelijk kwam ik thuis met een rol flammkueche-deeg. Ook lekker, maar een stuk dunner dan pizzadeeg.

Pizza met oranje paprika en pesto crème

1 rol koelvers pizzadeeg (ze zijn ongeveer 20 x 30 cm)

1 oranje paprika

200 gr crème fraiche

1 el groene pesto

zout en peper

1 bol mozzarella van 125 gr, in stukjes

Snij de paprika in plakjes en bak deze in wat olie zacht.

Roer de crème fraiche los met de pesto en breng het op smaak met zout en peper. Rol het deeg uit en besmeer het met de crème fraiche. Leg daarop de paprika en verdeel de mozzarella in stukjes erover heen.

Bak de pizza bruin en gaar op 200 graden (180 graden hetelucht).

Het oog wil ook wat; een beetje verse kruiden erop is mooi en het uiensmaakje van bieslook of daslook past er ook nog eens erg goed bij.

Plaattaart met bloemkool en een pittige walnoten-rozemarijnpesto

Een hersenspinseltje was het. Een handje walnoten, een snufje van dit en een snufje van dat. De kinderen waren er niet van gediend, maar Meneer en ik hebben gesmuld. Ik gebruikte een rol bladerdeeg van Tante Fanny, maar had beter moeten weten. Dat werd toch te vet met de walnoten en kaas erbij. Maar makkelijk zijn ze wel, die rollen… Ze zijn er echter ook als hartige taartdeeg of pizzadeeg, en ik denk dat je daarmee beter af bent als het bladerdeeg.

Plaattaart met bloemkool en een pittige walnoten-rozemarijnpesto

recept voor 2 personen als hoofdgerecht, of voor 3 a 4 met een salade erbij

Voor de pesto:

100 gr walnoten

een vers takje rozemarijn (10 cm), alleen de naaldjes

1 opgehoopte el pesto rosso (rode pesto) – ach, groene mag ook hoor

1 tl sambal oelek

2 tenen knoflook

50 gr gruyere (maar een oude Goudse mag ook)

verder nodig:

een rol kant-en-klaar deeg (bladerdeeg, hartige taartdeeg, pizzadeeg – u ziet maar)

ongeveer 600 gr bloemkool

100 gr Gruyere (of weer Goudse oude)

Verdeeld de bloemkool in 1 haps stukken en kook ze in 8 minuten gaar. Laat het even goed uitdampen in de pan.

Voor de pesto hak of maal je alles samen tot een wat grove pesto.

Leg het kant-en-klare deeg op een bakplaat. Verdeel de pesto erover en daarop de bloemkool. Strooi de 100 gram gruyere erover en bak 15-20 minuten in een voorverwarmde oven van 200 graden (of 180 hetelucht).

Courgette-pannenkoekjes met rookamandelen en een eitje

De kinderen hadden een fles bbq-saus in de koelkast gevonden, dus die negeerden mijn yoghurtsausje, maar afgezien daarvan hebben ze er goed van gegeten. Toen ze rapportcijfers gingen geven, kwam het zelfs uit op een 8. Nou, dat lijkt me lang niet gek… Ondertussen doe ik mezelf een zeer groot plezier met zo’n gebakken ei met een zachte dooier. Dat snijd je natuurlijk stuk op zo’n pannenkoekje, en dan met een rookamandel erbovenop voor de ‘crunch’… Jaaaaa…

Courgette-pannenkoekjes met rookamandelen en een eitje

recept van Eerst Koken voor 3 a 4 personen (ik maakte 28 koekjes)

Voor de koekjes:

2 courgettes, grof geraspt (2 x 400 gr)

1 prei, in heel dunne ringetjes

3 eieren (M of L), geklutst

1 tl zout

250 gr bloem

100 gr oude geraspte kaas

(olijf)olie om te bakken

Voor de saus:

300 gr dikke Griekse yoghurt

handje gehakte, verse bieslook

eventueel 1 a 2 el mayonaise

zout en peper naar smaak

Verder nodig:

handvol rookamandelen

een gebakken ei p.p.

Begin met de koekjes: meng de geraspte courgette en prei in een grote kom.

Meng het zout door het geklutste ei en schep het daarna om met de courgette en prei. Meng er tenslotte de bloem en kaas doorheen. Het wordt een vrij droog, maar iets vochtig mengsel. Je kunt het nu direct bakken en dan krijg je rösti-achtige koekjes. Maar als je het nog een kwartier laat rusten, dan zal de courgette vocht loslaten en als je het dan bakt, krijg je een egaler koekje (met een glad oppervlakte zeg maar). Allebei is prima trouwens…

Bak dus pannenkoekjes in wat olie. Ik maak er 4 stuks in 1 normale koekenpan. Maak ze niet te dik; 1 cm dik is prima. Houd de gebakken koekjes in een oven van 100 graden warm tot alles klaar is.

Ondertussen roer je de saus van de genoemde ingrediënten. Niet te lang roeren, want daar wordt de yoghurt dunner van.

Wanneer de laatste koekjes zijn gebakken, bak je in dezelfde koekenpan nog de eieren gaar.

Daarna serveren met de yoghurtsaus en rookamandelen.

Hugh’s pizza met witte bonenpuree en mozzarella

Een gezonde pizza? Ja, ik geloof het toch wel. Het is in ieder geval voedend, met weinig vet en nog lekker bovendien ook. Als het snel moet zou je ook nog twee van die kant-en-klare pizzabodems uit de koeling kunnen gebruiken. Dat bonenlaagje is trouwens maar heel dun, hoor.

Het recept is van de bekende Hugh Fearnley-Whittingstall en ik heb het iets aangepast. Hugh maakt de pizza met olijven, maar ik maakte er ook eentje met rode ui voor de kinderen. We vonden ze allebei lekker. In plaats van mozzarella zou je ook nog oude, geraspte Goudse kaas kunnen nemen. Wij aten het bij een kom soep.

Hugh’s pizza met witte bonenpuree en mozzarella

Bron: iets aangepast naar een recept uit het kookboek “Drie - de lekkerste drie-eenheid op het bord” van Hugh Fearnley-Whittingstall

voor het deeg:

400 gr broodmeel (sterk tarwemeel met veel gluten)

scheut olijfolie

2 tl zout

1 zakje gist

lauw water

en voor het beleg:

1 el olie

1 teen knoflook, gehakt

1 pot witte bonen (uitlekgewicht 215 gr)

100 ml water

2 bollen mozzarella van 125 gr elk

1 rode ui, in fijne, halve ringen + ruime hand zwarte (Taggia) olijven

Maak een pizzadeeg van de ingrediënten en zoveel lauw water als nodig is om een soepel deegje te kneden. Laat dit rustig (minimaal een uur, maar ik ga eerder uit van twee uur) op een warme plek afgedekt rijzen. Rol het daarna met behulp van wat meel of bloem uit tot twee grote lappen en leg deze op bakpapier op twee bakplaten.

Tijdens het rijzen maak je de bonenpuree: verhit de olie in een kleine kookpan en fruit de knoflook gedurende 30 seconden op het laagste vuur. Het mag beslist niet kleuren. Voeg de uitgelekte witte bonen toe en 100 ml water. Warm dit even door en pureer het dan met een staafmixer tot een lobbige saus. Breng op smaak met zout en peper. Laat het afkoelen en zet het afgedekt weg.

Smeer de puree uit over de twee pizzabodems. Verdeel de uienringen over de ene pizza en de olijven over de andere. Hak de bollen mozzarella in kleine stukjes en verdeel dat er ook over.

 Verwarm de oven voor op 200 graden conventioneel of 180 graden hetelucht, en bak de pizza’s in zo’n 15 minuten bruin en knapperig.

Pizza met bbq-saus, rode ui, kastanjechampignons en oude kaas

Wanneer je veel vegetarisch eet, dan haal je wellicht wat minder snel de barbecue tevoorschijn. Tenminste, zo gaat dat hier. We zijn bepaald geen doorgewinterde bbq-fans en ik ril bij het idee van ‘spekfakkels’ en in zoete saus drijvende spareribs. Maar de fles barbecuesaus van Santa Maria die ik had ontvangen om te proberen lonkte toch naar me. Tja, met whisky. Daar val ik wel weer mee te lijmen…

Even geproefd. De saus was behoorlijk zoet en rokerig, en bevatte inderdaad 2,3% whisky. Wel een echte barbecuesaus zoals je dat zou verwachten. Ik besloot er een pizza mee te maken die ik al vaker op de foldertjes in de brievenbus langs had zien komen. Ik lees die reclame van de pizza-kiloknallers in de buurt altijd graag om enige feeling te houden met een wereld die mij verder volkomen onbekend is. Ik heb namelijk nog nooit een pizza gehaald of laten bezorgen (nee, wacht: 1 keer. Tien jaar geleden toen ik aan het verhuizen was.) Maar goed. De pizza met bbq-saus en kip leek een heuse klassieker te zijn geworden. En zoveel mensen kunnen toch geen ongelijk hebben? Ik heb hem dus ook gemaakt, maar dan wel vegetarisch. Met dun gesneden rode ui, gebakken kastanjechampignons en oude kaas. Ik had ook een hoekje met gerookte scamorza (gerookte, harde mozzarella) toegedekt, maar dat werd geen succes. De variant met oude kaas echter was zeer goed te eten. Een beetje vreemd, maar wel lekker…

Pizza met bbq-saus, rode ui, kastanjechampignons en oude kaas

Ik maak er geen recept van, want een kind kan hier de was doen: begin met de pizzabodem. Die maken wij hier uiteraard zelf, maar een kant-en-klare bodem is verdedigbaar. Beleg deze dun met bbq-saus en ik zeg dus dun, want anders wordt het veel te zoet. Tenslotte zit er in die fles vooral suiker. Leg daar zeer dunne, halve ringen rode ui op en ook (kastanje)champignons in plakjes, welke je eerst in een beetje olie bruin hebt gebakken in de koekenpan (ze laten eerst water los. Laat dat verdampen en bak ze dan alsnog bruin). Afdekken met geraspte, Goudse oude kaas en in een hete oven bruin bakken.

Chinese kippastei, die ook vegetarisch kan

Chinese keukengeuren dreven door het huis, en rolden zo de tuin in. Kleine Chef (inmiddels steeds groter en al 8,5 jaar oud) hield op met schommelen en kwam binnen verhaal halen. Hij is een groot liefhebber van Aziatisch eten en kwam even in de pannen kijken. Het beviel hem goed. Of het al tijd was om te gaan eten, wilde hij weten, maar de pie-vulling moest nog even de oven in.

Ik gebruikte een kant-en-klaar quichedeeg van het merk Tante Fanny, waarvoor ik al eerder het pizza- en flammkuchendeeg probeerde. Over het andere deeg was ik al erg te spreken, en zo ook weer over deze rol. Niets mis mee. Je zou het eigenlijk als hartige taartdeeg moeten gebruiken, maar ik legde het in dit recept dus bovenop een vulling. De rol deeg, opgerold met bakpapier ertussen, is 32 cm in doorsnede, dus het is groot genoeg voor een grote vorm met een rand. Ik moest het randje hier in mijn grootste, ronde vorm omvouwen. Je zou er ook een hele snelle galette mee kunnen maken. Dat is een platte, ronde taart, waarvoor het deeg rechtstreeks op de bakplaat wordt gelegd. Als de vulling erop ligt, worden de randen ruim en rommelig naar binnen gevouwen, zoals bij deze foto (bron foto: Bon Appetit):

Wie deze taart liever vegetarisch maakt, vervangt de kip met 600 gram quornblokjes. Die hoeven niet, zoals de kip, gepocheerd te worden. De verder benodigde 250 ml kippenbouillon vervang je met een tuinkruidenbouillon.

Chinese kippastei

recept van Eerst Koken voor 2 grote + 2 a 3 kleine mensen, met eventueel een salade ernaast

250 gr kastanjechampignons, in plakjes

een scheutje olie om te bakken

8 lente-uitjes, in ringetjes

600 gr kipfilet

750 ml kippenbouillon (van een tablet)

25 gr roomboter

2 opgehoopte el bloem

2 el sojasaus (liefst type Kikkoman)

2 el oestersaus (vega? Er schijnt een vegetarische variant te zijn of gebruik zwarte bonensaus)

2 flinke el hoisinsaus

½ bosje verse koriander, of een bakje van 20 gram uit de supermarkt, zonder de steeltjes, de blaadjes grof gehakt

1 rol Tante Fanny Quiche- & Taartdeeg, of eventueel een ander deeg zoals bladerdeeg

Pocheer de kipfilets in hun geheel in de hete bouillon: houd de bouillon tegen de kook aan en leg de kipfilets daar 15 minuten in tot ze gaar zijn. Giet er dan 250 ml bouillon vanaf en houd dat apart. De rest van de bouillon kan weg. Laat de kip wat afkoelen en snijd het daarna in blokjes.

Verwarm de oven voor op 200 graden (of 180 graden hetelucht).

Bak ondertussen de champignons in een beetje olie bruin. Voeg in de laatste minuten de ringetjes lente-ui toe zodat ze zachter worden. Maak een plekje in de pan vrij en smelt daar de boter in. Schep de bloem erop en meng het door elkaar, om het daarna met de rest van de pan te mengen. Laat dit kort bakken en voeg dan de apart gehouden (250 ml) bouillon toe. Meng dit goed door elkaar, en voeg dan ook de sojasaus, oestersaus en hoisinsaus toe. Als het goed is bindt het tot een dikke saus. Haal het dan van het vuur af. Voeg de koriander toe en ook de blokjes kip. Schep dit in een grote, ronde ovenschaal. Leg het deeg erbovenop en snijd het deeg in het midden met wat sneetjes in, zodat de stoom kan ontsnappen. Bak de pastei gaar en bruin in ongeveer 30 minuten.