Vegetarische, Mexicaanse rijstschotel met gehakt

Ik heb een andere Mexicaanse rijstschotel in het repertoire, die ik ook vrij vaak maak, maar ik wilde dit keer iets maken met gehakt. Vegetarisch gehakt wel te verstaan en ik zag dat als een uitdaging. In het verleden is het niet altijd op een liefdesverklaring van mij aan het gehakt uitgelopen. Maar, maar, maar… jongens. Dit keer wel. Ik heb een nieuwe favoriet. Ik had ooit al eens de balletjes uitgeprobeerd en die waren prima, maar ook het losse vega gehakt van The Blue Butcher is meer dan uitstekend. Het ruikt lekker en smaakt goed. Het is ook lekker genoeg om stukjes uit de koekenpan te snoepen en ik moest een dochter steeds wegjagen bij de pan, want die stond er ook herhaaldelijk stukjes uit te jatten. Dan weet je dat het wel goed zit met dat gehakt. Ik heb lange tijd geroepen dat al dat vega gehakt alleen te eten was wanneer je er veel smaken aan toevoegde, maar ik meen toch echt dat dit gehakt weinig nodig heeft.
Met een gerecht als dit eet je veganistisch zonder het door te hebben. Die carnivoor die mee-eet? Die zal het niet weten.

En verder… ach, het is een no-nonsense husseltje voor doordeweeks. Gewoon een simpel pannetje, hoor.

Vegetarische, Mexicaanse rijstschotel met gehakt
vegetarisch/veganistisch recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

olijfolie
1 ui, grof gesnipperd
2 (punt)paprika’s, in reepjes
Ik had nog wat spitskool liggen, dus daar heb ik nog 300 gr van fijn gesneden. Doe maar wat; dit is perfect om een restje groente op te maken (bv wortel, prei, pastinaak, een blik mais, zoete aardappel, etc…)
2 tenen knoflook, gesnipperd
1 tl chili poeder (of iets anders heets, zoals sambal oelek) naar smaak
1 el gemalen komijn
1 tl gerookt paprikapoeder
1 tl gedroogde oregano
1/2 tl gemalen korianderzaad
140 gr geconcentreerde tomatenpuree (een ‘dubbel’ pakje)
300 gr (zilvervlies)rijst (geen snelkook, maar wel een rijst die in zo'n 15 minuten gaar kookt)
800 ml bouillon naar keuze
300 gr vegetarisch gehakt (ik had dus een verpakking van The Blue Butcher)

ook nodig: een grote hapjes- of braadpan met deksel

Bak de ui, paprika, groente en knoflook samen in de hapjespan in wat olie gaar. Laat het deksel er eerst op om het niet te droog te laten bakken; aan het einde kan het deksel er wel af.

Doe de specerijen in de pan, samen met de tomatenpuree. Bak de tomatenpuree even een minuutje mee en voeg dan de ongekookte rijst en de kokende bouillon toe. Meng het door elkaar, leg de deksel op de pan en laat het weer aan de kook komen. Draai het vuur daarna laag en laat het zacht pruttelen gedurende zo’n 13 a 15 minuten, of tot het meeste vocht is opgenomen. Proef dan even of het gaar is, of dat er nog een scheutje water bij moet.

Bak ondertussen het gehakt in een andere pan rul en bruin in wat olie. Bak er echt even wat bruine kantjes aan. Voeg het tenslotte aan de rijst toe en serveer.

 

Pasta met gele paprika en pistachenootjes

Ik ben mijn weg door Jamie Oliver’s boek VEG aan het werken en dat bevalt best goed. Na het pastarecept van de vorige keer blijf ik even in het hoofdstuk Pasta. Dit recept is ook simpel en het lijkt wel wat op de paprikasaus die ik zelf ooit maakte, maar de gele kleur zet je tijdens het eten op het verkeerde been. Je verwacht toch een andere smaak als het geel is. De pistachenootjes tillen het ondertussen net even op een wat hoger niveau. Maak er alleen wel een salade ofzo bij, want anders is het te weinig. De saus heeft natuurlijk maar weinig om het lijf en geeft te weinig vulling en te kleine bordjes pasta.  

Pasta met gele paprika en pistachenootjes

Recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen, maar maak er een (vullende) salade bij

1 el olijfolie

2 el witte wijnazijn

1 middelgrote ui, gesnipperd

2 tenen knoflook, in plakjes

300 gr gele (punt)paprika, schoongemaakt, in reepjes

zout naar smaak

50 gr geraspte Parmezaanse kaas of een andere (vegetarische) kaas

verder nodig:

25 gr gepelde pistachenootjes

400 gr pasta naar keuze

extra kaas voor erbij

en ook:

een koeken- of hapjespan met deksel (desnoods kan het ook wel met een gewone kookpan)

Verhit een koeken- of hapjespan en doe hierin de ui, knoflook, azijn en olie. Warm dit door, voeg de paprikastukjes eraan toe en leg een deksel op de pan. Laat dit tien minuten rustig stoven, tot de paprika zacht is. Doe het dan in een kom, voeg de Parmezaan toe en pureer de groente met een staafmixer tot een gladde saus. Breng op smaak met zout.

Ondertussen de pasta gaar koken. Ook de pistachenootjes in een vijzel fijnstampen, of eventueel gewoon fijnhakken, maar dan krijg je het waarschijnlijk niet zo fijn.

Giet de pasta af en doe de saus erbij. Serveren met de pistachenootjes en extra kaas.

Roerbak met tofu en zwarte bonensaus

Afgelopen week kreeg ik een nieuw boek onder ogen en ik wist al bij de eerste bladzijde dat ik de juiste doelgroep was. Ik citeer even uit het voorwoord:

Tofu wordt soms echt verkeerd begrepen. Je hoort vaak onzekere en negatieve opmerkingen over tofu. Zoals ‘het is wel oké, maar het smaakt nergens naar’, ‘ik houd niet van de textuur’ of ‘ik weet nooit wat ik ermee moet doen’. Als dit klinkt als iets dat jij zou zeggen of denken dan heb je het juiste boek in handen. Tofu is op zoveel manieren klaar te maken. Als je er niet van houdt, durf ik te zeggen dat je het nooit op de juiste manier hebt gegeten, maar dat je het echt nog eens moet proberen. 

Kijk, dat gaat dus over mij, he? Ik wil namelijk best geloven dat tofu lekker is, maar het is nooit echt een groot succes in mijn keuken. Als ik het uit een professionele keuken eet, dan is het eigenlijk altijd prima: dat is dan meestal stevige tofu en het is gefrituurd of goed gebakken; alleen dan krijgt het die sponsachtige structuur die wel wat op een omelet lijkt. Je transformeert zo die gladde structuur tot sponsje voor saus en dat vind ik dus wel lekker. Dat weet ik nu, want ik heb dat boekje gelezen… Groene Tofu heet het en het bevat dus recepten met allerlei verschillende soorten tofu. Wist je bijvoorbeeld dat er een soort gebakken tofuvellen bestaan (inari-age), die je kunt opensnijden en vullen als een pitabroodje? Die ga ik binnenkort in de toko eens opzoeken. Kijk, dat ziet er zo uit:

  

Het boekje is verdeeld in ontbijtrecepten, snacks & bijgerechten, hoofdgerechten en zoetigheid, waarbij het deel met de hoofdgerechten uiteraard de grootste groep is. Binnen die groep vallen veel verschillende soorten recepten en houdt de auteur het zeker niet alleen bij Aziatische gerechten. Tofu past blijkbaar ook in chili (con tofu), een ovenschotel a la Nicoise, preisoep met zachte tofu, ratatouille, en Jamaicaanse tofu. Toch moet ik zeggen dat mijn voorkeur uitgaat naar de curry’s en andere Aziatische bereidingen. Wat mij betreft is tofu wel gemaakt voor pittige marinades.

De recepten zijn erg gemakkelijk en sommige gerechten mogen wel wat meer ingrediënten hebben, maar dat is misschien mijn voorkeur voor wat complexere smaken. Ik ga in ieder geval snel eens de ingemaakte tofu maken, waarbij het wordt ingelegd met sojasaus, azijn, shiitakes, ui en knoflook. Lijkt me erg lekker!

Misschien een kerstcadeautje voor een vegetariër? Het boekje is o.a. bij Bol.com te koop voor €14,95

Groene tofu

Auteur: Amelia Wasiliev

ISBN: 9789462263413

Uitgever: Citrus

Via deze link kan je het boek ook inkijken op de website.

Enfin, ik maakte uit dit boek de 'roerbak met tofu en zwarte bonensaus' (foto hierboven). Echt ontzettend simpel, maar de tofu kwam goed uit de pan. Je schudt de blokjes tofu om met maïzena en als je dat bakt, dan krijg je een lekker krokant korstje.

Het recept gebruikte een bundeltje lente-uitjes, maar die was ik vergeten te halen. Ik nam daarom ui en wat sperziebonen voor de kleur, maar ach, je kunt natuurlijk alle kanten op qua groente.

Je maakt een heel erg simpele woksaus van twee ingrediënten, maar daar zit wel heel veel smaak in: knoflook, zout, zoet en pittig. Toch kan je met hetzelfde gemak allerlei andere lekkere woksauzen zelf maken. Daar heb je dus geen potjes of zakjes voor nodig, he? Ik heb bijvoorbeeld ook een recept voor een saus met onder andere vissaus en hoisin, of iets pittigs – met sesamolie, chiliolie en sojabonensaus, of zelfs iets met pindakaas en sojasaus. Dat kan hier net zo goed en het is maar net waar je zin in hebt.

Roerbak met tofu en zwarte bonensaus

Veganistisch recept voor 2 grote + 2 a 3 kleine mensen

Bron: het boek Groene Tofu – Amelia Wasiliev – ik heb het alleen opgeschaald qua hoeveelheid en de lente-ui vervangen

300 gr paprika, in brede repen

300 gr wortel, in lange repen of schuin weggesneden, dunne plakjes

2 middelgrote uien, in partjes

2 handen met sperziebonen (uit de diepvries; die kun je zo meebakken)

1 blok stevige tofu van 500 gr

4 el maïzena (35 gr)

zout, peper (niet te veel, de saus is ook erg zout!)

100 gr zwarte bonensaus (ik gebruikte de ‘zwarte bonen knoflooksaus’ van Lee Kum Kee)

2 el zoete chilisaus

olie om te bakken

eventueel rijst voor erbij

De tofu moet uitlekken en worden geperst: leg het blok op een bord of snijplank. Leg daar een ander bord of plank bovenop en zet er iets zwaars op. Twee blikken bijvoorbeeld. Laat dit zo een kwartier staan, giet het vocht eraf en snijd het dan in blokjes.

Doe de maïzena in een kom en breng op smaak met zout en peper. Wat chilivlokjes zouden misschien ook niet misstaan. Schep de blokjes tofu hier doorheen zodat alles met een laagje maïzena is bedekt. Doe dit op het laatst, want anders plakt de maizena alle blokjes weer aan elkaar.

Ik gebruikte twee pannen; een grote koekenpan voor de tofu en een grote hapjespan (of wok) voor de groente. Bak de groente dus gaar in de hapjespan in wat olie. Ik doe er in het begin gewoon even een deksel op, anders bakt het te droog. Ik gaar het dus eerst een beetje en daarna bak ik het alsnog enigszins bruin zonder deksel.

Bak ondertussen in wat olie (2 a 3 eetlepels olie) de tofu bruin in de koekenpan. Desnoods kan je ook de tofu eerst bakken, dan apart houden, en doorgaan met de groente in dezelfde pan.

Bak het in ieder geval op redelijk hoog vuur.

Ondertussen kook je eventueel de rijst. Ook maak je de saus: roer de bonensaus en chilisaus door elkaar en verdun dit met een scheutje water. Proef even: je kunt het nog wat zachter en zoeter van smaak maken met wat meer chilisaus als je wilt.

Voeg tenslotte de groente, saus en tofu bij elkaar en serveer. 

Paprika's in citroenolie

Dit recept leunt maar lichtjes op het origineel, waarin ook nog knoflook en sjalotten zaten, maar ook met alleen geroosterde paprika in de citroenolie is dit een erg lekker bijgerecht. Je kunt er natuurlijk ook gewoon sla bij eten. Je eet de olie uiteraard niet helemaal op; gebruik het restant dus gewoon als dressing in een salade.

De olijfolie moet wel van een goede soort zijn, die bedoeld is voor koude bereidingen. Ik gebruikte dit keer bijvoorbeeld een fles van Filippo Berio, welke te koop is bij de AH in verschillende varianten, waaronder ook een biologische olie (6,67 euro voor een halve liter). Maar ze hebben ook een niet-biologische variant.

Waar je in ieder geval wél een biologische variant van moet kopen zijn de citroenen. Op gewoon citrusfruit zitten giftige stoffen die niet bedoeld zijn om op te eten en dus ook niet om je paprika’s in te marineren. Onbespoten citroenen zijn nu overal wel te koop.

Paprika’s in citroenolie

gebaseerd op een recept uit het boek Vegarabia van Greg & Lucy Malouf

nb. een dag van tevoren beginnen met de olie!

8 puntpaprika’s, in de lengte gehalveerd

olijfolie om in te smeren

Citroenolie:

125 ml goede olijfolie

1 biologische citroen, in kwarten

½ el korianderzaad

½ el zwarte peperkorrels

1 tl venkelzaad of een steranijs

1 laurierblad

een klein of half kaneelstokje

Begin met de olie: doe de olie in een pannetje en verwarm het tot lauw. Doe dan de andere ingrediënten erin, knijp de citroenkwarten een beetje uit in de olie, en zet een nacht weg.

Dan de volgende dag de paprika’s: je kunt de paprika’s grillen en ontvellen óf alleen roosteren in een grillpan (dus met velletje eraan - dat deed ik). Dat grillen is simpel: smeer de gehalveerde paprika’s heel licht in met wat olie en grill ze in een gloeiendhete grillpan tot ze gaar zijn.

Of je roostert ze dus: blaker de (hele) paprika’s onder een grill in de oven tot ze zwarte plekken en blaren hebben (regelmatig kwartslag draaien), dek ze dan af in een bak of kom (met een deksel erop), en trek er na 10 minuten de schil af. Ze zijn dan dus ook helemaal gaar en zacht.

Doe de paprika’s in een schaal en giet de olie erover. Laat dat nog enige tijd marineren en serveer het dan op kamertemperatuur. De overgebleven olie kan je eventueel nog gebruiken voor een salade.

Salade met paprika, snijboon en zwarte knoflook, en een ricottataartje

Ik schreef een paar maanden geleden al over zwarte knoflook. Ik omschreef het toen als:

De knoflook is zoals je hem nog nooit hebt gezien: de teentjes zijn gitzwart en zacht. Dat komt doordat ze hem enkele weken lang op een lage temperatuur verhitten, waarbij de knoflook langzaam verkleurt. De smaak deed mij denken aan appelstroop of dadels, met een hele lichte, hartige knoflooksmaak.

Ik maakte er toen een knoflookboter mee, die ik mengde met pasta. Maar daar zat ook eekhoorntjesbrood bij en dat heeft een vrij sterke smaak. De makers noemen de knoflook zelf een ‘smaakbommetje’, maar daar ben ik het niet mee eens. Het is een leuk product, maar je moet hem wel in z’n eentje laten ‘shinen’. Bij deze salade hieronder besloot ik gewoon de hele bol grof te snipperen voor de dressing. En dat zet zoden aan de dijk; lekker veel knoflook, die niet meer echt naar knoflook smaakt, maar wel een aangenaam zoete knoflooksmaakje heeft. En het oogt ook apart. ‘Apart’ als in leuk, hoor. Weer eens iets anders in je salade.

Ernaast kwam nog een puntje van een koud ricottataartje.

Salade met paprika, snijboon en zwarte knoflook

4 grote paprika’s, rood, geel en/of oranje
500 gr snijbonen, schoongemaakt en in schuine, grote stukken gesneden
250 gr champignons, gehalveerd
1 zak rucola
1 handvol gehakte basilicum
zout

dressing:
1 bol zwarte knoflook (o.a. bij de AH te koop, maar niet overal!)
4 el olie + 4 el azijn
zout

De paprika’s heb ik in stukken gegrild in de grillpan, maar je kunt ze ook roosteren en dan het velletje eraf trekken. Het eerste is sneller en levert stevigere paprika’s op. Maar roosteren is ook wel erg lekker… Dat roosteren doe je als volgt:
Leg de paprika’s in hun geheel op een bakplaat en op aluminiumfolie (dat scheelt straks schoonmaakwerk). Blaker de paprika’s onder een grill in de oven tot ze zwarte plekken hebben en de schil wat loslaat (regelmatig kwartslag draaien), doe ze daarna in een bak of kom (met een deksel erop) en laat even rusten, en trek er na 10 minuten de schil af. Spoel ze niet af, maar veeg alle zaadjes eraf. Je kunt ze bestrooien met wat zout.

De snijbonen kook je gaar en koel ze kort af onder koud water. De champignons bak je in wat olie enigszins bruin. Laat alles afkoelen. Meng alles losjes in een schaal.

Voor de dressing doe je de olie en azijn bij elkaar. Pel de teentjes knoflook en hak ze grof. Doe dat bij de dressing. Klop het even door elkaar en verdeel over de salade. Direct serveren.


Ricottataartje
voor een (spring)vorm van 18 cm

4 grote eieren (L) of 5 middelgrote (M)
250 gr ricotta
75 gr parmezaan, geraspt
1 tl gedroogde tijm of 2 tl vers
zout en peper naar smaak

Verwarm de oven voor op 180 graden (170 graden hetelucht).

Alle ingrediënten simpelweg mengen. Bekleed een springvorm met bakpapier (als je het even onder de kraan houdt en samen knijpt tot een prop, kan je het daarna heel makkelijk in de vorm plooien). Smeer het bakpapier ook nog in met een beetje olie en giet het beslag erin. Bak dit gedurende 20 minuten of tot het stevig is. Laat het afkoelen.

Salade van zongedroogde tomaat en paprika

Afgelopen woensdag, 27 februari, tikte de thermometer de achttien graden aan. Bizar natuurlijk, maar iedereen had wel meteen de zomer in zijn hoofd. Ik ook. Ik maakte meteen een paar salades voor die avond. Waaronder deze. In dit recept worden gele paprika’s gebakken met tomaatstukjes en daarna gemengd met zongedroogde tomaten. Een zomerse salade en erg lekker met wat stoer brood ernaast. Vandaag regende het dan wel de hele dag, maar bewaar dit recept voor de volgende warme dag!

Salade van zongedroogde tomaat en paprika

2 el olijfolie

2 grote, gele paprika’s, schoongemaakt en in brede repen gesneden

3 teentjes knoflook, gesnipperd

1 blik tomaatstukjes (400 gr)

1 tl tijm

flinke snuf suiker

1 el balsamicoazijn

2 el kappertjes

10 zongedroogde tomaten op olie, uit pot

klein handje verse peterselie, gehakt

zout en peper

Verhit de olie in een koekenpan en bak de repen paprika een minuut of vijf tot ze bruin beginnen te worden, maar nog wel stevig zijn. Voeg dan de helft van de knoflook toe, samen met de tomaatstukjes, tijm en suiker en bak dit op hoog vuur tot het meeste vocht is verdampt en de tomaatstukjes een dikke ‘pasta’ zijn geworden. Breng op smaak met azijn, zout en peper.  Laat dit nu eerst iets afkoelen.

Ondertussen snijd je de gedroogde tomaten doormidden en doe deze in een schaal, samen met de kappertjes, peterselie en resterende knoflook. Schep de lauwe paprika’s erdoor en serveer op kamertemperatuur.

Pasta met paprikasaus en geitenkaas

Alles aan dit recept schreeuwt gewoon jaren ’90 en ik weet nog goed dat ik dit in die tijd vaak maakte. Sterker nog, het was hét recept dat ik maakte toen Meneer Eerst Koken in de zomer van 2006 voor het eerst bij mij kwam eten. Blijkbaar was dat het meest indrukwekkende gerecht dat ik toen kon bedenken. Sindsdien heb ik het eigenlijk nooit meer gemaakt, maar ik kwam het tegen in een stapel recepten en besloot het nog eens te maken, maar dan nu met drie kinderen erbij. En ik vind het nog steeds lekker trouwens. Het is een heel erg netjes en ‘eerlijk’ recept, zonder opsmuk. Zolang je tenminste zelf je paprika’s roostert, want dat is hier een must. Je mag beslist geen paprika uit een pot gebruiken, want die zijn eerder zuur dan zoet.

Pasta met paprikasaus en geitenkaas

Recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen, misschien nog met een salade erbij (iets met geroosterde groenten en rucola bijvoorbeeld) - van de saus maak je zo’n 500 ml

Voor de saus:

4 grote, rode paprika’s

1 teen knoflook

zout en peper

likje sambal oelek

wat rozemarijn of tijm of wat Italiaanse kruidenmix naar smaak

scheutje rode wijn

ongeveer 50 ml groente- of kippenbouillon

verder nodig:

300 tot 400 gr pasta (of grote kant-en-klare ravioli!)

een stuk zachte (vegetarische) geitenkaas (of van die kleine rolletjes in plakken die je tegenwoordig ook hebt - zie foto – ik neem zo’n 3 kleine plakjes per persoon)

1 el honing

snuf tijm

pijnboompitten (té jaren 90? Doe dan maar wat kappertjes)

verse basilicum

Leg de paprika’s in hun geheel op een ovenschaal en op aluminiumfolie (dat scheelt straks schoonmaakwerk). Blaker de paprika’s onder een grill in de oven tot ze zwarte plekken hebben en de schil wat loslaat (regelmatig kwartslag draaien), doe ze daarna in een bak of kom (met een deksel erop) en laat even rusten, en trek er na 10 minuten de schil af. Doe dit boven een kom zodat je het vocht opvangt. Spoel ze niet af, maar veeg alle zaadjes eraf. Het is even een gedoe, maar dit is echt het lekkerste. Het vocht wil je straks in de saus gebruiken, dus schenk dat in een apart bakje, zonder schilletjes en zaadjes.

Blender de paprika’s met de knoflook, een likje sambal oelek, wat rozemarijn of tijm of wat Italiaanse kruidenmix naar smaak, een scheutje rode wijn en zoveel groente- of kippenbouillon als nodig is om een dikke saus te pureren (dat is maar een scheutje - ongeveer 50 ml). Breng het tenslotte op smaak met zout en peper.

Leg de geitenkaas ook op wat aluminiumfolie, bedruip met wat honing en een beetje tijm en schuif dit in een hete oven. De hete grill mag ook, maar houd het dan wel scherp in de gaten. Het hoeft niet lang te bakken, maar mag even opwarmen en zachter worden, of zelfs wat bruine randjes krijgen.

Kook ondertussen pasta gaar en meng deze met de saus. Warm het goed door en serveer met de geitenkaas, wat pijnboompitjes of kappertjes, en wat verse basilicum.

Griekse ovenschotel met feta en zuurkoolpannenkoekjes met pecorino

Betty’s is een vegetarisch/veganistisch restaurant in Amsterdam (in de Rijnstraat) en daar at ik laatst een Grieks groentestoofje dat erg lekker was. Nu had de website Vegatopia heel toevallig bijna tegelijkertijd een soortgelijk recept gepost en dat heb ik hieronder dus iets aangepast genoteerd. In het restaurant verscheen het gerecht met allerlei andere kleine gerechten, zoals een soort risotto van basmatirijst met radicchio, een Indiase ‘saag’ waarvan ik de restanten nog net niet van het bord heb gelikt, en een hummus van tuinbonen en munt. Maar wij aten het thuis met zuurkoolpannenkoekjes met pecorino waarvoor ik het recept hieronder ook uitschreef. Maar gewoon met brood of een aardappelpuree zal het erg lekker zijn. Misschien zelfs een aligot? Dat is een Franse aardappelpuree met boter en kaas, maar dan zoveel kaas dat de puree draden trekt als je het eet. Overigens is de groentestoof de volgende dag ook lekker (of juist lekkerder?)

Voor de groentestoof gebruik je een grote ovenschaal! We hebben het namelijk over ruim 2,5 kilo groente + zo’n 700 gram aardappels, waarvan de groente weliswaar behoorlijk slinkt, maar toch…

Snijd de groente in dobbelsteentjes. Niet te grof, want dat ziet er lomp uit, en niet te klein omdat het dan te ‘frommelig’ wordt.

Griekse ovenschotel met feta

recept voor 4 personen

bron: Vegatopia, via Hedwig's Recepten

Voor de groenten:

2 aubergines, in dobbelsteentjes

1 courgette, in dobbelsteentjes

2 rode puntpaprika’s, in reepjes

1 grote wortel, in dikke plakjes en dan gehalveerd

250 gr snacktomaatjes

ongeveer 700 gr geschilde, vastkokende aardappels, in dobbelsteentjes

4 el olijfolie

zout

200 gr feta

Voor de tomatensaus:

2 uien, gesnipperd

2 tenen knoflook, gesnipperd

250 gr gezeefde tomaten (passata - 1/2 pak)

150 ml zoete witte wijn (of gebruik een gewone witte wijn en voeg een lepel suiker toe…)

1 takje munt (niet te veel)

1 takje rozemarijn, de naaldjes fijngehakt (1 el)

1 tl gedroogde tijm

2 (verse) laurierblaadjes

Verwarm de oven voor op 200 graden hetelucht (of 225 graden conventioneel, maar je hebt twee bakplaten nodig, dus je moet met hetelucht werken of achter elkaar bakken?)

Verdeel de groente over twee met bakpapier beklede bakplaten. Ach, nog liever drie om alles de ruimte te geven, maar ja… die heb ik ook niet. Verdeel de aardappels en groente erover, waarbij je de aardappels hun eigen hoekje geeft (je moet ze er straks apart afhalen). De rest kan je mengen. En de platen zijn dus goed gevuld. Verdeel er de olijfolie over en bestrooi met wat zout.

Rooster de groenten in de oven gedurende 35 minuten; ze zijn dan iets geslonken en een beetje bruin. Omscheppen zal niet echt nodig zijn…

Maak intussen de tomatensaus. Fruit de ui en knoflook op laag vuur in wat olijfolie gedurende zeker tien minuten zonder dat het bruin wordt. Doe er dan de gezeefde tomaten en wijn bij, samen met 175 ml water, en breng aan de kook. Doe de kruiden erbij en laat twintig minuten, zonder deksel, op een laag pitje pruttelen. Pak de laurier en de munt eruit en gooi deze weg.

Voeg saus en groente samen in de ovenschaal en schep door. Leg de aardappels erbovenop. Verkruimel de feta er in stukjes overheen. Zet de ovenschaal in de oven gedurende 30 minuten tot alles lekker pruttelt en wat bruiner is geworden.

Ondertussen maakte ik dus zuurkoolpannenkoekjes met pecorino:

2 eieren (M of L)

150 ml koud water

125 gr zelfrijzend bakmeel

zwarte peper naar smaak (zout hoeft niet echt naast de kaas en zuurkool)

500 gr zuurkool

100 gr geraspte pecorino (een pittige schapenkaas, desnoods te vervangen met Parmezaan, hoewel Pecorino een andere, erg intense smaak heeft)

olie of boter om te bakken

Maak een beslag van de eieren, water en meel. Voeg de zuurkool, kaas en peper toe tot een wat stevig en goed gevuld beslag.

Verhit boter of olie in een koekenpan en bak hier niet te dikke, kleine pannenkoekjes in. Desnoods warm houden in de oven of zet een bord op een pan met wat kokend water, en bewaar daarop de pannenkoekjes.

Pizza met oranje paprika en pesto crème

Dit was erg simpel, maar verrassend lekker! Meneer was de hort op, dus wij aten even simpel en ik maakte hier soep bij. Nu maak ik altijd zelf mijn pizzadeeg, maar ik had een luie dag en was op het blog altijd wel positief over die kant-en-klare rollen pizzadeeg, dus vooruit met de geit; ik koop ook eens zo’n rol. Maar daar moet je verdorie met een lichtje naar zoeken bij de AH! Uiteindelijk kwam ik thuis met een rol flammkueche-deeg. Ook lekker, maar een stuk dunner dan pizzadeeg.

Pizza met oranje paprika en pesto crème

1 rol koelvers pizzadeeg (ze zijn ongeveer 20 x 30 cm)

1 oranje paprika

200 gr crème fraiche

1 el groene pesto

zout en peper

1 bol mozzarella van 125 gr, in stukjes

Snij de paprika in plakjes en bak deze in wat olie zacht.

Roer de crème fraiche los met de pesto en breng het op smaak met zout en peper. Rol het deeg uit en besmeer het met de crème fraiche. Leg daarop de paprika en verdeel de mozzarella in stukjes erover heen.

Bak de pizza bruin en gaar op 200 graden (180 graden hetelucht).

Het oog wil ook wat; een beetje verse kruiden erop is mooi en het uiensmaakje van bieslook of daslook past er ook nog eens erg goed bij.

Thaise kip met sperziebonen, gember en waterkastanje

En? Was het ‘yay of nay’ aan tafel? Nou, toch overwegend ‘yay’, op de waterkastanjes na bij de kinderen. Die zijn ook wel wat raar. Het zijn kleine, dikke, witte “nuggets”, die knapperig als een groene appel zijn en dat bij het bakken ook blijven. Je koopt ze in blikjes bij de toko en zijn heus wel lekker.

Vroeger maakte ik dit regelmatig, maar ik hield er mee op omdat ik mijn anti-aanbakpannen ermee sloopte. Ik vraag me nog steeds af wat ik precies deed, maar ik liet waarschijnlijk de suiker karamelliseren en dat moet je gewoon niet doen in zo’n teer pannetje (teer ja – anti-aanbakpannen verdragen gek genoeg geen al te hete temperaturen).  Dan kan je hem na een paar keer bakken weggooien. Nee, dat doen we nu anders. Sterker nog, het is niet eens de bedoeling om de kip bruin te bakken. Als die maar gaar is. In zo’n licht Thais gerecht past een wit ‘gekookt’ stukje kip erg goed. Gewoon gegaard doet de kip erg puur aan. Gebakken is het... tja, anders… Maar dat kan ook hoor. Doe dat wel in een tweede pan ernaast.

Wat betreft het citroenblad (oftewel djeroek peroet, kaffir leaves); mocht je nou in Appelscha ofzo wonen en er is geen fatsoenlijke toko in de buurt, gebruik dan maar wat geraspte citroenschil. Het is niet hetzelfde, maar je komt er hier wel mee weg… Gedroogde blaadjes zijn wel goed verkrijgbaar, maar zijn echt niet hetzelfde als verse of uit de diepvries. Ik gebruik zelf een zak blaadjes uit de diepvries.

Thaise kip met gember en waterkastanje

recept voor 2 volwassenen en 2 a 3 kinderen

4 el olie (zonnebloem- of arachideolie bv)

4 sjalotten of een flinke ui, in kwart ringen

600 gr kipfilet, in plakjes/reepjes/stukjes

3 tenen knoflook, gesnipperd
50 gr verse, geschilde gember, gesnipperd (jazeker, dat is flink wat. Een duimgroot stuk)

4 verse citroenblaadjes, gesnipperd (zie inleiding)

120 gr cashewnoten

250 gr sperziebonen (gebroken boontjes uit de diepvries graag. Vers kan ook, maar kook deze eerst 5 minuten voor. Kousenband mag ook, ook graag voorgekookt)

2 rode paprika’s, in reepjes zo breed als de sperziebonen

1 blikje waterkastanjes (uitlekgewicht 140 gram), in dikke plakjes

4 el vissaus

iets meer dan 1 eetlepel suiker

Neem een grote hapjespan of wok en fruit de sjalot of ui in de olie tot het bruin begint te worden. Voeg de kip toe en bak deze tot het vlees wit en halfgaar is. Of neem de tip van hierboven ter harte en bak de droog gedepte kip grondig bruin in wat olie in een aparte koekenpan. In de hapjespan bij de ui zal de kip namelijk niet snel bruin worden.

Voeg daarna alle andere ingrediënten, behalve vissaus en suiker toe en bak alles op middelhoog vuur beetgaar. Als het goed is komt daar het nodige vocht bij los, maar mocht het toch te droog bakken, voeg dan wat water toe. Als je de kip apart hebt gebakken, voeg je deze nu ook toe.

Voeg tenslotte de vissaus en suiker toe en schep dit nog eens goed door. Serveren met rijst.

Kruidige paprikasoep met (zoete) aardappel en paprikachips

Wat krijgen we nou weer? Chips bij het avondeten?! Verkeerde sponsor gekozen? Nee hoor jongens, ik kan het uitleggen :) Die paprikachips lijken inderdaad maf en niet meer dan een ordinaire knieval naar Amerikaanse wansmaak, maar…. het werkt! Echt. De smaak en de crunch zijn precies wat een hap soep afmaken. Zie het als croutons. En je krijgt extra punten van de kinderen.

De soep had wat werk nodig. Ik maakte hem eerst met gewone paprika, maar och… gekookte paprika, daar is niets aan. Dat is eigenlijk niet eens lekker. Nu hebben we voor zo’n vieze paprika echter een foefje om hem wel lekker te maken en dat is grillen. Dat kan je zelf doen door paprika’s onder de grill te leggen tot ze zwart blakeren (steeds even draaien) en daarna pel je ze en maak je ze verder schoon. Ze zijn dan opeens, gek genoeg, om je vingers bij af te likken. Ze worden zoet en intens van smaak. Je kunt ook een pot kant-en-klare gegrilde paprika’s kopen. Deze ingemaakte paprika’s zijn iets zuurder dan de zelf gemaakte soort, maar dat kan de soep prima hebben.

Oh ja, de soep is de dag na het maken lekkerder dan op de dag zelf. Vooruit koken loont hier.

Kruidige paprikasoep met (zoete) aardappel en paprikachips

recept van Eerst Koken voor ruim 2 liter soep

nb. Ik gebruik grote theelepels van 5 ml

scheutje olijfolie

1 grote ui, in halve ringen

4 tenen knoflook, grof gesnipperd

2 tl komijnpoeder

1 tl korianderpoeder

1 tl paprikapoeder

1 tl sambal oelek (of harissa ofzo)

1 pot gegrilde paprika (uitlekgewicht 400 gr), in stukjes – bewaar wat van het vocht!

1 blik tomaatstukjes (400 ml)

500 gr gewone óf zoete aardappel, geschild en in kleine blokjes

1 liter tuinkruiden-, groente- of kippenbouillon

1 el suiker

zo’n 30 gr roomboter

1 el worchestershiresaus

per bord een handje paprikachips

Fruit de ui gedurende tien minuten in een scheutje olie zonder het echt bruin te laten worden. Voeg daarna de knoflook, specerijen, sambal en stukjes gegrilde paprika toe. Laat dit nog even kort bakken.

Voeg dan ook de (zoete) aardappel, tomaatblokjes, bouillon en ook een goede scheut van het ‘paprikawater’ uit de paprikapot toe. Laat dit zacht koken tot de aardappel gaar is. Pureer de soep met een blender of staafmixer.

En dan doen we wat de Duitsers zo mooi ‘abschmecken’ noemen: breng de soep naar wens op smaak met zout, boter, suiker en worchestershiresaus. Nb. de boter werkt heel goed. Vet brengt de smaak enorm tot leven. Ook niet onbelangrijk: de soep is de dag erna misschien nog wel lekkerder.

En dan serveer je de soep met een handje paprikachips. Moet je eens op de kinderen letten als je die naast hun bord legt.

Kip kerrie, zonder kip!

Stomme titel, ja, zeg het maar gewoon, hoor. Toch wilde ik echt een vegetarische versie maken van de bekende 'kip kerrie'. Maar dat wordt dan gewoon groente in kerriesaus en dat allitereert een stuk minder (zeg maar: het allitereert gewoon niet). Bovendien spreekt 'kip kerrie' tot de verbeelding en sperziebonen in saus niet. Het is nu eenmaal zo… Maar goed, dat wil niet zeggen dat het minder lekker is. Met een blik kokosmelk maak je een lekker romige kerriesaus, welke je goed vult met groente en eventueel wat stevigere toevoegingen. Wie wil voegt aan het recept hieronder bijvoorbeeld nog een verpakking (gebakken) quornstukjes toe, of een mini-blikje kikkererwten. Ook een gekookt ei past er goed bij.

Groente in romige kerriesaus

Recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

scheutje olijfolie

1 grote ui, gesnipperd

2 tenen knoflook, gesnipperd

1 el gehakte verse gember

1 rode paprika, in smalle reepjes

250 gr bloemkool, in stukjes van een centimeter (of heb je nog courgette of wortel liggen? Dat kan ook prima)

500 gr gebroken sperziebonen uit de diepvries (of even voorgekookte verse exemplaren)

1 flinke el kerriepoeder (hangt ook af van de smaak en pittigheid van de kerrie!)

1 tl kurkuma

½ tl korianderpoeder

likje sambal oelek of een andere hete saus naar smaak

1 blik kokosmelk (400 ml) van een goede, romige kwaliteit. De pakjes van GoTan zijn mijn supermarktfavoriet. Je kunt er twee van 250 ml gebruiken

eventueel: 1 afgestreken el maïzena

zout
een schepje suiker (of ananas / rozijnen - zie hieronder)

·       Extra voor wie dat wil: blokjes ananas of geweekte rozijnen – als je dat niet gebruikt, doe er dan wel een eetlepel suiker bij; het zoetige hoort hier gewoon bij en maakt het lekker zacht van smaak

·       ook optioneel voor een stevige vulling: stukjes quorn of een mini-blikje kikkererwten

·       Serveren met rijst en eventueel een gekookt ei

Fruit de ui op laag vuur in de olie (10 minuten). Voeg de knoflook en gember toe en bak nog eens zachtjes gedurende een minuut. Voeg daarna de paprika en bloemkool toe. Bak dit tot het halfgaar is. Zeker bij erg droge groente, zoals die bloemkool, mag er wel een scheutje water bij om het gaar te stoven.  Tenslotte de bevroren sperziebonen toevoegen. Roer dit kort om en wanneer de bonen ontdooid zijn voeg je alle specerijen, inclusief de sambal, toe. Laat dit weer kort bakken en giet de kokosmelk erbij. Laat alles nu gaar pruttelen. Als je 500 ml kokosmelk hebt gebruikt is er nu misschien nog voldoende kokosmelk over en kan je dat naar wens licht binden met maïzena: roer de eetlepel maïzena los met een klein scheutje water en roer dit door de kokosmelk tot het bindt. Breng tenslotte op smaak met zout.

Ravioli met pistacheboter en mais, wortel en paprika

Die boter! Onthoud die even, want de rest van het recept is minder kritisch en daar kan je alle kanten mee uit. De pistacheboter is feitelijk een pesto op basis van pistachenoten en basilicum, maar dan niet met olijfolie, maar met roomboter. En dan krijg je dus iets wat ook niet zou misstaan op een stokbroodje. Maar het trekt een simpel bordje met pasta en groente ook op tot grote hoogte.   

Behalve ravioli kan je natuurlijk ook gewone pasta gebruiken, en in plaats van mais, wortel en paprika kan je net zo goed uitwijken naar courgette, asperges, broccoli, of wat dan ook...

Ravioli met pistacheboter en mais, wortel en paprika

recept voor 4 personen

bron: blog Half Baked Harvest

Voor de pistacheboter:

50 gr roomboter, op kamertemperatuur

handvol basilicumblaadjes (of de blaadjes van 5 takjes)

1 tl tijm

1 tl gedroogde oregano

50 gr gedopte pistachenoten

1 klein teentje knoflook

eventueel een kneepje vers citroensap

50 gr geraspte parmezaan

zout en peper naar smaak

verder:

500 gr verse (kaas)ravioli (uit de koeling) (of zo’n 300 gram gedroogde pasta)

beetje olie of boter om te bakken

300 gr wortel

300 gr maiskorrels (1 blik)

1 rode paprika

1 el balsamicoazijn

Maak eerst de boter door alles te vermalen in een keukenmachine. Ik vermaal eerst de noten en knoflook en voeg dan de rest toe om te mengen. Zet dit koud weg tot gebruik.

Snijd de groente in plakjes/stukjes en bak ze in wat olie of boter gaar en een beetje bruin. Let erop dat je de harde groente eerst bakt en daarna zachtere soorten toevoegt. Niet te dikke plakjes wortel kunnen wel samen met de paprika, maar de mais voeg je pas aan het einde toe. Voeg tenslotte een eetlepel balsamico toe.

Ondertussen de pasta gaar koken. Voeg daarna groente en pasta samen en schep de boter erdoor en laat het smelten. Niet laten bakken, alleen smelten!

Zalm met geroosterde groente en chorizo

Het was weer tijd voor culinaire post. Van Westland Peppers kreeg ik bijvoorbeeld pimientos de padrón toegestuurd. Het zijn groene pepers, maar dan mild als groene paprika. Wel zijn ze iets bitterder en niet zo ‘vlezig’ als gewone paprika; het vel en vruchtvlees is veel dunner dan van paprika’s. Volgens Westland Peppers bakken ze deze pepers in Spanje graag even samen met wat tomaat als snelle hap. En ze zullen het wel weten, want bijna al hun pepers worden geëxporteerd naar Spanje. Dat is direct een probleem voor ons; op de Nederlandse markt vind je ze dus mooi niet! Ik heb er nog naar gevraagd voor jullie, maar men kan ze alleen via hun webshop aanbieden. Overigens is dat ook interessant, want daar verkopen ze allerlei verse (Trinidad Scorpion chocolate? Mooie naam) of gedroogde (chipotle!) pepers, welke je in een normale winkel niet snel zal aantreffen.

Deze groenteschotel stond al in de planning en de pepers pasten er prima in, dus dat ging in één moeite door. Let wel, de groente wordt niet knapperig, dus als je de aardappels wel lekker bruin en krokant gebakken wilt hebben, bereid ze dan apart (bijvoorbeeld met dit onvolprezen recept). Maar ook in dit recept met zalm slurpen de aardappels lekker alle gekruide olie uit de pan op, niet in de laatste plaats door de chorizo, die wordt uitgebakken in de oven.

Zalm met geroosterde groente en chorizo

recept voor 4 personen

royale scheut olijfolie

150 gr chorizo van het stuk, in niet te dunne plakken (1 cm dik)

2 tl (gerookt) paprikapoeder (1 voor de groente en 1 voor de zalm)

2 tl tijm (1 voor de groente en 1 voor de zalm)

1 el balsamico azijn

zout en peper

laurierblad (1 of 2 grote, verse of 3 kleine gedroogde)

700 gr geschilde aardappels (vast of iets kruimig)

1 rode paprika, in grove stukken

2 uien of een paar sjalotten, in parten of de sjalotten heel of gehalveerd

3 teentjes knoflook

1 courgette, in schijfjes van een centimeter dik

wie ze kan vinden: 150 gr pimientos de padrón. Vervang ze eventueel met cherrytomaatjes aan de tak; heel wat anders, maar ook lekker

4 stukken zalm (ongeveer 600 gr)

handje zwarte olijven

Verwarm de oven op 220 graden (200 graden hetelucht).

Snijd de aardappels in blokken van twee happen groot en kook ze bijna gaar in 10 minuten in licht gezouten water.

Neem een grote bakplaat of braadslede en giet daarin een royale scheut olijfolie, Voeg daar de chorizoplakjes, 1 tl (gerookt) paprikapoeder,  1 tl tijm, balsamico, zout, peper en laurierblaadjes aan toe. Roer het door elkaar, voeg de aardappels, paprika, gepelde knoflooktenen en uien toe en zet het in de oven.

Voeg na 10 minuten de courgette en padron pepers (maar nog niet de kerstomaten, als je die gebruikt) toe en schep alles even door.

Smeer de zalmfilets in met wat olie, tijm, paprikapoeder, zout en peper.

Kijk na 10 minuten even hoe ver de groente zijn. Ze moeten nu bijna gaar zijn. Laat het anders nog 5 minuten langer bakken. Leg daarna de zalm en eventueel de tomaatjes (met tak en al – dat ziet er leuk uit) bij of erop. Laat dat nog eens 15 minuten bakken, of als de zalmfilet vrij dun is, dan zijn 10 minuten ook wel genoeg. Dan is het klaar!

Ratatouille salsa met geitenkaascrème + spinaziecakejes

De vakantie zit erop. En.... het was eerlijk gezegd fijn om een maand niet te bloggen. En verhelderend. Wat hield ik veel tijd over! Want wil je tegenwoordig nog een beetje in the picture komen met je blog, dan moet je niet alleen dagelijks bloggen, maar ook aanwezig zijn op Facebook, Twitter, Instagram, Pinterest, Google Plus, verschillende fora, en nog een paar andere websites met beduidend minder bezoekers... En dat kost tijd, heel erg veel tijd. Een blog gaat vaak 24/7 door. Ik doe dit nu bijna vier jaar, ben 438 blogposts verder en ook al vind ik het heerlijk, ik voel steeds meer dat er ooit een einde aan gaat komen.

Toen ik vier jaar geleden begon leek bloggen bijna dood te zijn. Het was ouderwets en ik had het idee dat ik achter de feiten aanliep. Er waren krap 70 blogs die zich met eten bezig hielden en die werden ook nog niet eens met dezelfde frequentie geüpdate. Het was niet eens moeilijk om daartussen in de top 20 te komen. Maar gek genoeg kwam er twee jaar geleden een tweede blogpiek, sterker nog, bloggen ontplofte! Binnen enkele maanden groeide het aantal bloggers uit tot minimaal 400 Nederlandstalige foodblogs, als het er al geen 500+ zijn op dit moment. En dat zie ik terug in de statistieken; die dalen. Want jullie kunnen niet alles lezen, jullie moeten je tijd ook verdelen, en er zijn een heleboel leuke blogs te vinden… Tegelijkertijd wil ik me helemaal niet bezig houden met die statistieken. Ik wil gewoon schrijven en koken. Wie dat leuk vindt, komt hier langs en anders moet het ook goed zijn. Dat het zo in de praktijk niet altijd werkt, zie ik op mijn slappe momenten waarin ik mij afvraag waarvoor ik het allemaal doe. Tenslotte wil je in ruil voor die 24/7 wel zien dat iemand het ook daadwerkelijk leest. Maar dat idee moet ik opzij zetten. 

Ondertussen heb ik nog een waslijst aan recepten klaar staan, die stuk voor stuk blogwaardig zijn, en toen ik gisteren een fantastische vega taco met halloumi had gemaakt, kon ik het toch niet over mijn hart verkrijgen om dat niet te fotograferen. Dus; voorlopig ga ik nog even door, maar ik kan me voorstellen dat ik het bloggen ooit over een andere boeg ga gooien. Misschien ga ik me meer toeleggen op die blogs die ik zelf het leukste vind. Dat zijn de uitgebreide stukken, mijn ‘projecten’. Chef Mama vs The Real Thing, het Kookboekenmuseum en Kookhulp, maar ook de blogs waarin ik de klassiekers of basisrecepten wat verder uitdiep. Een blog gaat ooit dood, maar nu nog niet. Ik zou echt in een gat vallen als ik nu zou stoppen. :D 

O ja, en heb je al gezien dat je je kunt inschrijven voor de beknopte Eerst Koken nieuwsbrief? Dan blijf je tenminste altijd op de hoogte. Bloglovin (is gratis) werkt trouwens ook erg fijn. Ik krijg elke morgen een mailtje van ze, met daarin links naar alle blog updates waarin ik geïnteresseerd ben. Ik vind het een efficiënte manier om op de hoogte te blijven zonder dat ik er langer dan 5 minuten mee bezig ben. Misschien dat ik al die social media dan ook eens kan laten voor wat het is.

Maar voor nu: 'back to business'. Want ik ben trots. De laatste tijd blijkt steeds meer dat ik geen groente meer hoef te verstoppen voor de kinderen (nu 4 en 5). Braaf eten ze allerlei kale groente, in grote stukken, in plaats van het snipperwerk dat ik eerst hanteerde. Kleine Chef at ook al een salade en vroeg daarna om meer… Hij vond de salsa van hieronder bijvoorbeeld, feitelijk een soort koude ratatouille, helemaal super. J

Hij at hem alleen niet in zo’n glas met room erop, maar met spinaziecakejes, waarvan het recept ook hieronder staat. Eerst maar eens dat glas. Het kan doorgaan als voorgerecht, maar wij aten het uitgebouwd met wat andere hapjes als hoofdgerecht.

Ratatouille salsa met geitenkaascrème

Recept voor 6 personen als voorgerecht (waarbij je zeker salsa zal overhouden)

Voor de salsa:

olijfolie

1 rode paprika

1 aubergine

1 courgette

2 tomaten in blokjes, zonder sap

1 teen knoflook, uit de pers

1 kleine ui, gesnipperd

1 volle el kappertjes

2 el pijnboompitjes (25 gr)

handje basilicum in reepjes

zout en peper

1 el azijn

Snijd de groente in plakken en gril deze in de grillpan of bak ze in een koekenpan. Snijd ze daarna pas in zeer kleine blokjes. Als je het eerder al snijdt, wordt het een prutje bij het bakken. Fruit de gesnipperde ui ook gaar.

Voeg daarna alles samen in een schaal en laat het even op elkaar inwerken. Serveer het op kamertemperatuur.

Voor de geitenkaascrème:

150 gr zachte geitenkaas

200 gr crème fraiche

zout

pureer dit simpelweg samen tot een gladde, dikke saus.

Voor de knoflookcroutons:

enkele sneetjes witbrood

2 tenen knoflook

olie om te bakken

Snijd de knoflook doormidden en wrijf het brood ermee in. Hoe steviger het brood, hoe beter dat natuurlijk gaat. Snijd het brood daarna in kleine blokjes. Dat mag nog best iets kleiner als wat je hier op de foto ziet; dat zal wat soepeler eten.

Bak het brood in een beetje olie in een koekenpan bruin en knapperig. Laat de croutons niet te lang liggen, zodat ze lekker knapperig zijn bij het eten.

Maak nu een glas op met de salsa, room en croutons.

Goed. Dan die spinazietaartjes, met dezelfde salsa. Omdat ze niet zo mooi ogen, mogen ze niet bovenin dit bericht staan, maar dat is wat gemeen, want het zijn eigenlijk erg dankbare taartjes. Het oogt misschien niet als het mooiste wat u dit jaar tot nu toe zag, maar laat je niet bedriegen. De taartjes smaken zacht en smeuig als een omeletje met spinazie en de salsa voegt daar wat brutalere smaken aan toe. De knapperige ham mag erbij voor het kraak-effect. Wie het vegetarisch wil houden, kan er ook goed een dun plakje geroosterd brood, zoals melbatoast, bij leggen. Of wat simpele bruschetta. Of wat plakjes gekookt ei. Puree van cannellinibonen… Tomatensalsa… Groentechips. Nou ja, u ziet, even vrij associeren en je verzint het zelf wel.

Mijn schoonmoeder maakt deze spinazietaartjes wel eens voor logerende kinderen, maar zij gebruikt gehakte diepvriesspinazie. Daarmee maak je geheel groene cakejes, maar ik wilde ze er iets serieuzer uit laten zien en nam verse spinazie waar ik heel even het mes door haalde.

Spinazietaartjes met ratatouille salsa en krokante ham

voor 12 taartjes

Voor de taartjes:

450 gr verse spinazie, gehakt / of een pak van hetzelfde gewicht uit de diepvries. Knijp dat wel even goed uit na het ontdooien

6 eieren (L)

peper en 1 tl zout

2 tl kerriepoeder en 2 tenen knoflook, gesnipperd

1 volle tl mosterd

175 gr geraspte belegen Goudse kaas

en een muffin-bakvorm

Laat de verse spinazie in een grote koekenpan slinken in een beetje olie. Laat desnoods even uitlekken.

Klop de eieren los en meng de rest van de ingrediënten erdoor, Verwerk het direct, want anders kan het beslag dunner worden. Vet een muffinvorm met 12 holtes in en giet het mengsel erin tot net onder de rand. De taartjes souffleren iets en het kan wat overlopen, dus zet ze op een bakplaat.

Bak ze in ongeveer 25 minuten gaar in een voorverwarmde oven van 200 graden (180 graden hetelucht)

Voor de ham; bak 2 plakken rauwe ham per persoon in een drupje olie krokant. Ze mogen weer afkoelen, terwijl je de rest bakt.

En serveer hier dezelfde ratatouillesalsa bij als hierboven staat.

  

Vond je dit bericht leuk? Deel het dan aub op Facebook of Twitter via de knoppen hieronder!