Polpette in salsa al pomodoro

Ik had al meerdere recepten voor gehaktballetjes in tomatensaus geprobeerd, maar had steeds het idee dat het beter kon. Totdat ik dit recept zag. Ik had niet alles in huis, er zijn wat originele ingrediënten gesneuveld of vervangen, maar dit is het. Deze houden we erin en is eindelijk blogwaardig! Want jullie dachten toch niet dat alles rücksichtslos het net werd opgegooid? Laat staan dat het hier altijd goed gaat…

Polpette in salsa al pomodoro

Recept voor 500 gr pasta

Bron: bewerkt recept uit de Australian Gourmet Traveller/ May 2011

Salsa al pomodoro:

80 ml olijfolie

1 teen knoflook, gesnipperd

½ tl chilivlokken

1 liter gezeefde tomaten
200 ml kippenbouillon

10 blaadjes basilicum, gescheurd

1 tl gedroogde oregano

Gehaktballetjes:

100 ml melk

3 witte boterhammen of ander wit brood, zonder korst (80 gr)

300 gr half-om-half gehakt

250 gr kipfilet, tot gehakt vermalen

Olijfolie

1 uitje, gesnipperd

2 tenen knoflook, gesnipperd

50 gr ontbijtspek, fijngehakt

2 ansjovisfilets uit blik, gehakt

1 tl gedroogde rozemarijn of één takje verse rozemarijn, gehakt     

75 ml witte wijn

1 plantje peterselie, alleen de blaadjes, of 250 ml los gestapelde blaadjes

50 gr parmezaan

½ tl nootmuskaat

Voor de salsa al pomodoro, de olie verhitten in een koekenpan. Voeg de knoflook en chilivlokken toe en fruit deze op middelhoog vuur (1-2 minuten). Voeg de tomaten, bouillon, oregano en basilicum toe en laat dit op zacht vuur 45 minuten tot een uur pruttelen.

Voor de gehaktballetjes het brood weken in de melk. Ondertussen de ui en knoflook fruiten in een pan (7-10 minuten). Voeg het spek, ansjovis en rozemarijn toe en bak zachtjes tot de ansjovis is gesmolten (8-10 minuten). Voeg de wijn toe en laat iets verdampen. Haal de pan van het vuur.

Knijp het brood uit en gooi de melk weg. Voeg alle ingrediënten voor het gehakt samen en rol ze tot balletjes ter grootte van een walnoot.

Bak de balletjes in een koekenpan met olie bruin en gaar. Voeg de balletjes toe aan de tomatensaus. Serveer met pasta.

Oordeel van het smaakpanel: het heeft hen niet bereikt. Het was bedoeld als avondeten, maar die dag vierden we de verjaardag van de tweeling en aan het einde van de middag bleek dit opeens een perfect hapje te zijn.

Huzarensalade van oma Marsepein

Dit is het recept van mijn moeder’s huzarensalade en ik kwam er vroeger graag voor aan tafel. In mijn herinnering was ik maar over twee dingen enthousiast en dat waren macaroni en huzarensalade. Ik hoop voor mijn ouders dat er toch wel meer eten was dat ik de moeite waard vond. Het is in ieder geval allemaal goed gekomen met me, want tegenwoordig weiger ik alleen nori-velletjes en Noorse gammelost.

Nog steeds staat aardappelsalade in welke vorm dan ook hoog in mijn lijst van favorieten. Het eten dat je als kind kreeg is soms het summum van ‘comfort food’, maar toch waren er een paar kleine aanpassingen nodig om het hier neer te kunnen zetten. Als ik er echt een blikje smac in doe, zoals mijn moeder dat doet, ben ik binnen een week de risee van de Nederlandse foodbloggers, dus dat doe ik mooi niet. Ook geen corned beef, zelfs al is dat klassiek te noemen. Er mag iets chiquers in, zoals gerookte kip. Of fricandeau. En draadjesvlees mag ook, maar wie heeft dat nog regelmatig over als restje? De klassieke salade hoort ook te bestaan uit blokjes; alle ingrediënten zijn in mooie blokjes van 0,5 cm gesneden, en dat doe ik ook, maar niet bij de aardappels. Die worden lekker gestampt, zodat je een smeerbare salade krijgt. Er zit ook geen appel in. Ik vind het er niet bij horen, maar er zijn volksstammen wel opgevoed met appel in hun huzarensalade, dus trekt u zich vooral niets van mij aan.

Als je even op het internet zoekt naar andere huzarensalades krijg je de indruk dat dit misschien wel het meest mishandelde Nederlandse gerecht is. Het is dan wel typisch een recept voor restverwerking, maar er zijn grenzen. Ik schoot een paar keer in de lach om de ingrediënten die genoemd werden:

·         Velen noemen toch echt Smac, en vooruit, het valt te verdedigen als jeugdsentiment.

·         Blokjes ham, met de toevoeging: zelf snijden kan ook. Oh?

·         Een zakje aardappelpureepoeder…

·         Een kant en klare bak salade (in een recept voor huzarensalade!) en daar roeren ze dan een blikje zalm door.

·         1 middelmatige pot doperwten/wortelen. Middelmatig?

·         Een bakje vleessalade van Johma, om er doorheen te roeren, ja.

Ieder zijn eigen favoriet dus, maar dit is:

Huzarensalade van oma Marsepein

Recept voor 4 flinke eters, of een flinke bak voor een buffet

900 gr geschilde, kruimige aardappels (wie wel blokjes aardappel wil, neemt hier natuurlijk een vaste aardappel, die in de schil wordt gekookt en daarna pas geschild)

1 ui, gesnipperd

75 gr doperwten (diepvries)

100 gr gerookte kip, in blokjes

300 gr augurk, in blokjes

100 gr belegen Goudse kaas, in blokjes

2 el kappertjes

1 el mosterd

4 grote el mayonaise

zout en peper naar smaak

Kook de aardappels gaar en stamp ze fijn. Kook de erwten enkele minuten om ze te garen en koel ze onder koud water. Meng alle ingrediënten samen en zet minimaal een uur in de koelkast. Ik eet de salade graag met knapperig brood en versier de salade met vleeswaren, kleine asperges in gekookte ham, een gekookt eitje, augurk of zilveruitjes, etc. Wat er in de koelkast ligt eigenlijk.

Oordeel van de kleine chef: even doorzetten nog. Hij nam een muizenhapje, had een rilmoment, wij hadden een fotomoment, en hij rilde nog zeker een minuut na. Te zuur, chef?

Kip uit de oven met olijven en pruimen

Ligt het aan mij, of zijn het altijd mannen die geen botjes in hun vlees willen? Ik heb er nog nooit een vrouw over horen klagen, maar wel zat mannen die stuk voor stuk geen zin hebben in geklooi met hun eten. Of ze moeten gecompliceerde mes-en-vork-kunsten vertonen om het vlees netjes van het bot af te krijgen, of ze moeten hun handen gebruiken, en dat willen ze niet. Hier niet, in ieder geval. Voor die mannen koop ik met hetzelfde gemak een kipfilet, maar een kippenbout heeft toch echt meer smaak.

Goed, dan voegen we zelf de smaak wel toe: in dit gerecht zit daar genoeg van in en de kip kwam heerlijk sappig en mals uit de oven. Het is ook erg geschikt voor een zomeravond buiten, want het blijft lekker, ook als het al wat is afgekoeld. Ik zie het wel zitten: gebakken aardappeltjes of wat knapperig brood erbij, wat groene salade of een bonensalade met een zure dressing, en natuurlijk nog meer van die witte wijn die erin zit.

Let er wel op dat de kip een paar uur moet marineren!

In plaats van kipfilet kunnen kippenbouten natuurlijk ook prima worden gebruikt door mensen die geen familieleden hebben die zeuren over botjes in het vlees…

Kip uit de oven met olijven en pruimen

recept voor 4 personen

6 ons kipfilet

3 tenen knoflook, gesnipperd

Zout en peper

1 volle tl gedroogde oregano

2 el balsamico azijn

3 el olijfolie

10 gedroogde pruimen, ontpit en gehalveerd

2 el gesnipperde zwarte olijven

2 volle tl kappertjes

1 el bruine basterdsuiker

1 glas droge sherry of droge, witte wijn

Verse peterselie

Snijd de kipfilet in de lengte één keer door, zodat je van elke filet 2 dikke, lange stukken krijgt. Doe deze in een ovenschaal met alle ingrediënten, behalve de suiker, wijn en peterselie. Zorg dat de kip in een enkele laag ligt. Laat dit een halve dag afgedekt marineren in de koelkast.

Verwarm de oven voor op 175 graden (hetelucht 155 graden). Giet de wijn of sherry over de kip en verdeel de basterdsuiker eroverheen. Bak de kip in ongeveer 50 minuten gaar.

Voor het serveren verse peterselie eroverheen strooien.

Oordeel van het smaakpanel: De kip werd geaccepteerd door Kleine Chef, maar de rest van de maaltijd niet. Ik weet niet meer wat we er bij aten, maar aan de kip lag het in ieder geval niet.

Gembercake met abdijbier en maple syrup

Als je het weet, proef je het bier erin terug, maar anders is dit gewoon een kruidige en wat vochtige cake. Ik gebruikte maple syrup, maar dat is vrij duur, en gewone schenkstroop werkt ook. Honing zou zelfs ook kunnen. Gebruik in dat geval nog steeds de tweede 60 ml stroop uit de ingrediëntenlijst. Als je alleen stroop gebruikt heb je in totaal dus 185 ml nodig.

De liefhebber eet er wat slagroom of mascarpone met snippers stemgember en een scheutje gembersiroop bij.

Gembercake met abdijbier en maple syrup

Recept voor een springvorm van 24 cm

100 gr rozijnen

100 gr dadels

Scheut rum voor het weken van de rozijnen

Flesje donker abdijbier - bv Leffe Bruin, Grimbergen Dubbel (maar Guinness kan ook uitstekend)

250 gr zelfrijzend bakmeel

2 volle tl cacaopoeder

2 tl kaneel

1 tl allspice (poeder), of anders foelie of nootmuskaat en een snufje extra kaneel

½ tl kruidnagelpoeder

½ tl zout

150 gr roomboter, op kamertemperatuur

50 gr donkerbruine basterdsuiker

75 gr kristalsuiker

125 ml maple syrup, stroop, of honing

Nog eens 60 ml gewone keukenstroop

2 eieren

5 cm verse gember, schoongemaakt (ongeveer 60 gr)

Week de rozijnen en in stukjes gesneden dadels met een scheut bier en een scheut rum. Zet 1 minuut in de magnetron om wat op te warmen. Zorg dat je nog 160 ml bier overhoudt voor het beslag!

Verwarm de oven op 175 graden (150 graden hetelucht).

Meng samen in een kom: zelfrijzend bakmeel, cacao, specerijen en zout.

Meng in een andere kom alle natte ingrediënten: boter, 2 x suiker, stroop, 160 ml bier en eieren.

Rasp de gember op een fijne rasp en voeg toe aan een van de twee kommen. Zorg dat er geen lange vezels bijzitten.

Bekleed een springvorm met een stuk bakpapier door dit op de bodem te klemmen en vet de randen in. Voeg dan de twee kommen samen en meng goed door. Laat de rozijnen en dadels uitlekken en voeg deze ook toe. Het weekwater wordt niet gebruikt. Giet het beslag in de springvorm.

Bak de cake 5 kwartier of totdat een satéprikker die erin wordt gestoken, er droog uitkomt.

Oordeel van het smaakpanel: ja hoor, laat maar doorkomen voor alle drie.

Strata met groene asperges en chorizo

Strata? Ik had er nog nooit van gehoord. Ik vond het recept in het mei-nummer van het Deense kookmagazine Mad&Venner en gezien de ingrediënten had het zomaar een Italiaanse ovenschotel kunnen zijn. Het leek me een typisch boerengerecht waarbij het oud geworden brood nog nuttig werd verwerkt tot avondeten. Net als onze wentelteefjes eigenlijk.

Maar het blijkt Amerikaans te zijn. Tenminste, die hebben het verder ontwikkeld. Het gerecht moet net als een lasagne bestaan uit laagjes en vandaar ook de naam, wat lagen betekent. Samen met een mengsel van eieren en melk is het niets meer dan een hartige broodpudding en die laagjes geloofde ik verder wel: ik husselde alles op zijn Jamie Oliver’s door elkaar met de handen en ik was niet alleen sneller klaar, maar ik denk ook dat het effect hetzelfde was en het zag er vast rustieker uit.

Enfin, het was een laaiend succes aan tafel. Kleine Chef bleef vragen om meer, Zus&Zo kregen stukjes ei toegestopt en meneer zat mij aan te kijken voor het laatste stuk in de schaal. Ik gunde het hem maar, omdat hij dringend vroeg wanneer ik het weer eens ging maken.

Ik zal het absoluut weer maken, maar dan ga ik wel wat verschillende combinaties uitproberen, want de wereld ligt natuurlijk open met zo’n makkelijk recept. Broccoli en bacon lijkt me wel wat. Of prei en gorgonzola...

Let er wel op dat de schaal een aantal uren in de koelkast moet staan, zodat het brood rustig al het vocht kan opslurpen. In de VS is dit gerecht populair als ontbijt, met ham en kaas als een luxe scrambled eggs, en dan maken ze het ook de avond ervoor al klaar.

Strata met groene asperges en chorizo

Recept voor een ovenschaal van ongeveer 20x30 cm

Bij ons voldoende voor 2 volwassenen en een hongerige peuter

200 gr groene asperges, schoongemaakt en in stukken

2 (rode) uien, in halve ringen

Scheut olie of boter

200 gr (afgebakken) knapperig brood zoals ciabatta (liefst ciabatta; stokbrood zuigt meer vocht op en wordt natter)

100 gr chorizo, in kleine stukjes

In totaal 250 gr grana padano en gruyère, beide geraspt. Ik gebruikte 2/3 deel gruyere en 1/3 grana padano.

3 dl melk

5 eieren

1 el scherpe mosterd

Zout en peper

Fruit de asperges en uien in de olie of boter, totdat ze beginnen te kleuren.

Snijd het brood in blokjes van een ruime centimeter.

Vermeng de groente, brood, chorizo en kaas in een ovenschaal van ongeveer 20x30 cm en hussel het door elkaar.

Klop de eieren los met de melk, mosterd en zout en peper. Giet dit over het mengsel in de ovenschaal en schep nog eens door.

Dek de schaal dan af en zet dit zo’n 8 uur in de koelkast.

Verwarm de oven op 180 graden (160 graden hetelucht) en bak de strata in 50 minuten bruin en gaar.

Oordeel van het smaakpanel: zie boven. Alleen maar lovende berichten. Chef schoof wel een paar stukjes asperge naar mij toe.