28 november 2011

Risotto met pompoen, gorgonzola en salie


Mijn mooie, paarse salieplant in de tuin vindt het inmiddels te koud en heeft zijn blaadjes op half zeven hangen, maar vroeger had ik er eentje staan die stoer de hele winter overeind bleef. Gedroogde salie gebruik ik eigenlijk nooit en vers is het lastig te verkrijgen, dus misschien is het alweer de laatste keer van dit jaar dat ik dit at. Tenslotte is er straks in de lente weer geen pompoen…

Enfin, voor wie nog wel salie heeft:

Risotto met pompoen, gorgonzola en salie 
Recept voor een familie van 4

1 ui, gesnipperd
2 tenen knoflook, gesnipperd
olijfolie
300 gr risottorijst
1 liter bouillon (bv runderbouillon)
1 opgehoopte tl verse salie + eventueel extra voor het serveren
1,5 glas witte wijn
600 gr schoongemaakte pompoen, in stukjes van 1 cm
80 gr gorgonzola piccante
50 gr geraspte parmezaan

1.     Fruit de ui en knoflook in wat olie ongeveer 10 minuten op zacht vuur zonder het laten kleuren.
2.     Draai het vuur hoger en doe de rijst in de pan.
3.     Laat de rijst 3 a 4 minuten bakken zodat het door en door heet is.
4.     Giet de wijn erbij en schep door. Voeg ook de salie toe.
5.     Zodra de wijn bijna is opgenomen, een scheut bouillon toevoegen.
6.     Verhit in een koekenpan wat olie en bak hierin op matig vuur de pompoenstukjes totdat ze zacht zijn. Afhankelijk van de soort pompoen duurt dit 10 tot 15 minuten. Als het klaar is, opzij zetten tot het nodig is.
7.     Blijf de bouillon met scheutjes toevoegen aan de risotto zodra de vorige scheut is opgenomen en blijf vooral roeren! Veel roeren maakt de risotto romig. Dit duurt bij elkaar 18 tot 20 minuten en de rijst is dan al dente: zacht, maar nog wel stevig. Waarschijnlijk is niet alle bouillon nodig.
8.     Goede risotto blijft op het bord niet liggen waar het is neergelegd: het vloeit uit. Het mag geen vaste klont zijn, maar het is ook geen pap. Wel is het vrij nat. Er mag aan het einde van de kooktijd dus nog flink wat vocht in de pan zitten. Hoeveel? Tja, dat is toch een kwestie van uitproberen. In ieder geval zal het toevoegen van de kaas helpen bij het romige karakter van de rijst. Voeg de gorgonzola en parmezaan toe, roer door, draai het vuur uit en laat de rijst nog even staan. Een Italiaan zal op dit moment ook een klont boter toevoegen, maar ik laat het zelf altijd achterwege voor doordeweekse maaltijden. Ik doe al genoeg om dik te worden en ik mis het niet echt…
9.     Nu moet de risotto precies goed van consistentie zijn: romig en “lopend”. Direct serveren; risotto kan je niet bewaren of opwarmen.
10.  Serveer eventueel met extra parmezaan.

Oordeel van het smaakpanel: de dames eten wel. Zelf uiteraard. Ze gaan muiten als ik ook maar naar hun lepel kíjk. Maar Kleine Chef muit zonder dat er ook maar iets aan de hand is en die risotto eet zijn moeder zelf maar op. Hij heeft namelijk een groot drama: hij heeft een beetje pijn in zijn keel… 


24 november 2011

Tomatenpesto met excuusgroente


We houden hier erg van pesto’s, maar over het algemeen doen ze niet veel voor de verplichte groente-inname. Tenslotte kan je met goed fatsoen niet volhouden dat de gedroogde tomaten in dit recept voldoende zijn om het Voedingscentrum tevreden te stellen. Vandaar dat we vandaag aan pesto met excuusgroente doen: voeg iets van groente toe, het doet er niet zoveel toe wat, en snijd dat ontzettend klein. Mooie kleine blokjes wortel bijvoorbeeld. Die roerde ik ook door deze pesto en we hadden het haast niet door. Niet dat ikzelf bang ben van wat wortel, maar de jeugd hier aan tafel twijfelt wel aan mindere zaken.

Tomatenpesto met excuusgroente
Recept voor 400 gr pasta

120 gr geraspte Parmezaanse kaas
130 gr gedroogde tomaten (op olie)
1 grote teen knoflook
1 tomaat (ongeveer 150 gr)
ruime hand basilicum
½ tl mild paprikapoeder
70 gr walnoten
1 tl zout
2 el olie van de gedroogde tomaten

Plus excuusgroente: een paar wortels, een courgette of wat broccoli, etc. Alles in kleine blokjes gesneden en zoveel als je denkt dat erin weggewerkt kan worden.

Voor de pesto moet alles, behalve de olie en de excuusgroente, worden gepureerd tot een gladde pesto. Voeg dan olie toe om het wat smeuïger te maken.

Bak de groente in een beetje olie zacht. Kook de pasta beetgaar.
Voeg alles samen en serveer met Parmezaanse kaas.

Oordeel van het smaakpanel: geen commentaar gehoord. Kleine Chef wilde zelfs nog eens twee keer opscheppen.




21 november 2011

Pasta Tetrazzini


En we hebben weer een blijvertje gevonden, een romige ovenschotel met pasta, paddenstoelen en kip, hoewel ik mij serieus afvraag waarom die pasta nog eens in de oven moet. Ik zal het zeker nog eens uitproberen, maar ik meen dat het ook best zo op tafel kan. Dat zogenaamde knapperige laagje geloof ik wel.

Kippenbouten zijn in dit geval absoluut te verkiezen boven die saaie kipfilets. Er zit zoveel meer smaak aan, dus het extra werk is het zeker waard. Ik vind het zelf wel lastig om kippenbouten rauw in stukjes te snijden. Je snijdt gemakkelijk allerlei zeentjes en pezen mee die eenmaal gegaard niet smakelijk zijn. Ik kook de bouten daarom zachtjes in een pan water zoals je bouillon zou maken van een kip: uitje erbij, wat wortel, wat verdwaalde citroenschil misschien, en zo is niet alleen de kip makkelijker schoon te maken, maar je hebt ook direct een pan verse bouillon voor morgen, en daar kan je mooi risotto mee maken, om maar eens iets te noemen. En als je het vlees van de botten hebt gehaald, doe de botten en vellen dan weer terug in de pan met bouillon, zodat je deze verder kan laten trekken. Zeef de bouillon, laat het afkoelen en bewaar het in de koelkast. Van de bouten houd je op deze manier zo’n 250 gram vlees over.

Zeker als je wat anders gebruikt dan gewone champignons, moet je de paddenstoelen niet te klein snijden. Mooie kloeke stukken oesterzwam doen het bijvoorbeeld goed in de pasta.


Pasta Tetrazzini
recept voor 300 tot 400 gram pasta

20 gram gedroogde porcini (eekhoorntjesbrood)
olijfolie
4 kippenbouten (bereid als boven uitgelegd), of anders 250 gr kipfilet in stukjes
zout en peper
2 tenen knoflook, in plakjes
400 gram gemengde verse paddenstoelen, in niet te kleine stukken
150 ml witte droge wijn
300 tot 400 gr pasta
200 ml slagroom
175 gr parmezaanse kaas, geraspt
4 takjes verse basilicum, alleen de blaadjes


Verwarm de oven voor op 200 ˚C (om het voor de liefhebber toch bij de originele bereidingswijze te houden).

Doe de porcini in een kom en giet er zoveel heet (kraan)water bij dat ze net onder staan.
Giet wat olijfolie in een grote koekenpan en bak de kip rondom bruin.

Laat de porcini uitlekken, maar bewaar het water.
Voeg de porcini, de knoflook en de verse paddenstoelen toe aan de pan. Giet de wijn en het vocht van de porcini erbij en zet het vuur laag.
Laat alles zachtjes koken totdat de wijn een beetje is ingekookt.

Kook ondertussen de pasta gaar.

Voeg de slagroom toe aan de pan paddenstoelen en warm het door. Zet dan het vuur uit. Breng op smaak met flink zout en peper. Voeg ook de pasta en driekwart van de Parmezaanse kaas en alle basilicum toe en roer door.

Doe dit in een ovenschaal, bestrooi met de resterende kaas en bak het nog eens 15 tot 20 minuten in de oven. Of serveer het gewoon direct zo.

Oordeel van het smaakpanel: okee, het was een blijvertje voor meneer en mij, maar verder scoorde het alleen bij Zus. Die andere twee vonden het niets.


18 november 2011

Salade van kikkererwten, feta en gekarameliseerde ui


Dit is een oud recept dat ik vroeger vaak maakte. Ik dacht er opeens weer aan toen ik een restje gekookte kikkererwten over had en het werd een prima lunch voor op het werk.

Salade van kikkererwten, feta en gekarameliseerde ui
Recept voor 2 personen

200 gr kikkererwten (gekookt of uit blik)
50 gr feta, in stukjes
1 (rode) ui, in halve ringen
1 el boter
1 tl suiker
1 el balsamicoazijn
een handje zwarte olijven, in plakjes
eventueel een ½ tl chilivlokken
zout en peper

Bak de ui zeer zachtjes zacht in de boter. Voeg ook de suiker toe. Laat het rustig 20 minuten zachtjes bakken. Voeg aan het einde de azijn toe, bak het nog even door en laat het afkoelen.

Voeg alles samen en bewaar het in de koelkast.


13 november 2011

Knolselderijstamppot met brie en hazelnootlaagje


Zonder topping van hazelnoten is dit net zo goed een geweldige stamppot, maar ik kan mij nog goed herinneren hoe mijn broer en ik als kinderen vochten om de knapperige korstjes van een ovenschotel. Soms is iets lekkers zo simpel en vandaar dus het hazelnootlaagje. Maar voor een doordeweekse dag komt het gewoon zo op tafel. Wij aten er nog wat gebakken beenham bij, maar een rookworst was ook een optie geweest.

De knolselderij staat bij mij hoog in de top tien, nee, zelfs in de top vijf van lekkerste groente. Het is elk jaar, zo vlak voor de lente, weer een treurig moment als de knollen de supermarkten moeten verlaten. We maken er dus maar het beste van:

Knolselderijstamppot met brie en hazelnootlaagje
Recept voor 4 personen

1 kg geschilde, kruimige aardappelen, in stukken
750 gr schoongemaakte knolselderij, in blokjes
200 gr crème fraiche
zout en peper
een flinke handvol gehakte verse peterselie
100 gr hazelnoten
75 gr witbrood (ongeveer twee boterhammen)
scheut olijfolie
125 - 150 gr brie, in plakjes 


Kook de aardappelen en blokjes knolselderij in 1 pan gaar in ongeveer twintig minuten. Giet het af, maar bewaar een kopje van het kookvocht. Stamp de aardappels en knolselderij fijn. Tenzij je heel erg je best doet, zal de knolselderij niet helemaal fijn worden, maar dat hoeft ook niet. Het mag nog een beetje ‘bite’ hebben. Voeg de crème fraiche en peterselie toe en breng op smaak met zout en peper. Voeg eventueel het kookvocht toe als het te droog is. Je hebt nu een prima stamppotje, maar voor iets extra kan je nog de brie en hazelnoten toevoegen:

Verwarm de oven op 180 graden. Schep de stamppot in een ovenschaal. Verdeel de plakjes brie eroverheen.
Hak de hazelnoten fijn in de keukenmachine, maar pas op dat je het niet te lang laatdraaien, want dan eindig je met een pasta. Voeg de boterhammen toe en hak ze tot kruimels. Voeg hier een scheutje olie aan toe en verdeel dit mengsel over de ovenschotel.

Laat het bovenlaagje knapperig worden in ongeveer 20 minuten.

Oordeel van het smaakpanel: Dit schepten ze zo naar binnen, met name de ham (en daar eisen ze zelfgemaakte ketchup bij), maar ook de stamppot is voor herhaling vatbaar.