Hartige frangipanetaart met sperziebonen en kerstomaatjes

Ik heb deze taart ook al in de zomer gemaakt en dan met 250 gr tomaatjes. Dan is het een ideaal zomers gerecht. Maar ik zie dit ook wel in de winter op tafel verschijnen, want je kunt echt alles gebruiken: hier dus met haricots verts (dunne, fijne sperziebonen) en weer met een paar tomaatjes. Maar die tomaten zou je net zo goed kunnen vervangen met lekkere zwarte of groene olijven. Of misschien kort gestoomde of geblancheerde bimi (die lange broccoli-achtige stengels) met halfgedroogde tomaat (niet de gedroogde tomaat uit pot, maar uit de tapasbakjes uit de koeling) en als je dat een beetje mooi neerlegt zie ik het zomaar met de kerst op tafel komen!

Je maakt dit voor 4 personen als hoofdgerecht of zelfs voor 6 personen, als je het als onderdeel van een diner gebruikt en er een salade bij serveert.

Hartige frangipanetaart met sperziebonen en kerstomaatjes
recept voor 4 personen, eventueel met een salade erbij

1 pak roomboter bladerdeeg (ik gebruik de bekende vierkantjes uit de vriezer en dan dus 9 stuks, dat is groter dan een kant-en-klare rol! Maar je zou er daarvan ook twee kunnen samenvoegen en desnoods het recept wat aanpassen?)
125 gr haricots verts (kan uit de vriezer!)
100 gr gele en rode kerstomaatjes
Beetje tijm, vers of gedroogd

Voor de vulling:
130 gr zachte roomboter
3 teentjes knoflook, gesnipperd
3 middelgrote eieren (M) + 1 eierdooier óf gebruik 3 grote eieren (L) en houd 1 dooier daarvan apart
55 gr bloem
100 gr gemalen amandelen (amandelmeel)
75 gr geraspte Parmezaan of een vegetarisch alternatief

zout naar smaak

Verhit de oven voor op 190 graden (of 170 graden hetelucht). Laat de bakplaat er alvast in opwarmen.

Leg het bladerdeeg op een vel bakpapier zodat je een vierkant van 3 bij 3 vierkantjes hebt. Laat het deeg een beetje overlappen: zodra het ontdooit is druk je de naadjes op elkaar. Vouw ook de buitenste randen een beetje naar binnen zodat je een hogere rand krijgt.

Maak dan de frangipane: klop de zachte boter met een garde tot deze wit en luchtig is. Voeg er dan de knoflook en eieren aan toe (de dooier houd je apart voor de randen!), klop het erdoor en voeg dan ook de bloem, amandel, kaas en zout toe en meng het er goed doorheen.

Schep de vulling op het deeg en strijk het glad. Bestrooi met wat tijm en leg de groente erop. Het is mooi als je de bonen allemaal in dezelfde richting legt. Snijd de tomaatjes (in de lengte) doormidden en leg ze tussen de bonen. Meng de eierdooier met een beetje water en bestrijk daarmee de deegranden.

Trek het bakpapier nu op de hete bakplaat en plaats terug in de oven. Bak de taart gedurende 35 tot 40 minuten of tot het mooi bruin en gaar is.

Lekker met een groene salade!

 

Tomatensalade met dillecrème en pijnboompitten

Het kookboek Leafs stond al een tijdje in de kast (het is van 2017), maar opeens staan meerdere recepten op mijn to-do-lijstje. Het boek, dat als ondertitel ‘vegetarische recepten uit de moestuin’ heeft, is onderverdeeld in 4 seizoenen, waarna in elk hoofdstuk wordt ingegaan op de groente die dan beschikbaar is. 

Alle recepten komen erg puur en licht op mij over. Dit recept komt duidelijk uit het hoofdstuk Zomer en wordt in het boek eigenlijk met dunne rettich of wortel gemaakt (het heet dan ook opeens ‘carpaccio’), maar ik had zin in tomaten.

Op deze website kan je het boek inkijken. 

Tomatensalade met dillecrème en pijnboompitten

bron: het kookboek Leafs van Carola Kanter

voor de dressing:

100 gr Griekse yoghurt (10% vet)

1 el mayonaise

3 el dille, gehakt + wat extra takjes voor het garneren

1 teen knoflook, heel fijn gehakt

sap van een citroen, naar smaak

zout en peper naar smaak

verder nodig:

4 of 5 grote (rijpe!) tomaten (Coeur de Boeuf is fantastisch, maar die kon ik niet vinden)

25 gr pijnboompitjes

wat parmezaan of een andere (vegetarische) harde kaas, in schilfers (schaven met een dunschiller!)

beetje olijfolie

Meng voor de dressing alles door elkaar en breng het op smaak met zout, peper en citroensap: begin met een eetlepel en kijk of het nog wat frisser mag.

Snijd de tomaten in dunne plakken en leg deze op een schaal. Verdeel de dressing erover. Garneer met de extra takjes dille, kaas en pijnboompitten. Druppel er wat olijfolie overheen. 

Mozzarella met warme tomatensalade

Zoals iedereen het over Spa Rood heeft als men water met bubbels bedoeld, zo noem ik al mijn harde Italiaanse kaas om te raspen ‘Parmezaanse kaas’. In werkelijkheid koop ik meestal Grana Padano, het goedkopere zusje. Bij ons aan tafel wordt de ‘Parmezaan’ namelijk zowat opgesnoven en zo’n punt kaas verdwijnt gewoon bij de gemiddelde pastamaaltijd. Dat soort kaaskoppen ga ik dus niet zo’n chique kaas geven.

Een ander probleem voor de strikte vegetariër is dat dergelijke harde kazen vaak niet vegetarisch gestremd zijn, om over de echte Parmigiano Reggiano nog maar te zwijgen. Die mozzarella hieronder is wel in een vega versie te vinden, maar de Parmezaan…? Nu ben ik zelf niet eens 100% vegetariër, maar ik kreeg zakjes met 'flakes' van Grozette toegestuurd om te proberen. Geen echte Parmezaan, maar wel van die hartige, geschaafde schilfers, die het vooral op de salade of een pasta goed doen. En die flakes zijn dus wel vegetarisch. AH heeft hem in ieder geval en een zakje kost 2 euro.

En dan moet ik alleen nog even zeggen dat ik deze salade heel erg lekker vond! Het zou ook een goed zomers gerecht zijn, dus ik zal hem zeker ook onthouden voor volgend jaar. 

Mozzarella met warme tomatensalade

30 gr pijnboompitten

1 rode ui, in kwarten en dan in reepjes

olijfolie

600 gr gemengde kerstomaatjes (geel en rood)

1 tl gedroogde oregano

suiker, zout en peper

4 el balsamicoazijn

ruime hand verse basilicum, in reepjes gescheurd

3 a 4 bollen mozzarella (of ook lekker: burrata)

een handje geschaafde Parmezaanse kaas (of die vegetarische Grozette Flakes)

Rooster de pijnboompitten in een droge koekenpan tot ze kleur krijgen en schep ze dan in een kommetje. Verhit 2 el olijfolie in de pan en doe de ui erin. Bak deze even tot het wat zachter wordt. Voeg dan de tomaten toe en bak ze twee minuten op middelhoog vuur. Schep ze af en toe om. Voeg 2 tl suiker toe, samen met de oregano en wat zout en peper naar smaak. Bak nog een minuut door en voeg dan de azijn toe. Schep goed door en bak de tomaten nu zolang of tot ze net beginnen te barsten of iets slapper worden. In totaal zouden de tomaten niet langer dan een minuut of vier in de pan moeten liggen.

Ondertussen scheur je de mozzarella in het midden open (maar niet helemaal door) en leg ze op een schaal. Schep de tomaten daar omheen en je kunt wat van de ui in de mozzarella scheppen. Bestrooi met de pijnboompitten, basilicum en Parmezaan. Direct serveren.

Pasta met ricotta-pestosaus en sperziebonen

Ik had een gele courgette liggen, en hij lag er ook al veel te lang, dus dit recept is voort gekomen uit die ene wachtende courgette. Qua kleur was hij prachtig, en je zou hem net zo goed kunnen vervangen met een gele paprika, maar een gewone groene courgette mag ook, hoor.

Dankzij de kleur konden de kinderen hem wel erg goed herkennen en dat leverde het nodige commentaar op, maar de parmezaangalettes maakten veel goed. Laat ik daar dan maar even mee beginnen. Je hebt 1 ingrediënt nodig, namelijk…. Parmezaan. Rasp een hoopje parmezaan en verhit een goede anti-aanbakpan. (heb ik al ‘anti-aanbak’ gezegd? En ook geen oude pan; die bakken alsnog aan.) Verdeel nu wat kaas in de pan, alsof het kleine pannenkoekjes moeten worden. Gewoon een laagje erin strooien in de vorm van een koekje. Je hebt niet gek veel nodig. Bak dit aan de ene kant bruin, en draai dan met een vork ofzo om. Ze zijn zacht zolang ze warm zijn, maar als ze afkoelen worden ze knapperig. Je kunt dit prima van tevoren maken.

Pasta met ricotta-pestosaus en sperziebonen

Recept voor 4 personen

1 (gele) courgette, gehalveerd en dan in plakjes

400 gr kerstomaatjes (mag aan de tak, maar los kan ook)

beetje olijfolie

350 gr spaghetti

500 gr sperziebonen, schoongemaakt (diepvries of vers)

250 gr ricotta

150 gr groene pesto

sap van een ½ citroen

zout

parmezaangalettes (zie boven)

De tomaten en courgette worden in de oven geroosterd. Zet deze aan op 200 graden op de heteluchtstand. Verdeel de courgette over een halve bakplaat, op bakpapier. De tomaten komen straks op de andere helft, maar worden pas later op de bakplaat gelegd. Besprenkel beide soorten met een beetje olie en wat zout en houd de tomaten dus even apart.

Breng een grote pan met gezouten water aan de kook. Zowel de bonen als de pasta moeten er straks in passen.

Pas als alles klaar staat, begin je met de courgette – schuif deze in de hete oven en rooster het gedurende 15 minuten. Verse sperziebonen mogen nu ook de pan in. Als je diepvriesboontjes gebruikt kunnen ze gelijk met de pasta het water in.

Na vijf minuten leg je de tomaten bij de courgette (de tomaten worden dus tien minuten lang geroosterd) en doe je de pasta bij de bonen in de pan (ook dus ongeveer 10 minuten – of pas dat aan als je pasta langer of korter nodig heeft).

Ondertussen roer je de ricotta om met de pesto, citroensap en wat zout.

Giet de gare pasta af, vang een kopje water uit de pan op en roer de ricotta door de pasta en sperziebonen. Verdun het iets met het kookwater.

Haal de groente uit de oven. Schep de courgette door de pasta. De tomaten blijven mooier als je ze er op tafel bij serveert. Ook op tafel pas de galettes op het bord erbij geven.

Italiaanse tomatensoep met pasta

Ik heb een nieuw recept voor tomatensoep. Er is op zich niets bijzonders aan, hoor - het is echt een basisrecept - maar het was zo lekker zoet en geurig dat ik hem beslist wilde bloggen. Dat zoete kwam waarschijnlijk ook van de kerstomaatjes uit blik. Van het merk Mutti (AH heeft het in ieder geval) kocht ik de ‘datterini’ – kerstomaatjes dus en die waren heerlijk. Wat duurder dan een blik van het huismerk, maar zeg nou zelf; voor tomatensoep moeten de tomaten wel in orde zijn…

Ik geef er wat verschillende opties bij als vulling. Zo had ik op een zomerse dag genoeg aan wat pasta en gehaktballetjes erin, maar als het kouder wordt mag het wel iets gevulder zijn en dan kan je nog (soep)groente toevoegen.

Italiaanse tomatensoep met pasta

recept voor ruim 4 liter soep (dat lijkt veel, maar is in twee sessies op in een gemiddelde familie)

voor de soep:

2 wortels, in plakjes

optioneel: 2 stengels bleekselderij, in plakjes

2 middelgrote uien, in halve ringen

1 rode puntpaprika, in stukjes

2 tenen knoflook, in stukjes

goede scheut olijfolie

2 groente- of tuinkruidenbouillonblokjes

4 x 400 gr blikken goede, gepelde tomaten (liefst 2 blikken daarvan met kerstomaatjes)

2 handen verse basilicum, in reepjes

lik sambal oelek of chilivlokken

1 el Italiaanse kruiden

eventueel een eetlepel suiker

Voor de vulling naar keuze:

200 gr kleine pasta naar keuze (macaroni, fusili, etc)

voor een stevige vulling: 1 blik bruine of witte bonen (uitlekgewicht 250 gram), uitgelekt

eventueel 500 gr soep-gehaktballetjes (ik gebruik verse merguez- of pittige chipolataworstjes en knijp kleine stukjes gehakt uit het velletje. Hiervan rol je balletjes. Voor een vegetarische versie zou ik vega-worstjes in stukjes snijden)

eventueel nog soepgroente naar keuze

Verhit een goede scheut olijfolie in een grote soeppan (voor ruim 4 liter soep) en voeg de wortels, bleekselderij, ui, paprika en knoflook toe. Laat dit 10 tot 15 minuten fruiten op vrij laag vuur, met een deksel op de pan, tot het wat zachter is.

Voeg toe: bouillonblokjes, 1.5 liter kokend water, de blikken met tomaten, zout, peper, sambal (dat haalt de smaak echt enorm op!) en kruiden. Laat het dan nog eens 10 minuten pruttelen.

Blender de soep vervolgens heeeeel goed. Het moet echt goed glad zijn. Sterker nog, ik haal de helft van de soep ook nog door een zeef, want ik houd van gladde soepen. Maar het hoeft dus niet.

Zet de soep terug op het vuur en kook de pasta erin gaar. Desnoods kan je nog wat water toevoegen als je dat nodig vindt. Als je er groente of gehaktballetjes in wilt hebben, kan je dat meteen meegaren.

Op het einde pas de bonen er in opwarmen, als je die gebruikt, en tenslotte de basilicum toevoegen.

Proef het nu en kijk wat er nog nodig is. Zout? Nog wat sambal? Ook een eetlepel suiker kan wonderen doen, maar zou bij goede tomaten niet nodig moeten zijn.

Tomatensoep met een sambal van cashewnoten en kokos

Er zit geen enkel chilipepertje in die sambal hoor. Een Indiase sambal heeft namelijk niet veel gemeen met zijn Indonesische naamgenoot. Waar het in Indonesië slaat op gestampte rode chilipepers, welke vaak worden aangevuld met zoete of hartige smaakmakers, maken ze in India sambals die eerder een soort mini-salades zijn. Het zijn nog steeds kleine hapjes, die de hoofdmaaltijd complementeren, maar ze hoeven niet heet te zijn. Vaak worden ze gemaakt met geraspte kokos, soms zoet gemaakt met fruit, vaak toch ook wel pittig met rode of groene peper erdoor. En verwarrend genoeg heeft India dan ook nog zogenaamde achars, chutneys en andere sausjes en mengseltjes, waarvan de definities niet altijd erg afgebakend lijken te zijn. Het verschil is mij tenminste niet altijd even duidelijk. Achar is trouwens een zoetzuur mengsel met suiker, azijn en vaak veel olie. Ik maakte laatst bijvoorbeeld een achar van wortel en veel specerijen. Qua naam is de overeenkomst met het Indonesische atjar ook hier weer geen toeval, maar het schijnt toch echt van origine uit de Perzische hoek te komen.

De soep is heerlijk. Iets kruidig en zalvend zacht door de kokosmelk. Ik heb er wel iets meer kokosmelk in gedaan dan Bill Granger, van wie het recept is, maar dat kan de soep erg goed hebben. Erg snel is het alleen niet, want de groente wordt eerst geroosterd in de oven.

Tomatensoep met een sambal van cashewnoten en kokos

recept voor 4 – 6 personen

bron: kookboek “Bill’s Basics” van Bill Granger

2 kg rijpe tomaten, gehalveerd
1 rode paprika, gehalveerd en schoongemaakt

6 tenen knoflook, gepeld

1 grote wortel

60 ml olijfolie

2 tl gemalen koriander

2 tl gemalen komijn

een snuf chilivlokken of wat chilipoeder

125 ml water en 1 bouillonblokje (kippen- of groentebouillon)

250 ml kokosmelk (bv een pakje van Go-Tan van 250 ml)

zout naar smaak

Voor de sambal van cashewnoten & kokos

50 gr cashewnoten
20 gr geraspte kokos

een grote handvol verse koriander

Verwarm de oven voor op 200 graden (180 graden hetelucht). Doe de tomaten, paprika, wortel en knoflook in een grote ovenschaal of braadslede en giet de olie eroverheen. Strooi de specerijen erover en breng op smaak met zout en peper. Schep het door elkaar. Dek de vorm af met een deksel of aluminiumfolie en zet dit gedurende 1 uur in de oven. Haal daarna het folie of deksel eraf en bak nog eens 30 minuten of tot de groente goed gaar is.

Schep de groente over in een keukenmachine of blender en pureer het helemaal glad. Je zou ook alvast de bouillon kunnen toevoegen en het pureren met een staafmixer. Bill is nu blij met zijn soep, maar het bleef bij mij wat ‘rul’ en ik houd niet van dikke soepen. Ik heb alles nog eens door een zeef gehaald en had toen een prachtig dunne bouillon-achtige soep. Dat vond ik lekkerder.

Hoe dan ook, voeg de kokosmelk er dan ook aan toe en warm het goed door.

Ondertussen maak je de sambal: doe de noten, kokos en korianderblaadjes in (de kleine kom van) een keukenmachine, samen met wat zout en 60 ml water. Pureer het tot een grove saus. Ik denk dat je het ook met een vijzel zou kunnen maken.

Serveer een schepje van de sambal in elk bord soep.

Salade 10daagse nr 9: Tomatensalade met citroen en kappertjes

Die zomer? Die dwingen we gewoon af met een salade tiendaagse! Gewoon doen alsof het hoog nodig is om dagelijks iets koels te eten.

O ja, en het is ook nodig omdat men in huize Marsepein iets te enthousiast sla, tomaten en bonen had uitgezet. In de tuin heeft de naaktslak ons de das omgedaan, maar we zijn stug doorgegaan op het balkon. Alles groeit er naar hartenlust en we moeten elke dag sla snijden.

Omdat alleen sla ook verveelt:

Tomatensalade met citroen en kappertjes

recept voor 2 personen

800 gr tomaten, in stukken

olijfolie

1 kleine citroen, rasp en sap

2 el kappertjes

zout, peper

5 takjes verse basilicum, alleen de blaadjes, fijn gehakt

Simpel: alles samenvoegen. Rustig aan met het sap, zodat het niet te gek wordt. Als tegenhanger mag er wel iets vets met koolhydraten bij. Deze Welsh rarebit zou ideaal zijn, want de salade is behoorlijk zuur en dat kan dit broodje heel goed naast zich hebben.

Salade 10daagse nr 6: Tomatensalade met honingpesto en amandelen

Die zomer? Die dwingen we gewoon af met een salade tiendaagse! Gewoon doen alsof het hoog nodig is om dagelijks iets koels te eten.

O ja, en het is ook nodig omdat men in huize Marsepein iets te enthousiast sla, tomaten en bonen had uitgezet. In de tuin heeft de naaktslak ons de das omgedaan, maar we zijn stug doorgegaan op het balkon. Alles groeit er naar hartenlust en we moeten elke dag sla snijden.

Omdat je niet elke dag sla kan eten:

Tomatensalade met honingpesto en amandelen

recept voor 2 personen

gebaseerd op een recept van Stonesoup

15 takjes basilicum, alleen de blaadjes

40 gr amandelen

1 kleine teen knoflook

50 gr parmezaan, geraspt

1 el honing

scheutje olie

500 gr tomaten met smaak

zout, peper

een handvol amandelen

eventueel een schep ricotta en/of wat plakken prosciutto

Maal de ingrediënten voor de pesto, behalve de olie en honing, tot een korrelig mengsel. Voeg dan de honing en wat olie toe.

Snijd de tomaten in stukken. Schep ze om met wat zout en peper en de amandelen. Serveer met de pesto en eventueel wat ricotta en/of rauwe ham.

Simpele Tomatentaart

Met 3 kinderen kan je niet altijd een voedselpurist zijn en mogen er best uitzonderingen worden gemaakt. Het is natuurlijk ontzettend mooi om volledige zen je eigen bladerdeeg te rollen, wijntje erbij, muziekje aan, maar zen zijn we hier niet zo vaak en als achtergrondgeluid horen wij meestal het huilen van de kinderen die nú gevoed willen worden. Dus voor een taart als deze gebruiken we kant en klaar deeg en op andere dagen pakken we een bouillonblokje, in plaats van dat we de avonden vullen met zelfgemaakte bouillons van mergpijpjes en zorgzaam geselecteerde stukjes rundvlees. Dan doen we wel weer als de kinderen gaan studeren. Over een jaar of achttien.

Onderstaand recept is simpel, snel en met een groene salade erbij heb je een complete en erg lekkere maaltijd.

Simpele Tomatentaart
bron: David Lebovitz

1 taart voor 2 personen

1 pakje diepvries Deeg voor Hartige Taart (geen bladerdeeg, maar dat kan wel. Het hartige taartdeeg is echter een stuk minder vet)

2 el pittige mosterd (Dijon of een grove mosterd)

2 a 3 tomaten

Beetje olijfolie

Zout en peper

Gedroogde tijm en rozemarijn, elk een ½ tl, of anders wat verse kruiden, zoals tijm, bieslook, etc.

2 ons zachte geitenkaas

1 ½ el honing

Rol 5 plakjes van het deeg samen uit tot een lap die in een ingevette springvorm past. Eventueel kan de lap ook gewoon als een pizza plat op de bakplaat, want het zal niet echt gevuld worden.

Verwarm de oven voor op 200 graden.

Smeer 2 eetlepels mosterd uit over de taartbodem.

Snijd de tomaten in plakjes, laat ze uitlekken en leg ze in 1 laag op het deeg. Sprenkel er een beetje olie en ook de kruiden overheen. Verdeel dan de kaas in stukjes en de honing eroverheen.

Bak de taart 30 minuten. Serveer met een groene salade.

Oordeel van de kleine chef: chef weigert al een tijdje alles dat hij niet herkent. We hopen dat het snel overgaat….