Noedels met aubergine, paprika en zwarte bonensaus

In een poging om de kinderen weer eens iets anders te laten eten dan de eeuwige broccoli, bloemkool of sperziebonen (toch wel de top 3 favoriete groente bij ze) maakte ik noedels met zwarte bonensaus, waarvan ik hoopte dat de saus donker genoeg zou zijn om die reepjes aubergine te verhullen. Nou, het resultaat was redelijk; slechts 1 kind zat alle aubergine eruit te vissen. Maar het was wel een erg smakelijk gerecht, dus wie weet hebben jullie er ook wat aan.

Ik gebruikte hier een potje bonensaus van Lee Kum Kee en dat is gewoon bij de AH te koop. Je kunt ook een andere pot van de toko gebruiken, maar snijd er dan ook wat verse knoflook bij, want dat zit al in de saus van Lee Kum Kee. Let trouwens even op bij het toevoegen aan je gerecht: de saus is behoorlijk zout, dus je moet niet meer gebruiken dan nodig is. Je voegt namelijk ook nog sojasaus toe en dat is ook bremzout. Nog eens extra zout toevoegen is daarom ook echt niet nodig!

Noedels met aubergine, paprika en zwarte bonensaus
Veganistisch recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

1 flinke aubergine (liefst dunne exemplaren, maar die zie je hier weinig). Ik ging uit van 300 gr, in smalle reepjes
350 – 400 gr noedels (ik gebruikte gewone mie)
4 el sesamolie (erg essentieel voor de smaak!)
1 flinke ui in halve ringen
gemalen zwarte peper naar smaak
2 a 3 el zwarte bonen-knoflooksaus (zie opmerking boven)
sambal oelek of iets anders heets naar smaak
100 gr rode paprika (1 paprika), in reepjes
sojasaus naar smaak (ketjap manis of de zoute variant, zoals Kikkoman; maakt niet zo uit)
1 goed opgehoopte el maïzena, vermengd met een scheutje koud water
lente-ui in ringetjes om te serveren

Verhit de sesamolie in een hapjespan en fruit de ui hier gedurende een minuut of 5 in. Voeg dan de paprika toe en bak deze tot het enigszins gaar is. Nb. dunne puntpaprika kan gelijk de pan in met de aubergine. Dikkere paprika zou ik dus ietsjes langer bakken. Hoe dan ook, na de paprika kan ook de aubergine de pan in. Leg er een deksel op en laat het even bakken (een minuut of 6 tot 8). Schep het af en toe even om.

Voeg daarna de bonenpasta en sambal toe, laat het kort meebakken en voeg dan 250 ml water en de sojasaus toe. Breng het aan de kook en laat het daarna op laag vuur pruttelen. Kook nu ook de noedels gaar. Ondertussen voeg je de aangemaakte maizena toe aan de saus en laat de saus al roerend wat dikker worden. Breng ook op smaak met wat zwarte peper.
Als de noedels klaar zijn, giet je ze af en voeg ze toe aan de saus.

Serveer de noedels met wat ringetjes lente-ui. Ik maakte er ook een omelet bij, maar dan is het natuurlijk niet meer veganistisch. Sambal ernaast is ook fijn.

Griekse pastasalade met gevulde eitjes

Als je nu denkt aan de klassieke Griekse salade, maar dan met pasta erdoor: nee, dat is het niet. Deze is beter. De geroosterde zoete aardappelblokjes en venkelzaadjes geven een heel nieuwe betekenis aan de Griekse salade. Iets dat veel warmer en geuriger is. Ik kon het niet laten om de gevulde eitjes erbij te doen. De kinderen hebben ze laatst ontdekt en zijn er volledig mee gevuld verguld…

De eitjes maak ik met mijn eigen recept.

Griekse pastasalade met gevulde eitjes

Gebaseerd op een recept van Great British Chefs

Nodig voor de salade:

300 gr aubergine, in dobbelsteentjes

300 gr zoete aardappel, in dobbelsteentjes

100 gr lekkere zwarte olijven, eventueel gehalveerd

1 rode ui, in smalle, halve ringen

3 of 4 tomaten, in stukken (niet te klein)

1/2 komkommer, in hapgrote stukjes

2 tl oregano

sap van een 1/2 citroen

4 el olijfolie

zout

Voor de feta:

200 gr (vegetarische) feta, in blokjes

1 tl komijnzaadjes (niet gemalen)

1 tl venkelzaadjes

2 el olijfolie

Verder nodig:

300 gr pasta naar keuze

Zet eerst de feta klaar: rooster de venkel- en komijnzaadjes in een droge pan tot ze geuren en meng ze dan in een diep bord met de olie. Schep de fetastukjes daarin om en laat dit een paar uur in de koelkast marineren.

Verhit de oven op 200 graden (of 180 graden hetelucht)

Schep de aardappel en aubergineblokjes op een bakplaat, welke is bekleed met bakpapier, en besprenkel met wat olijfolie. Rooster het in de oven gedurende 35 minuten en laat het dan afkoelen.

Kook de pasta gaar en laat het onder koud water weer afkoelen. Laat het goed uitlekken.

Voor de salade kan je nu alles samenvoegen en schep er ook de feta en pasta door. 

Een hele goede vegetarische lasagne

Dit is qua smaak een wat complexe lasagne. De volle 'umami-smaak' (onze 5e smaak,  namelijk de ‘hartige smaak’) is het eerste dat opvalt en dat komt vooral door die vijftien gram gedroogd eekhoorntjesbrood; die doet hier echt wonderen. Maar er zijn andere ingrediënten die meewerken: gerookt paprikapoeder, venkelzaad, kastanjechampignons. Smaak heeft deze lasagne in ieder geval.

Er zijn een aantal ingrediënten nodig die je misschien niet op voorraad hebt, maar ze zijn wel erg nodig voor die hartige smaak. De verse salie bijvoorbeeld is mogelijk een lastige als je dat niet in de tuin hebt staan. Laat het desnoods maar weg, maar doe dat toch niet bij alles :)  Dat venkelzaad bijvoorbeeld lijkt maar een klein beetje, maar het doet erg veel.

Een hele goede vegetarische lasagne

recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

bron: Australische Delicious

bereidingstijd: 2 uur

voor de saus:

olijfolie

1 middelgrote ui, gesnipperd

1 middelgrote wortel, gesnipperd

2 tenen knoflook, gesnipperd

1 aubergine, gesnipperd (jazeker: gesnipperd)

15 gr gedroogde porcini paddenstoelen (=eekhoorntjesbrood)

250 gr kastanjechampignons, gesnipperd

70 gr geconcentreerde tomatenpuree (zo’n klein blikje)

100 gr rode pesto of eventueel heel klein gesneden gedroogde tomaten

1,5 tl venkelzaad

1 tl gerookte paprikapoeder

1 tl gemalen allspice (desnoods te vervangen met nootmuskaat)

een paar eetlepels verse salie (zeg 5 grote blaadjes), fijngesneden

1,5 el gehakte rozemarijn

1,5 el verse tijmblaadjes of een krappe el gedroogd

500 ml passata (gezeefde tomaten)

1 (vers) laurierblad

zout naar smaak

verder nodig:

ongeveer 250 - 300 gr gedroogde lasagnebladen (hangt ook af van je vorm en hoeveel lagen je kunt maken. Ik ga uit van 4 lagen pasta van elk 4 bladen)

eventueel verse basilicum voor erop

voor de kaassaus:

40 gr roomboter

40 gr bloem

550 ml melk

70 gr Parmezaanse kaas, geraspt

70 gr Gruyère, geraspt (of desnoods een oude geraspte kaas)

250 gr geraspte mozzarella (uit een zakje) of je gebruikt gewoon 2 bollen mozzarella, welke je klein snijdt

Week de gedroogde paddenstoelen in 250 ml kokend water tot ze zacht zijn (zo’n tien minuten). Snijd ze daarna in kleine stukjes. Bewaar het water!

Verhit een goede scheut olijfolie in een grote hapjes- of braadpan op middelhoog vuur. Bak daarin de ui en wortel tot ze zacht zijn (zo’n tien minuten). Voeg dan de knoflook toe, roer nog even door en voeg daarna de aubergine toe. Laat dat nog eens tien minuten bakken. Mogelijk moet daar nog wat olie bij.

Doe de kastanjechampignons erbij en bak gedurende vijf minuten. Daarna volgt de tomatenpuree, pesto, kruiden en specerijen, gedroogde paddenstoelen samen met het water, passata en laurierblad. Breng dit alles weer aan de kook tot het pruttelt. Breng op smaak met zout en peper. Laat dit zonder deksel op laag vuur pruttelen gedurende 45 minuten. Het is dan wat dikker geworden.

Voor de kaassaus smelt je de boter in een kleine kookpan. Roer de bloem erdoor en laat dit 1 a 2 minuten zacht bakken. Het mag niet kleuren. Voeg dan in een paar keer de melk toe en roer elke keer goed met een garde tot de saus bindt. Voeg dan de Parmezaanse kaas, gruyère en de helft van de mozzarella toe, laat het smelten en haal van het vuur af. Kijk of er wat zout bij moet.

Verwarm de oven voor op 190 graden (of 175 graden hetelucht). Pak er een ovenschaal bij; ik gebruik een schaal met een A4-formaat. Zet de lasagne dan met de volgende lagen in elkaar:

1/4 deel groentesaus op de bodem

een laag pastabladen

1/4 deel kaassaus

1/4 deel groentesaus

een laag pastabladen

1/4 deel kaassaus

1/4 deel groentesaus

een laag pastabladen

1/4 deel kaassaus

1/4 deel groentesaus

een laag pastabladen

1/4 deel kaassaus

en tenslotte de mozzarella die je hebt overgehouden van de kaassaus

Bak de lasagne 45 minuten op 190 graden. Laat 10 minuten rusten voor je hem aansnijdt. Wat basilicum erop is mooi, maar niet perse noodzakelijk.

Griekse ovenschotel met feta en zuurkoolpannenkoekjes met pecorino

Betty’s is een vegetarisch/veganistisch restaurant in Amsterdam (in de Rijnstraat) en daar at ik laatst een Grieks groentestoofje dat erg lekker was. Nu had de website Vegatopia heel toevallig bijna tegelijkertijd een soortgelijk recept gepost en dat heb ik hieronder dus iets aangepast genoteerd. In het restaurant verscheen het gerecht met allerlei andere kleine gerechten, zoals een soort risotto van basmatirijst met radicchio, een Indiase ‘saag’ waarvan ik de restanten nog net niet van het bord heb gelikt, en een hummus van tuinbonen en munt. Maar wij aten het thuis met zuurkoolpannenkoekjes met pecorino waarvoor ik het recept hieronder ook uitschreef. Maar gewoon met brood of een aardappelpuree zal het erg lekker zijn. Misschien zelfs een aligot? Dat is een Franse aardappelpuree met boter en kaas, maar dan zoveel kaas dat de puree draden trekt als je het eet. Overigens is de groentestoof de volgende dag ook lekker (of juist lekkerder?)

Voor de groentestoof gebruik je een grote ovenschaal! We hebben het namelijk over ruim 2,5 kilo groente + zo’n 700 gram aardappels, waarvan de groente weliswaar behoorlijk slinkt, maar toch…

Snijd de groente in dobbelsteentjes. Niet te grof, want dat ziet er lomp uit, en niet te klein omdat het dan te ‘frommelig’ wordt.

Griekse ovenschotel met feta

recept voor 4 personen

bron: Vegatopia, via Hedwig's Recepten

Voor de groenten:

2 aubergines, in dobbelsteentjes

1 courgette, in dobbelsteentjes

2 rode puntpaprika’s, in reepjes

1 grote wortel, in dikke plakjes en dan gehalveerd

250 gr snacktomaatjes

ongeveer 700 gr geschilde, vastkokende aardappels, in dobbelsteentjes

4 el olijfolie

zout

200 gr feta

Voor de tomatensaus:

2 uien, gesnipperd

2 tenen knoflook, gesnipperd

250 gr gezeefde tomaten (passata - 1/2 pak)

150 ml zoete witte wijn (of gebruik een gewone witte wijn en voeg een lepel suiker toe…)

1 takje munt (niet te veel)

1 takje rozemarijn, de naaldjes fijngehakt (1 el)

1 tl gedroogde tijm

2 (verse) laurierblaadjes

Verwarm de oven voor op 200 graden hetelucht (of 225 graden conventioneel, maar je hebt twee bakplaten nodig, dus je moet met hetelucht werken of achter elkaar bakken?)

Verdeel de groente over twee met bakpapier beklede bakplaten. Ach, nog liever drie om alles de ruimte te geven, maar ja… die heb ik ook niet. Verdeel de aardappels en groente erover, waarbij je de aardappels hun eigen hoekje geeft (je moet ze er straks apart afhalen). De rest kan je mengen. En de platen zijn dus goed gevuld. Verdeel er de olijfolie over en bestrooi met wat zout.

Rooster de groenten in de oven gedurende 35 minuten; ze zijn dan iets geslonken en een beetje bruin. Omscheppen zal niet echt nodig zijn…

Maak intussen de tomatensaus. Fruit de ui en knoflook op laag vuur in wat olijfolie gedurende zeker tien minuten zonder dat het bruin wordt. Doe er dan de gezeefde tomaten en wijn bij, samen met 175 ml water, en breng aan de kook. Doe de kruiden erbij en laat twintig minuten, zonder deksel, op een laag pitje pruttelen. Pak de laurier en de munt eruit en gooi deze weg.

Voeg saus en groente samen in de ovenschaal en schep door. Leg de aardappels erbovenop. Verkruimel de feta er in stukjes overheen. Zet de ovenschaal in de oven gedurende 30 minuten tot alles lekker pruttelt en wat bruiner is geworden.

Ondertussen maakte ik dus zuurkoolpannenkoekjes met pecorino:

2 eieren (M of L)

150 ml koud water

125 gr zelfrijzend bakmeel

zwarte peper naar smaak (zout hoeft niet echt naast de kaas en zuurkool)

500 gr zuurkool

100 gr geraspte pecorino (een pittige schapenkaas, desnoods te vervangen met Parmezaan, hoewel Pecorino een andere, erg intense smaak heeft)

olie of boter om te bakken

Maak een beslag van de eieren, water en meel. Voeg de zuurkool, kaas en peper toe tot een wat stevig en goed gevuld beslag.

Verhit boter of olie in een koekenpan en bak hier niet te dikke, kleine pannenkoekjes in. Desnoods warm houden in de oven of zet een bord op een pan met wat kokend water, en bewaar daarop de pannenkoekjes.

Pasta met gehakt, chorizo en aubergine

Dat had ik niet verwacht! De aubergineplanten op het balkon leveren nog echte aubergines ook. Niet zo groot, en eigenlijk ook met teveel zaadjes erin, maar toch... Meneer noemt het een educatief project voor de kinderen en ondertussen gebruik ik ze toch maar in het eten. Wel hééééél klein gehakt, want één van de dames lust zogenaamd geen aubergine...

Het recept is van het type snel, doordeweeks en goed op smaak.

Pasta met gehakt, chorizo en aubergine

Recept voor 3 personen, of 2 grote en 2 of 3 kleine mensen

olie om te bakken

300 gr rundergehakt

100 gr chorizo, in kleine stukjes gesneden

1 ui, gesnipperd

1 teen knoflook, gesnipperd

1 (gewone, grote) aubergine in kleine blokjes

handje peterselie

500 ml passata (gezeefde tomaten)

300 gr pasta

zout naar smaak

Bak het gehakt bruin, zodat het ook van die lekker knapperige stukjes krijgt. Bak in een andere pan (vooral omdat het allemaal niet lekker in 1 pan past om goed bruin te kunnen bakken) de ui, knoflook, chorizo en aubergine tot het gaar is. Voeg dan het gehakt en auberginemengsel bij elkaar. Voeg daar de peterselie en passata aan toe en warm het door. Breng op smaak met zout.

Kook ondertussen de pasta gaar. Meng alles door elkaar en serveer met geraspte kaas.

Baingan Bharta - het Indiase zusje van baba ganoush

Baba ganoush kent u misschien wel? De gepureerde auberginespread, die in de supermarkt naast de hummus staat? Nou, dit Indiase recept lijkt er wel wat op. Ze moeten het allebei heel erg hebben van een rooksmaakje, welke je verkrijgt door de aubergines te grillen en eigenlijk haast te blakeren. Dat doe je het liefste op een barbecue. Als je op een avond toch al klaar was met barbecuen en de kolen zijn nog wel even heet, leg er dan nog eens wat aubergines op voor de volgende dag. Rooster ze tot ze zacht zijn (je steekt er dan makkelijk een mes in) en de schil is dan waarschijnlijk zwart en gescheurd. Zonder barbecue kan je ze ook in de oven onder de grill leggen, totdat de schil net zo geblakerd is, maar je mist de rooksmaak dan wel grotendeels. Nog een andere optie is om een aubergine op de gasvlam op het fornuis te leggen. Je legt hem gewoon direct op de brander en je draait hem regelmatig met een tang. Je moet wel een beetje stevig in je schoenen staan, want na een paar minuten vat hij een beetje vlam. Dit is het moment om de aubergine nog heel even koelbloedig  boven de vlam te houden (laat de wasemkap uit – andere huisgenoten komen waarschijnlijk wel gealarmeerd kijken). Daarna hevel je hem over naar de grill van de oven om hem verder te garen. Rooksmaak is verzekerd.

Het fijngehakte vruchtvlees wordt vervolgens, zonder schil, gebakken met knoflook, ui , tomaat en koriander. Je eet het gerecht vervolgens warm bij rijst of naan, of als bijgerecht bij een Indiase curry, of je serveert het koud bij lekker Turks brood (even inkwasten met wat olijfolie en kort oppiepen in de oven voor een krokante korst). Ik vind hem koud trouwens het lekkerste.

O ja, nog even een belangrijke tip: voordat je de aubergine gaat grillen, prik hem dan even meerdere malen in met een mes. Als je dat niet doet, ontploft hij door het vocht dat niet weg kan, en ik kan u verzekeren dat een ontplofte aubergine echt heel erg naar is (erg heet en veel schoonmaakwerk).

Baingan Bharta

veganistisch recept
Indiaas bijgerecht voor 3 a 4 personen

2 gewone aubergines - zo’n 300 gram elk

1 grote ui, gesnipperd

olie om te bakken

5 tenen knoflook, gesnipperd

gehakte chilipeper of sambal oelek naar smaak 

2 a 3 grote tomaten (samen zo’n 300 gram), in kleine stukjes gehakt, met sap en zaadjes erbij. Je kunt ook uitstekend uitwijken naar tomaatblokjes uit blik.

zout naar smaak

een handje verse koriander, gehakt

Prik de aubergines in en gaar ze zoals hierboven al beschreven. Ze moeten zacht zijn en gemakkelijk in te prikken zijn. Laat ze daarna afkoelen en haal de schil eraf. De schil wordt weggegooid. Snijd ze doormidden en haal er eventueel een teveel aan zaadlijsten uit. Een beetje mag best, maar teveel zaadjes zijn niet mooi en bovendien zijn ze bitter. Hak het vruchtvlees met een groot mes fijn. Doe dit niet met een blender, want het hoeft nou ook weer niet babyvoer te worden.

Fruit de ui ondertussen in wat olie zonder te kleuren (tien minuten). Voeg er de knoflook en chilipeper aan toe. Laat dat nog een minuutje bakken op laag vuur en voeg daarna de tomaten toe. Bak dit enkele minuten totdat het wat droger wordt. Voeg dan de gehakte aubergine toe. Laat dit nog even bakken totdat het een dikke saus is. Breng op smaak met zout.

Meng er tenslotte de koriander door. Warm of koud serveren.

Ratatouille salsa met geitenkaascrème + spinaziecakejes

De vakantie zit erop. En.... het was eerlijk gezegd fijn om een maand niet te bloggen. En verhelderend. Wat hield ik veel tijd over! Want wil je tegenwoordig nog een beetje in the picture komen met je blog, dan moet je niet alleen dagelijks bloggen, maar ook aanwezig zijn op Facebook, Twitter, Instagram, Pinterest, Google Plus, verschillende fora, en nog een paar andere websites met beduidend minder bezoekers... En dat kost tijd, heel erg veel tijd. Een blog gaat vaak 24/7 door. Ik doe dit nu bijna vier jaar, ben 438 blogposts verder en ook al vind ik het heerlijk, ik voel steeds meer dat er ooit een einde aan gaat komen.

Toen ik vier jaar geleden begon leek bloggen bijna dood te zijn. Het was ouderwets en ik had het idee dat ik achter de feiten aanliep. Er waren krap 70 blogs die zich met eten bezig hielden en die werden ook nog niet eens met dezelfde frequentie geüpdate. Het was niet eens moeilijk om daartussen in de top 20 te komen. Maar gek genoeg kwam er twee jaar geleden een tweede blogpiek, sterker nog, bloggen ontplofte! Binnen enkele maanden groeide het aantal bloggers uit tot minimaal 400 Nederlandstalige foodblogs, als het er al geen 500+ zijn op dit moment. En dat zie ik terug in de statistieken; die dalen. Want jullie kunnen niet alles lezen, jullie moeten je tijd ook verdelen, en er zijn een heleboel leuke blogs te vinden… Tegelijkertijd wil ik me helemaal niet bezig houden met die statistieken. Ik wil gewoon schrijven en koken. Wie dat leuk vindt, komt hier langs en anders moet het ook goed zijn. Dat het zo in de praktijk niet altijd werkt, zie ik op mijn slappe momenten waarin ik mij afvraag waarvoor ik het allemaal doe. Tenslotte wil je in ruil voor die 24/7 wel zien dat iemand het ook daadwerkelijk leest. Maar dat idee moet ik opzij zetten. 

Ondertussen heb ik nog een waslijst aan recepten klaar staan, die stuk voor stuk blogwaardig zijn, en toen ik gisteren een fantastische vega taco met halloumi had gemaakt, kon ik het toch niet over mijn hart verkrijgen om dat niet te fotograferen. Dus; voorlopig ga ik nog even door, maar ik kan me voorstellen dat ik het bloggen ooit over een andere boeg ga gooien. Misschien ga ik me meer toeleggen op die blogs die ik zelf het leukste vind. Dat zijn de uitgebreide stukken, mijn ‘projecten’. Chef Mama vs The Real Thing, het Kookboekenmuseum en Kookhulp, maar ook de blogs waarin ik de klassiekers of basisrecepten wat verder uitdiep. Een blog gaat ooit dood, maar nu nog niet. Ik zou echt in een gat vallen als ik nu zou stoppen. :D 

O ja, en heb je al gezien dat je je kunt inschrijven voor de beknopte Eerst Koken nieuwsbrief? Dan blijf je tenminste altijd op de hoogte. Bloglovin (is gratis) werkt trouwens ook erg fijn. Ik krijg elke morgen een mailtje van ze, met daarin links naar alle blog updates waarin ik geïnteresseerd ben. Ik vind het een efficiënte manier om op de hoogte te blijven zonder dat ik er langer dan 5 minuten mee bezig ben. Misschien dat ik al die social media dan ook eens kan laten voor wat het is.

Maar voor nu: 'back to business'. Want ik ben trots. De laatste tijd blijkt steeds meer dat ik geen groente meer hoef te verstoppen voor de kinderen (nu 4 en 5). Braaf eten ze allerlei kale groente, in grote stukken, in plaats van het snipperwerk dat ik eerst hanteerde. Kleine Chef at ook al een salade en vroeg daarna om meer… Hij vond de salsa van hieronder bijvoorbeeld, feitelijk een soort koude ratatouille, helemaal super. J

Hij at hem alleen niet in zo’n glas met room erop, maar met spinaziecakejes, waarvan het recept ook hieronder staat. Eerst maar eens dat glas. Het kan doorgaan als voorgerecht, maar wij aten het uitgebouwd met wat andere hapjes als hoofdgerecht.

Ratatouille salsa met geitenkaascrème

Recept voor 6 personen als voorgerecht (waarbij je zeker salsa zal overhouden)

Voor de salsa:

olijfolie

1 rode paprika

1 aubergine

1 courgette

2 tomaten in blokjes, zonder sap

1 teen knoflook, uit de pers

1 kleine ui, gesnipperd

1 volle el kappertjes

2 el pijnboompitjes (25 gr)

handje basilicum in reepjes

zout en peper

1 el azijn

Snijd de groente in plakken en gril deze in de grillpan of bak ze in een koekenpan. Snijd ze daarna pas in zeer kleine blokjes. Als je het eerder al snijdt, wordt het een prutje bij het bakken. Fruit de gesnipperde ui ook gaar.

Voeg daarna alles samen in een schaal en laat het even op elkaar inwerken. Serveer het op kamertemperatuur.

Voor de geitenkaascrème:

150 gr zachte geitenkaas

200 gr crème fraiche

zout

pureer dit simpelweg samen tot een gladde, dikke saus.

Voor de knoflookcroutons:

enkele sneetjes witbrood

2 tenen knoflook

olie om te bakken

Snijd de knoflook doormidden en wrijf het brood ermee in. Hoe steviger het brood, hoe beter dat natuurlijk gaat. Snijd het brood daarna in kleine blokjes. Dat mag nog best iets kleiner als wat je hier op de foto ziet; dat zal wat soepeler eten.

Bak het brood in een beetje olie in een koekenpan bruin en knapperig. Laat de croutons niet te lang liggen, zodat ze lekker knapperig zijn bij het eten.

Maak nu een glas op met de salsa, room en croutons.

Goed. Dan die spinazietaartjes, met dezelfde salsa. Omdat ze niet zo mooi ogen, mogen ze niet bovenin dit bericht staan, maar dat is wat gemeen, want het zijn eigenlijk erg dankbare taartjes. Het oogt misschien niet als het mooiste wat u dit jaar tot nu toe zag, maar laat je niet bedriegen. De taartjes smaken zacht en smeuig als een omeletje met spinazie en de salsa voegt daar wat brutalere smaken aan toe. De knapperige ham mag erbij voor het kraak-effect. Wie het vegetarisch wil houden, kan er ook goed een dun plakje geroosterd brood, zoals melbatoast, bij leggen. Of wat simpele bruschetta. Of wat plakjes gekookt ei. Puree van cannellinibonen… Tomatensalsa… Groentechips. Nou ja, u ziet, even vrij associeren en je verzint het zelf wel.

Mijn schoonmoeder maakt deze spinazietaartjes wel eens voor logerende kinderen, maar zij gebruikt gehakte diepvriesspinazie. Daarmee maak je geheel groene cakejes, maar ik wilde ze er iets serieuzer uit laten zien en nam verse spinazie waar ik heel even het mes door haalde.

Spinazietaartjes met ratatouille salsa en krokante ham

voor 12 taartjes

Voor de taartjes:

450 gr verse spinazie, gehakt / of een pak van hetzelfde gewicht uit de diepvries. Knijp dat wel even goed uit na het ontdooien

6 eieren (L)

peper en 1 tl zout

2 tl kerriepoeder en 2 tenen knoflook, gesnipperd

1 volle tl mosterd

175 gr geraspte belegen Goudse kaas

en een muffin-bakvorm

Laat de verse spinazie in een grote koekenpan slinken in een beetje olie. Laat desnoods even uitlekken.

Klop de eieren los en meng de rest van de ingrediënten erdoor, Verwerk het direct, want anders kan het beslag dunner worden. Vet een muffinvorm met 12 holtes in en giet het mengsel erin tot net onder de rand. De taartjes souffleren iets en het kan wat overlopen, dus zet ze op een bakplaat.

Bak ze in ongeveer 25 minuten gaar in een voorverwarmde oven van 200 graden (180 graden hetelucht)

Voor de ham; bak 2 plakken rauwe ham per persoon in een drupje olie krokant. Ze mogen weer afkoelen, terwijl je de rest bakt.

En serveer hier dezelfde ratatouillesalsa bij als hierboven staat.

  

Vond je dit bericht leuk? Deel het dan aub op Facebook of Twitter via de knoppen hieronder!

Risotto met tomatenbouillon, aubergine en pancetta

Als je risotto kan garen in bouillon, kan dat dan ook met een verdunde tomatensaus?

Nou, dat kan dus. Sterker nog, dat is heel erg lekker!

Risotto met tomatenbouillon, aubergine en pancetta

recept voor 3 volwassenen, of 2 met kinderen

olijfolie om te bakken

1 grote aubergine

150 gr pancetta of ontbijtspek, in reepjes

een beetje gedroogde tijm

handje verse, gehakte peterselie

heel klein scheutje balsamico

1 ui, gesnipperd

2 tenen knoflook, gesnipperd

300 gr risotto

125 ml witte wijn, droge vermouth of droge sherry

800 ml hete runderbouillon

een pak passata (gezeefde tomaten) van 400 of 500 ml

70 gr vers geraspte Parmezaanse kaas + extra voor aan tafel

Begin met de aubergine. Snijd hem in kleine blokjes en laat het in een koekenpan met een scheutje olijfolie rustig bakken tot het bruin en gaar is. Dat kan vrij lang duren. Voeg halverwege het spek toe en laat het meebakken. Op het einde ook de tijm, peterselie en een klein scheutje balsamico-azijn toevoegen.

Fruit ondertussen in een andere (kook)pan de ui en knoflook in wat olie ongeveer 10 minuten op zacht vuur zonder het laten kleuren.

Vul de passata aan met bouillon tot je 1200 ml hebt. Verhit deze samen tot net kokend.

Draai het vuur onder de ui hoger en doe de rijst in de pan. Laat de rijst 2 minuten bakken zodat het door en door heet is. Giet de wijn erbij en schep door.

Zodra de wijn bijna is opgenomen, een scheut tomatenbouillon toevoegen. Blijf de bouillon met scheutjes toevoegen aan de risotto zodra de vorige scheut is opgenomen. Veel roeren maakt de risotto romig. Dit duurt in totaal 18 tot 20 minuten en de rijst is dan al dente: zacht, maar nog wel stevig. Mogelijk is niet alle bouillon nodig.

Goede risotto blijft op het bord niet liggen waar het is neergelegd: het vloeit uit. Het mag geen vaste klont zijn, maar het is ook geen pap. Wel is het vrij nat. Er mag aan het einde van de kooktijd dus nog flink wat vocht in de pan zitten. Hoeveel? Tja, dat is toch een kwestie van uitproberen. In ieder geval zal het toevoegen van de kaas helpen bij het romige karakter van de rijst. Voeg de parmezaan en de aubergine toe en roer door, draai het vuur uit en laat de rijst nog even staan.

Nu moet de risotto precies goed van consistentie zijn: romig en “lopend”. Direct serveren; risotto kan je niet bewaren of opwarmen. Strooi er op het bord nog wat kaas over.

Oordeel van het smaakpanel: ja hoor, smullen maar. Met risotto hebben ze toch al nooit moeite.

Ratatouille voor Kleine Chef

Kleine Chef is een goede eter, hoor. Zelden zeuren, bijna altijd nog eens opscheppen, want jongens van vier lusten wel wat (hoe ziet dat er uit als hij zestien is??), maar commentaar levert hij nauwelijks. We gaan er maar vanuit dat alles naar tevredenheid wordt gegeten. Totdat hij op een avond echt meerdere keren meldde hoe lekker het eten was. En mama, mama, wist mama al dat het héééél lekker was. Ik keek eens opzij naar Meneer, hij keek op hetzelfde moment naar mij en we wisselden een blik van verstandhouding. Want Kleine Chef sprak niet zijn waardering uit voor pannenkoeken of een pizza met salami, maar voor onvervalste ratatouille. Geen kaas, geen tarwe, maar 100% groente. Gelukkig zaten de meiden er gewoon mee te klooien en lieten zich graag afleiden door de kat van de buren die naar binnen was geglipt en onder de tafel zat te wachten op wat ging vallen. Je zou toch bijna gaan denken dat je eens iets had gekookt wat iedereen lekker vindt.

Ratatouille

bijgerecht voor 2 volwassenen en 2 kinderen

Voor de saus:

een scheut olie

1 flinke ui, grof gesnipperd

3 tenen knoflook, gesnipperd

1 blik tomaatstukjes (400 ml)

handje verse gehakte peterselie

1 laurierblaadje

1 volle tl (gedroogde) tijm

zout en peper

Fruit de ui in wat olie zonder het te laten kleuren. Voeg in de laatste minuut de knoflook toe, laat dit even mee fruiten  en voeg  daarna de tomaatstukjes, peterselie, het laurierblaadje en tijm toe. Laat de saus 10 minuten sudderen. Haal daarna het laurierblaadje eruit en pureer de saus met een staafmixer.

Voor de groente:

2 courgettes (bv groen, maar er bestaat ook wit (eigenlijk heel lichtgroen) of geel – kleur is belangrijk!)

1 slanke aubergine

1 rode puntpaprika

olijfolie

Nb. bij een Turkse supermarkt vind je eerder andere kleuren courgette en lange, slanke aubergines dan bij de gewone supermarkt!

Heb je een mandoline? Mooi; daar kan je nu de dunste plakjes mee schaven. Met een keukenmachine met een plaat met een schaaf gaat het natuurlijk ook, en anders zal je je best moeten doen met een gewoon mes. Maar maak de plakjes zo dun mogelijk. Een millimeter is prima.

Schep de tomatensaus in een grote ovenschaal. Deze moet groter zijn dan je verwacht, zeker als je in een enkele laag wilt werken. Leg hier de plakjes groente, om en om, en dakpansgewijs op. Probeer een beetje goed uit te komen qua hoeveelheid, en desnoods maak je een tweede laag. Sprenkel hier wat olijfolie eroverheen en bak de ratatouille 45 tot 55 minuten in een voorverwarmde oven van 190 graden (hetelucht is ongeveer 20 graden lager).

Pasta alla Norma

Noem een top 10 van klassieke pastagerechten en dan staat deze saus er vast bij. Of de saus nu ooit bedacht is door een zekere Norma, of het is vernoemd naar de opera Norma van de Italiaanse componist Bellini, is eigenlijk onbekend, maar feit is dat de kinderen het goed aten. De tijd is hier gekomen dat Kleine Chef argwanend wordt als er groene gerechten op tafel komen. Rood is vaak wel goed en hiermee wordt hij op zijn wenken bediend.

Pasta alla Norma

Recept voor 300 gr pasta

1 grote aubergine

olijfolie

1 tl oregano

2 tenen knoflook, gesnipperd

1 klein scheutje balsamico azijn

1 blik of pak tomaatstukjes (400 ml)

2 handen vol basilicum, in reepjes

zout en peper

geraspte pecorino voor het serveren

300 gr pasta

Snijd de aubergine in kleine blokjes en bak ze in 3 eetlepels olijfolie bruin. Voeg de oregano ook toe. Aubergine zuigt alle olie in een oogwenk op, maar hiermee moet het best lukken.

Als de aubergine gaar is, ook de knoflook toevoegen en 2 minuten meebakken. Voeg dan de tomaat en azijn toe en laat alles 15 minuten zachtjes pruttelen. Ondertussen de pasta gaarkoken.

Als alles klaar is, de basilicum toevoegen aan de saus en doorscheppen. Breng op smaak met zout en peper. Serveer met de pasta en pecorino.

Oordeel van het smaakpanel: ze hadden geen commentaar en vonden het een goede maaltijd.

Aubergineballetjes

Melanzane alla parmigiana in de vorm van een balletje! Dat combineert twee hele goede dingen. Ik was al gek op parmigiana, maar gehaktballetjes, of ze nu met vlees zijn gemaakt of niet, staan ook hoog op de favorietenlijst. Er wordt hier op het blog dan ook druk gewerkt aan een gehaktballenhoekje met recepten uit de hele wereld. Ik vind het altijd leuk om te zien hoe hetzelfde product werkelijk overal ter wereld wordt bereid, maar dan steeds weer anders : Zweedse balletjes met room en bessen, Spaanse albondigas, Ćevapčići van de Balkan, Italiaanse polpette, Griekse keftedes, onze eigen vinken en ga zo maar door. Ik voel direct een drang om ze allemaal te maken. Er wordt dus aan gewerkt!

Voor vandaag dan deze balletjes. Ze zijn gebaseerd op een recept van het blog www.acozykitchen.com , maar in plaats van peterselie gebruikte ik basilicum. Erbij maakte ik pasta met een tomatensaus waarin naast een gefruit uitje en knoflook ook een flinke schep ajvar (een saus van aubergine en tomaat) ging. Beetje kaas erover en het was weer klaar. Ik had de balletjes eerder op de dag gemaakt waardoor het eten uiteindelijk binnen 10 minuten klaar was. Overigens liet ik ze iets te bruin worden, want ik moest ingrijpen bij een ruzietje van de kinderen…

Aubergineballetjes

Recept voor ongeveer 20 balletjes

2 aubergines (niet te klein)

olijfolie

zout en peper

150 gr oud wit brood (ongeveer 5 sneetjes)

1 ei (L)

120 gr geraspte parmezaan

2 tenen knoflook, gesnipperd

een zeer ruime hand basilicumblaadjes

Verwarm de oven op 230 graden (200 voor hetelucht). Snijd de aubergine in dikke plakken van ongeveer een centimeter en leg ze op een bakplaat (leg er bakpapier onder!). Besprenkel ze met 2 of 3 eetlepels olie en bak ze 30 tot 40 minuten in de oven of totdat ze een bruine kleur hebben gekregen.

Maal het brood tot kruimels in een keukenmachine en pak er dan ¼ uit. Zet dit apart. Voeg de aubergine en het ei toe aan het mengsel in de machine en hak het fijn. Voeg dan ook de kaas, basilicum en knoflook toe en meng het weer.

Kijk nu of hier balletjes van zijn te vormen. Als het te nat is, kan je extra broodkruimels toevoegen. Uiteindelijk deed ik alles erbij en kreeg een plakkerig mengsel, dat echter wel te verwerken viel.

Draai er balletjes van ter grootte van een walnoot en laat deze een uur opstijven in de koelkast.

Bak ze daarna bruin in de olie. Eventueel kunnen ze ook een half uur in de oven van 180 graden (160 graden hetelucht) worden gebakken.

Oordeel van het smaakpanel: ja, lekker!

Lasagne met aubergine en ricotta

Op de foto staat een lasagne gemaakt met de helft van de benodigdheden hieronder. Het was voldoende voor ons, maar een beetje sneu. Zo dun. Met drie laagjes. Dat mag haast geen lasagne heten. Dus hieronder is het recept verdubbeld en wat overblijft kan de dag erna mooi worden gegeten.

Voor de kinderen sneed ik de aubergine in kleine blokjes, maar voor een volwassen publiek zijn lange plakken vast mooier.

Lasagne met aubergine en ricotta

recept voor 4 personen

3 grote aubergines, in blokjes of plakken

olijfolie

tomatensaus:

1 grote ui, gesnipperd

olijfolie

4 tenen knoflook, gesnipperd

1 liter gezeefde tomaten (2 pakken van 500 ml)

zout, peper

twee flinke handen verse basilicum, in reepjes gesneden

16 tot 20 lasagnebladen (ik gebruik zelf 4 bladen per laag)

Ricottalagen:

500 gr ricotta

2 grote eieren

zout, peper

twee flinke handen verse basilicum, in reepjes gesneden

200 gr geraspte parmezaan

Bak de aubergineblokjes bruin in wat olie, of gril de plakken in de oven voor een lichter resultaat.

Tomatensaus: fruit de ui en knoflook 10 minuten in wat olie, zonder het bruin te laten worden. Voeg de gezeefde tomaten toe en laat het 30 minuten zachtjes pruttelen. Breng op smaak met zout en peper en draai het vuur uit. Meng het basilicum en de aubergineblokjes erdoor. Plakken aubergine kunnen beter bij het in elkaar zetten van de lasagne pas worden gecombineerd met de saus.

Voor de ricottalaag alle ingrediënten mengen.

Verwarm de oven voor op 190 graden (160 graden hetelucht).

Zet de lasagne in elkaar: begin met een laag tomatensaus en dek deze af met lasagnebladen. Als je plakken aubergine gebruikt, kunnen deze steeds in de saus worden gelegd. Maak nu een ricottalaag door de helft van het mengsel te gebruiken. Maak meer lagen door steeds tomatensaus en aubergine af te wisselen met lasagnebladen. Als laatste laag komt de rest van de ricotta.

Bak de lasagne in 45 minuten gaar en bruin. Laat hem 10 minuten rusten om wat op te laten stijven. Het is daarna beter te snijden.

Oordeel van het smaakpanel: dochter Zo vond het oneetbaar, maar ze bliefde ook geen yoghurt, dus daar was meer aan de hand. De rest at het wel.

Melanzane alla parmigiana

Heel soms maak ik iets dat heel bekend is, maar wat ik toevallig nog nooit gegeten heb en bij het eten ervan baal ik vreselijk, omdat het zo lekker is en ik jaren van mijn leven zonder dat recept heb moeten doen. Dat vind ik dan echt zonde. Melanzane alla parmigiana zat al jaren achterin mijn hoofd, maar daar maakte het geen grote indruk. Nu wel, nu het vrij vaak gewoon op het aanrecht staat. Dus voor wie het nog niet kent: aarzel geen dag langer!

Het gerecht bestaat uit aubergines in laagjes opgebouwd met tomatensaus en Parmezaanse kaas. Venkel schijnt het er ook goed in te doen. Laatst verdeelde ik een lekkere vleestomaat als laatste laag erover en ook mozzarella is een bekende toevoeging, maar die maakte het weer een stuk vetter, terwijl je dit vrij mager kan houden als je de aubergine grilt met weinig olie.

En dan nog iets moois: het is koud minstens zo lekker als warm, dus als zomergerecht is het ook ideaal. Misschien nog wat brood of sla erbij?

Melanzane alla parmigiana

Recept voor 3 a 4 personen als hoofdgerecht met nog wat brood of sla erbij
 

gebaseerd op het recept van Jamie Oliver

1 ui, gesnipperd

2 tenen knoflook, gesnipperd

1 tl gedroogde oregano

2 blikken tomaatstukjes van 400 gram

zout en peper

een scheutje balsamicoazijn

2 grote of 3 kleine aubergines

olijfolie om in te bakken

10 tot 15 stengels verse basilicum, alleen de blaadjes

175 tot 200 gr geraspte parmezaan of grana padano

150 gr nog af te bakken stokbrood

nog eens 1 tl oregano

grote scheut goede olijfolie

ovenschaal van ongeveer 20x30 cm

Begin met de saus: fruit de ui met 1 theelepel oregano en knoflook in 2 a 3 eetlepels olie. Laat dit 10 minuten zachtjes bakken. Voeg dan de tomaatstukjes eraan toe en ook de azijn. Laat dit 20 tot 30 minuten zachtjes pruttelen. Voeg eventueel een klein beetje water toe als het te dik is geworden. Breng op smaak met zout en peper, maar bedenk dat er ook nog flink wat parmezaan bij gaat, dus wees niet te gul met het zout. Voeg nu ook de fijngesneden basilicum toe.

Ondertussen worden ook de aubergines bereid: snijd ze in plakken van 1 cm en gooi het stuk met het steeltje weg. Bak de plakken in een grillpan of een gewone koekenpan totdat ze aan beide kanten beginnen te bruinen. Gebruik niet teveel olie, want aubergines blijven alles opzuigen en met 1 eetlepel olie lukt het ook. Bak de aubergine steeds in een enkele laag en dus ook in meerdere keren, want dit past nooit in een pan.

Verwarm de oven op 190 graden (hetelucht is 20 graden lager). Vermaal ook het nog niet afgebakken stokbrood in de keukenmachine tot kruimels en vermeng dit met de andere theelepel oregano en een flinke scheut goede olijfolie. Zet dit apart.

Doe dan een schep van de saus op de bodem van de schaal en bedek dit met een enkele laag aubergine. Dek dit af met een flinke hand van de kaas. Herhaal deze stappen nog eens twee keer, zodat je laagjes opbouwt. Let op dat de laag saus zeer dun is, anders heb je straks niet genoeg. Het is eerder insmeren dan een laag, om eerlijk te zijn. Eindig met een laagje saus (dit keer wel wat dikker). Op dit moment kan er ook nog naar keuze een vleestomaat in plakken op worden gelegd, of een mozzarella in plakken, maar het hoeft niet. Dek dit af met de laag broodkruimels.

Bak het gerecht 40 minuten in de oven.

Oordeel van het smaakpanel: Kleine Chef wil niet eens proeven, terwijl ik denk dat hij dit wel lekker vind. Zus&Zo likken hun schaaltjes nog eens extra uit: