Bloemkool-ovenschotel met prei-kaassaus en tomaatjes

‘Het is eigenlijk gewoon aardappel-groente-vlees(vervanger),’ zei de buuf relativerend, die na een wijntje ook maar bleef eten. ‘Maar dan anders.’
En daar valt inderdaad niets tegenin te brengen – ja, het zijn groenten met aardappel - behalve dat het toch even een stuk minder saai is dan gewoon gekookte groente. Maar het gaat hier dus om een ovenschotel van bloemkool, tomaat en aardappelblokjes, overgoten met een prei-kaassaus. En er gaat beslist een flink stapeltje groenvoer in, dat is altijd welkom. Wij aten er ook nog een vleesvervanger bij.

Ik heb er geen foto van. Of die heb ik wel, maar die bespaar ik jullie. Het is al zo lastig met dat kunstlicht in de wintermaanden, en een schaal groente in kaassaus komt dan niet perse erg tot zijn recht op de foto. 

Bloemkool-ovenschotel met prei-kaassaus en tomaatjes

recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

800 gr schoongemaakte bloemkool, in roosjes
500 gr vaste aardappels, geschild en in blokjes (zeg maar 1-haps-blokjes)
150 gr kerstomaatjes, heel (het mag ook wel meer zijn!)
100 gr geraspte kaas naar keuze

Saus:
50 gr roomboter (niet bezuinigen; het is nodig om te binden)
1 flinke prei (200 gr schoongemaakt), in ringetjes
1 grote teen knoflook, gesnipperd
50 gr bloem
600 ml melk
100 gr geraspte kaas naar keuze
1 tl paprikapoeder
mosterd naar smaak (ik neem 1 eetlepel van een normaal scherpe mosterd)
zout en peper naar smaak

Breng een grote pan met water aan de kook en doe daar de bloemkool en aardappelblokjes bij. Kook ze samen gedurende 10 minuten of tot ze gaar zijn. Als je de aardappel niet te groot hebt gesneden moet dat kunnen.

Doe de bloemkool en aardappels in een ovenschaal. Verdeel de tomaatjes erover.
Verwarm de oven voor op 180 graden hetelucht (of 200 graden conventioneel).

Maak ondertussen ook de saus: smelt de boter in een hapjes- of kookpan en voeg de prei en knoflook toe. Smoor de prei gaar met een deksel op de pan, gedurende zo’n tien minuten. Strooi de bloem er daarna over en schep door. Laat een minuutje zacht meebakken. Giet er dan in porties de melk bij en roer: de saus zal snel binden tot een dikkige saus. Voeg dan ook de 100 gr kaas toe en breng op smaak met paprikapoeder, mosterd, zout en peper. Giet over de groente. Verdeel de andere 100 gr kaas erover.

Bak de ovenschotel nu gedurende 20 minuten om het door en door te verwarmen. Als de kaas niet bruin genoeg bakt naar je zin, verhoog de temperatuur dan wat, maar met hetelucht zou het wel moeten lukken.

Wraps met prei en pecorino

Of deze wraps lekker zijn? Nou, laat ik het zo zeggen: toen de oudste dochter laatst bij een vriendinnetje ging spelen, wilde ze daar ook wel graag blijven eten. Wat de pot bij de vriendin schafte wisten ze daar nog niet, dus bij het afscheid (met de moeder van de vriendin erbij) moest ze toch nog even weten wat wij zelf aten. De wraps met prei dus. En ik zag haar al denken: ‘Hoe ga ik dit netjes oplossen…?’ Kort gezegd, ze koos eieren voor haar geld en kwam thuis eten. Die wraps wilde ze niet missen.

De prei wordt op laag vuur lang gestoofd. Daar wordt het poezelzacht en zoet van. Ik rasp er pecorino door, wat een erg specifieke smaak heeft, maar bij gebrek daaraan zou ik uitwijken naar gruyère of een ander pittig kaasje met een sterke smaak. Desnoods met parmezaan, maar dat is toch echt iets anders dan pecorino. Verder een paar rozijnen voor het zoete effect en voor de liefhebber wat zwarte olijven, die je er makkelijk per wrap bij kan doen.

Wraps met prei en pecorino

recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

scheutje olie of klontje roomboter

900 gr schoongemaakte prei (=4 grote preien – dat is een hele baal, maar het slinkt toch behoorlijk)

1 el verse tijmblaadjes of ½ el gedroogd

een handvol rozijnen

100 gr pecorino, geraspt

75 gr zwarte olijven, gehalveerd

4 tot 6 grote tortilla’s of 6 tot 8 middelgrote

Verhit de olie of boter in een grote hapjespan waar een deksel op kan en voeg de prei met aanhangend water (van het wassen) toe. Doe de tijm erbij. Verhit het even goed door en stoof het daarna met een deksel erop en op laag vuur  gedurende 40 minuten.

Haal dan de deksel eraf en laat het vocht verdampen op hoger vuur. Schep de rozijnen erdoor zodat die het laatste vocht opslurpen. Haal van het vuur en meng de kaas erdoor.

Verhit de oven voor op 200 graden (of 180 graden hetelucht).

Vet een ovenschaal licht in en vul de wraps: je kunt ze heel dik vullen, zodat je meer prei dan wrap eet en dan heb je genoeg aan 4 grote wraps, of je maakt dunnere exemplaren. De olijven verdeel ik nu pas over de vulling van een paar wraps (omdat niet iedereen ze wil). Rol ze op en leg ze in de schaal. Ik doe nog wat olie op mijn handen en smeer daarmee alle wraps licht in, zodat ze straks wat knapperig worden. Zet ze 20 minuten in de oven om goed door te warmen.

Ze zijn erg lekker met een romig sausje - mayonaise of zo'n kerrie-ananassaus van Calve bijvoorbeeld. Nou vooruit, (durf ik dit toe te geven?) Joppiesaus is er ook lekker bij... 

Pasta-ovenschotel met prei, broccoli en kaassaus

Nou… een kilo groente? Lang niet gek voor een avondmaaltijd. De kinderen aten het hier in van die individuele ovenpannetjes, wat ze erg leuk vinden. En er ging royaal ketchup bij, maar dat mag dan wel.

Pasta-ovenschotel met prei, broccoli en kaassaus

recept voor 2 grote + 2 a 3 kleine mensen

2 stengels prei (400 tot 500 gram schoon gewicht), in fijne ringen

klontje roomboter of olie om te bakken

300 gr pasta (beetje grote vorm, zodat de saus er in kan lopen)

1 flinke broccoli (400 tot 500 gram schoon gewicht), in kleine roosjes/stukjes

kaassaus:

40 gr roomboter

40 gr bloem

350 ml melk

100 gr geraspte oude Goudse kaas

1 teen knoflook, gesnipperd

een goede lik mosterd

ruime snuf nootmuskaat

zout en peper

Smelt de boter in een hapjespan en bak de preiringen even aan. Voeg wat water toe en stoof de prei op laag vuur, en met een deksel op de pan, mooi zacht. Neem daar gerust even de tijd voor (zeker 20 minuten), want de prei mag echt goed gaar worden.

Breng in een grote kookpan water aan de kook en kook daarin pasta en broccoli samen gaar. De broccoli heeft zo’n 8 minuten nodig en de pasta waarschijnlijk ook ongeveer, of doe deze eventueel iets eerder in de pan.

Verwarm de oven voor op 200 graden (of 180 graden hetelucht).

Maak ondertussen ook de kaassaus: smelt de boter in een kleine kookpan en voeg daarna in één keer de bloem toe. Roer dit tot een stevig mengsel en laat dit even een minuut bakken op laag vuur. Giet er daarna met scheutjes de melk bij en klop goed met een garde om een gladde saus te krijgen. Als alle melk erin zit en de saus pruttelt, moet het een dikke saus zijn. Zo niet, laat het nog even zachtjes pruttelen. Breng lekker op smaak met kaas, knoflook, nootmuskaat, mosterd, zout en peper. Er mag misschien zelfs nog wat melk bij, zodat de saus goed te gieten is.

Schep nu de uitgelekte pasta, broccoli, prei en saus door elkaar en doe het over in een grote ovenschaal. Bak het nog eens 15-20 minuten in de oven.

Risotto met prei, mosterd, brie en bieslook

Beetje een fusionkeuken met die mosterd en brie, maar het smaakte prima en beide ingrediënten geven veel smaak en een snufje pit. Een probleem met dit soort recepten is echter wel dat je de 400 gram prei in je eentje zou moeten eten in plaats van te delen met de rest van de tafel. Ik bak er vaak extra groente bij en eet er zelf dan dus losse groente naast.

Risotto met prei, mosterd, brie en bieslook

400 gr schoongemaakte prei, in kwart ringetjes

2 tenen knoflook, gesnipperd

scheutje olie of klontje roomboter

1,5 tl gedroogde oregano

350 gr risottorijst

1,5 tl Dijon mosterd

150 ml droge sherry, witte vermouth, of droge, witte wijn (het maakt niet zo uit)

1200 ml hete groente- of tuinkruidenbouillon

150 gr brie (of camembert), in blokjes

handvol bieslook, gesneden

Fruit de prei en knoflook in de olie of boter, ongeveer 15 minuten op het laagste vuur zonder het laten kleuren. Roer af en toe en zorg dat het niet aanbrandt. Wanneer de prei geslonken is, voeg je de oregano toe. Voeg de rijst daarna toe en schep het goed door. Giet de wijn of vermouth erbij en voeg ook de mosterd toe. Laat dit iets inkoken en voeg daarna ook een scheut hete bouillon toe. Goed roeren. Zodra het vocht bijna is opgenomen, opnieuw een scheut bouillon toevoegen. Blijf de bouillon met scheuten aan de risotto toevoegen zodra de vorige is opgenomen. Veel roeren maakt de risotto romig. Dit duurt in totaal 18 tot 20 minuten en de rijst is dan ‘al dente’: zacht, maar nog wel stevig. Mogelijk is niet alle bouillon nodig. Zorg dat de risotto mooi vochtig en ‘lopend’ is. Voeg helemaal aan het einde de brie en bieslook toe. Laat de rijst nog een minuut staan en serveer.

Mosterdsoep met prei (volwassene-vriendelijk)

Oh ja, er zaten mosterdzaadjes in de soep. De kinderen schrokken zich rot. Dit ging dus niet gebeuren, he? Wist ik dan niet dat ze niet van pitjes hielden? Sterker nog, dat ze beslist ernstig allergisch waren voor pitjes, van welke soort dan ook? Kijk, begon haar keel al niet wat op te zwellen? Vandaar dat ik u kan melden dat de soep de volgende dag als lunch ook nog erg lekker is. Ik heb vrij snel toegegeven. Sommige nederlagen moet je erkennen. Pitjes… Daar kan je als moeder niet tegenop...

Kijk! Daar zitten ze!

Mosterdsoep met prei

recept voor 4 personen

scheutje olie om te bakken

1 ui, gesnipperd

500 gr prei, schoongemaakt ongeveer 350 gram, in halve ringen

2 teentjes knoflook, gesnipperd

400 gr geschilde, kruimige aardappels, in stukken

1 liter kippen- of groentebouillon (hoeft niet vegetarisch? Kippenbouillon heeft hier de voorkeur)

3 a 4 eetlepels grove mosterd

250 ml (light) kookroom

peper

Verhit de olie in een grote kookpan. Fruit de ui 5 minuten en voeg daarna de prei toe. Bak deze ook nog 5 minuten. In de laatste minuut doe je de knoflook erbij.

Voeg dan ook de aardappels en bouillon toe en breng het aan de kook. Laat het op laag vuur koken tot de aardappel gaar is.

Pureer de soep met een staafmixer of blender helemaal glad. Voeg de grove mosterd (eerst 3 lepels in geval van erg scherpe mosterd!), kookroom en een beetje peper toe. Verhit de soep weer en serveer.

Risotto met gekonfijte knoflook, prei en knolselderij

In Olive Magazine maakten ze deze risotto met een kwartel erbovenop, maar och, kwartel… Hoe zal ik dat eens vriendelijk zeggen… Eén kwartel heeft het gewicht van 3, hooguit 4 hamsters. Het is gewoon de moeite niet, vind ik. Laat dat beestje nou maar lekker scharrelen. Als je een extra bol knoflook laat poffen in de oven, dan zet je de gekaramelliseerde teentjes daarvan gewoon op de risotto. Ook lekker.

Een klein knolselderijtje weegt al snel een kilo en daar houd je zo’n 700 gram schone groente aan over. Maar dat is net iets teveel om door te risotto te roeren. Rooster het toch gewoon mee in de oven en eet het er apart bij, of snoep die 200 gr, zoals ik, op terwijl het staat af te koelen. Zooo lekker…. Maar het is dan ook wel een van mijn lievelingsgroentes.

Risotto met gekonfijte knoflook, prei en knolselderij

bron: Olive magazine

recept voor 3 a 4 personen

500 gr schoongemaakte knolselderij, in kleine blokjes van een centimeter

100 ml olijfolie (relax, dit eet je niet allemaal op) + extra voor het bakken

1 hele bol knoflook, de teentjes gepeld – en liefst nog een tweede bol om de teentjes apart op de risotto te serveren

1 takje verse rozemarijn, alleen de naaldjes

1 kleine ui, gesnipperd

eventueel 1 selderijstengel, fijn gehakt, als je het toch hebt liggen

1 prei (ongeveer 250 gr), gesnipperd (kleiner dan ringetjes dus)

1 volle tl gedroogde tijm

50 gr roomboter (of een scheutje olie van de gekonfijte knoflook)

400 gr risottorijst

1,5 liter hete kippen- of tuinkruidenbouillon

80 gr parmezaan of pecorino

handje gehakte peterselie

Verwarm de oven voor op 180 graden of 170 graden hetelucht. Leg de blokjes knolselderij op een bakplaat, breng op smaak met zout en bedruip het met een beetje olie. Rooster de groente 15 – 20 minuten, of tot ze gaar zijn en beginnen te bruinen. Zet het apart.

Doe 100 ml olijfolie in een kookpannetje, samen met de gepelde knoflook en rozemarijn. De knoflook moet onder de olie staan. Verhit dit zachtjes gedurende 10 minuten of tot de knoflook zacht is en lichtbruin van kleur. Haal de knoflook en (nu knapperige) rozemarijn eruit en bewaar de olie. Je kunt de olie verder gebruiken om in te bakken etc. Bewaar de olie in de koelkast en maak het binnen een week op.

Fruit de ui, selderijstengel, prei en tijm in de roomboter (of wat knoflookolie), ongeveer 10 minuten op het laagste vuur zonder het laten kleuren. Voeg de rijst daarna toe, schep het goed door en laat het in twee minuten heet worden. Giet er dan een scheut hete bouillon bij. Goed roeren. Zodra het vocht bijna is opgenomen, opnieuw een scheut bouillon toevoegen. Blijf de bouillon met scheuten aan de risotto toevoegen zodra de vorige is opgenomen. Veel roeren maakt de risotto romig. Dit duurt in totaal 18 tot 20 minuten en de rijst is dan ‘al dente’: zacht, maar nog wel stevig. Mogelijk is niet alle bouillon nodig. Zorg dat de risotto mooi vochtig en ‘lopend’ is. Voeg de parmezaan, peterselie en knolselderij toe en laat de rijst nog een minuut staan. Prak de knoflook met de rozemarijn fijn en voeg dat ook toe.

Serveer eventueel met de extra gepofte knoflook erbovenop en een beetje knoflookolie erover maakt het ook mooi.

Preitaart met kerrie, oude kaas en rozijnen

Ah, jeugdsentiment… Dit recept zat in mijn oude receptenmap en komt uit een inmiddels antieke Allerhande. Uit de jaren 90 maar liefst! :)

Ik meldde het decennium ’s middags ook bij Meneer en hij kromp wat ineen. Hij heeft geen goede herinneringen aan eten in de jaren 90, denk ik? En ik moet toegeven dat ik ook op mijn hoede was, want sommige recepten kunnen de tand des tijds niet doorstaan en zijn al na tien jaar hopeloos ouderwets en achterhaald. Maar zo niet deze preitaart: ook al wasemen die 90s er nogal hinderlijk omheen, de taart ging schoon op en ging op de lijst voor herhaling. Een aanrader, vooral voor lastige eters, want de groente zit er heel goed in verstopt en is gehuld in (andere) lekkere dingen. Koud is de taart trouwens ook erg smakelijk.

Het lijkt niet erg, he? Ik gebruik ook wat meer prei en een grotere vorm. Niets van aantrekken, hoor. Mijn versie is lekker.

Het origineel gaat uit van Leerdammer (wat toen een vrij nieuwe kaas was), maar ik was bang dat dat toch iets te zoet werd voor mijn huidige smaak en ik verving het met oude kaas. Ook gebruikte ik een springvorm van 26 cm, wat wel een erg laag taartje oplevert. 22 cm zou ideaal zijn. 

Preitaart met kerrie, oude kaas en rozijnen

recept voor 3 a 4 personen - wij aten dit met 3 kinderen schoon op

bron: Allerhande – jaren 90

1 kg prei (dat moet schoongemaakt ongeveer 650 a 700 gram prei opleveren), schoon en in ringetjes

50 gr roomboter + beetje extra voor de vorm

1 afgestreken el kerriepoeder

4 grote eieren (L) of 5 middelgrote (M)

125 gr magere kwark

200 gr oude, geraspte kaas

1 tablet groente- of tuinkruidenbouillon, verkruimeld

150 gr bloem

75 gr rozijnen

zout, peper

2 el paneermeel

3 el sesamzaad

Verhit de boter in een hapjes- of koekenpan en doe de prei erin. Bak het tot de prei gaar en zacht is. Schep de kerrie erdoor en laat het wat afkoelen.

Verwarm de oven voor op 200 graden (180 graden hetelucht).

Meng de eieren met de kwark, en roer daarna alle andere ingrediënten, behalve paneermeel en sesamzaad, erdoor tot het een stevig beslag is. Breng op smaak met zout en peper.

Vet een springvorm van 22 cm in met boter en schud de paneermeel erin om alle kanten te bedekken. Schep het preimengsel erin en strooi het sesamzaad erover.

Bak de taart gaar in 45 minuten.

Twee soorten hartige bladerdeegflappen

De flap met prei, feta en chorizo was een ‘blast from the past’. In de jaren negentig maakte ik deze vaak, en daarna gek genoeg nooit meer. Vroeger gebruikte ik er Danerolles croissantdeeg voor, maar toen wist ik nog niets. Inmiddels zie ik ook wel dat het geen echt croissantdeeg is. Er zit niet eens gist in! En lekker is het bij nader inzien ook eigenlijk niet. Nee, dan roomboterbladerdeeg.

De diepvries zat vol met een hele stapel pakjes bladerdeeg. Ik weet ook niet hoe dat zo kon komen, maar ik heb twee pakken weg gewerkt met deze jongens hieronder. Een volle bakplaat met het oude recept, en een andere met iets dat meer op een (vegetarische) empanada-vulling is gebaseerd:

Hartige bladerdeegflappen met prei, feta en chorizo

recept voor ongeveer 10 stuks

ongeveer 10 plakjes bladerdeeg uit de diepvries

1 grote prei, in smalle ringetjes

beetje olie of boter om te bakken

100 gr chorizo (van het stuk), in kleine stukjes gesneden

75 gr feta

zout naar smaak

1 tl oregano

Smoor de preiringetjes in wat olie of boter tot ze zacht zijn. Voeg een beetje water toe tijdens het smoren. Doe de prei zonder vocht in een kom en voeg de rest toe. Schep een eetlepel op een bladerdeeglapje, vouw dat dicht naar eigen inzicht en bak ze ongeveer 20 minuten in een voorverwarmde oven van 200 graden (180 graden hetelucht).

Hartige bladerdeegflappen met spinazie, rozijnen en jonge kaas

recept voor ongeveer 10 stuks

10 plakjes bladerdeeg

300 gr diepvriesspinazie, ontdooid en goed uitgeknepen

30 gr rozijnen, geweekt in witte wijn of sherry (ofzo)

een klein uitje, gefruit in wat olie

snuf chilipoeder

100 gr jonge kaas in kleine blokjes

1 ei, gekookt en grof gesnipperd

eventueel wat pijnboompitten

zout en peper naar smaak

Voeg alles voor de vulling samen. Schep een eetlepel op een bladerdeeglapje, vouw dat dicht naar eigen inzicht en bak ze ongeveer 20 minuten in een voorverwarmde oven van 200 graden (180 graden hetelucht).

Romige prei en witte bonen, met rösti

Oh ja, bonen! Niet alleen proberen ze die nu met man en macht hip te maken, maar ze schijnen ook onontbeerlijk te zijn voor de vegetariër, en aangezien wij langzaamaan die kant op gaan, werd er maar weer eens een pot witte bonen aangeschaft. Voor het gemak werden daar kant-en-klare rostirondjes uit de diepvries bij gebakken. Snel en makkelijk. De kinderen sputterden wel wat bij al die groente, maar het was toch heus lekker romig en met een likje truffelmayo aten ze het uiteindelijk op. Die mayonaise was er inderdaad lekker bij…

Romige prei en witte bonen, met rösti

recept voor 3 personen, of 2 grote en 2 of 3 kleine mensen

800 gr prei (ongeveer 500 gr schoongemaakt), in ringetjes

1 volle tl gedroogde tijm

klontje roomboter om in te bakken (geen margarine graag)

1 teen knoflook, gesnipperd

125 ml witte wijn, droge vermouth of droge sherry

1 blik/pot witte bonen, uitlekgewicht ongeveer 250 gr

2 opgehoopte el kruidenroomkaas, zoals boursin, paturain, etc. (zo’n 40 a 50 gram)

zout naar smaak

verder kant-en-klare röstirondjes uit de vriezer

Smelt de boter in een pan, voeg de ringetjes prei, knoflook en tijm toe. Bak het enkele minuten, voeg de wijn toe en dek de pan af met een deksel. Laat het op laag vuur in 20 tot 30 minuten helemaal zacht stoven.

Haal daarna de deksel eraf, voeg de bonen toe en warm het goed door. Laat desnoods de wijn wat verder verdampen als dat nog nodig is; er moet een beetje vocht overblijven. Doe er dan de roomkaas bij en smelt het erdoor. Breng op smaak met zout.

Bak er ondertussen de rösti bij in een koekenpan of in de oven.

Vegetarische bami goreng

Bami goreng. Eigenlijk heel erg simpel en ideaal als restverwerking, maar het recept hieronder werkt in ieder geval heel erg goed. Er moet natuurlijk wel wat bij, en voordat u gaat klagen: op de foto is inderdaad alleen de bami vegetarisch: ik maakte er ook rempahballetjes bij (gehaktballetjes met kokos – die blog ik nog wel eens) en die kroepoek is natuurlijk ook niet vegetarisch. Nou vooruit, ik blogde laatst over vegetarische sperziebonen met tempeh – je eet er je vingers bij op. Maar dan moet je er wel de trassi uitlaten… tja, zucht… de Indonesische keuken kan een valkuil zijn voor de ware vegetariër.

Vegetarische bami goreng

recept voor 4 personen (met bijgerechten)

300 gr mie

olie om in te bakken

1 ui, in halve ringen

1 teen knoflook, gesnipperd

1 rode chili of sambal oelek naar smaak

1 kleine prei, in halve ringetjes

1 flinke wortel of een klein winterworteltje, in blokjes/reepjes

400 gr spitskool of Chinese kool, in reepjes

4 el ketjap manis

een royale eetlepel pindakaas

Fruit het volgende samen in een pan tot het gaar is: ui, knoflook, chili of sambal oelek, prei en wortel.

Bak de kool in een andere pan gaar in een beetje olie. Voeg desnoods een beetje water toe wanneer dit te droog wordt. Kook de mie ondertussen ook gaar.

Voeg het uimengsel samen met de gekookte mie en de ketjap manis. Laat dit al omscheppend een paar minuten bakken. Voeg daarna de kool toe en warm het door. Schep er tenslotte de pindakaas door.

Serveren met bijvoorbeeld gebakken ei, gefruite uitjes, kroepoek of emping, satésaus en andere bijgerechten naar keuze…

Preisoep voor een prikkie

Afgezien van de foto is er niets van mij bij hoor, maar Sylvia Witteman plaatste op Twitter een recept in 122 karakters – kom er maar eens om. Hoe langer je er naar kijkt, hoe mooier het wordt. Wat ouwehoer en commandeer ik dan toch in mijn recepten... Doe dit, doe dat...

Enfin, door al zijn bondige schoonheid besloot ik het gewoon eens te maken. 

Pond prei en evenveel aardappels in stukken gaarkoken in anderhalve liter bouillon. Doosje euroshopperboursin, staafmixen.

Nu geen woorden meer aan vuil maken. Was het lekker? Ja hoor, niets mis mee. Gewoon een soepje voor doordeweeks. Nb. gebruik kippen-, groente- of tuinkruidenbouillon.

Nee, dan dat woord ‘prikkie’ – nadat ik had vastgesteld dat dit woord inderdaad correct ABN is, kon ik niet nalaten om de herkomst even op te zoeken. En dan blijkt een prik een oud Brabants muntje met weinig waarde te zijn en is het woord al sinds de 14^e eeuw in zwang. Mooi hoor. Soep voor een prikje.

Perzische soep: Ash e reshteh

Jip en Janneke hadden een gat in de heg, wij hebben een minideurtje in de schutting. Als ik mijn best doe, dan pas ik er ook door, maar het is bedoeld voor de kinderen, die vrij toegang hebben tot de andere tuin. Zo krijgen wij het buurmeisje op bezoek en lopen die van mij aardbeien en hamburgers te bedelen aan de andere kant van de schutting.

Af en toe komen er andere dingen door de schutting heen. Een bak met soep bijvoorbeeld. Perzische soep, want de buuf komt uit Iran. En verdorie, dat was lekkere soep! Dik, voedend en heel anders dan wij het kennen. Want één van de kenmerken van de Perzische keuken is de belachelijk grote hoeveelheid verse kruiden die ze gebruiken. Bóssen dille, koriander, peterselie en munt heb je nodig. En die worden allemaal fijngehakt. Soep is de ziel van de Perzische keuken (ik heb begrepen dat het woord voor keuken letterlijk vertaald ‘de kamer waar soep wordt gemaakt’ betekent). Maar van stoofpotten houden ze ook. En rijst, rijst, rijst. Misschien heb je wel eens gehoord van die rijst met de knapperig gebakken korst onderin de pan (tah-dig). De trots van de kok, en bewijs dat je kunt koken.

De smaken zijn mild. Er komt geen rood pepertje aan te pas in deze keuken. Wel lang gesudderde gerechten, met een beetje zoet, een hint van zuur. Linzen, noten, dadels, vlees, yoghurt, aubergine, spinazie en bergen kruiden; daar moet ik nu aan denken als ik wat ingrediënten zou moeten noemen.

En tijd. Daar moet je ook genoeg van hebben. De Perzische keuken gaat heeeel langzaam. Het suddert, pruttelt of bakt langzaam korstjes. Rijst koken bijvoorbeeld is bepaald niet iets dat je in 8 minuten doet met een pakje Lassie. Daar ben je zomaar twee uur mee verder als je het goed wilt doen. Of een kipje verpakt in een laag van gehakt? Niet echt een klusje dat je even na het werk aanpakt.

Maar goed, soep dus. Ash (=soep) e reshteh (=noedels). Ja, het staat een hele tijd op het vuur, maar hij is het waard. Even eerst wat dingen die u moet weten:

·         Je maakt met dit recept 4 liter soep en dat is heus niet zoveel. Wanneer je vier volwassenen ermee voedt als hoofdmaaltijd en je neemt nog een kopje voor de lunch de volgende dag, dan ben je er waarschijnlijk al doorheen. Bovendien wordt deze soep lekkerder van bewaren en je vriest hem net zo gemakkelijk in.

·         Ik kreeg een pak noedels van de buurvrouw, maar die koopt zij ook gewoon hier in Nederland. Wanneer je die nou niet kan vinden, vervang ze dan met dunne spaghetti. Uiteindelijk zijn de Iraanse noedels ook gewoon met bloem gemaakt en verschillen ze niet echt van ‘onze’ pasta.

·         Bij de soep serveer je een zuur element. Traditioneel is dat ‘kashk’. Een ander noemt het misschien ‘acquired taste’, maar ik zeg, het is heerlijk. Het is een ingedikte wei of yoghurt en je koopt hem in een Turkse winkel als ‘Iraanse saus’ (in de koeling). Het is dan een wit tot licht beige pasta, maar het schijnt dat je ook gedroogde kashk kan kopen, die moet worden aangemaakt met water. Het smaakt naar oude geitenkaas, maar iets zuurder dan dat, en samen met de soep vind ik hem geweldig. Ik vond een recept voor homemade kashk op een Engelstalig blog. Daarin wordt vette yoghurt (zoals Griekse yoghurt) ingekookt tot het meeste vocht verdampt is. Wat je dan na het uitlekken overhoudt, is deze lichtgetinte pasta. En als je nu denkt ‘ik sla even over’, dan valt het prima te vervangen met een schep Griekse yoghurt of een lobbige crème fraiche of zure room.

·         En dan nog het mengsel van gebakken ui, knoflook en munt. Ook al zo’n vereiste. Op mijn foto zie je dat ik alles gesnipperd heb. Mijn flitsende mes was weer sneller dan ik kon denken. Maar ringen ui en plakjes knoflook zijn veel mooier. Ook gebruikte ik verse munt, maar gedroogde munt schijnt ook helemaal goed te zijn.

·         Tenslotte die kruiden; die moet je natuurlijk niet bij de AH halen per bakje van 15 gram per stuk a 1,30 euro. Bij de Turk haal je bossen kruiden voor zo’n 40 cent per stuk. Voor 1,60 ben je klaar voor deze soep.

Wie nog meer wil weten over de Perzische keuken, kan misschien iets met deze blogs:

My Persian Kitchen

Bottom of the Pot

Nade in the Kitchen

Over websites gesproken, laat ik weer eens meedoen met het Foodblog Event, want dat is al weer een tijdje geleden. De ash lijkt mij heel geschikt voor het thema van deze maand: 'plantaardig'. Het Foodblog Event wordt deze maand georganiseerd door Blond Met Een Groen Geloof - een blog waar plantaardig wordt gekookt. Niet alleen vegetarisch, maar ook zo natuurlijk mogelijk.

Ash e reshteh

Voor 4 liter soep

(olijf)olie om te bakken

1 grote ui, gesnipperd

100 gr gedroogde kikkererwten, minimaal 6 uur voorgeweekt (zonder het weken lukt het ook, maar het zal langer duren)

100 gr gedroogde rode kidneybonen, minimaal 6 uur voorgeweekt (zonder het weken lukt het ook, maar het zal langer duren)

100 gr linzen

300 gr verse spinazie

250 tot 300 gram prei

samen 200 tot 250 gram verse kruiden: dille, koriander en peterselie (ongeveer gelijke delen, gewogen met de steeltjes eraan)

een flinke opscheplepel van het ui/munt/knoflook-mengsel (recept hieronder)

zout en peper

2 tl kurkuma

2 opgehoopte el bloem

250 gr noedels (eventueel spaghetti of extra dunne spaghetti)

150 tot 200 gr Griekse yoghurt

kashk, crème fraiche, zure room, of meer Griekse yoghurt voor het serveren

Ui/munt/knoflook-mengsel (wordt door de soep gemengd en ook erbij geserveerd)

150 ml (olijf)olie

300 tot 350 gram ui, in halve ringen

10 teentjes knoflook, in dunne plakjes

1 tl zout

3 tl kurkuma

een flinke hand verse munt, zeer fijn gehakt

Om te beginnen moet u een grote soeppan gaan zoeken; er moet met gemak vier liter in passen. Fruit in die pan de gesnipperde ui in een scheut olie in 10 minuten zacht, maar niet bruin.

Voeg de kikkererwten toe. Deze hebben de langste kooktijd nodig. Giet er ook 3 liter water bij en breng het aan de kook. Laat het daarna op een laag vuur rustig gaar koken. Voeg de kidneybonen na een minuut of twintig toe. Wanneer je de bonen niet hebt voorgeweekt, is het makkelijker om alleen kikkererwten te gebruiken; je hoeft dan geen rekening te houden met verschillende kooktijden en je kunt de kikkererwten zolang laten koken als nodig is. Dat is zeker langer dan een uur in dat geval. Geweekte bonen hebben ook wel een klein uur nodig. Gewoon af en toe even proeven.

Ondertussen kunt u de groente klaarzetten. De soep wordt niet gepureerd, dus alles moet al zeer fijn gehakt de pan in gaan: spinazie, prei en alle kruiden worden gesnipperd. Gebruik een keukenmachine, als die er is! Van de kruiden kan je overigens prima de kleinere steeltjes gebruiken. Haal alleen de dikke stukken eraf.

Maak ondertussen ook het ui-mengsel: bezuinig niet op de olie; je kunt er na het bakken altijd nog olie vanaf gieten. Verhit de olie en fruit de ui hier 6 tot 8 minuten in, zonder het veel te laten kleuren, maar het vuur hoeft niet heel laag te staan. Voeg dan de knoflook toe en draai het vuur wel laag, anders verbrandt de knoflook en wordt het bitter. Laat dat nog eens 25 minuten fruiten. Voeg zout en kurkuma toe en laat het op iets hoger vuur nog wat kleur krijgen. Schep er dan, van het vuur af, de fijngehakte munt door. Zet dit opzij tot je het nodig hebt.

Wanneer de bonen bijna gaar zijn, voeg je toe: spinazie, prei, kruiden, linzen, zout, peper, kurkuma en een paar eetlepels van het ui-mengsel.  Laat het nog eens 15 minuten zachtjes doorkoken.

Breek de noedels in stukjes van zo’n drie centimeter en voeg ze toe aan de pan. Laat ze in weer vijftien minuten gaar worden.

Doe de bloem in een kom en giet er wat van het vocht uit de pan bij. Klop het tot een papje zonder klontjes. Giet dit in de pan en roer het erdoor. Voeg ook de Griekse yoghurt toe en roer het erdoor. Dit zal de soep binden. Eerst is het nog water met groente, maar hierna moet het een gebonden, vrij dikke soep zijn. Kijk maar of je er nog water aan toe wilt voegen, maar het moet de dikte van erwtensoep te hebben. Wanneer je het de volgende dag weer op zou warmen, zou ik wel wat water toevoegen, omdat er dan natuurlijk ook wat water is verdampt.

Serveer de soep met een lepel kashk (of een vervanger) en een schep van het ui-mengsel.

Oordeel van het smaakpanel: eh, mag ik even mijn buurmeisje lenen? Die vindt de ash heerlijk, maar mijn schatjes weigeren resoluut en unaniem. Ze hebben niet eens geproefd. Meneer eet wel gewoon mee, hoor.


Vond je dit bericht leuk? Deel het dan aub op Facebook of Twitter via de knoppen hieronder!

(Vega) Hollandse macaroni - instant nostalgie

Een tijd geleden verzuchtte iemand op twitter dat Nederland het enige land moet zijn waar het woord macaroni nog wordt gebruikt voor een compleet gerecht in plaats van gewoon een pastasoort, en het achterliggende idee was dat we een bekrompen volkje waren dat het Italiaanse gedachtengoed verkwanselde. Nou, die handschoen pak ik graag op. Op zich is het inderdaad een beetje raar, want we zeggen ook niet “we eten vanavond fusili”, maar Hollandse macaroni is meer dan een snelle hap. Macaroni is basisvoedsel, comfort food, redder in nood… Althans, dat KAN het zijn… Mijn moeder maakte vroeger, waarschijnlijk net zoals júllie moeders,  Hollandse macaroni voor mij. En dat was een pan vol vertrouwde elleboogjes, een zakje gedroogde groenten en blokjes Smac. Misschien deed ze er zelf nog een prei bij, dat zou kunnen. Ik deed er in ieder geval ruimschoots ketchup op en het was mijn lievelingseten. Ik smeekte of we het vaker konden eten, maar het was misschien ook een beetje ‘einde van de maand’-eten, hoewel ik dat toen nog niet begreep. Ik maak het nu ook weer voor mijn kinderen, zonder gedroogde groenten (wie doet dat nog? En belangrijker nog: waarom??) en zonder Smac, en ook zij vinden het heerlijk. Het ligt er een beetje aan wat er in de koelkast ligt, maar de basis bestaat uit een sofritto (gewoon een groentemengsel dat gefruit is) van ui, veel wortel en bleekselderij. Daarbij gaat knoflook, prei, gesnipperde paprika, misschien iets broccoli, courgette, of welke groente dan ook op mijn aanrecht belandt. Als alles zacht gestoofd is gaat daar veel passata, rode wijn, iets balsamico, wat knapperig gebakken rundergehakt en gerookt spek, en verse kruiden bij. Wat je ook doet; fout kan het niet gaan. Alleen daarom al moeten we de Hollandse macaroni in ere houden. En als je het goed aanpakt, ligt er altijd een voorraadje in de vriezer op je te wachten. Is dat even fijn; zo’n bordje instant nostalgie.

Maar goed, het huishouden is hier steeds meer ingericht op minder vlees en waar mogelijk tracht ik mijn vertrouwde gerechten ook om te bouwen. Er gaat niets boven uitgebakken spek, maar ja, praktische bezwaren, enzovoort… Is de vega versie beter? Nee. Maar ook niet slechter. Heel veel verschil proefde ik niet echt. Alleen het spek miste ik. Een beetje. Maar weet je, stel dat ik op zo’n grote pan 200 gram spek toevoeg en ik voed er 25 grote en kleine monden mee, dan is dat toch ook al een enorme vooruitgang?

Vegetarische Hollandse macaronisaus

Voldoende voor 1500 gram macaroni (vries de saus in porties in! Ik gebruik 700 gram saus voor 300 gram macaroni)

Voor de tofu:

400 gr tofu (zie het recept voor de voorbereiding)

4 tenen knoflook, gesnipperd

1 pak tomato fritto (Heinz 330 ml) – voor de marinade wordt 80 ml gebruikt

30 ml ketjap manis

Optioneel: 2 el sesamzaadjes

1 ruime el pindakaas

een scheut zonnebloemolie

Voor de saus:

flinke scheut zonnebloem- of olijfolie

2 uien

2 preien

4 flinke wortels

5 stengels bleekselderij

1 paprika

Passata (gezeefde tomaten) - 1500 of 1600 ml (afhankelijk van de grootte van de pakken) + het restant tomato fritto van de tofu

Optioneel: 2 volle el milde of pittige ajvar (paprikapuree)

2 glazen rode wijn

scheutje balsamico azijn

een takje verse rozemarijn en een paar takjes tijm (of desnoods 2 tl gedroogd van elk)

1 groente- of tuinkruidenbouillonblokje

een paar takjes platte peterselie

2 (liefst verse) laurierblaadjes

Tofu is een ster in het opnemen van andere smaken, maar we moeten het er wel een beetje voor mishandelen. Je koopt het als spons, gevuld met water, maar we willen er water aan ontrekken, zodat we er andere smaakmakers aan kunnen toevoegen. Je kunt de blokken tofu gewoon uitknijpen. Daarbij gaan ze kapot, maar dat geeft niet, want we gaan het toch verkruimelen. Je kunt de verpakking ook eerst invriezen. De tofu wordt geel of beige en krijgt een iets andere structuur. Droger, kruimeliger en steviger, hoewel dat ook aan de soort tofu en het merk ligt. Knijp de ontdooide tofu ook goed uit en verkruimel het. Nu is het zaak om de tofu eerst te bakken en dan pas te marineren:

Bak de kruimels tofu in een scheut olie totdat het knapperig en lichtbruin is. Ondertussen wordt de marinade gemaakt: rooster het sesamzaad in een droge koekenpan tot het bruin is. Meng 80 ml tomato fritto, 30 ml ketjap manis, gesnipperde knoflook, pindakaas en de sesamzaadjes in een kom. Haal de pan met tofu van het vuur en schenk de marinade erbij. Schep om en laat dit staan terwijl de macaronisaus wordt gemaakt.

Neem een grote braadpan en verhit hierin een flinke scheut olie. Snipper de uien en fruit ze in de olie. Ondertussen de wortels schillen. Snijd deze in hele kleine blokjes en voeg toe aan de pan.

De prei schoonmaken, in de lengte halveren, en de helften ook weer halveren. Snijd het dan in fijne reepjes. Voeg toe aan de pan.

Snijd de bleekselderij ook in de lengte door en daarna in kleine reepjes. Voeg toe aan de pan.

Snijd de paprika in kleine blokjes en voeg toe aan de pan.

En wie een keukenmachine heeft, is in drie minuten klaar in plaats van een half uur. Ik snipper de groente dan behoorlijk klein.

Laat de pan rustig nog eens 10 minuten pruttelen. Het staat nu waarschijnlijk, na al dat snijden, al een half uur op het vuur. Vooral de wortel moet nu iets zachter zijn voordat de rest wordt toegevoegd. Bak het anders rustig verder.

Voeg de rest toe aan de pan: tomatensaus en het restant tomato fritto, ajvar, wijn, balsamico, rozemarijn, tijm, het verkruimelde bouillonblokje, peterselie (gewoon met steeltjes en al fijnhakken) en laurierblaadjes. Zout en peper naar smaak, maar me dunkt dat er wel genoeg smaak inzit al.

Roer alles goed door. Bak de tofu nog eens op en voeg het ook toe. Laat de saus nu pruttelen totdat alle ingredienten elkaar kennen. Proef de wortel nog eens. Als die zacht is, is de rest het ook. Laat het afkoelen en vries het in familieporties in.

Eet het naar traditie of gemoedstoestand: ketchup en (Goudse) kaas erop is een must wat mij betreft.

*** Die ajvar in het recept is erg fijn spul. Je kan er bijvoorbeeld goed sauzen of soepen mee op smaak brengen. En anders leent het zich goed voor een bladerdeeghapje!

Oordeel van het smaakpanel: de dames vroegen hierom voor hun verjaardag. Ik heb het nagevraagd en het was echt geen pannenkoek en geen patat. Nee mama, we willen macaroni. Het is hun lievelingseten… O ja, en ze willen er ketchup op in de vorm van een hartje. :)

Pasta met gestoofde prei en porcini pangrattato (Jamie Oliver)

Het komt duidelijk niet uit Jamie’s 15 of 30 minuten keuken, maar smaak heeft het wel. Veel smaak! En als je even de tuin in moet voor de rozemarijn en dan weer terug komt in de keuken, dan ruikt het enorm lekker in huis! En, niet helemaal onbelangrijk, de kinderen schoven het ook allemaal zo naar binnen.

 

Pasta met gestoofde prei en porcini pangrattato (Jamie Oliver)

Bron: iets aangepast uit “Jamie at Home” – Jamie Oliver

Voor de prei:

700 gr schoongemaakte prei

olie en 2 klontjes roomboter

2 tenen knoflook, gesnipperd

1 tl tijm

bouillon van 300 ml water + 1 bouillonblokje naar keuze

½ glas witte wijn

100 gr Parmaham (ik vind de zoete smaak van Parmaham niet zo prettig en gebruikte Coburger)

75 gr geraspte parmezaan

(Ik vond zelf zout en peper nergens nodig)

Voor de pangrattao:

Handje gedroogd eekhoorntjesbrood (porcini) – maar elke andere gedroogde paddenstoel kan ook goed.

125 gr ciabatta of ander witbrood, het liefste al wat oud

2 tenen knoflook

1 tak rozemarijn, alleen de naaldjes

Olijfolie

Verder:

250 gr pasta

Snijd de prei in de lengte door en daarna in (halve) ringetjes. Doe een scheutje olie + 1 klontje boter in een pan en voeg, als dat heet is, de knoflook, prei en tijm toe. Schep door. Voeg dan ook bouillon en wijn toe. Verspreid de plakken ham erover. Leg een deksel op de pan en laat het op het laagste vuur gaar worden in 25 tot 30 minuten. Haal de ham eraf en snijd deze in reepjes. Roer weer door de prei.

Ondertussen alles voor de pangrattato, behalve de olie, in een keukenmachine vermalen tot kruimels. Verhit een scheut olie in een koekenpan en bak de broodkruimels knapperig.

Kook de pasta gaar. Roer de parmezaanse kaas door de prei en haal van het vuur af. Meng de prei daarna met de pasta. Serveer met de pangrattato.

Oordeel van het smaakpanel: goed ontvangen. Kleine Chef schept nog eens op en Dochter Zo komt aan het aanrecht, net als haar moeder, uit de pan prei snoepen. Die was ook wel erg lekker!

Foodblog Event - Preitaart met gruyere

Het foodblogevent. Altijd fijn, want je wilt met iets fatsoenlijks op de proppen komen en het is leuk om dat te bedenken. Maar och, wat een ellende was het hier… Ik had een foodblog-block ofzo en kon maar niet beslissen wat het moest worden en bovendien was de eerste taart deze maand niet te eten. Jawel, dat gebeurt hier ook. Zelfs met 276 recepten op dit blog komen er heel soms nog oneetbare zaken uit mijn keuken.

Enfin, moedeloos zette ik mij aan deze preitaart. Tegelijkertijd werd er een lasagne gemaakt, want ergens vermoedde mijn brein dat een preitaart waarschijnlijk ook een fiasco zou worden. Maar hij kwam prachtig uit de oven en belangrijker nog, het was heerlijk! Het uiige van de prei en het pittige van de gruyere, bijeen gehouden door room en melk. Tegen het vettige van de vulling wilde ik een magere korst: brood. Maar dan wel met walnoten, tijm en een beetje kaas. Met kant-en-klare plakjes hartige taartdeeg moet het ook goed lukken, maar met bladerdeeg zou het een erg machtige hap worden.

Het Event wordt deze maand georganiseerd door Ianna van Beginspiration.

Preitaart met gruyere

Voor een grote vlaaivorm van 30 cm

Deeg:

400 gr bloem

2 tl tijm

50 gr geraspte parmezaan

50 gr gehakte walnoten

scheut olijfolie

3 tl zout

1 zakje gedroogde gist of een half blokje verse gist (20 gr)

lauw water

Vulling:

3 stuks prei (schoongemaakt heb je zo’n 600 tot 700 gram nodig)

klontje roomboter

1 el verse tijm of 2 tl gedroogd

200 gr geraspte gruyere

3 grote eieren (L) of 4 kleine (M)

150 ml melk

150 ml slagroom

zwarte peper (zout heb je naar mijn mening niet nodig naast die gruyere)

Maak een brooddeeg van alle ingrediënten en gebruik zoveel water als nodig is om een soepel deeg te kneden. Laat dit 1 uur afgedekt rijzen.

Ondertussen de prei in de lengte doormidden snijden, en dan de helften nogmaals in de lengte doormidden. Snijd de stukken daarna in reepjes. Was de prei.

Smelt de boter in een koekenpan en smoor de prei en tijm op laag vuur, met een deksel erop, in ongeveer 15 tot 20 minuten gaar. Laat dit afkoelen.

Verwarm de oven voor op 190 graden (170 graden hetelucht).

Rol het deeg uit tot een grote lap van ongeveer een halve centimeter dik en leg dit in een iets ingevette vorm. Ik gebruik graag een lage vlaaivorm. Prik de bodem met een vork in. Als je gaatjes krijgt van de gehakte walnoten, maak die dan wel weer dicht. Werk de rand mooi af en strooi de helft van de gruyere op de bodem.

Laat de prei heel goed uitlekken en knijp zoveel mogelijk vocht eruit. Het vocht zou de broodbodem nat maken en nat brood is vreselijk… Verdeel de prei over de kaas. Strooi daarna de andere helft van de kaas over de prei.

Klop de eieren los met de melk, room en peper. Giet dit op de prei en kaas. Bak de taart in ongeveer 40 minuten af of totdat het taart mooi bruin begint te worden. Als je de taart niet direct aansnijdt, haal hem dan wel uit de vorm, anders wordt het brood nat.

Oordeel van het smaakpanel: ze kozen voor de lasagna. Nou ja, die is ook wel erg lekker.

Risotto met prei en geitenkaas, en kip met dragon en spek

Risotto is bij ons een waar paard van Troje: het is verbazingwekkend om te zien wat je er allemaal in kan stoppen en het gaat toch schoon op. Prei bijvoorbeeld. In zijn pure vorm zou ik de reactie aan tafel willen omschrijven als ‘lauw’, maar in een romige risotto met kaas wordt er geschreeuwd om meer. Dus waarom moeilijk doen, als het ook makkelijk kan? De hoeveelheid prei hieronder is behoorlijk voor 300 gram rijst, maar het werd getolereerd. Voor moeilijkere, kleine eters onder ons, kan er misschien beter iets minder prei worden gebruikt.

Kip met dragon en spek
De kip laat zich gemakkelijk omschrijven: ik sneed kipfilets in de lengte in 3 lange stukken en wentelde deze door een bosje fijngehakte, verse dragon. Daarna wikkelde ik ze in lange plakken ontbijtspek en ik bakte ze in olijfolie op matig vuur bruin. Doordat de kip in smalle stukken wordt gesneden is het gaar als het spek knapperig en bruin is.

verse dragon 

Risotto met prei en geitenkaas
Gebaseerd op een recept uit de Allerhande 3/2012
3 a 4 personen

olijfolie
2 flinke preien (400-500 gram schoongemaakt)
300 gr risottorijst
120 ml witte, droge wijn
1 el gedroogde tijm
1 liter hete tuinkruidenbouillon
150 tot 200 gr zachte geitenkaas, in stukjes

Snijd de prei in de lengte doormidden, was ze schoon, en snijd ze dan nog eens in de lngte door, zodat je daarna kwart-ringetjes prei kan snijden.

Bak de prei in wat olie in een kleine 10 minuten zacht. ·

Draai het vuur hoger en doe de rijst in de pan. Laat de rijst even meebakken zodat het door en door heet wordt. Giet de wijn erbij en schep door. Voeg ook de tijm toe.

Zodra de wijn bijna is opgenomen, een scheut bouillon toevoegen.

Blijf bouillon met scheutjes toevoegen zodra de vorige scheut is opgenomen en blijf vooral roeren! Veel roeren maakt de risotto romig. Dit duurt bij elkaar 18 tot 20 minuten en de rijst is dan al dente: zacht, maar nog wel stevig. Waarschijnlijk is niet alle bouillon nodig.

Goede risotto blijft op het bord niet liggen waar het is neergelegd: het vloeit uit. Het mag geen vaste klont zijn, maar het is ook geen pap. Wel is het vrij nat. Er mag aan het einde van de kooktijd dus nog flink wat vocht in de pan zitten. Hoeveel? Tja, dat is toch een kwestie van uitproberen. In ieder geval zal het toevoegen van de kaas helpen bij het romige karakter van de rijst. Voeg de geitenkaas toe, roer door, draai het vuur uit en laat de rijst nog even staan. Een Italiaan zal op dit moment ook een klont boter toevoegen, maar ik laat het zelf altijd achterwege voor doordeweekse maaltijden. Ik doe al genoeg om dik te worden en ik mis het niet echt.

Nu moet de risotto precies goed van consistentie zijn: romig en “lopend”. Direct serveren; risotto kan je niet bewaren of opwarmen.

Oordeel van het smaakpanel: rijst op, kip op. Ja, vooral die kip natuurlijk. Maar toch.