Armeense groene linzensoep

 
Even twee reacties van onze tafelgenoten, niet toevallig de tweeling, bij het zien / eten van deze soep:

‘Dat ga ik echt niet eten. Kijk hoe het eruit ziet!’

‘Dit is de lekkerste soep ooit!’

Nee, ze zijn niet eeneiig, voor wie het zich afvraagt… Maar ik kan u dus ook niet zeggen dat de meningen unaniem waren. Zelf vond ik de soep best okee, maar misschien niet blogwaardig. Tot ik de volgende dag het restje opwarmde, met een stukje gorgonzola erin. Nou jongens, dat was super! Deze soep moet gewoon even een dag rusten. En er mag dus iets van kaas of dikke yoghurt in; dat haalt de soep enorm op.

Het is een recept uit het kookboek Veggiestan van Sally Butcher, een kookboek voor Midden-Oosterse vegetarische recepten en dit zou een Armeense soep moeten zijn. Maar ik heb het een beetje aangepast. Als ik het recept op de letter had gevolgd zou het ook een heel dikke stoofpot zijn geworden of in ieder geval iets dat ik geen soep kan noemen.

Hoe dan ook, een topping is altijd fijn. Het originele recept gebruikt daarvoor een mengseltje van gehakte, rauwe knoflook en gehakte walnoten, maar een dikke yoghurt is ook lekker, misschien zelfs met bruin gebakken uienringen erop? Of overweeg eens Iraanse kashk – een soort dikke creme fraiche, maar dan met een typische gefermenteerde geitensmaak; het is niet voor iedereen, maar persoonlijk vind ik het lekker in zo’n soep. En zoals hierboven gezegd is een stuk gorgonzola erin erg lekker… En een stevig stuk brood erbij natuurlijk ook.

Armeense groene linzensoep
Het liefste een dag van tevoren maken
Ik gebruik maatschepjes, waarbij 1 tl = 5 ml - dat is een grote theelepel

1 grote ui, gesnipperd
3 tenen knoflook, gesnipperd
50 gr boter
300 gr groene, gedroogde linzen
1 tl korianderpoeder
1 tl komijnpoeder
1 tl paprikapoeder
1,5 liter hete groente- of tuinkruidenbouillon
zout en peper
bosje dille (onmisbaar!!)
300 gr verse spinazie, gewassen en eventueel grof gehakt (ik laat de blaadjes heel)
1 blik (400 ml) gepelde tomaten, in grove stukken gesneden

En dus eventueel de zeer aan te bevelen extra’s zoals hierboven beschreven

Fruit de ui in de boter, in een grote soeppan. Doe de rest van de ingrediënten erbij, behalve de dille, spinazie en tomaten. Breng aan de kook en laat het 40 minuten sudderen met een deksel erop. Daarna doe je ook de spinazie, dille en tomaten erbij: ik doe er op dit moment 1 handje dille in en als ik het opwarm nog eens een handje. Laat de spinazie slinken en laat het nog even doorkoken.

Ik laat het nu afkoelen om de volgende dag te eten. Voeg de volgende dag water toe waar nodig als je de soep weer opwarmt; het zal wel een beetje indikken. Vergeet vooral niet om de soep goed op smaak te brengen met zout.

Risotto met bladspinazie, tuinbonen en oregano

Tuinbonen met oregano is een fijne combinatie die ervoor zorgt dat die eeuwige risotto met spinazie toch weer heel anders smaakt. Een gedeelte van de groente gaat door de rijst; de rest eet je er gewoon naast.

Een extraatje erbij is ook altijd fijn: ik eet er knapperige kaaskoekjes en half gedroogde tomaatjes (uit het tapasvak in de supermarkt) bij. Die koekjes zijn heel simpel hoor: je doet wat hoopjes geraspte (Goudse of Parmezaanse) kaas in een koekenpan. Gewoon een dun laagje in de pan leggen, in de vorm van een koekje, zonder extra olie. Die bak je op middelhoog vuur en dan wacht je tot je de ‘koek’ kunt oppakken; dan draai je hem dus om en bak je de andere kant ook nog even. Niet te donker bakken, want dan wordt het bitter. Als ze uit de pan komen zijn ze nog zacht, dus je kunt ze eventueel oprollen (met vuurvaste vingers) of buigen, maar dat hoeft natuurlijk niet. Op een bord af laten koelen en serveren bij de risotto.

Risotto met bladspinazie, tuinbonen en oregano
recept van Eerst Koken voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

olijfolie om te bakken
1 grote ui, fijn gesnipperd
1 grote teen knoflook, gesnipperd
400 gr risottorijst
150 ml witte wijn of droge sherry
1300 ml hete bouillon naar keuze (kip-, groente- of tuinkruidenbouillon)
100 gr Parmezaan (maar een (vegetarische) Goudse kan ook), vers geraspt
450 gr bladspinazie (vers of uit de vriezer, in het laatste geval ontdooid en uitgelekt – liever geen gehakte spinazie uit de vriezer, dan wordt het zo’n groene soep…)
1 opgehoopte tl oregano
450 gr tuinbonen (diepvries)
Voor erbij: kaaskoekjes als boven / half gedroogde tomaatjes (of gebakken, verse kerstomaatjes?)

Verhit de olijfolie in een (kook)pan en fruit de ui ongeveer 10 minuten op het laagste vuur zonder het laten kleuren. Bak de knoflook in de laatste minuut mee. Voeg de rijst daarna toe, schep het goed door en laat het in twee minuten heet worden. Giet de wijn of sherry erbij en schep door. Zodra de wijn bijna is opgenomen, een scheut hete bouillon toevoegen. Blijf de bouillon met scheutjes toevoegen aan de risotto zodra de vorige scheut is opgenomen. Veel roeren maakt de risotto romig. Dit duurt in totaal 18 tot 20 minuten en de rijst is dan al dente: zacht, maar nog wel stevig. Mogelijk is niet alle bouillon nodig. Zorg er uiteindelijk voor dat de risotto mooi vochtig en ‘lopend’ is. Voeg pas helemaal aan het einde de kaas toe.

Ondertussen bak je de tuinbonen in een grote hapjespan gaar in wat olie. Breng op smaak met zout. Doe dan de spinazie erbij en laat slinken. Voeg tenslotte de oregano toe. Schep de helft van dit mengsel door de risotto. De andere helft eet je erbij.

Serveren met kaaskoekjes en tomaatjes. Of gewoon wat extra geraspte kaas.

  

Makkelijke korma van linzen en spinazie

Jarenlang stond ‘saag paneer’, die heerlijke Indiase curry van spinazie, in het standaard kookrepertoire bij Huize Eerst Koken, maar er werd langzaamaan gemord door het jonge volk. Elke keer hetzelfde op tafel… Alweer saag…? Nou, ik denk dat we een goede vervanger gevonden hebben: iets dat beslist snel genoeg is voor doordeweeks, alles komt uit de voorraadkast of vriezer, en het is lekker genoeg om steeds terug te laten keren op het menu. Dit recept moet je echt even proberen! Het is trouwens mild genoeg voor kinderen: korma’s zijn niet zo pittig.

Een opmerking over de uien: die zou je gewoon kunnen snipperen, maar dan is alles in de curry zo fijn gesneden en de associatie met Olvarit ligt dan op de loer. Ik sneed de uien dus als mandarijnen in partjes en die heb ik gefruit. Maar bij deze een tip: zorg wel dat de uien echt goed gaar zijn, want anders zit je met van die stevige lapjes ui in je curry.  

En dan ook nog even over de kokosmelk en ik kan het niet vaak genoeg zeggen: ga niet voor het goedkoopste blik in de supermarkt, want die kunnen ronduit vies zijn. Ik zweer bij de tetrapakjes van Go-tan – van de supermarktmerken beslist de beste. Wil je toch een goed blik gebruiken, dan kom je ook wel uit met 400 ml (Go-tan heeft pakjes van 250 ml).

Korma van linzen en spinazie

Veganistisch recept voor 4 personen 

250 gr ui, in partjes of gesnipperd (zie tip hierboven)

2 el olie of (plantaardige) ghee om in te bakken

1 groot pak diepvries spinazie (750 gr), liefst ontdooid en uitgelekt, maar het hoeft niet perse

400 tot 500 ml goede kokosmelk (zie tip hierboven)

1 kleine pot Patak’s Korma kruidenpasta (165 gr - let op, ze zijn er ook van 290 gr)

2 blikken bruine linzen (2 x 240 gr uitlekgewicht)

Voor erbij: rijst, naan, thepla, poppadums of ander Indiaas brood. En eventueel een chutney erbij. 

Verhit de olie in een hapjespan en fruit de ui glazig en gaar op middelhoog vuur.

Voeg de specerijenpasta toe schep dit even door (we zijn zuinig: doe daarna een scheutje water in de lege pot, schud met de deksel erop, en kieper dat water met de laatste restjes saus in de pan). Voeg dan ook de kokosmelk en spinazie eraan toe, en breng het aan de kook. Dan duurt natuurlijk langer als de spinazie nog bevroren was. Wanneer het eenmaal pruttelt, laat je het nog 5 minuten door koken. Met bevroren (niet uitgelekte) spinazie wordt het iets vochtiger; je kunt het wat langer koken om het weer iets in te dikken. 

Voeg uiteindelijk de uitgelekte linzen toe, warm nogmaals door en serveer met rijst, naan of een ander soort Indiaas brood. 

Een chutney is er lekker bij. Van die zoete chilisaus is ook lekker. En Patak’s heeft ook een ‘garlic pickle’, die je echt eens zou moeten proberen. 

Pasta met een pesto van spinazie en ricotta en met gebakken tomaatjes

Och, ‘pesto’ – de puritein valt hier waarschijnlijk over, want de betekenis van pesto wordt wel heel losjes gebruikt. Maar goed, er zitten pijnboompitten in, er zit kaas in, zelfs een knoflookje en iets groens. Daar houdt de vergelijking dan ook wel op. Maar het was serieus erg lekker! En supersnel, voor wie dat belangrijk vindt: je maalt de pesto in een keukenmachine (dat kan terwijl de pasta gaarkookt) en je bent klaar zodra je dit mengt met de pasta.

Ik gebruikte diepvriesspinazie, maar je kunt uitwijken naar dezelfde hoeveelheid verse spinazie. Die blancheer je een minuut (even heel kort koken dus), waarna je het uitknijpt en fijnmaalt.

Pasta met een pesto van spinazie en ricotta en met gebakken tomaatjes

recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

350 gr pasta

500 gr kerstomaten

scheutje olie om te bakken

nodig voor de pastasaus:

250 gr diepvriesspinazie, ontdooid en uitgelekt

1 gehakte teen knoflook

40 gr pijnboompitten

75 gr (vegetarische) harde kaas, zoals Parmezaan + extra voor op tafel

250 gr ricotta

zout en peper naar smaak

1 el Italiaanse kruiden

Pureer de uitgelekte/uitgeknepen spinazie, pijnboompitten, knoflook, kaas en ricotta in een keukenmachine (zou een staafmixer ook werken? Wie zal het zeggen; ik heb het niet geprobeerd) tot een redelijk glad mengsel. Breng op smaak met zout, peper en de Italiaanse kruiden.

Kook de pasta gaar. Bak de tomaten in een minuut of zes in wat olie in een koekenpan of tot ze open breken. Giet de pasta daarna af en meng de pesto erdoor. Even kort doorwarmen en serveren met de tomaten en extra kaas.

Chinese noedels met chiu chow

Dit was weer een gevalletje waarbij Meneer en ik zaten te smullen, maar de kinderen mopperden over de chili-olie. En daar hebben ze wel een punt. Je moet wel van pittig (of loeiheet) houden, maar ik raad je echt aan om een pot chiu chow aan te schaffen, want het is erg lekker spul - het is een Chinese chili-olie met knoflook, sojasaus en sesamolie. Op de foto zie je die van Lee Kum Kee en dat is mogelijk ook bij de gewone supermarkt te koop.

Het andere ongewone ingrediënt was sojabonensaus. Dat is een zoute saus met daarin gefermenteerde (hele) sojaboontjes. Ik kocht de pot hierboven bij de toko.

En tenslotte had ik er zelf rode snijbiet in, welke op het balkon groeit. Het is een mooie soort met de naam ‘rhubarb chard' (rabarber snijbiet). Maar je kunt ook wilde spinazie, normale spinazie, Chinese kool of paksoi gebruiken.

Chinese noedels

Recept voor 2 grote en 2 a 3 tegenstribbelende, kleine mensen

300 gr (brede) noedels (gewone mie is goed)

10 teentjes knoflook (dat mogen er ook minder zijn, maar je eet ze erbij als knapperige knoflook), gesnipperd

1 middelgrote ui, in slanke ‘partjes’

6 stengels lente-ui, in ringetjes

250 gr snijbiet, paksoi of (wilde) spinazie, gesneden (meer kan ook hoor!)

4 el neutrale olie

Saus:

1 el Chinese zwarte rijstazijn (desnoods te vervangen met gewone azijn)

4 el sojasaus van het type Kikkoman (eentje met minder zout kan geen kwaad)

1 el chili-olie (chiu chow – zie boven)

2 el sojabonensaus – zie boven

2 el sesamolie

eventueel nog wat sesamzaadjes

We beginnen met de gebakken knoflook. Denk aan de bekende gefruite uitjes die je kant-en-klaar koopt en dat gaan we dus maken, maar dan met knoflook. Snipper de knoflook en verhit de 4 eetlepels olie in een kleine pan. Wanneer de olie heet is, doe je de knoflook in de pan. Blijf hier vooral even bijstaan. De knoflook verbrandt snel en dat is dus niet de bedoeling. Wacht tot de stukjes bruin beginnen te worden en haal dan de pan van het vuur. Ze bruinen verder in de hete olie. Als ze mooi goudbruin zijn, schep je ze uit de pan en houd het apart. De olie kan je nu verder gebruiken voor de rest van het recept!

Verhit wat van de olie in een grote hapjespan en roerbak hierin op hoog vuur de lente-ui en gewone ui. Wanneer de ui zacht genoeg is, voeg je de gesneden snijbiet toe en laat dat slinken.

Ondertussen de noedels gaarkoken. Maak de saus door alles door elkaar te roeren.

Tenslotte voeg je de noedels en saus toe aan de groente en schep dit door. Serveren met de gebakken knoflook er overheen en voor wie het aandurft ook nog een theelepeltje chiu chow.

Ricotta- en spinazieballetjes in tomatensaus

Het lijkt heel wat, maar je zet dit echt zó in elkaar. Het is vrij gemakkelijk om te maken en lekker zomers. Je kunt er pasta of brood bij eten, maar een groene salade misstaat ook niet.

Ricotta- en spinazieballetjes in tomatensaus

Vegetarisch recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

Gebaseerd op een recept van Not Quite Nigella

voor de balletjes:

250 gr ricotta

2 eieren (M of L)

1 kleine (rode) ui, gesnipperd

100 gr geraspte, oude kaas

150 gr bladspinazie uit de diepvries (dus 1/3 pak), ontdooid en uitgeknepen

75 gr bloem

1/2 tl bakpoeder

Voor de tomatensaus:

scheutje olijfolie

1 kleine (rode) ui, gesnipperd

3 tenen knoflook, gesnipperd

2 x 500 ml passata (gezeefde tomaten)

1 ruime tl sambal oelek                            

zout naar smaak

200 gr doperwten (diepvries) of de rest van het pak spinazie (ook uitgeknepen)

Eventueel erbij: 
wat verse bieslook of basilicum om erover te strooien

300-400 gr pasta, maar je kunt er ook brood bij eten

Begin met de tomatensaus: fruit de uisnippers op laag vuur in wat olijfolie tot ze zacht zijn. Bak in de laatste minuut de knoflook mee. Laat deze beslist niet bruin worden. Voeg de passata toe, samen met een beetje sambal oelek en zout naar smaak. Had je nog wat rode wijn open staan? Een sliertje erbij mag, maar hoeft niet. Laat dit nu zachtjes pruttelen (eventueel met deksel erop, want het spettert!) en ga verder met de rest.

Verhit de oven voor op 200 graden (of 180 graden hetelucht). Pak er een ovenschaal met hoge zijkanten bij, in ieder geval van het formaat A4.

Meng alles voor de ricottaballetjes door elkaar.

Giet de tomatensaus in de ovenschaal. Ik gebruik dan twee eetlepels om ‘quenelles’ te vormen van het ricottamengsel of maak gewoon hoopjes. Leg deze in de saus. Bak het dan 35 tot 40 minuten of tot het lekker bubbelt en gaar is. Ik kwam uit op 16 quenelles; grotere exemplaren hebben mogelijk wat langer nodig.

Kook ondertussen de pasta gaar.

Bestrooi na het bakken met wat verse kruiden, zoals bieslook of basilicum. Serveer met de pasta (of brood).

Quesadillas met witte bonen en spinazie

Ik heb twee quesadillas op dit blog staan (eentje met feta en koriander en eentje met kaas en olijven), maar ze zijn allebei niet zo vullend als dit recept. Wij aten er zelf een salade bij, maar het zou op zichzelf kunnen staan als hoofdgerecht. De vulling is stevig met witte bonen en spinazie, maar ook romig (want met creme fraiche – nee, niet ‘light’, wel lekker). Eet er bijvoorbeeld een tacosaus bij. Die kan je kopen, maar zelfgemaakt is ook een fluitje van een cent.

Quesadillas met witte bonen en spinazie

voor 8 tortilla’s – dit was voldoende voor ons gezin van 5

2 blikken witte bonen (bv cannellini) (uitlekgewicht is 250 gram per blik)

goede lik sambal oelek

1 tl komijnpoeder

1 teen knoflook, gesnipperd

zout

300 gr diepvries bladspinazie, ontdooid en uitgeknepen

200 gr pittige, geraspte kaas

200 gr crème fraiche

8 grote tortilla’s

Laat de bonen uitlekken en spoel ze af. Doe ze in een kom en voeg de andere ingrediënten toe. Meng dit door elkaar. Beleg de tortilla’s met een goede schep van de vulling, op 1 helft, en klap deze dan dubbel. Herhaal dat met alle tortilla’s.

Verhit 1 of 2 koekenpannen en leg de tortilla’s in de droge pan (zonder olie). In een grote koekenpan zou je twee tortilla’s in de pan moeten kunnen passen. Bak ze gedurende enkele minuten, maar houd in de gaten dat het niet te snel gaat. Als de onderkant mooi bruin is gebakken, keer je ze om en bak je de andere kant.

Lekker met tacosaus!

  

Aloo Palak

Drie jaar geleden blogde ik al over de Saag Aloo van Jamie Oliver, maar dat recept was dankzij een ellenlange waslijst aan ingredienten wel wat ontmoedigend. Nu kwam dat trouwens vooral door de currypasta die je zelf kon maken, want de rest van het recept hieronder komt grotendeels overeen met die van Jamie. Toch is dit recept zo simpel en doordeweeks dat ik het toch weer blog.

Aloo Palak of Saag Aloo – het komt op hetzelfde neer. Aloo betekent aardappel, Saag slaat op groene bladgroente, en Palak is simpelweg spinazie.

Oh ja, en die koriander haal je dus bij een Turkse winkel ofzo, he? Niet bij de Appie! Dan ben je namelijk 7 euro verder in plaats van 50 cent. Je hebt echt een flinke bos nodig. Ik ga uit van zo’n 100 gram. Daar haal ik alleen de dikste steeltjes uit, de rest gebruik ik.

Aloo Palak

Vegetarisch of veganistisch (met olie ipv ghee) recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

Bron: Eating for England

nb. Ik gebruik maatlepeltjes waarbij 1 tl = 5 ml – dat zijn grote theelepels

1 grote bos verse koriander (100 gr)

1 grote groene chili, gehakt

3 teentjes knoflook, gehakt

goede scheut (olijf)olie of ghee

1 tl mosterdzaad

2 tl komijnzaad (hele zaadjes, geen poeder)

1 tl kurkuma

2 middelgrote uien, gesnipperd

zout naar smaak

1 blik gepelde tomaten (a 400 gr)

1 tl chilipoeder (ach, of iets anders heets – kijk maar)

2 tl korianderpoeder

1 kg vastkokende aardappels, geschild en in dobbelsteentjes

ongeveer 500 gr verse spinazie, desnoods even grof gehakt

2 tl garam masala

Verder nodig: een grote hapjespan of grote braadpan met deksel. Maar ik heb ook wel gewoon een grote kookpan gebruikt.

Snijd van de koriander de dikste steeltjes eraf en gebruik de rest: doe dit in een kom, samen met de gehakte chili en knoflook. Pureer het met een staafmixer tot een soort pesto. Daar mag een scheutje water bij om het vloeibaar genoeg te maken om te kunnen pureren.

Verhit de olie in een pan waar straks een deksel op past en voeg het mosterdzaad en komijnzaad toe. Verhit dit even kort tot het mosterdzaad goed heet is en voeg dan de kurkuma toe, samen met de uien en bak dit gedurende 5 minuten.

Voeg de tomaten toe, druk die stuk, en voeg de korianderpasta toe, samen met de chilipoeder en korianderpoeder. Leg de deksel erop en laat het 8 minuten zachtjes pruttelen.

Voeg de aardappelblokjes toe. Als het goed is, is de ‘saus’ nog nat genoeg, een beetje papperig. Verhit het weer en draai dan het vuur redelijk laag, maar het moet wel goed doorpruttelen, en kook het nu gedurende 12 minuten. Af en toe omscheppen. De aardappelstukjes zijn na 12 minuten hopelijk zacht, maar nog niet helemaal gaar. Je kunt ze wel makkelijk doorbijten bijvoorbeeld. Als dat niet zo is, kook je ze nog even verder.

Dan voeg je de spinazie toe en laat deze slinken met het deksel erop (nog eens 15 minuten). De spinazie laat ook vocht los, zodat de aardappels verder kunnen garen. Ook weer af en toe omscheppen, zeker als je een gewone kookpan gebruikt! Proef de aardappels tenslotte. Wanneer deze goed gaar zijn, is het klaar. Voeg nu nog wel de garam masala toe en serveer direct.

Lekker met rijst of naanbrood en een klodder dikke yoghurt kan ook geen kwaad. Ik koop er trouwens ook wel eens van dat platte Libanese platbrood bij, waarmee je de aardappel met de hand kunt eten.

Stroganoff pasta met champignons en spinazie

We hebben er even op moeten wachten (8 a 9 jaar), maar er wordt door de kinderen niet meer gemekkerd over champignons! De zwammetjes moeten natuurlijk wel lekker worden gebakken, want niemand houdt van bleke, half gegaarde, dikke hompen champignons, maar verder houdt niets ons meer tegen! Hoera!

Wat betreft bleke champignons; ik hield zelf eigenlijk wel van rauwe champignons. Heel dun gesneden op een salade van groene blaadjes, met wat parmezaan en een gekookt ei in plakjes. Maar dat schijnt ook al niet meer te mogen. Rauwe champignons bevatten naar het schijnt een gif welke alleen door verhitten wordt afgebroken. Dat ene plakje in die salade zal geen kwaad kunnen, maar toch…

Enfin, ik maakte een pasta voor ze met champignons en spinazie. De link met stroganoff komt van de saus van crème fraiche, tomatenpuree en paprikapoeder natuurlijk, maar verder moest dit recept ook gewoon een naam hebben, dus u hoeft niet te mailen dat de uitvinder van de stroganoff het heel anders bedoeld heeft. Ik ben niet heel erg streng met dat soort dingen. Als het lekker is, is het al snel goed bij mij.  

Stroganoff pasta met champignons en spinazie

recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

350 gr pasta naar keuze

Klontje boter of scheutje olie

1 ui, in dunne, halve ringen

1 teen knoflook, gesnipperd

1 tl tijm

400 gr champignons, in plakjes

Zwarte peper naar smaak

Voor de saus:

40 gr roomboter

40 gr bloem

500 ml groente- of tuinkruidenbouillon

200 ml crème fraiche

1 pak diepvries BLADspinazie (450 gr), ontdooid en wat uitgeknepen

35 gr tomatenpuree (1/2 miniblikje à 70 gr)

1,5 tl zoete paprikapoeder

Serveren met geraspte kaas naar keuze

Kook de pasta gaar in ruim water (ook in een grote pan).

Bak de champignons en ui bruin in wat boter of olie. Ze laten eerst alleen water los, maar je moet gewoon even volhouden en de plakjes echt lekker bruin bakken. Voeg de knoflook in de laatste minuut toe. Breng op smaak met zwarte peper en de tijm.

Voor de saus smelt je de 40 gram boter in een kookpan. Roer de bloem erdoor, bak dit een minuut op laag vuur en voeg dan de bouillon in porties toe. Roer de saus met een garde steeds glad. Wanneer de saus mooi gebonden is, voeg je ook de tomatenpuree en paprikapoeder toe. Voeg daarna de crème fraiche en spinazie toe en warm het goed door. Tenslotte voeg je alles (champignons, pasta en saus) samen in de grootste pan en meng het door elkaar.

Serveren met geraspte kaas.

Saag falafel (een combi van saag paneer en falafel)

We gaan nog even verder met die ovenschotel met falafel, want natuurlijk was er weer 1 kind bij die mopperde bij het recept van vorige week. Dat is altijd zo… De oudste dochter houdt namelijk op het moment niet zo van tomaat en tomatensaus (wel van ketchup natuurlijk) en ze verzuchtte “als het nou met spinazie was in plaats van tomaat…” En ze is inderdaad gek op saag paneer. Het bekende Indiase gerecht en de smaken van falafel mogen dan wel niet uit hetzelfde land komen, maar ze passen wonderwel bij elkaar.

Ik heb hier mijn eigen saag paneer recept op los gelaten, maar ik heb het iets versimpeld en de saus is dikker.

Saag falafel

recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

bron: Eerst Koken

nb. ik gebruik grote theelepels van 5 ml!

2 flinke eetlepels ghee of olie (liefst ghee!)

2 tl komijnpoeder of komijnzaad

1 middelgrote ui, gesnipperd

2 volle el heel fijn gehakte verse gember

1a 2 tl chilipoeder

2 tl korianderpoeder

1 tl kurkuma

optioneel: ½ tl asafoetida (wordt ook ‘hing’ genoemd) – je kunt het desnoods weglaten

2 grote tenen gesnipperde knoflook

1 dubbel blikje geconcentreerde tomatenpuree (140 gr)

1 groot pak (750 gr) gehakte spinazie uit de diepvries - liefst ontdooid, maar bevroren lukt ook, uit laten lekken hoeft niet

250 ml kookroom (light is prima - die van de Lidl is trouwens erg goed)

2 tl garam masala

zout naar smaak

400 gr kant-en-klare falafels

beetje olie om te bakken

1 a 2 handen geraspte belegen of oude Goudse kaas

Verhit de ghee in een pan. Doe het komijnpoeder erin, samen met de gesnipperde ui. Bak de ui tot het bruin begint te worden. Voeg de gember daarna toe en bak het nog even mee totdat de gember niet meer rauw is. Voeg dan de specerijen toe: chilipoeder, korianderpoeder, kurkuma

en eventueel de asafoetida, en ook de knoflook en tomatenpuree. Bak dit een minuut.

Voeg de (bevroren of ontdooide) spinazie toe, meng het, en giet de room erbij. Als de spinazie nog bevroren was, laat je het nu rustig ontdooien op niet te hoog vuur. Breng dit aan de kook en laat het enkele minuten pruttelen. Doe tenslotte de garam masala erbij en breng het op smaak met zout. 

Bak ondertussen de falafel bruin in een koekenpan met wat olie. Verwarm de oven tot 200 graden (180 graden hetelucht).

Doe de spinaziesaus in een ovenschaal en leg de falafels erop. Strooi de kaas erover en zet nog eens 15 minuten in de oven om weer helemaal door te warmen.

Serveer de saus en falafels met gewone rijst of pappadums.

Spanakopita pasta

Spanakopita? Jawel, je weet wel; dat is die Griekse spinazietaart van fillodeeg. Feta is een standaard ingredient, maar ik heb een eigen recept waar ook een preitje en wat dille in gaat. Nou ja, het is niet zozeer mijn eigen recept, want de Grieken doen dat soms ook. En als het geen prei is, dan is het wel lenteui. Hoe dan ook, dat fillodeeg maakt het tot een recept dat je niet zo heel snel doordeweeks maakt, maar met pasta is het zó klaar. En op het laatst roer je er nog twee eieren door, waarmee het ook nog een kleine verwijzing naar carbonara maakt.

Ik ben niet gek en smolt de feta er doorheen, want anders gaan de kinderen piepen. Maar het oog wil ook wat. Ik had nog een bakje van Apetina staan met daarin fetablokjes op olie, met zongedroogde tomaten erdoor. Het is vooral bedoeld als topping voor salades voor twee personen (het is maar 77 gram per bakje), en daar heb je in een gezin dus weinig aan, maar Meneer en ik gebruikten het dus op de pasta. De gewone feta werd er doorheen gesmolten, de kinderen waren tevreden om te zien dat zij niet die rare kaas hoefden te eten, en iedereen was blij.

Je hebt een eetlepel dille nodig en die kun je op zich weglaten. Want wat moet je met de rest van de bos, denkt u nu…? Ik hak de rest dus fijn en vries dat in in een diepvrieszak. Je kunt er dan de volgende keer gewoon wat van afpakken, zolang het maar wordt meegekookt. Je kunt het daarna niet meer gebruiken als verse dille die ‘rauw’ blijft.

Spanakopita pasta

Recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

350 gr pasta

scheutje olijfolie om te bakken

1 prei, in halve ringetjes (zo’n 150 gr schoongemaakt)

1 teentje knoflook, gesnipperd

450 gr (blad)spinazie uit de diepvries, liefst ontdooid (uitlekken hoeft niet)

¼ tl nootmuskaat

zout en peper naar smaak

100 gr verkruimelde feta (en eventueel meer voor erover)

25 gr roomboter

2 eieren

optioneel: 1 el gehakte dille

geraspte parmezaan voor erbij

Kook de pasta gaar in ruim gezouten water.

Ondertussen de prei in wat olie in een hapjespan gaar bakken. Daar mag misschien wat water bij, als het te droog bakt. Voeg in de laatste minuten de knoflook toe. Voeg dan de spinazie toe, samen met de nootmuskaat, zout en peper. Roer dit goed om en laat het doorwarmen. Smelt er tenslotte de boter en feta in.

Giet de pasta af, maar bewaar een glas van het kookvocht. Voeg de pasta toe aan de spinazie en meng het erdoor. Voeg daarna het kookvocht en de geklutste eieren toe en meng dit er direct goed doorheen, zodat de eieren mooi verdeeld worden. Laat het ei in een minuutje garen. Je moet geen stukjes ei zien; het is de bedoeling dat het het vocht mooi bindt. Meng er tenslote de dille door en serveer met extra kaas (parmezaan en/of feta).

Japanse curry met noedels

Curry? Japans? Dat is zoiets als Chinese chili con carne…? (wat overigens echt bestaat.) En daar is nog niet alles mee gezegd, want er komt ook nog een Franse bruine roux aan te pas. Beurre Noisette meets Tokyo. En toch, en toch… Het mag dan wel een raar fusion gerecht zijn, maar het schijnt immens populair te zijn in Japan en die bruine roux zorgt voor zo’n hazelnootachtig beurre noisette smaakje, welke samen met de kerrie erg bijzonder smaakt. Doe daar die dikke udonnoedels en wat sojasaus bij en je hebt een bijzonder opbeurend bord eten. Ik was er erg door verrast en zal het zeker vaker maken!

Van udonnoedels bestaan er dikke en dunnere varianten, maar de echt dikke udonnoedels koop je kant-en-klaar bij de toko. Deze noedels zijn gekookt en hoeven alleen maar opgewarmd te worden in de pan. Ik heb wel eens gelezen dat de dikke noedels niet gedroogd verkrijgbaar zijn omdat ze moeilijk goed gaar te koken zijn. Geen idee of het waar is, maar ik zie inderdaad nooit dikke, gedroogde udonnoedels in de Aziatische supermarkt. Wel de dunnere soorten, die ook best lekker zijn, maar die dikke slierten voegen echt iets toe aan een bord ‘comfort food’.

Japanse curry met noedels

Bron: gebaseerd op Olive Magazine 

recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

1 ei per persoon

1 grote ui, grof gehakt

400 gr wortel in lange, smalle reepjes

neutrale olie om te bakken (zonnebloem- of arachideolie)

50 gr roomboter

50 gr bloem

ongeveer 2 el kerriepoeder

chilivlokjes naar smaak

1 liter tot 1300 ml groentebouillon (ik gebruikte anderhalf blokje bouillon)

250 gr verse spinazie

600 gr kant-en-klare udonnoedels

4 el sojasaus (type Kikkoman)

Kook de eieren (half)gaar in 7 tot 10 minuten, koel ze direct en pel ze daarna. Halveer de eieren en leg ze apart.

Fruit de ui en wortel in een scheutje olie tot de ui zacht is. De wortel hoeft nog niet helemaal gaar te zijn. Schep ze uit de pan en houd ze even apart.

Doe de boter in de pan, smelt het en roer de bloem erdoor. Blijf dit rustig roeren op niet te hoog vuur tot het mengsel strogeel kleurt en nootachtig ruikt. Voeg de kerrie en een snuf chilivlokken toe. Daarna ook een gedeelte van de bouillon toevoegen. Roer het mengsel tot het glad is en voeg meer bouillon toe. Ik heb uiteindelijk 1 liter in de pan gedaan en daar weer de wortels en ui aan toegevoegd. Kook dit nu tot de wortel ook gaar is. Op het laatst voeg je de noedels, spinazie en sojasaus toe en verhit het tot de spinazie geslonken is en de noedels doorgewarmd. Je kunt het nu eventueel naar wens verder verdunnen met bouillon. Het origineel voegt nog eens 300 ml toe, maar dat leek mij te dun en ik was erg gecharmeerd van de lobbig-dikke saus. Serveer de curry met de eieren.

Spinazie pakora’s met tomatencurry

Deze pakora’s leken wel erg veel op de bhaji’s die ik laatst maakte en dat bleek bij nader inzien te kloppen. Wat blijkt; in het Noorden van India noemen ze deze gefrituurde dingen pakora's, terwijl het Zuiden het over bhaji’s zou hebben. Weer wat geleerd… Ze zijn een lekkere aanvulling bij een vegetarische Indiase curry en aangezien deze pakora’s al met kokosmelk werden gemaakt, heb ik deze simpele tomatencurry zonder kokosmelk erbij gekozen.

Spinazie pakora’s

bron: SBS Australia

recept voor 4 personen als bijgerecht

½ kleine, rode ui, in halve ringen

eventueel 1 groene chili, gesnipperd

200 gr verse spinazie, grof gehakt (niet te klein)

250 gr kikkererwtenmeel, ook wel bekend als ‘besan’ of ‘gram’. Ik vind de smaak erg sterk en neem altijd de helft gewone tarwebloem, en de andere helft kikkererwtenmeel

1 tl kaneel

chilipoeder naar smaak

1 tl gerookte paprikapoeder

2 tl kurkuma

zout

400 ml kokosmelk

een frituurpan met olie

Meng alle ingrediënten tot een dik beslag. Als het goed is wordt het een gevuld beslag waarvan je eetlepels kunt scheppen, die wat druipen, maar toch met enige handigheid in de frituur zijn te scheppen.

Verhit de frituurpan tot 180 graden en schep hierin hoopjes beslag (denk: kleine oliebolletjes). Niet teveel tegelijkertijd en draai ze halverwege het bakken. Als ze bruin en gaar zijn, laat je ze uitlekken op keukenpapier. Eventueel warm houden in een oven van 100 graden.

Serveren met tomatencurry (de link naar mijn curry staat hierboven), rijst, verse koriander en een (kant-en-klare) chutney.

Spinazie-kerriestamppot met seroendeng en maiskoekjes

Het is soms lastig om bij stamppot, of andere groente/aardappel-combi’s, iets vegetarisch te zoeken. Een gekookt of gebakken ei past weliswaar bijna altijd, maar je wilt ook wel eens iets anders. Ik heb in die gevallen niets tegen een kant-en-klaar vervangend dingetje, zoals een vega hamburger or Valess, maar deze maiskoekjes gaan ook hand in hand samen met de spinazie-kerriestamppot. Het recept voor de koekjes gaat ver terug. Het schijnt dat mijn opa ze al in de jaren ’60 maakte en ik ken ze ook als iets dat in mijn jeugd vaak terugkeerde op tafel. Dit recept is hetzelfde, maar ik voegde de specerijen toe om ze wat meer pit te geven bij de stamppot. Zonder die specerijen zijn ze ook erg lekker om met stroop te eten. Verdubbel of viervoudig het recept dan wel voor een grote stapel koekjes die je dan een keer zo groot maakt als hieronder.

Spinazie-kerriestamppot met seroendeng
recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

800 gr iets kruimige aardappelen, geschild en in stukken

scheut melk

2 rode uien, in halve ringen

1 el olijfolie

1,5 tl kerriepoeder

450 gr BLADspinazie uit de diepvries, ontdooid en uitgelekt (als je gehakte spinazie neemt, krijg je een kinderstamppot in egaal groene kleur)

2 el seroendeng

Kook de aardappels in water met zout in 20 minuten gaar. Verhit ondertussen de olie in een koekenpan en fruit de ui en het kerriepoeder gedurende 5 minuten. Voeg de uitgelekte spinazie toe en laat het kort bakken. Breng op smaak met wat zout en zet het daarna apart tot de aardappels klaar zijn.

Giet de aardappelen af en stamp ze tot puree met een beetje melk. Schep de spinazie erdoor en bestrooi met de seroendeng. Serveren met de maiskoekjes:

Maiskoekjes

Ik maakte er 25 stuks ter grootte van 1 eetlepel beslag elk

125 gr zelfrijzend bakmeel

125 ml melk

1 groot ei (L), of 2 middelgrote eieren (M)

1 tl suiker

1 tl komijn

½ tl koriander

likje sambal oelek

snuf zout

eventueel ½ tl kurkuma voor de kleur (daar worden ze mooi goudgeel van)

1/2 blik mais (het totale uitlekgewicht van een blik mais is krap 300 gram) of zo’n Bonduelle mini-blik van 150 gram

olie om te bakken

Meng voor het beslag simpelweg alles door elkaar. De mais voeg je als laatste toe, nadat je het beslag glad hebt geroerd. Ik bakte minikoekjes ter grootte van 1 eetlepel beslag in wat olie in de koekenpan. Houd de gebakken koekjes warm in een lauwe oven van 100 graden, terwijl je de rest bakt.

Kampersteur met spinaziestamppot (vegetarisch)

Er zit geen vis bij dit gerecht, maar wel een heel oud verhaal dat eeuwen terug schijnt te gaan. De legende gaat over de stad Kampen, waar men een hoge gast verwachtte, maar in het ene verhaal is dat een ridder en in een andere versie een bisschop. Hoe dan ook, in het verhaal wil Kampen alles uit de kast halen en ze verzinnen een prachtig meergangenmenu om te laten zien dat Kampen er helemaal bij hoort. Vooral een reusachtige steur (en haar kaviaar) speelt een grote rol in het menu, want die hebben ze net gevangen. De grootste steur ooit. Maar helaas, de hoge gast meldt zich ziek en het feest wordt uitgesteld. Maar wat te doen met die vis? Een steur blijft in gevangenschap niet in leven en als ze haar teruggooien in de rivier, dan is zij voor altijd weg natuurlijk! Ze besluiten uiteindelijk de steur terug te zetten in de rivier met een snoer met bellen bevestigd aan het lichaam. Maar het helpt niet; zodra de steur in het water wordt gelaten verdwijnt ze en wordt nooit meer terug gezien. Wanneer de ridder of bisschop uiteindelijk komt, moeten ze iets anders bedenken en naar verluidt horen daar deze eieren in mosterdsaus bij. Leuk verhaaltje voor de kinderen aan tafel.

Waar zal het niet zijn geweest. De Kampenaren stonden in de middeleeuwen al bekend om de steurvangsten en ze waren er erg bedreven in. Grote steuren van 3 tot 4 meter trokken toen nog door de grote rivieren om te paaien. Een gevangen steur werd zo lang mogelijk in leven gelaten, zodat de kaviaar er zo vers mogelijk uit kon worden gehaald en daarbij hielp een belletje niets: in plaats daarvan haalden ze een touw door de kieuwen en de vis werd tussen meerpalen vastgebonden. De marktmeester van de vismarkt (aan de IJsselkade) moest bij waardevolle partijen ’s nachts de wacht houden bij de aangelijnde vis. Er is zelfs een verhaal over een zekere Pieter van de Lek die in 1321 een steur achter zijn boot bond en er zo mee naar de visafslag van Utrecht voer. Voor steur werd dik betaald en het was voedsel voor de rijksten.

Deel van de Zuiderzee. Kaart uit 1533. Het noorden is rechts. De kaart is vervaardigd vanwege de limieten ten tijde van de steurvangst en een geschil over de visrechten. Meer info op de website van Stadsarchief Kampen.

Ondertussen zijn die eieren in mosterdsaus bij ons niet heel bekend, maar in Duitsland wel en daar heeft het bekende gerecht zelfs de dubieuze status verkregen dat er een zakje Maggi voor kan worden gebruikt (Maggi Senf-Eier. Het gerecht heet ook wel Eier in Senfsoße). Net als in Nederland zit er niet veel in dat zakje, want je moet zelf eieren, melk en zelfs mosterd toevoegen… Nee, maak het dan maar zelf met een simpele roux van boter en bloem.

Daarbij kwam bij ons een simpele spinaziestamp met blokjes kaas. Ik kreeg laatst de kaas van The Jersey Heroes toe gestuurd. De kaas wordt gemaakt van melk van Jersey koeien. Ik schreef al eerder over volle Jersey melk die bij de AH wordt verkocht. Ook deze kaas is iets vetter dan gewone Goudse kaas (namelijk 50+) en de jonge kaas die ik proefde is erg romig (en heel erg jong). Nb. de kaas is vegetarisch gestremd. The Jersey Heroes koop je als een stuk bij de AH voor 4,29 euro.

Voor de stamppot kan je zoiets doen: kook 1 kilo iets kruimige aardappels gaar in gezouten water en giet ze af. Stamp ze fijn met een klontje boter en wat melk. Doe daar een zak verse spinazie van 450 gram bij (kook het dus in je grootste pan, want het is even proppen) en ook wat jonge kaas in blokjes. Even omroeren, spinazie laten slinken en opdienen.

Ondertussen doe je dit voor de eieren:

Kampersteur (of eieren in mosterdsaus):

Voor de saus:

45 gr roomboter

45 gr bloem

125 ml melk

250 ml groentebouillon

3 el gladde mosterd

eventueel beetje nootmuskaat

eventueel wat bieslook of peterselie voor de garnering

en 1 a 2 hardgekookte en gehalveerde eieren per persoon

Smelt de boter in een kleine kookpan en als het gesmolten is doe je er in 1 keer de bloem bij. Roer het om tot een papje en laat het een minuutje op laag vuur garen. Het mag niet kleuren! Voeg dan de melk toe en roer het met een garde glad. Als het goed is, krijg je een dikke saus. Voeg daaraan de helft van de bouillon toe en roer het weer glad. En tenslotte voeg je de andere helft van de bouillon toe en roer je het weer glad. Nu heeft het waarschijnlijk de dikte van dikke yoghurt. Doe de mosterd erbij en eventueel wat nootmuskaat. Misschien moet er nog een beetje water bij als het te dik is. Daarbij serveer ik 1 a 2 hardgekookte en gehalveerde eieren per persoon, welke ik op kamertemperatuur bewaarde. Ik serveer de saus en eieren apart en schep de eieren op het bord in een plensje van de saus.

Pasta-ovenschotel met spinazie, kaassaus en tomatensaus

Cannelloni gevuld met spinazie en ricotta is een klassiek gerecht. Maar ja, dat geneuzel met die pastapijpjes voor een doordeweekse dag… Moet dat nou echt? Het kan ook wel met een wat grotere pastavorm. Daar gaat de saus óók lekker in zitten. En die verse spinazie kan ook wel als bladspinazie uit de diepvries. Heb ik toch nog liggen. Och ja, en die ricotta… Misschien dat verse ricotta in Italië een godsgeschenk is, en zijn de kuipjes korrelkaas hier in het koelvak daar slechts een flauw aftreksel van, dat zou best kunnen hoor, maar ik vind ricotta een vervelend mondgevoel hebben. En echt smeuïg wordt het nooit. We doen wel een bechamelsaus. Beetje kaas erdoor. Ook wat tomatensaus, want dan lijkt het wat meer op lasagne. Wacht… even mijn laptop erbij pakken en opschrijven, want dit wordt nu toch weer ingewikkeld:

Pastaschotel met spinazie, kaassaus en tomatensaus

recept van Eerst Koken voor 3 personen (of 2 grote en 2 a 3 kleine mensen)

tomatensaus:

1 el olijfolie

2 tenen knoflook, gesnipperd

500 ml passata (gezeefde tomaten)      

1 volle tl Italiaanse kruiden

een snuf chilivlokjes of een beetje sambal oelek

snuf suiker

zout en peper naar smaak

eventueel een sliertje rode wijn

kaassaus:

40 gr roomboter

40 gr bloem

350 ml melk

60 gr geraspte Parmezaanse kaas (of een andere pittige kaas)

1 teen knoflook, gesnipperd

ruime snuf nootmuskaat

zout en peper

1 pak bladspinazie uit de diepvries (450 gr), ontdooid en het water eruit geknepen

Verder nodig:

300 gr van een grote pastasoort (buisjes bv zoals pipe rigate)

150 gr geraspte mozzarella (dus niet de bollen mozzarella, maar de drogere, geraspte soort) of gewoon geraspte Goudse

Maak eerst de tomatensaus: verhit de olie in een hapjespan en fruit de knoflook er heel kort in op het laagste vuur. Het moet niet bruin worden, want dan smaakt de knoflook bitter.  Giet er dus vrij snel de passata bij, samen met de andere smaakmakers. Laat dat zeker tien minuten zacht pruttelen met een deksel erop (het spet namelijk behoorlijk). Houd het daarna apart.

Maak de kaassaus: smelt de boter in een kleine kookpan en voeg daarna in één keer de bloem toe. Roer dit tot een stevig mengsel en laat dit even kort bakken. Giet er daarna met scheutjes de melk bij en klop goed met een garde om een gladde saus te krijgen. Als alle melk erin zit en de saus pruttelt, moet het een dikke saus zijn. Zo niet, laat het nog even verder zachtjes koken. Of voeg melk toe als het te dik is. Breng op smaak met kaas, knoflook, nootmuskaat, zout en peper. Voeg tenslotte de spinazie toe, welke je na het ontdooien goed hebt uitgeknepen!

Kook ondertussen de pasta gaar. Verwarm de oven voor op 180 graden hetelucht (of 200 graden conventioneel).

Meng de pasta door de spinazie-kaassaus. Giet de helft van de tomatensaus in een ovenschaal en schep de pasta daarbovenop. Giet tenslotte de andere helft van de tomatensaus op de pasta. Strooi de kaas erover en bak het in 15 a 20 minuten heet en bruin (als alle onderdelen nog warm waren, hoef je het eigenlijk alleen nog even goed door te warmen en de kaas te laten bruinen).

Twee pizza’s met een ei erop

De kinderen zijn dol op ei, in al zijn vormen, dus ik besloot om ook maar eens zo’n bekende sunny-side-up pizza te maken. De een is een Florentine, dus met spinazie en ei, maar ook met komijnekaas. De andere een Bianco, zonder tomatensaus, maar wel met Parmezaan en gebakken champignons. Die laatste is wellicht meer iets voor volwassenen.

Dat deeg dat moet je even lekker zelf uitzoeken, hoor. Gebruik een kant-en-klaar deeg uit de koeling (Tante Fanny bijvoorbeeld is helemaal niet slecht) of maak het zelf. Mijn eigen standaard recept gaat als volgt: voor twee grote oven-bakplaten neem ik 600 gr meel, 1 zakje gedroogde gist (7 gram), 3 el olijfolie, 2 flinke tl zout, en voldoende handwarm water om een mooi deeg te kneden. Liever te vochtig dan te droog - natter deeg (nat als in 'net iets te plakkerig') rijst beter en desnoods voeg je nog wat bloem toe als je het gaat uitrollen. Doe het deeg in een kom en dek het af met een theedoek. Zet het een uur of twee op een lekker warme plek. Bij mij is dat op de wasemkap, precies boven het lampje aan de onderkant, dat ik aan laat. :)

Nb. Ik gebruik een sterk tarwemeel van de molen. Desnoods gebruik je gewone bloem uit de supermarkt, maar het verschil is best groot. Gewone bloem maakt een kruimelige korst. Sterk meel heeft meer gluten en geeft een mooi elastisch deeg en een ‘chewy’ korst.

Pizza met parmezaan, paddenstoelen en ei

Voor 1 grote bakplaat:

½ recept pizzadeeg (zie boven)

150 gr vers geraspte Parmezaan of Grana Padano

250 gr paddenstoelen naar keuze (ik gebruikte hier kastanjechampignons), in plakjes

beetje olijfolie om te bakken

2 tenen knoflook, gesnipperd

1 ei p.p.

zwarte peper naar smaak

paar plukken rucola

Verhit een beetje olie in een koekenpan en bak de champignonplakjes tot ze redelijk bruin zijn. Ze zullen eerst vocht loslaten, maar wanneer dat verdampt is, kan je het bruin bakken. Bak in de laatste minuut de knoflook mee. Zet het daarna apart.

Rol het deeg dun uit. Bestrooi met de kaas en verdeel de champignons erover. Breek de eieren erover en vermaal er wat zwarte peper boven.

Bak de pizza in een hete oven van 220 graden conventioneel of 200 graden hetelucht. Dat zou ongeveer 15 minuten moeten duren, maar als je een pizzasteen gebruikt gaat het waarschijnlijk sneller. De eierdooier zal helemaal hard bakken. Als je die nog ‘lopend’ wilt hebben, breek je hem er pas halverwege de baktijd op!

Pizza met tomatensaus, bladspinazie, komijnekaas en ei

Voor 1 grote bakplaat

½ recept pizzadeeg (zie boven)

Heinz Tomato Frito (ongeveer 1/3 pakje, het pakje zet je gewoon in de vriezer voor de volgende keer), of gebruik een simpele tomatensaus naar keuze

1/2 pak bladspinazie (pak van 450 gram), uit de diepvries, ontdooid en goed uitgeknepen

1 grote teen knoflook, gesnipperd

1 middelgrote ui, in dunne, halve ringen

100 gr belegen komijnekaas, geraspt

1 ei p.p.

Rol het deeg dun uit. Besmeer het dun met de tomatensaus (niet te nat! Dat wordt zompig.) Verdeel de spinazie, knoflook, ui en kaas erover. Breek de eieren erover.

Bak de pizza in een hete oven van 220 graden conventioneel of 200 graden hetelucht. Dat zou ongeveer 15 minuten moeten duren, maar als je een pizzasteen gebruikt gaat het waarschijnlijk sneller. De eierdooier zal helemaal hard bakken. Als je die nog ‘lopend’ wilt hebben, breek je hem er pas halverwege de baktijd op!

Courgettekoekjes met een spinazie- en blanke rozijnensaus

Altijd mooi, dit soort recepten die groente op een originele manier gebruiken. In deze gebakken koekjes (of het Engelse ‘fritters’ – klinkt toch een stuk mooier) zit al een mooie portie courgette, maar in de yoghurtsaus zit ook nog eens een baaltje spinazie. Zo is het dus niet moeilijk om aan je dagelijkse dosis groenvoer te komen. De kinderen mekkerden wel wat bij de saus, maar knaagden ondertussen wel ook braaf de courgette op, dus eind goed, al goed…

Courgettekoekjes met een spinazie- en blanke rozijnensaus

bron: de Australische Delicious

1200 gr courgette, grof geraspt

1 grote ui, fijn gesnipperd/geraspt

2 tenen knoflook, gesnipperd

200 gr feta, verkruimeld (ik nam 100 gr feta en 100 gr restjes pittige kaas)

3 grote (L) of 4 middelgrote eieren (M)

optioneel: handvol verse peterselie, gehakt

handvol dille, gehakt (beslist niet optioneel! Dit moet er echt in)

160 gr bloem

olijfolie om te bakken

Voor de spinazie- en rozijnensaus:

400 gr verse spinazie, gewassen en gewoon met steeltjes

4 el blanke (gele) rozijnen

2 el olijfolie

4 sjalotten of een ui, fijn gesnipperd

1 tl kurkuma

400 gr dikke (Griekse) yoghurt

1 el citroensap

zout

Bestrooi de geraspte courgette met een theelepel zout en laat dit 20 minuten in een vergiet staan. Knijp er daarna zoveel mogelijk water uit.

Meng de courgette, ui, knoflook, feta, eieren en kruiden in een mengkom. Meng de bloem erdoor. Verhit de olie in een koekenpan en bak koekjes ter grootte van een opgehoopte eetlepel. Houd ze warm in een lauwe oven van 100 graden en bak de rest ook bruin.

En maak ondertussen de saus:

Hak de gewassen spinazie fijn, doe in een grote kom en giet er ruim kokend water op. Laat het 1 minuut staan. Giet het dan af en laat goed uitlekken. Week de rozijnen 15 minuten in warm water. Laat die daarna ook uitlekken. Verhit de olie in een koekenpan en fruit de ui glazig. Voeg de kurkuma en rozijnen toe. Bak nog even kort en breng op smaak met zout. Zet het opzij om iets af te koelen. Meng het daarna met de yoghurt, rozijnen en citroensap. Serveren bij de koekjes.

Spicy pilaf met kikkererwten, rozijnen en spinazie

Kijk nou toch wat ik nu weer heb opgedoken uit de spelonken van mijn bak met bewaarde recepten (ik ben nog steeds, in een eeuwigdurend proces, aan het opruimen). Dit maakte ik vroeger vaak met een hetere Madras curry pasta, in een ander decennium en een andere omgeving. Ik woonde vroeger op mezelf in een erg bedrijvig straatje met een bonte verzameling aan buren. Zo was er de lieve, maar schizofrene overbuurman die bij voorkeur poedelnaakt midden in de straat een sigaretje stond te roken. Ook in de sneeuw, en ook die keer dat Meneer voor het eerst bij me op de koffie zou komen. Ik zie nog steeds levendig voor me hoe die avond de koplampen van Meneer's auto de straat indraaiden en hij daar de buurman met niets anders dan zijn sigaret aantrof. Naast de naakte buurman woonde een Tunesiër die samenleefde met zijn zus (inmiddels betwijfel ik dat het zijn zus was), kippen slachtte in nachtdienst, en die dolgraag couscous voor me wilde maken. Ook kon hij mijn gezondheid lezen in een schaal dampend heet water, want daar woonde een geest in. Naast me woonde een gezin waarvan de jongste puberzoon een warme belangstelling had voor vuurwapens en andere vervelende dingen, waardoor de politie minimaal om de dag in ons straatje op bezoek kwam. En daarnaast weer woonde een morsige, kettingrokende buuf die mij op straat graag luidkeels vertelde over de sterilisatie van haar veel oudere man, maar waarvan ze aan het proberen waren om dat weer terug te draaien, gezien haar kinderwens. Nou ja, en uit die tijd stamt dit recept dus… U begrijpt wel dat ik er warme herinneringen aan heb (nee hoor). Het werd tijd om het eens aan de kinderen voor te schotelen.

Ik gebruikte een halve verpakking (70 gram) Fairtrade Thaise gele curry (vries de rest gewoon in), omdat ik mij herinnerde dat die erg mild is, maar een rode Madras currypasta past ook erg goed. Ga uit van ongeveer 2 eetlepels, afhankelijk van de sterkte ervan.

Nb. de genoemde hoeveelheid vocht werkt bij basmati rijst. Andere soorten rijst kunnen mogelijk meer of minder vocht opnemen.

Spicy pilaf met kikkererwten en spinazie

recept voor 2 grote + 2 a 3 kleine mensen

bron: Good Food magazine januari 2004

vegetarisch, veganistisch

1 el olie

2 tenen knoflook

2 el currypasta naar keuze (zie boven)

300 gr basmatirijst

540 ml groentebouillon

1 blik kikkererwten met een uitlekgewicht van 240 gr

handvol rozijnen

200 – 250 gr spinazie (bladspinazie uit de diepvries is prima, maar dan wel ontdooid)

handvol cashewnoten (niet op de foto – de smurfjes hier eten het toch niet)

Verhit de olie in een pan (waar je een deksel bij hebt) en fruit de knoflook en currypasta gedurende 1 minuut, maar kijk uit dat de knoflook niet verbrand. Doe de rijst erbij, samen met de bouillon, kikkererwten en rozijnen. Roer het door elkaar, en voeg naar smaak wat zout en peper toe. Doe het deksel erop en breng het aan de kook. Laat het op redelijk laag vuur pruttelen tot het vocht is opgenomen (ruim tien minuten).

Knijp het vocht uit de diepvries spinazie, voeg toe en warm het weer goed door. Voeg nog wat water toe als je denkt dat dat nodig is. Serveer de rijst eventueel met cashewnoten.