Salade van rucola en gegrilde broccoli

We zijn hier erg dol op de klassieke aardappelgratin. Met gruyère of een andere stevige bergkaas. Het probleem was alleen altijd dat ik die gratin vooral voor me zie met de klassieke begeleiders:  iets simpels voor de groente en dan met iets van duur vlees ernaast. Maar ja, dat eten we hier niet meer. En een vegetarische hamburger oogt toch heel apart naast mijn luxe gratin.

Maar de oplossing is gevonden! Net als je denkt, de kinderen zoeken het maar even uit (jammer dan, dan eten ze alleen de gratin maar) blijken ze opeens de begeleidende salade lekker te vinden. Ik zat het met verbazing aan te kijken. En toen schepte onze zoon van 12 ook nog een tweede keer van de salade op. Het moet toch niet gekker worden.

Hoe dan ook, we eten het komende week meteen weer.
Wat echt essentieel is, is de grillpan. De broccoli wordt even heel kort gekookt en dan verder gebakken in de grillpan en dat grillsmaakje doet het hem. Ik kreeg wel klachten over de dressing: het was te weinig, vonden de tafelgenoten. Nou, ik geef hieronder toch even de originele hoeveelheid, maar mochten jullie ook grote sausverbruikers zijn, dan raad ik aan om de hoeveelheid met de helft op te hogen.

 
Salade van rucola en gegrilde broccoli
Bron: Bon Appetit

500 gr broccoli
3 el olijfolie
1 zakje rucola (75 gr)
handvol parmezaanschaafsel (dat maak je makkelijk met een dunschiller)

Dressing (50% meer als je van veel dressing houdt):
2 el Parmezaanse kaas of een vegetarisch alternatief
1 teen knoflook, gehakt
100 gr mayonaise
25 ml karnemelk (of gewone melk, maar dan mag er ook wel een kneepje citroensap bij)
1 supermarktplant basilicum, alleen de blaadjes
1 tl scherpe mosterd|
zout

Schil de stronk van de broccoli en snijd de roosjes dan in lange stukken, inclusief de stronk dus. Je krijgt dan een roosje met de stronk er nog aan.
Breng een grote pan met water aan de kook en kook de broccoli-stengels 4 minuten. Laat ze goed uitlekken.

Verhit een grillpan tot gloeiendheet. Bestrijk de broccoli met wat olijfolie en grill ze tot ze mooie streepjes hebben en beetgaar zijn. Bak ze beslist niet te zacht! Je hebt ze liever aan de stevige kant, dan te zacht. Leg de broccoli apart.

Voor de dressing pureer je alles met een staafmixer. Breng het vooral goed op smaak met zout. En vervang de mayo nou niet met yoghurt ofzo, want als je dat pureert wordt het zo dun als water.

Tot zover kan je het ook nog wel even apart bewaren, zolang je het maar niet ijskoud uit de koelkast serveert. 

Leg de rucola op een schaal met de broccoli erop. Daar mag nog wat zout op. Serveer de dressing erop of ernaast.

Broccolisalade met rokerige amandelen

Allemaal leuk en aardig, dat vegetarisch eten, maar die uitgebakken spekjes, he…? Het schijnt dat veel mensen juist dát missen in hun vegetarische dieet. Jammer genoeg zijn spekjes ook nog eens amper te vervangen en toch zo lekker. Zo moet ik met enige smart bepaalde gerechten missen. Bijvoorbeeld die goede, oude, super-ouderwetse broccolisalade, die zo populair is in Amerika, en hier best ook wat meer bekendheid mag hebben. Niet omdat hij zo gezond is, maar gewoon omdat hij lekker is. Maar ik vond een vegetarische vervanger, die amandelen gebakken met sojasaus en gerookt paprikapoeder gebruikt. En dat is ook erg fijn.

De broccoli eet je rauw. Voor wie dat niet gewend is: dat gaat prima en het lijkt op koolsalade, maar je moet natuurlijk wel heel kleine roosjes maken. Niemand wil op een stronk broccoli kauwen

Broccolisalade met rokerige amandelen

500 gr broccoli, in heel kleine roosjes (en niet gekookt dus)
1 rode ui, in fijne, halve of kwart ringen
80 gr gedroogde cranberry’s of desnoods rozijnen
een handvol Parmezaanvlokken (met een dunschiller gesneden van het stuk) of gebruik een vegetarische vervanger

dressing:
100 gr mayonaise
1½ el lekkere azijn (witte-wijnazijn of appelciderazijn ofzo)
2 tl scherpe mosterd
1 tl suiker
1 teen knoflook, heel fijn gesnipperd
zout naar smaak

voor de amandelen:
Ik gebruikte 125 gr amandelen, gemengd met pistachenootjes, maar je kunt ook alleen amandel gebruiken, of desnoods de pistachenootjes vervangen met pompoenpitten
1,5 el zoute sojasaus (zoals Kikkoman)
½ tl maple syrup of honing
1/2 tl gerookte (en niets anders) paprikapoeder of meer naar smaak

Begin met de noten: verwarm de oven voor op 160 graden conventioneel (of 150 graden hetelucht). Bekleed een bakplaat met bakpapier. Meng de noten met de sojasaus, stroop/honing en paprikapoeder. Leg de noten op de bakplaat en bak ze gedurende 10 minuten in de oven. De sojasaus droogt dan wat op. Maar houdt ze in de gaten; ze kleuren snel, maar laat het niet gitzwart worden!
Haal ze uit de oven en laat ze afkoelen. Ze worden dan ook weer wat knapperiger!

De rest is simpel: maak de dressing en meng die met de salade-ingrediënten en de amandelen.

Pasta met broccolipesto, chili en knoflook

Eén van de dochters heeft een peperplant op haar kamer en daar mag ik pepers van plukken voor 30 cent per stuk. Dat vind ik een goede deal en bovendien moet je jong ondernemerschap een beetje stimuleren, dus dat doe ik graag. Maar die plant produceert een zooitje pepers, daar valt amper tegenop te koken. We gaan morgen maar eens een sambal badjak maken.

Bij dit recept kan je ook wel losgaan met de peper. Niet in de pasta zelf, maar eróp als een ‘sizzle’, zoals het Engelse recept het zo mooi noemt: een knoflook-chili-mengseltje dat in de hete olie even kort wordt aangezet. Jammer dat dat eigenlijk niet te vertalen valt.  

Pasta met broccolipesto, chili en knoflook

Bron: Tesco 

300 gr pasta

500 gr broccoli, schoongemaakt in roosjes

1 flinke plant basilicum (50 tot 60 gr), dunne steeltjes kunnen er heus wel bij

1 plantje peterselie – zo’n 25 gr

40 gr hazelnoten (amandel kan eventueel ook wel)

scheut olijfolie

60 g (vegetarische) harde kaas, zoals Parmezaan of iets dergelijks, geraspt

zout en peper

4 tenen knoflook, in dunne plakjes

1 a 2 grote rode chili’s, in dunne plakjes

Blancheer de broccoliroosjes, dat wil zeggen: breng een grote pan met water aan de kook en kook de broccoli daar ongeveer 3 minuten in. Koel het daarna af onder koud water. Laat goed uitlekken. Doe de broccoli daarna in een keukenmachine en pureer het samen met de basilicum, peterselie, hazelnoten en 1 el olie tot een korrelig mengsel. Het hoeft dus niet helemaal glad te zijn.

Kook de pasta gaar. Doe een klein kopje van het kookwater bij de broccoli en giet de rest af. Breng de broccoli op smaak met zout en peper. Meng het dan door de pasta. Warm het nog even door, maar niet te lang, want dan gaart de broccoli te veel en dan wordt het te zacht.

Verhit nog wat olie in een klein koekenpannetje en bak de knoflook- en chiliplakjes kort op hoog vuur. Het moet een beetje kleuren, maar vooral de knoflook mag beslist niet te bruin worden, want dan wordt het bitter. 

Serveer de pasta met de knoflook en chili erop, eventueel nog met extra kaas.

Pasta met geroosterde broccoli en tahini

Hé, alweer een pasta met broccoli en tahin? Wat origineel… Toch is deze toch echt totaal anders. Het vorige recept ging over Chinese noedels en deze is Italiaans met tomatensaus, geroosterde broccoli, hazelnoten en tahini. Die tahin-dressing is een klassieker. Je maakt het met citroensap en knoflook.

Pasta met geroosterde broccoli en tahini

veganistisch recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

350 gr pasta naar keuze, maar iets waar de saus in kan lopen is lekker

500 ml passata (gezeefde tomaten)

5 grote tenen knoflook, heel

olijfolie

800 – 900 gr broccoli, in (grote) roosjes

100 gr blanke hazelnoten

Tahini dressing:

100 gr tahin (sesampasta) – Ik gebruikte die van Al’fez

75 ml vers citroensap

Zout en peper naar smaak

Het is de bedoeling dat je de knoflook poft, maar dat duurt even. Als je dat doet, zou ik direct een hele bol nemen. Er is ook een andere route en dat is konfijten, wat sneller gaat:

Recept voor de gepofte knoflook:

Verwarm de oven voor op 150 graden (130 graden hetelucht). Haal de teentjes van de knoflook een beetje los en leg de hele bol op een stuk aluminiumfolie. Pellen hoeft niet. Doe er een scheutje olijfolie en iets zout bij. Vouw het pakketje losjes dicht. Knijp de bovenkant samen zodat het helemaal gesloten is. Leg het in de oven en pof het in 60 minuten gaar. Laat de teentjes daarna iets afkoelen en knijp de pulp uit de schilletjes.

Of… gekonfijte knoflook:

Doe 100 ml olijfolie in een kookpannetje, samen met de gepelde, maar ongesneden, knoflook. De knoflook moet onder de olie staan. Verhit dit zachtjes gedurende 10 minuten of tot de knoflook zacht is en lichtbruin van kleur. Haal de knoflook eruit en bewaar de olie. Je kunt de olie verder gebruiken om in te bakken etc. Bewaar de olie in de koelkast en maak het binnen een week op.

En als je echt geen geduld of zin hebt, dan neem je gewoon twee tenen knoflook: eentje om kort te fruiten voor de tomatensaus en een kleine teen rauw en gesnipperd voor de dressing.

Hoe dan ook, ik ga maar even uit van 5 gepofte tenen knoflook: doe die in een kleine pan, laat even kort fruiten en schenk de gezeefde tomaten erbij. Breng op smaak met zout en peper. Als je het hebt staan kan er eventueel een sliertje wijn bij of een scheutje balsamico, maar het hoeft niet per se. Laat dit even pruttelen met een deksel erop.

Ondertussen de hazelnoten roosteren in de oven: verwarm die voor op 180 graden (170 graden hetelucht) en leg ze er 10 minuten in, op een bakplaat. Dan alles eruit halen en oven verder opwarmen naar 220 graden (200 graden hetelucht) voor de broccoli. Leg deze ook op een bakplaat , besprenkel met wat olie en rooster ze in ongeveer een kwartier enigszins bruin en gaar.

Tenslotte de dressing: gewoon alles mengen. Je zult zien dat de tahini heel dik wordt zodra het citroensap erbij gaat, maar je kunt gewoon water toevoegen tot het een schenkbare (dikke) dressing is.

Meng de pasta met de tomatensaus, serveer de broccoli erop en daarover de tahindressing.

Chinese noedels uit Xi’an (met tahin!)

Feitelijk gewoon noedels met groente en een woksaus, maar in die saus zit opvallend genoeg tahin (sesampasta). En dat is niet het eerste waar ik aan denk bij de Chinese keuken. Maar het is gemakkelijk te verklaren. Xi’an was tijdens de Tangdynastie (dat waren de jaren 618-907) de hoofdstad van China. Het was in die tijd de eerste stad ter wereld die meer dan 1 miljoen inwoners had en die waren bij lange na niet allemaal Chinees. Xi’an lag langs de zijderoute en stond zo in verbinding met Europa en vele Centraal-Aziatische gebieden. Er woonden destijds duizenden buitenlandse kooplieden in de stad en die namen natuurlijk hun gewoontes mee. Tegenwoordig kennen we de stad vooral van het beroemde terracottaleger.

Wanneer er een eetlepel Chinese zwarte rijstazijn nodig is wil ik nog wel eens voorstellen om deze te vervangen met gewone (balsamico)azijn. Maar het is hier zo’n belangrijk ingrediënt dat je er niet onderuit komt. Je koopt het bij de toko:

Noedels uit Xi’an

Bron: Think Eat Drink

veganistisch recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

Voor de saus meng je de volgende ingrediënten door elkaar:

2 opgehoopte el tahinpasta (sesampasta – Ik gebruikte die van Al’fez, die vrij uitgesproken van smaak is)

2 el sojasaus (zoals Kikkoman)

4 kleine tenen knoflook, gesnipperd

2 el bruine suiker

6 el (ongezoete) Chinese, zwarte rijstazijn (zie boven)

1 el chiliolie (desnoods te vervangen met iets anders heets)

Voor de specerijen meng je het volgende door elkaar en verhit dit in een droge koekenpan tot het geurig is. Roer het dan door de saus:

een snuf chilivlokken

1 el 5 spices (of gelijke delen (alles gemalen) Szechuanpeper, venkelzaad, kaneel, steranijs en kruidnagel)

1 tl gemalen komijn

2 tl sesamzaadjes

Verder nodig:

350 gr noedels (mie)

ongeveer 750 gr broccoli, in kleine (gehalveerde) roosjes en de stronk kan best geschild worden en dan in kleine blokjes gesneden! Trouwens, andere groente kan natuurlijk ook. Het origineel ging zelfs uit van vlees.

wat olie om te bakken

Goed, staat de saus met daarin de specerijen klaar? Begin dan met de broccoli; kook die even in water bijna gaar (paar minuten – maak het niet te zacht!) Verhit een wok of hapjespan, giet de broccoli af en bak het op hoog vuur even op in wat olie in de wok of hapjespan.

Ondertussen de noedels gaar koken en dan toevoegen aan de broccoli. Aan het einde voeg je ook de saus toe, schep door en serveer. Laat het niet meer bakken, want anders verbrandt de suiker in de saus.

Gebakken zalm met gemberhoning en kokosrijst

Het grootste succes deze week was zonder twijfel de zak norivlokjes van Saitaku, welke je over rijst en dergelijke kan strooien. Het gaat om krokant geroosterd zeewier gemengd met sesamolie en sesamzaad. Nogal prijzig (3,49 bij de AH voor een zakje dat de familie hier zo leeg schudt bij het avondeten), maar erg lekker. Ik had het al eerder gebruikt op de zelf gepopte popcorn en later die dag ook op gebakken zalm, bestreken met gemberhoning, en met kokosrijst erbij. Nou jongens, dat was smullen en ik kan het aanraden.

De norivlokken in kwestie

De popcorn met nori

De zalm werd bestreken met de gemberhoning van Melvita (in ieder geval nu verkrijgbaar bij de Jumbo). Het is een vrij stevige honing met een duidelijk gembersmaak, die ik zelf erg kan waarderen. Je kunt ook gewone honing gebruiken en een theelepel fijngehakte gember toevoegen.
Daarbij kwam basmatirijst van Tilda, welke een mooie stevige, kleine korrel heeft. Deze werd gekookt in een mengsel van kokosmelk (altijd van Go Tan – mijn favoriet van de supermarktmerken) en gewoon water. Nou, en daarbij dan wat gewone broccoli en je feestmaal is klaar.

Gebakken zalm met gemberhoning en kokosrijst

recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

voor de zalm:

4 (of 5) stukken zalmfilet, zonder huid, samen ongeveer 500 gram (diepvries is prima)

75 gr Melvita gemberhoning (of gewone honing met een theelepel heel fijn gehakte, verse gember)

40 ml sojasaus, zoals Kikkoman (geen ketjap manis)

1 grote teen knoflook, gesnipperd

eventueel om er extra overheen te strooien: ringetjes lente-ui, sesamzaad en/of dus die nori sprinkles

voor de rijst:

200 gr witte basmatirijst, zoals Tilda (geen snelkookvarianten!)

250 ml kokosmelk (=1 tetrapakje van Go tan)

225 ml water

zout

verder nodig:

2 stronkjes broccoli, in roosjes

Begin met de zalm: marineer de stukken (ontdooide!) zalm in het mengsel van honing, sojasaus en knoflook. Als je de marinade iets verwarmt in de magnetron is deze makkelijk door elkaar te roeren. Laat de zalm en marinade in ieder geval 15 minuten in de koelkast staan, maar liever langer.

Verhit de oven op 200 graden (180 graden hetelucht). Leg bakpapier op een bakplaat en daarop de zalm. Bestrijk elk stuk zalm met een eetlepel van de marinade en bak ze dan 10 tot 15 minuten afhankelijk van de dikte. In de laatste paar minuten kan je nog een eetlepel marinade erover lepelen, maar laat het dan nog wel even bakken.

Ondertussen de rijst maken: schenk de kokosmelk met het water in een pan, samen met de rijst en breng dit af en toe roerend aan de kook. Kook de rijst in een pan met deksel op laag vuur in ongeveer 10 minuten (ligt ook aan de soort rijst!) gaar. Controleer wel aan het einde of het niet te droog kookt. Laat desnoods zonder deksel het resterende vocht verdampen tot het een smeuig geheel is.

En ondertussen kook (of stoom) je ook de broccoli gaar in water. Serveren met de nori sprinkles of sesamzaad.

Pasta-ovenschotel met prei, broccoli en kaassaus

Nou… een kilo groente? Lang niet gek voor een avondmaaltijd. De kinderen aten het hier in van die individuele ovenpannetjes, wat ze erg leuk vinden. En er ging royaal ketchup bij, maar dat mag dan wel.

Pasta-ovenschotel met prei, broccoli en kaassaus

recept voor 2 grote + 2 a 3 kleine mensen

2 stengels prei (400 tot 500 gram schoon gewicht), in fijne ringen

klontje roomboter of olie om te bakken

300 gr pasta (beetje grote vorm, zodat de saus er in kan lopen)

1 flinke broccoli (400 tot 500 gram schoon gewicht), in kleine roosjes/stukjes

kaassaus:

40 gr roomboter

40 gr bloem

350 ml melk

100 gr geraspte oude Goudse kaas

1 teen knoflook, gesnipperd

een goede lik mosterd

ruime snuf nootmuskaat

zout en peper

Smelt de boter in een hapjespan en bak de preiringen even aan. Voeg wat water toe en stoof de prei op laag vuur, en met een deksel op de pan, mooi zacht. Neem daar gerust even de tijd voor (zeker 20 minuten), want de prei mag echt goed gaar worden.

Breng in een grote kookpan water aan de kook en kook daarin pasta en broccoli samen gaar. De broccoli heeft zo’n 8 minuten nodig en de pasta waarschijnlijk ook ongeveer, of doe deze eventueel iets eerder in de pan.

Verwarm de oven voor op 200 graden (of 180 graden hetelucht).

Maak ondertussen ook de kaassaus: smelt de boter in een kleine kookpan en voeg daarna in één keer de bloem toe. Roer dit tot een stevig mengsel en laat dit even een minuut bakken op laag vuur. Giet er daarna met scheutjes de melk bij en klop goed met een garde om een gladde saus te krijgen. Als alle melk erin zit en de saus pruttelt, moet het een dikke saus zijn. Zo niet, laat het nog even zachtjes pruttelen. Breng lekker op smaak met kaas, knoflook, nootmuskaat, mosterd, zout en peper. Er mag misschien zelfs nog wat melk bij, zodat de saus goed te gieten is.

Schep nu de uitgelekte pasta, broccoli, prei en saus door elkaar en doe het over in een grote ovenschaal. Bak het nog eens 15-20 minuten in de oven.

Pilaf met bloemkool (of broccoli), kikkererwten en gebakken ei

Misschien is het normaal dat je na 7 jaar bloggen in herhaling valt, zeker als het aankomt op dit soort doordeweekse happen. Maar ik word nog steeds blij van een lekkere pilaf, dus ik laat jullie deze toch ook graag even zien. Hij lijkt wel erg op een andere pilaf met spinazie en laatst schreef ik ook over een pilaf met pastinaak.

Nb. voor een snelle doordeweekse hap kan je de gember weglaten. Als je het hebt liggen, voeg het dan toe, maar zonder lukt het ook. Als je de vriezer en voorraadkast dus een beetje op orde hebt, schud je dit verder zo uit je mouw… Bij ons is dit zo’n standaard recept voor gewone dagen. Zelfs het ei kan je dan weglaten en dan heb je nog steeds een lekker rijstpannetje.

In het recept schrijf ik “bloemkool in kleine roosjes/stukjes”. Maar die bloemkool snijd je gewoon in plakken en daarna in stukjes. Maak de stukjes zo groot als de kikkererwten. Voor de broccoli volstaan kleine roosjes en de stronk kan je ook schillen en in kleine blokjes snijden.

Wat betreft de currypasta – zeker als je voor kinderen kookt, heb je maar weinig nodig en als je zo’n sachet van Fair Trade hebt gekocht, dan hoef je de rest niet weg te gooien! Verdeel de resterende pasta in de verpakking in porties, zet er een knijper op en leg het in de vriezer. De volgende keer wip je er gewoon een portie uit en de rest gaat weer terug de vriezer in.

Pilaf met bloemkool (of broccoli), kikkererwten en gebakken ei

recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

scheutje olie om te bakken

1 grote ui, in kwart ringen

Optioneel: stukje verse gember, gesnipperd (1 el)

1 teen knoflook, gesnipperd

500 gr bloemkool of broccoli, in kleine roosjes/stukjes

1 a 2 tl curry pasta of meer naar smaak (een rode pasta kan, maar de Thaise, gele curry van Fair Trade is zeer mild en fijn voor kinderen)

300 gr witte basmati rijst (geen snelkookrijst)

een blik kikkererwten (400 ml), uitgelekt

850 ml groentebouillon van 1 blokje

1 ei per persoon, gebakken

Optioneel: een flinke hand verse koriander, gehakt / cashewnoten op het bord erop / je kunt ook rozijnen mee laten koken met de rijst / en de kinderen eten het hier graag met wat ketjap manis erbij. Culinair gezien nogal incorrect, maar dat doet er niet toe…

Verhit een scheutje olie in een braad- of hapjespan (waar je een deksel bij hebt) en fruit de uien, gember en knoflook gedurende enkele minuten op laag vuur. Voeg daarna de bloemkool of broccoli toe, samen met een scheutje water. Leg het deksel op de pan en laat de groente op vrij laag vuur in zo’n 8 minuten half gaar stoven. Voeg de currypasta toe en bak het gedurende 1 minuut mee.

Doe de rijst erbij, samen met de bouillon, en schep dit om. Leg de kikkererwten erbovenop, doe het deksel op de pan en breng het aan de kook. Laat het op redelijk laag vuur zacht pruttelen tot het vocht is opgenomen (zo’n tien minuten). Check aan het einde of het niet te droog wordt – proef de rijst en schat in hoe lang deze nog moet koken, en of het nog water nodig heeft. De bouillon moet zijn opgenomen, maar de rijst mag wat vochtig zijn. Roer alles door elkaar wanneer het gaar is.

Bak ondertussen de eieren en serveer samen, eventueel met de optionele smaakmakers.

Broccolisoep met stilton

Zit ik op mijn eigen blog te zoeken hoe ik de broccolisoep ook al weer zo lekker maakte, staat het er helemaal niet op! Dat moet direct worden recht gezet! Beste mensen, zo maak je een troostrijke kom vol met groente:

Broccolisoep met stilton

recept voor 4 personen

2 el olie

1 ui, gesnipperd

1 stengel bleekselderij

1 prei, in ringen (schoongemaakt gewicht ongeveer 150 gram)

200 gr geschilde, kruimige aardappels, in blokjes

1 liter groente- of tuinkruidenbouillon

500 gr broccoli, stronk meegerekend!

125 tot 150 gr stilton, of een andere blauwe kaas die je lekker vind. Van de goedkopere soorten is Danablu ook geschikt

Verhit de olie in een grote kookpan en fruit hierin zachtjes de uien tot ze zacht zijn.

Schil de stronk van de broccoli en snijd deze in blokjes (die stronk kan je prima eten, maar de schil wil nog wel eens wat hard zijn). De rest van de broccoli verdeel je in roosjes. Schil de bleekselderij en/of trek de draden eraf. Anders kom je, zelfs als je straks lang blendert, nog van die bleekselderijdraadjes tegen.

Als de uien zacht zijn, voeg je alle andere ingrediënten, behalve de kaas, toe en laat dit rustig gaar koken. Pureer de soep daarna met een blender of staafmixer en laat de kaas er in stukjes in smelten. Niet meer laten koken. Desnoods met wat water verdunnen als dat nodig is.

Broccoli met gepofte knoflookboter

Vakantiesentimenten…

Voor mijn eerste zelfstandig uitgevoerde vakantie ging ik naar Zweden. De rest van de klas ging naar Lloret de Mar of andere oorden waar u mij tevergeefs zal zoeken, maar ik ging naar de eeuwig zingende bossen. Klooien met een goedkoop rottentje en een mini-barbecue. En ik heb veel warme herinneringen aan Zweden. Gladde meertjes omringd door bossen, glooiende heuvels, blije mensen die vierden dat het zomer was, lange avonden met zon, en streken waar het soms zo stil was dat je alleen het 'plop' hoorde van een vis die even boven het water van zo'n meertje uitsprong.

Ik kwam er later nog vaak, heb zelfs nog op Zweedse les gezeten, en veel van het eten in het noorden staat voor altijd in mijn geheugen gegrift. De aardappelsalade (mild en romig met room), de broodjes met kardamom (eigenlijk zouden ze het liefste in alles kardamom doen), het lichtzoete brood (en dan met die aardappelsalade, als ontbijt), elandenhamburgers, Zweedse zoete mosterd, de witte koolsalade met veel zwarte peper, die ze zelf 'pizzasalat' noemen, en natuurlijk garnalen, en wienerbröd… Maar ook kleine kruidenboter-worstjes die waren bedoeld om op vlees te smelten, maar welke wij op warm brood van de barbecue smeerden. En onbedoeld moest ik aan dit alles denken, toen ik een hap nam van de knoflookboter hieronder. Want die was identiek aan de smaak van de knoflookboter in Zweden. Daar zat ik dan, omringd door mijn nazaten, maar in één ruk weer twintig jaar terug in de tijd. Ach Zweden… zucht…

Terwijl u dit leest, ben ik mijn koffer aan het inpakken. Ik ga dan wel niet naar Zweden, maar naar Noorwegen. Ook leuk hoor. Ik ga even in mijn eentje bijslapen in Trondheim, beetje de bergen in, eten, winkelen en nieuwe kookboeken zoeken. Wat die had ik nog niet genoeg... Een culinair mekka zal het niet direct worden, want daar is Noorwegen nog steeds schrikbarend duur in, maar ik zal mijn best doen.

Broccoli met gepofte knoflookboter

recept voor vier personen als bijgerecht

1 bol knoflook

scheutje olijfolie

snuf zout en wat tijm of rozemarijn

75 gram roomboter, op kamertemperatuur

snuf chilivlokken

2 stronkjes broccoli

Begin met de knoflook: verwarm de oven voor op 150 graden (130 graden hetelucht). Haal de teentjes van de knoflook een beetje los en leg de bol op een stuk aluminiumfolie. Pellen hoeft niet. Doe er een scheutje olijfolie en iets zout bij, en een beetje rozemarijn of tijm. Vouw het pakketje losjes dicht. Knijp de bovenkant samen zodat het helemaal gesloten is. Leg het in de oven en pof het in 60 minuten gaar. Laat de teentjes daarna iets afkoelen en knijp de pulp uit de schilletjes.

Meng de knoflookpulp  met 75 gr zachte roomboter en wat zout en wat chilivlokken.  Schep het mengsel op een stuk huishoudfolie en vorm er een worstje van. Draai het folie dicht en draai het strak aan, zodat het een stevige worst wordt. Leg dit in de koelkast om hard te worden.

Verdeel de broccoli in roosjes en kook ze gaar. Serveer ze met de boter, die je in plakken snijd en erop legt om te smelten.

Vond je dit bericht leuk? Deel het dan aub op Facebook of Twitter via de knoppen hieronder!

Flensjes met broccoli-gorgonzolavulling

In de verte zou je hier nog een recept van Ottolenghi in kunnen herkennen. In zijn boek Plenty staat een recept voor een hartige taart met broccoli en gorgonzola, maar in de intro vertelt hij al hoeveel vet er in het baksel zit. Iemand had er commentaar op gehad en Ottolenghi vond dat je er niet over moest zeuren en gewoon lekker van moest genieten. Er zit inderdaad behalve de kaas en extra vette room ook nog eens een pond bladerdeeg in zijn recept. En dat gaat mij ook te ver. De vulling is dus geïnspireerd op zijn taart, maar flensjes leken mij een beter alternatief.

Flensjes met broccoli-gorgonzolavulling

voor 3 personen of 2 volwassenen met peuters erbij

Voor de flensjes kan je de halve hoeveelheid van dit flensjesrecept volgen. Ik maakte er 12 flensjes van (met een kleine koekenpan) en gebruikte er 10 voor een schaal van 20 bij 30 cm. Eventueel kan je wat verse kruiden zoals peterselie aan het beslag toevoegen.

Voor de vulling:

500 gr prei, schoongemaakt gewicht, in halve ringetjes gesneden

klontje roomboter

300 gr broccoli, schoongemaakt gewicht

250 ml crème fraiche (‘light’ gaat prima!)

1 opgehoopte el grove mosterd

150 gr gorgonzola dolce

handje gehakte bieslook

zout, peper

beetje olie om de ovenschaal in te vetten

handje geraspte kaas (bv Goudse)

Bereid eerst de flensjes volgens het andere recept en houd ze apart.

Voor de vulling:

smelt de boter in een pan en stoof de preiringetjes met een klein scheutje water en met het deksel op de pan in ongeveer 15 minuten zachtjes gaar. Kook ondertussen de broccoliroosjes in een andere pan in tien minuten beetgaar. Giet de broccoli af en druk de roosjes iets kapot, zodat de stukjes wat kleiner zijn. Te grote stukken zijn straks niet lekker in de vulling.

Voeg de crème fraiche, broccoli, mosterd en gorgonzola toe aan de prei en meng het totdat de kaas gesmolten is. Voeg de bieslook toe en breng op smaak met zout en peper. Haal van het vuur.

Verwarm de oven voor op 180 graden (160 graden hetelucht).

Leg in het midden van elk flensje een strook vulling en rol het flensje op. Leg het met de naad naar beneden in de ingevette ovenschaal. Bestrooi de flensjes met wat kaas en bak het nog eens 30 minuten. Ik had de vulling laten afkoelen, maar als je het heet verwerkt, kan je vast met minder oventijd toe. Het is vooral bedoeld om de kaas te laten smelten en het geheel door te warmen.

Oordeel van het smaakpanel: wow, het mag in de krant! Zelfs de notoire slechte eter Dochter Zo schept haar bord leeg! En wie zie ik de volgende dag het laatste gevulde flensje koud opeten? Is dat diezelfde dochter niet??

Broccolitaart met gorgonzola en pecannoten

Hartige taarten bak ik in een vlaaivorm, zodat het niet van die enorme gevaartes worden. Een hoge taart lijkt vaak meer op omelet in een deegvorm, ze worden vaak wat waterig en het deeg gaart ook niet goed. Liever bak ik dan twee losse lage taarten als dat nodig is. Snijd de broccoli in mooie hapklare stukjes en laat ze vooral goed uitlekken.

Broccolitaart met gorgonzola en pecannoten

Recept voor 1 taart (voor 2 volwassenen en de kinderen eten hier ook een puntje van mee)

400 gr broccoli

250 ml melk

zout, peper

4 grote eieren

200 gr gorgonzola (of een andere blauwe kaas)

6 plakjes deeg voor hartige taart

75 gr pecannoten (of walnoten)

Verdeel de broccoli in kleine roosjes en snijd die nog eens door. Kook de broccoli 5 minuten om het iets voor te garen en laat het daarna heel goed uitlekken. Stoom ze nog even na in de pan zodat ze geen vocht meer loslaten. Verwarm de oven op 180 graden (20 graden lager voor hetelucht).

Laat het deeg ontdooien en bekleed er een ondiepe vorm mee. Verdeel de broccoliroosjes over het deeg en verkruimel de gorgonzola erover in kleine stukjes.

Klop de eieren los met de melk en wat zout en peper. Giet dit mengsel over de broccoli.

Verdeel er tenslotte de noten over.

Bak de taart in 40 minuten gaar.

Oordeel van het smaakpanel: alleen de noten lusten ze niet. Zelfs Kleine Chef, die ze anders wel weet te waarderen, vindt het maar rare, harde stukken in zijn taart en spuugt ze er gewoon weer uit. Kortom, we kunnen nog niet met hem uit eten…

Broccolipesto

Omdat het hier altijd schoon op gaat, maar weer eens een pesto. Met broccoli dit keer. Jawel, rauwe broccoli en dat kan je gewoon eten. Het is hier in Nederland niet zo gebruikelijk om dit soort groente rauw te eten, maar als je Canadese schoonfamilie hebt, kom je niet onder de broccolisalade uit en hoewel ik het de eerste keer ook argwanend bekeek, maak ik het nu zelf ook wel eens. Een groot voordeel is dat het natuurlijk erg gezond is en de kinderen eten rauwkost zonder dat ze het doorhebben. Het geeft een mooie lichtgroene pasta, die dan wel weer rijkelijk met kaas bestrooid mag worden. Kleine Chef kreeg zijn eigen bakje geraspte Goudse, maar stond er op dat hij ook wat van de parmezaan kreeg. Tja, dat krijg je met die foodie-kinderen… Ik maak het er zelf naar.

Broccolipesto

Recept voor 400 gr pasta

1 flinke broccoli (350 gr schoongemaakte roosjes, je kunt er een beetje van de steeltjes aan laten zitten)

10 steeltjes basilicum, alleen de blaadjes

Sap van ½ citroen

100 gr parmezaan/grana padano + extra voor het serveren, beide geraspt

75 gr hazelnoten, liefst even geroosterd in een droge koekenpan

3 tenen knoflook

een royale scheut olijfolie

zout en peper

Hak eerst de harde ingrediënten met het sikkelmes fijn in de keukenmachine, dus begin met de noten en knoflook. Ik doe er ook altijd de parmezaan op dit moment bij omdat ik te lui ben om het stuk te raspen. Maar het werkt prima.

Voeg dan de rest, behalve de olie toe en maal het tot een vrij fijne pesto. Voeg daarna olie toe tot de gewenste smeuïgheid is bereikt.  Breng goed op smaak met zout!

Wanneer de pesto met pasta wordt gegeten, laat je het even goed doorwarmen in de pan met gare pasta, en eet het met extra kaas erop.

Oordeel van het smaakpanel: ja, dit vinden ze altijd lekker. Er is een nadeel; ik merk bij mezelf dat ik onrustig word van teveel rauwe knoflook en ik heb geen idee of het wetenschappelijk onderbouwd is, maar feit is dat alle drie pas na tienen sliepen die avond.  Geen idee of het hiermee te maken had dus. Geen knoflook is overigens geen optie; dan moet je dit gewoon niet eten. De scherpe smaak van de knoflook maakt dit gerecht echt af.

Pittige pasta met broccoli

We zagen het eerder bij vrienden, maar hun kinderen zijn er vast niet uniek in: midden in hun bord eten zien ze opeens ‘een rood dingetje’ en prompt weigeren ze nog een hap te eten. Nee, ook niet als dat rode dingetje eruit wordt gevist, en nee, ook niet als je bij hoog en laag zweert dat het paprika is en zeer zeker niet iets heets. Ze moeten het niet meer.

De kleine chef kreeg van de week een echte Italiaanse classic, maar wel eentje met rode peper en tot mijn stomme verbazing bleef hij vragen om meer. Soms snap je niets van ze… Maar stiekem maakten wij een high five onder tafel.

Voor de pepers (zie foto) gebruik ik kant en klare vlokjes, of hele gedroogde chillies. Dat zijn minipepers van ongeveer 1 cm groot, maar verraderlijk heet. Ik gebruik er altijd maar 1 per persoon.

Pittige pasta met broccoli

4 personen

400 gr pasta naar keuze

Ongeveer 600 gr broccoli, schoongemaakt en in kleine roosjes. Eventueel is het harde gedeelte, de steel, ook bruikbaar, maar snijd deze dan in kleine reepjes.

Olijfolie

1 ui, gesnipperd

2 tenen knoflook, gesnipperd

1 tl chilivlokken of 4 chillies, heel fijn gesnipperd

3 ansjovisfilets uit blik, in stukjes

2 el rozijnen, 10 minuten geweld in warm water

2 el pijnboompitten

Voor erbij: pecorino of parmezaan, geraspt

Kook de broccoli beetgaar in een beetje water en bewaar het kookvocht bij het afgieten.

Verhit een flinke scheut olijfolie in een koekenpan en fruit in 10 minuten de uien, knoflook, rode peper en ansjovis. De ansjovis zal ‘smelten’ in de olie.

Voeg de broccoli, rozijnen zonder het water, en pijnboompitten toe en bak dit nog eens 10 minuten zachtjes bakken. Kook ondertussen de pasta gaar.

Meng dan alles door elkaar, voeg wat van het bewaarde kookwater toe om het wat smeuïger te maken, en serveer met de geraspte kaas. Wij aten er ook nog een gebakken visje bij.

Oordeel van de kleine chef: drie borden moest meneer. Wel steeds met kaas erop natuurlijk. En het was ook leuk om de tagliatelle in de volle lengte naar binnen te slurpen.