16 januari 2021

Armeense groene linzensoep


 
Even twee reacties van onze tafelgenoten, niet toevallig de tweeling, bij het zien / eten van deze soep:

‘Dat ga ik echt niet eten. Kijk hoe het eruit ziet!’

‘Dit is de lekkerste soep ooit!’

Nee, ze zijn niet eeneiig, voor wie het zich afvraagt… Maar ik kan u dus ook niet zeggen dat de meningen unaniem waren. Zelf vond ik de soep best okee, maar misschien niet blogwaardig. Tot ik de volgende dag het restje opwarmde, met een stukje gorgonzola erin. Nou jongens, dat was super! Deze soep moet gewoon even een dag rusten. En er mag dus iets van kaas of dikke yoghurt in; dat haalt de soep enorm op.

Het is een recept uit het kookboek Veggiestan van Sally Butcher, een kookboek voor Midden-Oosterse vegetarische recepten en dit zou een Armeense soep moeten zijn. Maar ik heb het een beetje aangepast. Als ik het recept op de letter had gevolgd zou het ook een heel dikke stoofpot zijn geworden of in ieder geval iets dat ik geen soep kan noemen.

Hoe dan ook, een topping is altijd fijn. Het originele recept gebruikt daarvoor een mengseltje van gehakte, rauwe knoflook en gehakte walnoten, maar een dikke yoghurt is ook lekker, misschien zelfs met bruin gebakken uienringen erop? Of overweeg eens Iraanse kashk – een soort dikke creme fraiche, maar dan met een typische gefermenteerde geitensmaak; het is niet voor iedereen, maar persoonlijk vind ik het lekker in zo’n soep. En zoals hierboven gezegd is een stuk gorgonzola erin erg lekker… En een stevig stuk brood erbij natuurlijk ook.


Armeense groene linzensoep
Het liefste een dag van tevoren maken
Ik gebruik maatschepjes, waarbij 1 tl = 5 ml - dat is een grote theelepel

1 grote ui, gesnipperd
3 tenen knoflook, gesnipperd
50 gr boter
300 gr groene, gedroogde linzen
1 tl korianderpoeder
1 tl komijnpoeder
1 tl paprikapoeder
1,5 liter hete groente- of tuinkruidenbouillon
zout en peper
bosje dille (onmisbaar!!)
300 gr verse spinazie, gewassen en eventueel grof gehakt (ik laat de blaadjes heel)
1 blik (400 ml) gepelde tomaten, in grove stukken gesneden

En dus eventueel de zeer aan te bevelen extra’s zoals hierboven beschreven

Fruit de ui in de boter, in een grote soeppan. Doe de rest van de ingrediënten erbij, behalve de dille, spinazie en tomaten. Breng aan de kook en laat het 40 minuten sudderen met een deksel erop. Daarna doe je ook de spinazie, dille en tomaten erbij: ik doe er op dit moment 1 handje dille in en als ik het opwarm nog eens een handje. Laat de spinazie slinken en laat het nog even doorkoken.

Ik laat het nu afkoelen om de volgende dag te eten. Voeg de volgende dag water toe waar nodig als je de soep weer opwarmt; het zal wel een beetje indikken. Vergeet vooral niet om de soep goed op smaak te brengen met zout.


7 januari 2021

Erwtensoep met kaasblokjes en vegetarische rookworst


Toen ik laatst blogde over Van Eigen Bodem kwam ik op hun website een recept voor erwtensoep tegen. Niet zo opzienbarend, afgezien van de zilveruitjes en de blokjes kaas die er als topping bijkwamen. Dat leek me een prima plan en ik heb het idee losgelaten op mijn eigen recept. Nou, ik kan oprecht zeggen: de lekkerste vega erwtensoep die ik ken! De kaas smelt in je bord in de hete soep en is ronduit briljant.


Ik gebruikte ook voor het eerst de rookworst van de Vegetarische Slager, een beetje op mijn hoede, want de meningen erover wisselen nogal. Nu lijkt de worst zonder enige aankleding me wat bleekjes, maar in mijn soep was het precies wat de soep nodig had. Zeker voor herhaling vatbaar:

Erwtensoep met kaasblokjes en vegetarische rookworst
recept voor 4 personen

500 gr (gedroogde) spliterwten
2 liter water
1 flink opgehoogde tl gedroogde oregano
1 flink opgehoogde tl gedroogde tijm
2 laurierblaadjes (liefst vers)
2 kruidnagels of een snuf poeder
1 prei, gesnipperd
300 gr knolselderij, in kleine blokjes
4 el mosterd
1 el suiker
zout en peper naar smaak
2 el Worchestershiresaus (die bestaat eventueel ook als vegetarische variant)

Topping:
(belegen) kaasblokjes, eventueel vegetarisch
zilveruitjes
eventueel selderijblad
2 x 150 gr vegetarische rookworst (Vegetarische Slager)

Was de erwten en doe ze in een grote soeppan. Giet de 2 liter water erbij. Doe hier de kruiden, laurierblaadjes en kruidnagels bij, en ook de gesnipperde prei en de knolselderij. Laat dit zeker twee uur pruttelen met de deksel erop. Wanneer er schuim op komt, kan je dat eraf scheppen. Haal na twee uur de deksel eraf en breng de soep op smaak met de mosterd, suiker, zout, peper en liefst ook een royale scheut Worchestershiresaus. Die is eigenlijk behoorlijk onmisbaar. Laat het nog wat inkoken als het wat dikker mag worden, of voeg wat water toe als het wel wat dunner kan.
Snijd de worst in plakjes en laat die warm worden in de soep. Serveer met kaasblokjes, zilveruitjes en eventueel wat gesneden selderijblad.

 


30 december 2020

Cocktail: Dark 'n Stormy

Even een cocktail tussendoor voor de feestdagen. We hebben hem hard nodig dit jaar.

Royal Club heeft sinds kort naast de ginger ale ook een gingerbeer in het assortiment. Deze frisdrank lijkt wel wat op ginger ale, maar het gaat dan wel om zijn grotere broer die motor rijdt en 's nachts te laat thuis komt. Ik ben al meerdere keren in een hoestbui terecht gekomen nadat ik iets te diep boven mijn glas inademde. En toch... het is zo'n drankje waar je steeds naar teruggaat.

Enfin, nu schijnt het zo te zijn dat de cocktail Dark 'n Stormy de laatste tijd erg populair was. Dat heb ik schijnbaar gemist, maar ik had alle onderdelen nu in huis en het is nog een supersimpel recept ook: 

Begin met een glas met ijsblokjes. Meng daarbij 1 deel bruine rum met 3 delen gingerbeer (of meer of minder naar smaak). Daar kan je ook 1 partje limoen per glas bij doen. 

Er mag een scheutje Angostura bitter bij als je het toch hebt staan. Als deze cocktail naar je smaak is, ben je sowieso een goede kandidaat voor Angostura bitter en moet die wel een vaste plek in de drankkast hebben!  


De rum op de foto (de Ron Abuelo 12 años Gran Reserva) is eigenlijk veel te chic voor een cocktail! Je koopt hem niet bij de grotere ketens, maar wel bij de onafhankelijke sluiter en is zeker de moeite waard. Slobber de rest van de fles maar lekker puur op :) 


29 december 2020

De blanc manger van Holtkamp


Ik merkte dat ik erg gevoelig was voor de marketing van Elke Melk, die melk verkoopt van 1 koe per fles. Dat ik dus wist dat de melk uit die ene fles van een koe kwam die Bleske 34 heette en dat haar melk ‘zoetig’ is, ja, dat appelleerde nogal aan de wens van ‘kleiner leven’, de-globalisering en de groente uit eigen achtertuin halen. We maakten er spontaan een melkproeverij van: we hadden Bleske 34 en Roza 19 staan en daarnaast een pak van de Lidl. En er zit inderdaad smaakverschil in (hoewel de Lidl-melk echt niet slechter smaakte; wel gewoon anders.) Bleske, Roza en hun zusters maken heerlijke melk hoor. Alleen wat prijzig voor mijn grote melkslobberaars (800 ml voor 1,39). Ik zal ook wel niet de doelgroep zijn, want het gaat hier om volle melk. Ik neem aan dat je dat vooral gebruikt als opschuimmelk voor de koffie en dergelijke?

De kinderen mochten niet alles opslobberen; ik besloot er ook nog iets lekkers van te maken. Ik dacht al snel aan een witte melkpudding en op de lijst had ik al jaren een blanc manger staan. Dat is een amandel-melkpudding. Of om preciezer te zijn: de amandelen laat je trekken in warme melk, daarna zeef je het en maak je van de melk een bavarois. Doe daar iets van een zurige fruitsaus bij en je eet je vingers erbij op…

bron foto: Elke Melk


De blanc manger van Holtkamp

Er is op YouTube ook een filmpje van Cees Holtkamp zelf. Dat recept gaat uit van een liter blanc manger voor 8 man en ik besloot om een iets kleinere portie te maken, dat ook uitgaat van 1 beker slagroom. Met het verkleinde recept hieronder maak je nog steeds 6 royale porties.

Nb. De vanillestokjes zijn mij op het moment veel te duur; ik wijk uit naar mijn eigen vanille-extract.

Holtkamp gaat uit van een goede marsepein, waarvan 1 deel amandel is, en 1,5 deel suiker. Maar ik gebruik hele amandelen. Je kunt ook gewoon met amandelmeel starten.

350 ml volle melk
60 gr amandelmeel (eventueel zelf gestampt/gemalen van hele amandelen)
80 gr suiker
250 gr slagroom
een scheutje vanille-extract of een half vanillestokje
7 gr witte gelatine (4 a 5 blaadjes van Dr Oetker - ik heb ze gewogen en kwam uit op 4 blaadjes, maar 1 blaadje zou 1,6 gr moeten wegen, dus dan heb je er toch 5 nodig. Geen grammenweger in huis? Gebruik er dan maar 5)

Doe de melk, het amandelmeel, de suiker en de vanille-extract of het merg uit het vanillestokje in een pan. Roer alles door elkaar en breng aan de kook. Laat het dan een poosje trekken. Vroeger namen ze daar nogal de tijd voor. Ze draaiden hun hand niet om voor een paar uurtjes. Maar zolang kunnen we niet wachten. Laat het in ieder geval 15 minuten staan, met een deksel erop, zonder dat het kookt. Roer wel af en toe.

Laat intussen de gelatineblaadjes 5 minuten weken in koud water. Haal ze dan uit het water en roer ze door de hete melk. Pak er een schone kom bij en giet de melk door een fijne zeef in de kom. Laat deze basis voor de pudding afkoelen. Niet zolang dat het al begint op te stijven, maar je moet wel wachten tot het beslist niet meer warm is. Je kunt het in de koelkast bewaren, maar houdt het in de gaten en roer af en toe om. Het kan wel even duren!

Klop de slagroom stijf (maar niet tot het uiterste) en pak de vorm erbij. Ik koos voor mijn antieke puddingvormpjes, wat als voordeel heeft dat je de pudding niet hoeft te storten. Maar je kunt natuurlijk ook een grote puddingvorm gebruiken. Spoel deze dan om met koud water. Roer met een garde een grote schep slagroom grondig door het puddingmengsel om ze te mengen. Spatel daarna pas de rest van de slagroom er voorzichtig doorheen. Giet of schep de pudding in de vorm en laat het in de koelkast een paar uur opstijven.

Stort de pudding op een schaal (als je voor een grote vorm hebt gekozen) en geef er een fruitsaus bij. Iets van rood fruit is heerlijk. Holtkamp gaat zelf uit van een abrikozensaus.


 

22 december 2020

Kruimeltaartje met rode bessen en pinda’s



Die pinda’s! Die maakten hier beslist het verschil. Ik twijfelde er eerst over, maar het was een onverwachts goede combinatie met de zurige bessen. Wat de bessen betreft; je hebt er amper omkijken naar. Je doet er verder niets mee, maar ze ‘smelten’ dankzij de maïzena, tot een jamlaagje in de taart. Een erg simpel taartje, dat zo gemaakt is, maar met een groot effect.

Kruimeltaartje met aalbessen en pinda’s
Bron: magazine Lecker

voor het deeg:
300 gr bloem
200 gr roomboter
150 gr suiker
snuf zout

voor de vulling:
300 gr rode bessen (aalbessen)
50 gr suiker
1 el maïzena (ik gebruik een maatschepje van 15 ml (=1 el))
100 gr gezouten pinda’s (jawel, dat zout kan best), grof gehakt

Voor het glazuur:
40 gr poedersuiker
beetje citroensap of zoals ik deed: een beetje aardbeiensiroop



Het origineel pakt het wat onconventioneel aan: ze smelten de boter en mengen dat met de bloem, suiker en wat zout. Het werkt prima, maar levert een slap deeg op. Dat valt dan wel weer uitstekend met de hand uit te drukken in de vorm. Wie het deeg liever rolt, zou de boter beter niet smelten. Ik verwacht dat het deeg dan ook wat steviger wordt. Overigens, het originele recept klopt qua ingrediënten niet. De aanvulling is van mijn hand en volgt een simpel korstdeeg.

Hoe dan ook, vorm een deeg en neem daar iets meer dan de helft van af. Druk dat uit in een springvorm of andere taartvorm (ik had een vorm van zo’n 24 cm) waar je ook een vel bakpapier in hebt gelegd. Vorm daarbij een kleine rand van 2 cm.

Maak de bessen schoon en ris ze van de takjes. Meng met suiker en maïzena. Verdeel dit over de taartbodem.
Meng de gehakte pinda’s met het overgebleven deeg en verkruimel dit over de bessenlaag. Als je het slappere deeg hebt gebruikt, dan moet je het gewoon in stukjes plukken. Dat deeg valt niet echt te verkruimelen, tenzij je het hebt gekoeld.

Verhit een oven voor op 180 graden (of 160 hetelucht) en bak de taart gedurende 35 tot 40 minuten. Laat hem eerst helemaal afkoelen.

Maak dan het glazuur. Citroensap lijkt me lekker, maar ik maakte nu een roze glazuur met een beetje aardbeiensiroop. Meng de poedersuiker met een beetje sap of siroop tot een dikkig glazuur. Je hebt maar weinig vocht nodig trouwens. Laat dit in strepen van een lepel lopen, over de taart heen, en laat het nog een poosje uitharden in de koelkast.