1 maart 2015

Meer groente, minder vlees-bolognese


Ik had mijn koffer nog maar net uitgepakt of Meneer vertrok al weer. Dit keer voor zijn jaarlijkse uitje naar Antarctica. Een paar weken maar...

In zo’n één-ouder-periode schakel ik over op wat ‘pragmatischer koken’. Simpel en gezond en het liefste iets dat klaar gezet kan worden voordat ik de kinderen ophaal van de opvang, zodat je alleen nog een vlam onder de pan moet jagen. De saus hieronder voldoet daaraan, want je kunt hem prima invriezen en opnieuw opwarmen. Het doet allemaal erg denken aan klassieke Hollandse macaroni, maar dan toch veel lekkerder; sappig door de courgette, smaakvol door de salami, en de kinderen waren er als bonus dol op. Bijkomend voordeel is dat het recept beknibbelt op vlees en dat vervangt voor groente. Een flexitarische aanpak die mij erg goed ligt.

Meer groente, minder vlees-bolognese
recept voor 600 gram pasta (een portie invriezen gaat prima)
bron: BBC Good Food

scheut (olijf)olie
2 uien (samen zo’n 200 gr)
300 gr wortel
4 selderijstengels, geschild
1 courgette van zo’n 300 gram
4 tenen knoflook
1 bouillonblokje naar keuze (kip doet het goed)
300 gr rundergehakt
100 gr salami of chorizo, van een stuk, in miniblokjes gesneden
blikje geconcentreerde tomatenpuree (140 gr – dat is 2x zo’n miniblikje)
1 blik tomaatstukjes (400 ml)
zout, peper
1 tl (gerookt) paprikapoeder of eventueel oregano
eventueel scheut rode wijn als het er toch staat...
hand gehakte verse peterselie
200 gr erwten of eventueel veldertjes/jonge kapucijners  (diepvries)

Hak alle groente (ui, wortel, selderij, courgette en knoflook) aan snippers. Wie een keukenmachine heeft is snel klaar.
Stoof de groentesnippers in een scheut olie in een grote braadpan – schenk er een kopje water bij, samen met het bouillonblokje, en breng het aan de kook. Leg er dan een deksel op en laat het op de laagste stand zachtjes stoven in tien minuten.

Ondertussen het gehakt en de salami- of chorizoblokjes in een koekenpan, ook in een scheutje olie, bruin bakken. Laat het niet alleen maar garen, maar bak er ook daadwerkelijk bruine randjes aan. Voeg het daarna (samen met het bakvet, want daar zit veel smaak aan) toe aan de groente.  Voeg daar ook de tomatenpuree, tomaatblokjes, zout, peper en paprikapoeder aan toe. Een scheut rode wijn kan ook geen kwaad. Doe er tenslotte nog een handje gehakte peterselie bij en laat dat rustig nog eens 15 minuten sudderen.

Laat er dan in enkele minuten nog de erwten in doorwarmen (niet te lang!) en serveer met pasta en lekker veel geraspte kaas. Invriezen kan natuurlijk ook zonder die erwten, want die schud je toch vanuit het diepvriespak zo de pan in.




25 februari 2015

Zweedse aardappelsalade


In de trein van Stockholm naar Arlanda zaten twee meisjes. De ene had een gezichtje en kapsel, waarmee ze zo in Downton Abbey kon acteren; met zo’n golfje halverwege haar boblijn en een scherpe, rood gestifte mond. Helaas droeg ze daarbij geen passend jurkje, maar een praktische, warme Zweedse trui. Een trui die goed gevuld was trouwens en dan doel ik op haar omvang. Tegenover haar zat het andere meisje en deze was hoe dan ook ‘uit de kluiten gewassen’. Wat me nog het meeste opviel was de legging van het tweede meisje, want ze droeg een loeistrak exemplaar, waarop van kuit tot bil WORKOUT stond geprint, in fluorescerend roze. Interessant... Nou ja, sorry, het viel me allemaal op en ik had drie kwartier de tijd om het eens rustig te aanschouwen… Waar moet een mens anders in een Zweedse trein naar kijken? Nou ja, naar knappe Vikingmannen natuurlijk, maar die zaten er even niet. Die waren de kinderen aan het ophalen van de buitencrèche, ze waren naar yogales, ze hadden een paar maanden vaderschapsverlof opgenomen, of ze deden iets anders enorm geëmancipeerds.

Maar ik had best begrip voor die stevige meisjes, want ik had mij zojuist 4 dagen te goed gedaan aan alle Zweedse lekkernijen: zoete broodjes, weggeklokt met slóten koffie, en dan ook nog eens al die hartige gerechten met gräddfil, een zure room met 10 tot 12% vet, die - als het met mate wordt gegeten - geen kwaad zou kunnen, maar in bepaalde hoeveelheden toch wel problematisch begint te worden. En de Zweden houden wel heel erg veel van gräddfil...

Dan lijkt dit me een goed moment om u voor te stellen aan Zweedse aardappelsalade, of ‘potatissallad’. Een gerecht waar ik zelf met liefde op mijn kop in zou worden ondergedompeld. Ik heb nog steeds warme herinneringen aan ontbijtjes met limpa (een licht zoet Zweeds brood) en daarop potatissallad… Ze maken het natuurlijk met die gräddfil en helaas hebben wij dat in Nederland niet. We hebben wel zure room, maar die is met zijn 20% vet nog steeds een stuk vetter dan de 10 tot 12% vet van gräddfil. Gebruik dus naar smaak zure room en verdun deze met een milde halfvolle yoghurt of een (magere) Griekse yoghurt. Gräddfil lijkt trouwens nog het meest op Griekse yoghurt met 10% vet, maar het is gladder en doet romiger aan. Kortom, gewoon even proeven wat je lekker vindt.


Zweedse aardappelsalade

1 kilo vaste aardappels
in totaal 300 ml zure room, naar smaak gemengd met een milde yoghurt (zie suggestie hierboven in tekst)
1 kleine prei
50 gr mayonaise
2 el kappertjes
zout en peper

Schil de aardappels en kook ze gaar in gezouten water. Snijd de prei in hele smalle, halve ringetjes.

Doe de zure room, prei en kappertjes in een kom en breng de saus op smaak met zout en peper. Verdun het desnoods met wat water.

Snijd de gare aardappels in plakken en meng ze met de saus. Goed koelen voor het serveren.





22 februari 2015

Witlofschuitjes met een tapenade van zwarte olijf en pure chocolade


Half januari vertrok ik naar Stockholm met het plan om er te gaan schaatsen. Op echt natuurijs en niet zoals hier op een kunstbaan. In de maanden ervoor hield ik nauwlettend de websites in de gaten, want de Zweden hebben de goede gewoonte om bij te houden wanneer, hoe en met wie ze het ijs opgingen en, vooral voor mij van belang, hoe de kwaliteit van het ijs was. Maar daar ging er toch wat mis. Waar je normaal gesproken al in december met de kinderwagen het ijs op kan, bleef de winter nu maar kwakkelen met een paar krappe graden onder nul ’s nachts. Nee, dat werd niets. De noren bleven thuis en ik ging dan maar winkelen en een beetje door de sneeuw banjeren.

Maar goed, van al dat gebanjer wordt een mens toch ook moe en de laatste dag besloot ik om in de bibliotheek aan Sveavägen te gaan zitten. Volgens mij is het een bekend pand, want zodra ik binnen kwam herkende ik het: het is een ronde zaal over drie verdiepingen. Erg fraai. Hieronder een foto van de Wikipedia. In een zaal erachter hadden ze een paar meter kookboeken staan, dus ik heb mij met een notitieblok geïnstalleerd. Ja, foodblogger he? Rare lui…


In één van de boeken vond ik een opvallend recept voor een zwarte olijventapenade met pure chocolade erdoor. En het werkt. Zoet en zout. De smaak is in evenwicht met chocolade die zeker goed te proeven is, maar die in bedwang wordt gehouden door de olijven. Neem wel goede olijven, want die zijn natuurlijk bepalend hier. Mijn favoriet blijven de taggia olijfjes van AH Excellent.

Witlofschuitjes met een tapenade van zwarte olijf en pure chocolade
recept voor een bijgerecht of borrelhapje
bron: het boek ‘Bernadotte – Mannen, Myten, Maten’ door Annika Grälls


2 stronkjes witlof
40 gr pure chocolade
150 gr zwarte olijven (de Taggia olijven van AH excellent zijn mijn favoriet)
1 teen knoflook
handje pijnboompitten
(gedroogde) tijm

Snijd een klein stukje van het kontje van de witlof en haal de blaadjes los. Was ze en leg ze op een schaal.

Vermaal de chocolade, olijven en knoflook in een keukenmachine of snijd alles geduldig fijn – het moet wel echt pulp worden.
Rooster de pijnboompitjes kort in een droge, hete koekenpan tot ze wat kleur krijgen.

Schep een beetje van de tapenade in elk blaadje witlof, bestrooi met pijnboompitjes en een beetje tijm.