17 juli 2014

Zomerstop


Graag laat het bestuur van Eerst Koken weten dat zij zich met ingang van vandaag genoodzaakt ziet om een korte zomerstop in te lassen. Er wachten andere plichten en wensen, en aangezien met name mevrouw Eerst Koken zich slechts met moeite achter haar computer laat wegrukken om zich te wijden aan andere belangrijke taken, leek het een beter idee om de internetverbinding in zijn geheel de nek om te draaien. Eerst Koken hoopt u graag over 4 weken weer te zien op deze plek. En ach, jullie zijn toch ook allemaal op vakantie?

Het blog is niet alleen een persoonlijke raison d’etre lust&leven, maar soms ook een klein Waterloo. Misschien dat dan nu eindelijk eens de ramen gelapt gaan worden hier….? Misschien ga ik eindelijk een wat strakker sportregime toepassen? U hoort het begin augustus. 





13 juli 2014

Duitse aardappelsalade


Het gebeurde na een uitgelopen verjaardag dat we op straat stonden en wisten dat de uitgebalanceerde maaltijd thuis parels voor de zwijnen zouden zijn. De kinderen waren immers al twee uur lang volgepropt met chips en blokjes kaas. Maar om ze nou zonder maaltijd naar bed te sturen, leek ook geen redelijke uitweg. “Doe de McDonalds dan maar,” zei ik. Waar dat vandaan kwam weet ik ook niet helemaal.


Enfin, het restaurant met de hoge boom in de voortuin. Dat moesten we even uitleggen aan de kinderen, want het was, op een milkshake na, nog onontgonnen terrein voor ze. “Jongens, jullie krijgen straks een Happy Meal. Dat is een maaltijd in een doosje.”
“Ja, een soort blije doos,” zei Meneer.
We sloten aan in een rij waar de rest van de stad ook in leek te staan. Overal waren schreeuwende mensen, nergens was er plek om te zitten en je struikelde over kinderen die door de zaak treinden. De doosjes arriveerden met enige moeite en het McDonalds-meisje bleek geen enkel wisselgeld te hebben (huh?). Perfect.
Meneer schudde alvast de flesjes Fristi even voor ze. “Waarom moet dat, papa?”
“Nou,“ vertelde Meneer “er zit zoveel aardbei en framboos in zo’n flesje, dat je het wel even goed moet schudden.”
Ik at wat frietjes van Kleine Chef, want de kinderen hadden alleen maar oog voor het speeltje dat in het doosje zat, zodat we ook de Happy Meals konden weggooien. Kortom, het had veel weg van een nachtmerrie. Ik ben weer even genezen.

De volgende keer maak ik wel een tosti voor ze. Met zoveel ketchup ernaast als ze maar willen.
Met een beetje mazzel staat er dan ook nog wat aardappelsalade op ons te wachten. Kijk, daar val ik nou wel van in katzwijm. Het liefste de variant met room en spekjes, maar dat mag niet te vaak, om voor de hand liggende redenen. Maar Duitsers en Fransen maken ook een fijne variant met bouillon en azijn. En een scheutje olie. Daar mag ook best een goede Wiener Schnitzel en een glas Weizen bier bij. Kom op, wie heeft het dan nog over zo’n gele M?


Kartoffelsalat

800 gr vastkokende aardappels, met schil
125 ml runderbouillon
2 el (olijf)olie
3 el azijn
1 tl suiker
likje mosterd
zout en peper
1 ui, zeer fijn gesnipperd
2 el peterselie, fijn gehakt

Kook de aardappels in de schil gaar. Bereid ondertussen de dressing:  roer van de bouillon, olie, azijn, suiker, zout, peper en mosterd een sausje.

Pel de hete aardappels zodra je ze vast kunt pakken en snijd ze in plakjes. Schep de warme plakjes bij de dressing en schep het door elkaar. Voeg de ui en peterselie toe. Laat dit minimaal 2 uur (of langer) intrekken. Serveer de salade op kamertemperatuur.

Oordeel van het smaakpanel: ook Kleine Chef blijkt zo’n zure salade erg lekker te vinden. Dat zag ik even niet aankomen! Kind van zijn moeder, he…

~~~~~~~~~~~~ 


Vond je dit leuk? Deel het dan alsjeblieft met de knoppen hieronder!






9 juli 2014

Avocadomayo met gedroogde kerstomaatjes


Er stond weer eens een postbode met een zeiknat pakketje op de stoep.
“Ik weet niet of dit helemaal goed is, hoor” zei hij, voelend aan de onderkant van de doos.
Maar nu wist ik hoe het zat: “Nee hoor, dat zijn ijsklontjes. Geen zorgen!”
Het was de nieuwe zending van de Foodiebox die wordt opgestuurd naar foodbloggers om kennis te maken met allerlei lekkere dingen.

Het was weer een goede doos met onder andere:
* een nieuwe smaak van Almhof yoghurt (ananas&kokos) die erg lekker was, maar roomyoghurt valt ook niet echt te verpesten, he?
* Pasta van Di Martino – die pak ik vaak mee als ik voor het blog een mooie pasta wil hebben. Het is tenminste weer eens wat anders dan de eeuwige pijpjes of vlindertjes. Maar verder ook een prima pasta.
* Hummus van Sabra. Ze hebben interessante smaakjes, maar ik vind die van Maza beter.
* Claerkampster Cloosterbitter – ik vroeg me af of we nog wel een nieuwe bitter nodig hadden, maar deze is verrassend lichtgroen. Op zich niets mee. Er was wel wat mis met de wervende tekst die erbij werd geleverd. De drank bevat namelijk kruiden en die zijn heel gezond voor je. Ze kunnen zelfs geneeskrachtig zijn... HALLO, we hebben het hier toch nog steeds over alcohol? Doe even normaal, zeg. Alcohol breng je niet aan de man door te zeggen dat het zo heilzaam voor je lichaam is.
* Tivall Burger Deluxe. Exclusief bij de AH te koop en daar probeer ik zo min mogelijk te komen, maar Tivall is mogelijk de beste betaalbare vleesvervanger. De gewone hamburgers vind ik prima en daarvoor waag ik mij nog wel eens in de Appie. Maar de Burger Deluxe (eigenlijk kleine burgertjes) zijn werkelijk fantastisch. Dit produkt is heel erg goed gelukt. Zal ik toch weer naar de AH moeten...
* Verder een flesje perencider met bessen van Magners. Tja, cassis met een tik. Niet mijn ding. Echte cider stinkt (ja, stinkt) een beetje naar paardenstal en heeft een serieuze, wat bittere afdronk. Zo eentje die je in Engeland van de tap drinkt. En daar mogen ze rustig mee langskomen.
* en verder een pot cassisuitjes van Kroon voor de borrel, die op het moment van schrijven nog niet open is geweest.


Maar het oog viel op een gouden doosje met een zwart lint erom. Als juwelen in een kistje lagen daarin meerdere takken met honingtomaatjes te pronken. Ze maakten hun naam waar: het waren inderdaad zeer zoete tomaatjes, dieprood en sappig.
Maar er zat ook een eetrijpe avocado van Nature's Pride in de doos en een pot mayonaise. Die eetrijpe avocado’s zijn een goed idee. Misschien duurder dan hun keiharde broertjes, maar die harde avocado's worden waarschijnlijk alleen nog maar bruin van binnen en nooit meer echt zachtgroen rijp. Koop dan maar direct een goede.
De mayonaise was van Belze, een Belgische mayo zonder suiker. Het is daarom wat zuurder dan de meeste andere mayonaises, iets minder dik, en gemaakt van vrije uitloopeieren. Als je het zat bent dat in 99% van de supermarktspullen suiker en e-nummers wordt verstopt, dan is dit je nieuwe mayo.

En van deze laatste drie producten besloot ik iets te maken. Een hapje dat je snel maakt, behalve dat de tomaten eerst moeten worden gedroogd. Je kunt kant-en-klare gedroogde tomaten kopen - en dan niet uit pot, maar uit de koelvitrine- en het zijn dan 'halfgedroogde tomaten', maar zelfgemaakt blijft toch het beste:


Avocadomayo met gedroogde kerstomaatjes
Recept voor 6 personen
Bron: Eerst Koken

Avocadomayo:
2 rijpe avocado’s
2 flinke el mayonaise
snuf zout

Maak de avocado’s schoon en blender ze tot een gladde, dikke saus met de mayonaise en een snufje zout. Schep in een schaaltje en dek het af door wat huishoudfolie direct op de saus te leggen. Avocado’s kunnen anders wat bruin kleuren, maar zo kan je het prima een paar uur bewaren in de koelkast.

Half gedroogde honingtomaatjes:
50 kerstomaatjes, bv de honingtomaatjes
1 tl tijm en/of rozemarijn
zout en peper
een sliertje olijfolie
alleen wanneer de tomaten niet heel zoet zijn: 1 tl suiker (honingtomaatjes hebben het niet nodig)

Verwarm de oven voor op 120 graden of 100 graden hetelucht. Hetelucht heeft hier de voorkeur boven conventioneel.
Snijd de tomaatjes doormidden en haal het zaad en vocht eruit. Dat hoeft niet heel secuur; gewoon met je vinger eruit wippen. Leg ze op een bakplaat met de snijkant naar boven. Bestrooi met de kruiden, waar nodig een snufje suiker, zout, peper en een beetje olie. Bak ze 2 uur in de oven, totdat ze iets ingedroogd zijn. Laat afkoelen.

Verdeel de avocadomayo over 6 glaasjes en schep er wat van de tomaatjes op. Leg er eventueel nog een basilicumblaadje op.