27 juni 2016

Twee soorten hartige bladerdeegflappen


De flap met prei, feta en chorizo was een ‘blast from the past’. In de jaren negentig maakte ik deze vaak, en daarna gek genoeg nooit meer. Vroeger gebruikte ik er Danerolles croissantdeeg voor, maar toen wist ik nog niets. Inmiddels zie ik ook wel dat het geen echt croissantdeeg is. Er zit niet eens gist in! En lekker is het bij nader inzien ook eigenlijk niet. Nee, dan roomboterbladerdeeg.

De diepvries zat vol met een hele stapel pakjes bladerdeeg. Ik weet ook niet hoe dat zo kon komen, maar ik heb twee pakken weg gewerkt met deze jongens hieronder. Een volle bakplaat met het oude recept, en een andere met iets dat meer op een (vegetarische) empanada-vulling is gebaseerd:

Hartige bladerdeegflappen met prei, feta en chorizo
recept voor ongeveer 10 stuks

ongeveer 10 plakjes bladerdeeg uit de diepvries
1 grote prei, in smalle ringetjes
beetje olie of boter om te bakken
100 gr chorizo (van het stuk), in kleine stukjes gesneden
75 gr feta
zout naar smaak
1 tl oregano

Smoor de preiringetjes in wat olie of boter tot ze zacht zijn. Voeg een beetje water toe tijdens het smoren. Doe de prei zonder vocht in een kom en voeg de rest toe. Schep een eetlepel op een bladerdeeglapje, vouw dat dicht naar eigen inzicht en bak ze ongeveer 20 minuten in een voorverwarmde oven van 200 graden (180 graden hetelucht).


Hartige bladerdeegflappen met spinazie, rozijnen en jonge kaas
recept voor ongeveer 10 stuks

10 plakjes bladerdeeg
300 gr diepvriesspinazie, ontdooid en goed uitgeknepen
30 gr rozijnen, geweekt in witte wijn of sherry (ofzo)
een klein uitje, gefruit in wat olie
snuf chilipoeder
100 gr jonge kaas in kleine blokjes
1 ei, gekookt en grof gesnipperd
eventueel wat pijnboompitten
zout en peper naar smaak

Voeg alles voor de vulling samen. Schep een eetlepel op een bladerdeeglapje, vouw dat dicht naar eigen inzicht en bak ze ongeveer 20 minuten in een voorverwarmde oven van 200 graden (180 graden hetelucht).



22 juni 2016

Tomaten-maaltijdsoep met couscous


Ja, het was beslist aangenaam, dat ik die zonnige donderdagavond aan mocht schuiven bij een kookdemonstratie van Nadia Zerouali, die je vast wel kent van het duo Nadia en Merijn, bekend van verschillende kookbladen en kookboeken. Nadia praatte mij en de rest van de aanwezige foodbloggers bij over allerlei Arabische producten, en wij proefden van dadels omhuld met chocolade, een tomatensoep met couscous en een pilaf gemaakt van een pastasoort in plaats van rijst. Lekker. Zo was ik niet alleen even ‘far from the madding crowd’ (lees: even weg van het dagelijkse spitsuur thuis), maar werd ik ook nog eens op een fraaie locatie gelaafd en bij gepraat. Prima. :)



Het praatje van Nadia introduceerde de nieuwe website Arab Food Lovers (zusje van Asian Food Lovers) – uw nieuwe online Midden-Oosterse supermarkt. Ik woon in Almere en hoef hier nooit ver te fietsen om een dergelijke supermarkt in het echt te bezoeken, maar mij dunkt dat in menig dorp of kleinere plaats in Nederland zelfs in de verre omtrek niets te krijgen is, en dan is het toch wel fijn dat je sommige dingen online kunt bestellen. Duur is de website overigens helemaal niet. Sterker nog, ze zijn stukken goedkoper dan de AH met vergelijkbare producten! Ook leuk vind ik de foodboxen die ze gaan verkopen: vanaf juli koop je de Arab Food Lovers Box. De Asian site heeft ze al. Je koopt er thema boxen, inclusief recepten met wat je ermee aan moet vangen. Een beetje zoals de foodboxen die je nu overal ziet, maar deze koop je dus gewoon los, zonder abonnement. Je kunt ook via recepten op de website zelf een box samenstellen, op basis van de benodigde ingredienten. En met het betreffende recept erbij verpakt lijkt dat me nou een leuk kadootje voor de lekkerbek! Weer eens wat anders dan de geijkte vvv-bon. Ik heb inmiddels zelf een box besteld die als kadootje wordt weggegeven.






Ik at die avond bij Nadia een tomatensoep die zo snel in elkaar werd gedraaid, dat ik hem de volgende zondag na een borrel in plande. De soep wordt gemaakt van een pot geconcentreerde Marokkaanse tomatenpuree. In Marokko is deze puree zo standaard in de keuken, vertelde Nadia, dat het overal met het merk wordt aangeduid. Je koopt er een pot Aicha, geen tomatenpuree. Verder gaat er nog wat gember, harissa (rode peperpasta), ras el hanout (een specerijen mengsel) in, en een tomaten-couscous in. Wanneer je daar tenslotte nog wat verse koriander op doet, heb je een goed vullende soep, die de kinderen ook lekker zullen vinden. Extra harissa voeg je eventueel nog aan tafel toe.

De soep is dankzij de 200 gram couscous serieus gevuld en kan doorgaan als maaltijdsoep. Wij aten er ook nog wat Turks brood bij. Maar met deze hoeveelheid couscous wordt het wel onduidelijk of je nou een natte couscous eet, of een soep. De soep is echt behoorlijk stevig. Voor een normale soep zou ik 150 gram couscous toevoegen.

Tomaten-maaltijdsoep met couscous
recept voor 4 personen
bron: Arab Food Lovers (klik hier om de originele producten van de website te zien)


2 (witte) uien, in dunne kwart ringen gesneden
1 teentje knoflook, fijn gesneden
1 stukje verse gember (zo’n 3 cm), fijn geraspt of gehakt
olijfolie
1 potje Aicha tomatenpuree (210 gr)
2 el ras el hanout
200 gr Yamna tomatencouscous  (nou... 150 gram is ook wel voldoende - zie boven)
1 el rode harissa of meer naar smaak (harissa is er van mild tot heet, dus proef het even)
1/2 bos verse koriander, grof gesneden
peper en zout


Verhit een scheutje olie in een soeppan en bak hierin de ui tot deze lichtbruin is. Bak aan het einde de gember en knoflook kort mee. Voeg daarna de tomatenpuree en de ras el hanout toe en bak ook kort mee.

Voeg 1,5 liter kokend water toe. Roer goed door en voeg naar smaak wat peper en zout toe. Laat 10 minuten zachtjes koken.

Voeg de couscous toe, laat het in enkele minuten gaar koken. Breng de soep op smaak met 1 eetlepel harissa, of meer naar smaak, maar de harissa als hierboven genoemd is behoorlijk pittig! Ik kreeg de extra hete variant mee, maar als je hem besteld krijg je waarschijnlijk de milde soort. Eventueel kan je extra harissa los roeren met een flinke scheut olijfolie en apart serveren bij de soep. Voeg desnoods nog water toe als dat nodig is en serveer de soep met de gehakte koriander (en liefst ook met een sliertje olijfolie erop!)




17 juni 2016

Salade met vega schnitzelreepjes, biet en edamame


Een voorzichtige poging om de kinderen weer eens het concept ‘salade’ uit te leggen. De meeste ingrediënten tolereren ze op hun bord en warempel, ze eten het zelfs op! Je moet het natuurlijk geen salade noemen. Het zijn gewoon stukjes komkommer, bonen en gesneden Valess, maar dat is hier dan heel toevallig een beetje gemengd. ;) Alleen de munt en de rucola peuterde Kleine Chef er uit. En okee, ik moet toegeven dat ze er maar heel weinig van op hun bord kregen. Ernaast kwam namelijk ook een zelfgemaakte aardappelsalade met yoghurt (en stokbrood) en dat vinden ze wel normaal.

Ik heb graag van die kleine blikjes bonen van Bonduelle in de kast staan. Ze zijn erg handig voor salades. Zo’n mini-blikje is vaak net goed genoeg om wat meer body te geven aan een blaadje sla. En Bonduelle heeft weer een paar nieuwe soorten aan het assortiment toegevoegd, waaronder een mix van kikkererwt, groene kidneybonen en edamame, en ook blikjes met alleen edamame (oftewel sojaboontjes).


Salade met vega schnitzelreepjes, biet en edamame
recept voor 4 personen als bijgerecht

4 gewone, gepaneerde Valess schnitzels
olie of boter om te bakken en olijfolie voor de sla
1 teen knoflook, heel fijn gesnipperd
2 gekookte (voorverpakt) of zelf geroosterde bieten, in partjes
1 komkommer
125 gr halfgedroogde tomaten (koelvak)
50 gr groene olijven
130 gr edamame (Bonduelle mini blikje), afgespoeld
75 gr rucola
2 takjes munt, de blaadjes fijngehakt
zout naar smaak

Bak de Valess bruin in wat olie of boter. Snijd ze daarna in repen.

Snijd de komkommer in de lengte door, schraap met een theelepel de zaadlijsten eruit en snijd de komkommer in plakjes.

Meng alle ingrediënten, doe er een sliertje olijfolie bij en serveer de Valessreepjes op de salade.




14 juni 2016

Kokoschutney met groene peper en verse koriander



Chutney – maar dan anders

Wat wij chutney noemen is eigenlijk Engelse chutney; een hartige ‘jam’ met meestal een zuur fruit, veel azijn en nog meer suiker. Niets mis mee, behalve dat het niet erg gezond is (jaja, alles met mate. Of om Oscar Wilde te citeren: ”Everything in moderation, including moderation”). De Engelsen hebben het natuurlijk ontleend aan de Indiërs, maar die houden er een bredere definitie op na. In India kan een chutney van alles zijn, van een droog mengsel tot een natte ‘jam’, zoals mango chutney. Wat het allemaal gemeen heeft is dat je het ergens ‘bij eet’. Zo simpel is het.


Deze chutney is vrij droog, en doet wel wat denken aan de Indonesische seroendeng vanwege het hoofdbestanddeel kokos. Maar de kokos wordt hier vermalen met groene peper, pinda's en verse koriander. En dat is dus heel lekker! Wij aten het bij de aloo gobi en thepla (platbrood) en ik kan het jullie allemaal van harte aanbevelen. Maak er dit weekend dus eens een Indiaas avondje van! Er zijn inmiddels heel wat Indiase recepten te vinden op Eerst Koken - ik heb ze nu allemaal verzameld onder een apart kopje in de index.

Kokoschutney met groene peper en verse koriander

90 gr gedroogde kokos
70 gr (gezouten) pinda’s
2 gewone groene pepers (lomboks), of meer naar smaak
zout naar smaak
handje verse koriander
2 el tamarindepasta (toko)
2 cm verse gember, gesnipperd

Heb je een keukenmachine? Mooi – gewoon alles fijnmalen tot snippers. Geen machine in huis? Dan toch hopelijk wel een vijzel? In dat geval zou ik alles snipperen en daarna fijn vijzelen.

In India doet men er nog een ‘tadka’ op, maar dat liet ik achterwege. Het is een extra smaakgevend mengsel van specerijen welke kort in hete olie wordt gebakken om de geur en smaak vrij te laten komen. Bijvoorbeeld iets simpels als dit: 2 el neutrale olie verhitten met 1/2 tl mosterdzaad en 3 of 4 rode chilipepers in ringetjes. Daarna met de olie over de chutney scheppen.



11 juni 2016

Gujarati thepla (Indiaas platbrood met kruiden en specerijen)


Op een dag zat ik met een Indiase collega te ‘appen’ en recepten uit te wisselen (ik in het koude Amsterdam en hij in het bloedhete Gandhinagar, waar de thermometer net 50 graden aantikte). Of nou ja, uitwisselen…. Het is een behoorlijk eenzijdige bezigheid, want ze zijn daar matig geïnteresseerd in onze Hollandse culinaire pogingen. En geef ze eens ongelijk met zo’n keuken… Dan mag je best nuffig doen over stamppot.

De collega kwam aan met thepla en ik ben hem daar dankbaar voor, want ze zijn inmiddels al een aantal keer bij ons op tafel gekomen. Het zijn een soort paratha’s of platbroden, tortilla-achtige wraps, maar dan doorspekt met specerijen en verse fenegriekblaadjes. Fenegriek? Ach, jammer nou, dat hebben we hier niet vers, hoewel ik pogingen doe om het in de tuin te kweken (gaat heel gemakkelijk trouwens van gewoon zaad uit de toko, welke dus eigenlijk als specerij bedoeld is, niet als tuinzaad). Je schijnt wel aan het gedroogde blad te kunnen komen, maar ik week gewoon uit naar verse koriander. Ook geen straf.


We aten ze dit keer bij aloo gobi, een bloemkool-curry met aardappel, waarvan het recept hiervoor al verscheen, en met kokoschutney, een recept dat hierna volgt en welke je ook beslist even op moet slaan. Maar ze gaan prima samen met elke Indiase curry.


Gujarati thepla (Indiaas platbrood met kruiden en specerijen)
recept maakt 14 ‘wraps’ met de grootte van een schoteltje
nb. Ik gebruik grote theelepels van 5 ml

250 gr bloem + extra om uit te rollen
20 gr koriander met steeltjes gehakt (of verse fenegriek)
50 gr dikke, volle yoghurt (zoals Griekse yoghurt)
2 tenen knoflook
2 cm verse gember
1 volle tl zout
2 tl chilipoeder (ik hield het bij 1 theelepel, vanwege de kinderen)
1 tl kurkuma
2 tl korianderpoeder
olie om te bakken

Hak de knoflook met de gember en het zout tot heel fijn. Het zout helpt om alles tot prut te kunnen snipperen.

Meng alle ingrediënten, met een klein scheutje olie erbij, en zoveel water als nodig is om een soepel en niet plakkerig brooddeeg te kneden. Dek het af en laat het 15 minuten rusten.

Verdeel het deeg in 14 gelijke balletjes. Druk een balletje plat, doop het in wat extra bloem en rol het met een deegroller uit tot het zo groot is als een schoteltje.


Verhit een pan tot heet. Als je een gietijzeren pan hebt, is dat het beste. Doe een beetje olie in de pan en leg het deeglapje erin. Doe een klein beetje olie op de bovenkant, verdeel het met de bolle kant van een lepel of doe wat olie in een glas en verdeel het steeds over het deeg met een kwastje. Wanneer het deeg begint te garen, draai je het om en bak je de andere kant, kwast ook deze kant weer in met wat olie en blijf de thepla omdraaien tot het aan beide kanten mooi bruin gebakken is. Het zal niet erg lang duren en bak ze ook niet langer dan nodig is, want dan worden ze te taai en te hard. Net als bij tortilla-wraps bewaar je de thepla’s in een afgedekte bak, zodat ze niet knapperig worden, maar mooi mals en soepel.

Herhaal dit met de rest van de deegballetjes. Serveer het brood warm bij curry’s of laat ze afgedekt afkoelen en serveer ze op kamertemperatuur.

Tip voor de koriander: ik heb hier eerder op dit blog geroepen dat ik verse koriander vaak alvast hak en los invries in zakken. Ik gebruik het in sommige gerechten waarin het niet uitmaakt of het blad vers is. De thepla is dus zo'n gerecht waarbij het NIET kan. Het deeg wordt er hopeloos plakkerig van. Kortom, gewoon verse koriander gebruiken. Dat heeft uw blogger alvast even voor u uitgetest. Handig he? :)