Salade met paprika, snijboon en zwarte knoflook, en een ricottataartje

Ik schreef een paar maanden geleden al over zwarte knoflook. Ik omschreef het toen als:

De knoflook is zoals je hem nog nooit hebt gezien: de teentjes zijn gitzwart en zacht. Dat komt doordat ze hem enkele weken lang op een lage temperatuur verhitten, waarbij de knoflook langzaam verkleurt. De smaak deed mij denken aan appelstroop of dadels, met een hele lichte, hartige knoflooksmaak.

Ik maakte er toen een knoflookboter mee, die ik mengde met pasta. Maar daar zat ook eekhoorntjesbrood bij en dat heeft een vrij sterke smaak. De makers noemen de knoflook zelf een ‘smaakbommetje’, maar daar ben ik het niet mee eens. Het is een leuk product, maar je moet hem wel in z’n eentje laten ‘shinen’. Bij deze salade hieronder besloot ik gewoon de hele bol grof te snipperen voor de dressing. En dat zet zoden aan de dijk; lekker veel knoflook, die niet meer echt naar knoflook smaakt, maar wel een aangenaam zoete knoflooksmaakje heeft. En het oogt ook apart. ‘Apart’ als in leuk, hoor. Weer eens iets anders in je salade.

Ernaast kwam nog een puntje van een koud ricottataartje.

Salade met paprika, snijboon en zwarte knoflook

4 grote paprika’s, rood, geel en/of oranje
500 gr snijbonen, schoongemaakt en in schuine, grote stukken gesneden
250 gr champignons, gehalveerd
1 zak rucola
1 handvol gehakte basilicum
zout

dressing:
1 bol zwarte knoflook (o.a. bij de AH te koop, maar niet overal!)
4 el olie + 4 el azijn
zout

De paprika’s heb ik in stukken gegrild in de grillpan, maar je kunt ze ook roosteren en dan het velletje eraf trekken. Het eerste is sneller en levert stevigere paprika’s op. Maar roosteren is ook wel erg lekker… Dat roosteren doe je als volgt:
Leg de paprika’s in hun geheel op een bakplaat en op aluminiumfolie (dat scheelt straks schoonmaakwerk). Blaker de paprika’s onder een grill in de oven tot ze zwarte plekken hebben en de schil wat loslaat (regelmatig kwartslag draaien), doe ze daarna in een bak of kom (met een deksel erop) en laat even rusten, en trek er na 10 minuten de schil af. Spoel ze niet af, maar veeg alle zaadjes eraf. Je kunt ze bestrooien met wat zout.

De snijbonen kook je gaar en koel ze kort af onder koud water. De champignons bak je in wat olie enigszins bruin. Laat alles afkoelen. Meng alles losjes in een schaal.

Voor de dressing doe je de olie en azijn bij elkaar. Pel de teentjes knoflook en hak ze grof. Doe dat bij de dressing. Klop het even door elkaar en verdeel over de salade. Direct serveren.


Ricottataartje
voor een (spring)vorm van 18 cm

4 grote eieren (L) of 5 middelgrote (M)
250 gr ricotta
75 gr parmezaan, geraspt
1 tl gedroogde tijm of 2 tl vers
zout en peper naar smaak

Verwarm de oven voor op 180 graden (170 graden hetelucht).

Alle ingrediënten simpelweg mengen. Bekleed een springvorm met bakpapier (als je het even onder de kraan houdt en samen knijpt tot een prop, kan je het daarna heel makkelijk in de vorm plooien). Smeer het bakpapier ook nog in met een beetje olie en giet het beslag erin. Bak dit gedurende 20 minuten of tot het stevig is. Laat het afkoelen.

Ravioli met snijbonen en zwarte olijven - voor volwassenen?

Verdorie, hoe klein moet je olijven snijden voordat de kinderen het niet meer zien? Het was weer eens de oudste dochter die de stukjes op de rand van het bord schoof. En dan zat er ook nog tomatensaus bij. Dat lust ze ook al niet. Ach, arm kind… Maar Meneer zat smakelijk te eten en vond het lekker. Dat is dus de bekende spagaat van elk huishouden met kinderen. Er wanhoopt er altijd wel eentje en je hebt zelden iedereen op hetzelfde moment blij, tenzij je pizza maakt.

Voor de doorzetter; dit recept is snel en gemakkelijk, maar toch apart kruidig, met wat pit van sambal, venkelzaad en de zwarte olijven. Doordeweeks, en net even anders.

Ravioli met snijbonen en zwarte olijven

Recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

bron: Eerst Koken

1 a 2 el olijfolie

1 niet te grote ui, gesnipperd

1/2 tl venkelzaad, liefst iets gevijzeld

2 tenen knoflook, fijn gesnipperd

500 ml passata (gezeefde tomaten)

½ glas rode wijn

zout en peper

likje sambal oelek

60 gr zwarte olijven, in plakjes of fijn gesnipperd voor ‘stukjes-gevoelige kinderen’

500 gr koelverse, grote ravioli of tortellini (bv met spinazie en ricotta)

450 gr diepvries- of verse snijbonen, gesneden

geraspte kaas voor aan tafel

Fruit de ui in wat olijfolie lichtbruin. Voeg het venkelzaad en knoflook toe en laat het nog 1 minuut zachtjes bakken. De knoflook mag niet kleuren. Giet de tomatensaus en wijn erbij. Breng op smaak met zout, peper en een likje sambal. Doe de olijven erbij en laat dit nu op laag vuur zachtjes pruttelen (eventueel met deksel erop - het spettert!) Begin dan pas aan de pasta:

De pasta en snijbonen kan je samen koken, maar let even op de kooktijden. De bonen moet waarschijnlijk het langste. Verse, gesneden boontjes kook je ruim 10 minuten en diepvriesboontjes kook je zo’n 8 minuten, nadat het water weer aan de kook is gebracht. Gebruik daarvoor een grote kookpan waar bonen en pasta samen ruim in passen. Voeg de pasta toe na enkele minuten. Kijk even op de verpakking van de ravioli, maar de meeste zullen maar enkele minuten nodig hebben.

Voeg alles tenslotte samen en serveer met geraspte kaas.

Pasta met doperwten-gorgonzolasaus en snijbonen

Verrassend gemakkelijk en snel. Het lijkt ‘gedoe’ om de helft van de doperwten te verwerken als saus en de andere helft als groente-component, maar het werkt erg goed qua smaak met de gorgonzola. En zo ingewikkeld is het nou ook weer niet. Je hebt een pan met groente, een pan pasta en de saus. En toch moet dit wel binnen 20 minuten op tafel kunnen staan. De meeste tijd heb je nodig om de bonen gaar te bakken.

Ook de kinderen smulden ervan en de pan ging schoon op. Dit herhalen we nog eens.

Pasta met doperwten-gorgonzolasaus en snijbonen

Gebaseerd op een recept uit de Delicious van oktober 2017

recept voor 2 grote + 2 a 3 kleine mensen

400 – 500 gr (verse) snijbonen (diepvries kan ook), in reepjes

2 el olie

400 gr doperwten uit de diepvries (in twee porties van 200 gram)

zout

150 ml witte wijn + een scheut voor de snijbonen

1 teen knoflook (heel)

150 ml (light) kookroom (ik houd erg van de light kookroom van de Lidl)

100 gr (dolce) gorgonzola

300 – 400 gr pasta

wat gehakte hazelnoten of pijnboompitten

Verhit de olie in een hapjespan en roerbak de gesneden snijbonen gaar in zo’n 15 minuten (diepvriesboontjes zullen sneller gaar zijn!). Schenk er na een paar minuten een scheut wijn bij, omdat het anders te droog bakt. In de laatste 5 minuten 200 gram doperwten toevoegen en mengen. Breng op smaak met zout.

Ondertussen de saus maken: breng de wijn aan de kook met de andere 200 gram erwten en de hele teen knoflook. Laat dat 2 a 3 minuten koken. Voeg dan de kookroom toe en blender/staafmixer het tot een saus (inclusief die teen knoflook). Smelt de gorgonzola erin, breng op smaak met zout, en laat het pruttelen tot de rest klaar is.

Ondertussen ook de pasta gaar koken. Daarna de pasta mengen met de saus en de snijbonen. Garneer met wat gehakte hazelnoten.

De beste pasta carbonara ooit – met snijbonen

Inspiratie krijg ik vaak van foto’s of juist alleen de titel. Dan zie ik iets langskomen, bedenk snel wat de ingrediënten zouden kunnen zijn en heb zo een beeld ervan gevormd in mijn hoofd. 9 van de 10 keer blijkt het echte recept heel anders in elkaar te steken, maar dat geeft niet (Kleine Chef zou hier nu zeggen: ‘mama, dat geeft niet erg!’), want ik heb dan wel een idee. Kwestie van opschrijven in mijn grote Word-document ‘Ideeen’ en wachten op een goed moment.

Niven Kunz – chefkok en schrijver van het boek ‘Niven 80/20’ (veel groente, weinig vlees) – heeft een recept voor snijboon carbonara in zijn boek staan. Natuurlijk is dat niet simpelweg pasta carbonara met snijboon, maar iets met zwammetjes, kwartelei en kerrie. Vast heel fijn, maar wacht eens even: is snijboon niet een ideale groente om door een perfecte carbonara te roeren…? Nee, geen rocket science, maar wel de beste carbonara ooit (snijboon is niet geheel toevallig mijn lievelingsgroente).

Over Niven gesproken: ik ben een klein beetje per ongeluk verzeild geraakt in een receptenwedstrijd van Bonduelle en ik mag aankomende dinsdag verschijnen in Amsterdam bij Mister Kitchen, om daar voor een jury, waaronder Niven, mijn kookkunsten te vertonen... Mijn eerste gedachte was 'o shit...', maar kom, hoe leuk is het wel niet om eens wat voor een chefkok te maken? Ik maak trouwens de masabacha, die hier in september op het blog stond. Duimt u even mee? :)

Maar goed, carbonara dus. Er bestaan heel wat recepten van en het is tegelijkertijd een van de meest mishandelde gerechten. Je kunt carbonarasaus zelfs in pot kopen. Maar wie het zelf wel eens gekookt heeft weet dat de saus bestaat uit spek, kaas en amper gestolde eieren. Ik wil niet eens weten wat er in zo’n pot zou kunnen zitten…

Amper gestold ei? Jawel, de saus is romig en daar komt geen drup room aan te pas (niet in het origineel en ook niet in mijn versie). Op het moment dat het ei de pan in gaat, gaat de pan van het vuur – de hitte van de pasta en de pan doen de rest. Dan krijg je een ei dat de Fransen ‘baveux’ noemen. Dat is zoiets als ‘kwijlerig’. Precies goed.

Carbonara is snel te maken, maar de kunst is om alles klaar te hebben staan. Bak het spek dus eerst, en meng de eieren alvast, zodat alles klaar staat wanneer je het nodig hebt. O ja, en de eters moeten al aan tafel zitten wanneer de pasta klaar is!

De beste pasta carbonara ooit – met snijbonen

Recept voor 3 personen of 2 met kinderen

klontje roomboter (20 gram)

150 gr pancetta of mooi gerookt ontbijtspek – koop iets goeds, dat maakt je gerecht

1 grote teen knoflook, doormidden gesneden

60 ml droge, witte vermouth of witte wijn

300 gr pasta (penne of fusilli werkt goed)

400 gr snijbonen, in reepjes gesneden

4 eieren + 2 eierdooiers (M of L **)
100 gr parmezaanse kaas, geraspt (of vervang 50 gram ervan met pecorino)

versgemalen zwarte peper
een snufje nootmuskaat

Begin met het spek: laat de boter smelten in een koekenpan en voeg het spek en de doorgesneden knoflook toe. Bak het op niet te hoog vuur bruin, maar niet knapperig. Giet de vermouth/wijn erbij en laat het twee minuten iets inkoken. Zet het dan van het vuur voor later gebruik. De knoflook kan je eruit halen en weggooien, of je snijdt het klein en voegt het weer toe aan de pan. Zolang het maar niet te bruin gebakken is.

Ondertussen de eieren mengen met de geraspte kaas, peper en nootmuskaat en wegzetten voor later gebruik.

Breng een grote pan met (gezouten) water aan de kook voor de pasta. Breng de snijbonen met water aan de kook in een andere pan. Wanneer de bonen een minuutje of twee koken, kan je de pasta ook in de andere pan doen (ik neem even aan dat de pasta 8 a 9 minuten koken nodig heeft), zodat ze tegelijkertijd gaar zijn.

Wanneer de pasta en de bonen bijna gaar zijn, warm je het spek weer even rustig door. Giet de pasta en de bonen af. Vang daarbij een glas van het kookwater op en zet dat apart (wanneer je, net als ik, dat voortdurend vergeet te doen, zet dan gewoon een glas klaar IN de gootsteen. Elke keer weer denk ik van ‘o ja…’). Voeg spek, pasta en bonen samen in je grootste pan en schep er onmiddellijk het ei/kaas-mengsel door. Wanneer de saus iets begint de binden voeg je een scheutje van het hete kookwater toe. Weer goed doorscheppen. Klaar!

** wanneer je grote eieren (L) gebruikt kan je de pasta nog een momentje op laag vuur houden, terwijl je het doorschept. Een momentje zeg ik; je wilt geen scrambled eggs. Maar als alles echt heet is, zou het ook zonder moeten kunnen. Het duurt alleen een fractie langer voordat het ei bindt.

En wat moet je nou weer met de overgebleven eiwitten doen? Kijk eens in het grote Eerst Koken overzicht van ‘wat te doen met eierdooiers en eiwitten’!