5 juli 2020

Pastasalade met pesto van rode paprika, sperziebonen en vega schnitzelreepjes


Ik heb op dit blog een pastasalade staan die alle andere eigenlijk overbodig maakt (zie link), maar ja, ik kwam in de Allerhande eentje tegen die werd gemaakt met een soort pesto van geroosterde paprika’s en die was toch ook erg lekker. Ik heb het wel aangepast: eventjes overwoog ik nog om schorseneren uit pot te gebruiken in plaats van sperziebonen, want de kinderen vinden ze erg lekker, maar dat groene van de bonen kleurt wel zo mooi bij de paprika. In het origineel zaten kipreepjes en die verving ik met vegetarische schnitzel. Ik had laatst de schnitzel van de Vegetarische Slager en je vraagt je echt af waarom je nog een echte zou kopen. Ik was er erg over te spreken. Die van de Lidl is ook zeker niet slecht.

Pastasalade met paprikapesto, sperziebonen en vega schnitzelreepjes
recept voor 4 personen

Voor de pesto:
50 gr amandelen
1 grote pot geroosterde paprika’s (uitlekgewicht 400 gr)
½ supermarktplant basilicum
1 klein teentje knoflook
zout en peper

verder nodig:
300 gr pasta (bv penne)
500 gr verse sperziebonen, schoongemaakt
½ supermarktplant basilicum, grof gesneden
50 gr kappertjes
50 gr Parmezaanse kaas (of een andere vegetarische harde kaas), in schilfers
2 x 180 gr vegetarische schnitzel van de Vegetarische Slager
olie om te bakken

Maak eerst de pesto: maal alles daarvoor fijn in een keukenmachine.

Kook de pasta gaar in gezouten water. Als je een grote pan neemt met ruim water, dan kan je de sperziebonen tegelijkertijd in dezelfde pan gaarkoken. De bonen hebben ruim tien minuten nodig en de pasta waarschijnlijk iets korter, dus die voeg je later toe. Koel alles daarna af onder koud water. Giet het goed af en zet apart.

Schep de pesto door de pasta en voeg het gehakte basilicumblad toe, samen met de kappertjes en de parmezaan. 
Bak de schnitzels bruin in wat olie en snijd ze in reepjes. Laat het afkoelen tot lauw of koud en voeg toe aan de salade, of serveer erbij bovenop op het bord.
 


28 juni 2020

Kaaspannenkoeken

Afbeelding van Alice Barcellos via Pixabay 

En dan hier het vervolg op de vorige post, waarin ik vertelde over mijn nieuwe liefhebberij: kaaspannenkoeken. En als ik zeg kaas, dan bedoel ik kaas, daar moet je niet moeilijk over doen, vind ik. Ja, er zit rijkelijk ei en kaas in. Maar zo maak je dus lekkere malse pannenkoeken; met veel eieren en flink wat kaas. Daar moet je niet op willen bezuinigen. 
De kaas gaat door het beslag en wordt dus direct meegebakken. Dat is lekkerder dan dat je het op de pannenkoek strooit. Oh ja, en ik maak dit recept sowieso altijd dubbel, want er gaat niets boven een koude kaaspannenkoek voor het ontbijt… Met stroop. Ik zeg het maar even.

Kaaspannenkoeken
recept maakt 10 tot 12 pannenkoeken

Even over de gesmolten boter: dit vervangt de boter die je normaal in de pan zou gebruiken, maar als je dat wilt kan je natuurlijk ook gewoon boter of olie bij het bakken gebruiken.

250 gr bloem
500 ml melk
5 eieren (L) of 6 (M)
50 gr gesmolten roomboter (plus wat extra voor het bakken van de eerste pannenkoek)
300 gr geraspte, belegen kaas

Meng alles tot een glad beslag, maar doe de kaas er als laatste door.

Voor de eerste pan heb je een beetje boter of olie nodig, maar omdat er al boter door het beslag zit, kan je daarna zonder boter bakken. Het beslag zal ook beter uit te spreiden zijn zonder extra vet in de pan. Het is een dun beslag, maar de kaas maakt het moeilijk om te verdelen in de pan. Met wat schudden lukt dat wel, maar het worden niet erg dunne pannenkoeken.



21 juni 2020

Sla met een kaasflensje, blauwe bessen en amandel


Ik zit in een kaaspannenkoeken-fase, maar daar vertel ik later wel meer over; mijn ideale recept blog ik in de volgende post wel even. Maar het begon allemaal met deze salade. Ik had visioenen van een koud opgerold kaasflensje, op een salade met noten en bessen, en het was inderdaad zo lekker als ik mij had voorgesteld. En goed zomers recept!

Sla met een kaasflensje, blauwe bessen en amandel

voor het flensje:
40 gr bloem
70 ml melk
1 ei (M of L)
50 gr geraspte (Goudse) kaas naar keuze
likje boter om te bakken

verder nodig:
sla naar keuze
verse blauwe bessen
handje amandelen
klop een vinaigrette van 2 delen olijfolie, 1 deel azijn, een likje mosterd en een likje honing

Het flensje bak je in een grote koekenpan en het wordt dus 1 flens(je): klop van de ingrediënten voor het flensje een beslag en bak daar in een grote koekenpan in een beetje olie of boter een flensje van, die dus groter zal zijn dan wat je normaal een flensje zou noemen. Bewaar 1 a 2 eetlepels beslag! Als het flensje klaar is rol je het op een snijplank vrij strak op. Het laatste stukje ‘lijm’ ik dicht met het overgehouden beslag en dan leg ik het opgerolde flensje nog even terug in de pan, met de naad naar beneden, zodat het laatste beslag gaart. Zo rolt het flensje niet meer zo snel open. Laat het daarna afkoelen en snijd het in plakken. 
Maak daarna de salade klaar met de blauwe bessen, amandelen en de vinaigrette, en bovenop de rolletjes pannenkoek.


14 juni 2020

Pasta met broccolipesto, chili en knoflook


Eén van de dochters heeft een peperplant op haar kamer en daar mag ik pepers van plukken voor 30 cent per stuk. Dat vind ik een goede deal en bovendien moet je jong ondernemerschap een beetje stimuleren, dus dat doe ik graag. Maar die plant produceert een zooitje pepers, daar valt amper tegenop te koken. We gaan morgen maar eens een sambal badjak maken.

Bij dit recept kan je ook wel losgaan met de peper. Niet in de pasta zelf, maar eróp als een ‘sizzle’, zoals het Engelse recept het zo mooi noemt: een knoflook-chili-mengseltje dat in de hete olie even kort wordt aangezet. Jammer dat dat eigenlijk niet te vertalen valt.  

Pasta met broccolipesto, chili en knoflook
Bron: Tesco 

300 gr pasta
500 gr broccoli, schoongemaakt in roosjes
1 flinke plant basilicum (50 tot 60 gr), dunne steeltjes kunnen er heus wel bij
1 plantje peterselie – zo’n 25 gr
40 gr hazelnoten (amandel kan eventueel ook wel)
scheut olijfolie
60 g (vegetarische) harde kaas, zoals Parmezaan of iets dergelijks, geraspt
zout en peper
4 tenen knoflook, in dunne plakjes
1 a 2 grote rode chili’s, in dunne plakjes

Blancheer de broccoliroosjes, dat wil zeggen: breng een grote pan met water aan de kook en kook de broccoli daar ongeveer 3 minuten in. Koel het daarna af onder koud water. Laat goed uitlekken. Doe de broccoli daarna in een keukenmachine en pureer het samen met de basilicum, peterselie, hazelnoten en 1 el olie tot een korrelig mengsel. Het hoeft dus niet helemaal glad te zijn.

Kook de pasta gaar. Doe een klein kopje van het kookwater bij de broccoli en giet de rest af. Breng de broccoli op smaak met zout en peper. Meng het dan door de pasta. Warm het nog even door, maar niet te lang, want dan gaart de broccoli te veel en dan wordt het te zacht.

Verhit nog wat olie in een klein koekenpannetje en bak de knoflook- en chiliplakjes kort op hoog vuur. Het moet een beetje kleuren, maar vooral de knoflook mag beslist niet te bruin worden, want dan wordt het bitter. 

Serveer de pasta met de knoflook en chili erop, eventueel nog met extra kaas.



7 juni 2020

Makkelijke korma van linzen en spinazie


Jarenlang stond ‘saag paneer’, die heerlijke Indiase curry van spinazie, in het standaard kookrepertoire bij Huize Eerst Koken, maar er werd langzaamaan gemord door het jonge volk. Elke keer hetzelfde op tafel… Alweer saag…? Nou, ik denk dat we een goede vervanger gevonden hebben: iets dat beslist snel genoeg is voor doordeweeks, alles komt uit de voorraadkast of vriezer, en het is lekker genoeg om steeds terug te laten keren op het menu. Dit recept moet je echt even proberen! Het is trouwens mild genoeg voor kinderen: korma’s zijn niet zo pittig.

Een opmerking over de uien: die zou je gewoon kunnen snipperen, maar dan is alles in de curry zo fijn gesneden en de associatie met Olvarit ligt dan op de loer. Ik sneed de uien dus als mandarijnen in partjes en die heb ik gefruit. Maar bij deze een tip: zorg wel dat de uien echt goed gaar zijn, want anders zit je met van die stevige lapjes ui in je curry.  

En dan ook nog even over de kokosmelk en ik kan het niet vaak genoeg zeggen: ga niet voor het goedkoopste blik in de supermarkt, want die kunnen ronduit vies zijn. Ik zweer bij de tetrapakjes van Go-tan – van de supermarktmerken beslist de beste. Wil je toch een goed blik gebruiken, dan kom je ook wel uit met 400 ml (Go-tan heeft pakjes van 250 ml).

Korma van linzen en spinazie
Veganistisch recept voor 4 personen 

250 gr ui, in partjes of gesnipperd (zie tip hierboven)
2 el olie of (plantaardige) ghee om in te bakken
1 groot pak diepvries spinazie (900 gr), liefst ontdooid en uitgelekt, maar het hoeft niet perse
400 tot 500 ml goede kokosmelk (zie tip hierboven)
1 kleine pot Patak’s Korma kruidenpasta (165 gr - let op, ze zijn er ook van 290 gr)
2 blikken bruine linzen (2 x 240 gr uitlekgewicht)

Voor erbij: rijst, naan, thepla, poppadums of ander Indiaas brood. En eventueel een chutney erbij. 

Verhit de olie in een hapjespan en fruit de ui glazig en gaar op middelhoog vuur.
Voeg de specerijenpasta toe schep dit even door (we zijn zuinig: doe daarna een scheutje water in de lege pot, schud met de deksel erop, en kieper dat water met de laatste restjes saus in de pan). Voeg dan ook de kokosmelk en spinazie eraan toe, en breng het aan de kook. Dan duurt natuurlijk langer als de spinazie nog bevroren was. Wanneer het eenmaal pruttelt, laat je het nog 5 minuten door koken. Met bevroren (niet uitgelekte) spinazie wordt het iets vochtiger; je kunt het wat langer koken om het weer iets in te dikken. 
Voeg uiteindelijk de uitgelekte linzen toe, warm nogmaals door en serveer met rijst, naan of een ander soort Indiaas brood. 

Een chutney is er lekker bij. Van die zoete chilisaus is ook lekker. En Patak’s heeft ook een ‘garlic pickle’, die je echt eens zou moeten proberen. 


31 mei 2020

Bieslook-knoflooksoep met nootmuskaatroom


Nog een soep uit het boek Leafs, waar ik de vorige keer ook al uit kookte. Het waren notabene de kinderen die vroegen of ik de soep nog eens maakte, en dat moest ook wel, want ik kon er de eerste keer onmogelijk een fatsoenlijke foto van maken: de soep is felgroen, maar zodra je de slagroom erop schept, verdeelt deze zich over de soep en je ziet alleen nog maar wit. Bij deze dus een actiefoto.

De soep, eerder een bouillon eigenlijk, is vrij subtiel en staat in het boek bij de zomerrecepten. Ik begrijp waarom! Maar het zou ook zomaar een typisch lentereceptje kunnen zijn.

Bieslook-knoflooksoep met nootmuskaatroom
bron: gebaseerd op een recept uit Leafs van Carola de Kanter

3 grote tenen knoflook, in plakjes
½ supermarkt-plant bieslook (zo'n 50 gr), gehakt + beetje voor de garnering
optioneel: 5 blaadjes lavas (maggiplant) – ik liet het weg
een scheutje olijfolie
1 liter groente- of tuinkruidenbouillon
1 groot (liefst vers) laurierblad
200 ml slagroom
vers geraspte nootmuskaat

Verhit een scheutje olie in een kookpan en fruit daarin kort, op laag vuur, de knoflookplakjes en bieslook (en eventueel de lavas). Laat het niet kleuren. Voeg daarna de hete bouillon en laurier toe en laat de soep rustig een kwartier koken. Haal dan de laurier eruit en pureer de soep met een staafmixer (of blender). Je kunt de soep ook prima voorbereiden tot dit punt. Laat het dan afkoelen en ga pas verder als je de soep gaat eten.

Klop de slagroom lobbig (niet stijf dus). Verhit de soep weer als je die hebt laten afkoelen. Serveer de soep in kommetjes met daarin een schep van de slagroom en daarop wat vers geraspte nootmuskaat en wat extra bieslook. Een bieslookbloemetje is ook leuk, als je het in de tuin hebt staan.




24 mei 2020

Tomatensalade met dillecrème en pijnboompitten


Het kookboek Leafs stond al een tijdje in de kast (het is van 2017), maar opeens staan meerdere recepten op mijn to-do-lijstje. Het boek, dat als ondertitel ‘vegetarische recepten uit de moestuin’ heeft, is onderverdeeld in 4 seizoenen, waarna in elk hoofdstuk wordt ingegaan op de groente die dan beschikbaar is. 

Alle recepten komen erg puur en licht op mij over. Dit recept komt duidelijk uit het hoofdstuk Zomer en wordt in het boek eigenlijk met dunne rettich of wortel gemaakt (het heet dan ook opeens ‘carpaccio’), maar ik had zin in tomaten.


Op deze website kan je het boek inkijken. 

Tomatensalade met dillecrème en pijnboompitten
bron: het kookboek Leafs van Carola Kanter

voor de dressing:
100 gr Griekse yoghurt (10% vet)
1 el mayonaise
3 el dille, gehakt + wat extra takjes voor het garneren
1 teen knoflook, heel fijn gehakt
sap van een citroen, naar smaak
zout en peper naar smaak

verder nodig:
4 of 5 grote (rijpe!) tomaten (Coeur de Boeuf is fantastisch, maar die kon ik niet vinden)
25 gr pijnboompitjes
wat parmezaan of een andere (vegetarische) harde kaas, in schilfers (schaven met een dunschiller!)
beetje olijfolie

Meng voor de dressing alles door elkaar en breng het op smaak met zout, peper en citroensap: begin met een eetlepel en kijk of het nog wat frisser mag.

Snijd de tomaten in dunne plakken en leg deze op een schaal. Verdeel de dressing erover. Garneer met de extra takjes dille, kaas en pijnboompitten. Druppel er wat olijfolie overheen. 


17 mei 2020

Griekse pastasalade met gevulde eitjes


Als je nu denkt aan de klassieke Griekse salade, maar dan met pasta erdoor: nee, dat is het niet. Deze is beter. De geroosterde zoete aardappelblokjes en venkelzaadjes geven een heel nieuwe betekenis aan de Griekse salade. Iets dat veel warmer en geuriger is. Ik kon het niet laten om de gevulde eitjes erbij te doen. De kinderen hebben ze laatst ontdekt en zijn er volledig mee gevuld verguld…

De eitjes maak ik met mijn eigen recept.

Griekse pastasalade met gevulde eitjes
Gebaseerd op een recept van Great British Chefs

Nodig voor de salade:
300 gr aubergine, in dobbelsteentjes
300 gr zoete aardappel, in dobbelsteentjes
100 gr lekkere zwarte olijven, eventueel gehalveerd
1 rode ui, in smalle, halve ringen
3 of 4 tomaten, in stukken (niet te klein)
1/2 komkommer, in hapgrote stukjes
2 tl oregano
sap van een 1/2 citroen
4 el olijfolie
zout

Voor de feta:
200 gr (vegetarische) feta, in blokjes
1 tl komijnzaadjes (niet gemalen)
1 tl venkelzaadjes
2 el olijfolie

Verder nodig:
300 gr pasta naar keuze

Zet eerst de feta klaar: rooster de venkel- en komijnzaadjes in een droge pan tot ze geuren en meng ze dan in een diep bord met de olie. Schep de fetastukjes daarin om en laat dit een paar uur in de koelkast marineren.

Verhit de oven op 200 graden (of 180 graden hetelucht)

Schep de aardappel en aubergineblokjes op een bakplaat, welke is bekleed met bakpapier, en besprenkel met wat olijfolie. Rooster het in de oven gedurende 35 minuten en laat het dan afkoelen.

Kook de pasta gaar en laat het onder koud water weer afkoelen. Laat het goed uitlekken.

Voor de salade kan je nu alles samenvoegen en schep er ook de feta en pasta door. 


10 mei 2020

Pasta met een pesto van spinazie en ricotta en met gebakken tomaatjes



Och, ‘pesto’ – de puritein valt hier waarschijnlijk over, want de betekenis van pesto wordt wel heel losjes gebruikt. Maar goed, er zitten pijnboompitten in, er zit kaas in, zelfs een knoflookje en iets groens. Daar houdt de vergelijking dan ook wel op. Maar het was serieus erg lekker! En supersnel, voor wie dat belangrijk vindt: je maalt de pesto in een keukenmachine (dat kan terwijl de pasta gaarkookt) en je bent klaar zodra je dit mengt met de pasta.

Ik gebruikte diepvriesspinazie, maar je kunt uitwijken naar dezelfde hoeveelheid verse spinazie. Die blancheer je een minuut (even heel kort koken dus), waarna je het uitknijpt en fijnmaalt.

Pasta met een pesto van spinazie en ricotta en met gebakken tomaatjes
recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

350 gr pasta
500 gr kerstomaten
scheutje olie om te bakken

nodig voor de pastasaus:
250 gr diepvriesspinazie, ontdooid en uitgelekt
1 gehakte teen knoflook
40 gr pijnboompitten
75 gr (vegetarische) harde kaas, zoals Parmezaan + extra voor op tafel
250 gr ricotta
zout en peper naar smaak
1 el Italiaanse kruiden

Pureer de uitgelekte/uitgeknepen spinazie, pijnboompitten, knoflook, kaas en ricotta in een keukenmachine (zou een staafmixer ook werken? Wie zal het zeggen; ik heb het niet geprobeerd) tot een redelijk glad mengsel. Breng op smaak met zout, peper en de Italiaanse kruiden.

Kook de pasta gaar. Bak de tomaten in een minuut of zes in wat olie in een koekenpan of tot ze open breken. Giet de pasta daarna af en meng de pesto erdoor. Even kort doorwarmen en serveren met de tomaten en extra kaas.




2 mei 2020

Mezze en halloumi met shoarmakruiden


Ja, hoe noem je zoiets in het Nederlands? Een borrelschaal dan maar? Hoewel ik dit voor het avondeten op tafel zet. Ik had een tijdje geleden al eens zoiets gemaakt, maar dan met Mexicaanse smaken (foto onderaan), waarbij ik een stuk halloumi voor het bakken had ingesmeerd met een pittige bbq-saus. Dat wilde ik herhalen, maar dan met een Midden-Oosters thema. Ik pakte er weer halloumi bij en die heb ik dit keer ingesmeerd met een specerijenmengsel voor shoarma. Je kunt mijn eigen specerijenrecept gebruiken en dat noem ik hieronder voor de volledigheid ook even, maar ik heb laatst ook een kant-en-klaar mengsel erop los gelaten en dat werkt prima. Vooral handig voor mensen die niet, zoals ik, een overdreven gevulde specerijenkast hebben. De zakjes van Euroma bevatten geen zout en dat heb je bij die zoute halloumi eigenlijk ook niet nodig:


Meng zo’n zakje met 2 eetlepels olijfolie. Snijd 2 stukken halloumi in dikke plakken en smeer ze in met de specerijen. Bak ze vervolgens in wat olie bruin in een koekenpan. Je kunt ze warm of koud serveren.
  
Als je alles wel in de kast heb staan, kan je ook zelf een mengsel maken. Bijvoorbeeld het volgende:

Shoarmakruiden voor 2 stukken halloumi (2 x 225 gr):
2 el olijfolie
1 tl korianderpoeder
1 tl komijnpoeder
1/2 tl kardemompoeder
snuf cayenne- of chilipoeder
1 tl (gerookte) paprikapoeder
een snufje kaneel en een snufje kruidnagel
zout en peper naar smaak (niet teveel of zelfs geen zout bij de halloumi doen, want die is zelf ook al erg zout)

Enfin, wat kan je verder nog op zo’n bord leggen? Ik dacht aan het volgende:

In de hoek van de dips en sauzen:
* (Kant-en-klare) baba ganoush
* (Kant-en-klare) muhammara
* (Kant-en-klare) hummus

Verder:
* hardgekookte eieren
* platbrood / Turks brood / pitabrood
* olijven
* (kers)tomaat, vers of half gedroogd
* dolmades/dolma (rijst in druivenblad)
* ingemaakte artisjokken
* (kant-en-klare) falafel (gewoon bakken en weer laten afkoelen)
* gegrilde paprika (uit pot of zelfgemaakt)
* gewone sla

En voor wie nog geïnteresseerd is in de Mexicaanse schaal, dat was deze:


De plakjes halloumi waren vóór het bakken ingesmeerd met bbq saus. Daarbij kwam een soort van Mexicaanse salade, waaronder geroosterde zoete aardappel, mais, rode ui, tomaat, komkommer, sla, zwarte boontjes, geraspte kaas en tortilla chips. Ik had een fles Smoky BBQ saus van Your Organic Nature (van de Ecoplaza) en die is niet voor kinderen: peperig, heet en rokerig en erg lekker. Die saus heb ik ook door wat mayo en yoghurt geroerd, als een 'bbq dressing'.



26 april 2020

Salade met frambozendressing



Hoeveel soorten azijn heeft de serieuze thuiskok nou in de kast staan? Wat is redelijk? Ik heb er zelf 7 staan en dat lijkt me wel afdoende. Maar ook de minder serieuze kok moet er toch wel minimaal 2 in huis hebben? Toch in ieder geval een balsamico en een blanke, min of meer neutrale azijn, zoals een kruidenazijn of een appelazijn, waar je heel veel kanten mee op kunt, inclusief gebruik in al je salades. Een rode wijnazijn kan daarbij een aanvulling zijn en ik heb zelf ook altijd een Chinese zwarte rijstazijn staan, die een heel eigen smaak heeft. De appelazijn van Tromp & Rueb (gewoon te koop in de supermarkt, in ieder geval bij de Plus en AH) was altijd al mijn standaardazijn, die ik in een grote fles heb staan, maar vooral voor salades wijk ik ook wel uit naar ‘smaakjesazijnen’.  Tromp & Rueb heeft nu bijvoorbeeld ook een azijn met framboos en kardemom met een heel aparte smaak, die vooral goed uitkomt bij een simpel blaadje sla. Daar moet je niet veel mee doen. Maar vandaag doe ik iets anders: die frambozenazijn was de aanleiding om eindelijk eens zo’n aantrekkelijke knalroze dressing van frambozen te maken. En daar zitten zulke sterke smaken in dat je daar prima je standaardazijn voor kan gebruiken. Ik maakte de volgende salade, waarbij ik even geen hoeveelheden noem, daar kom je wel uit:

een gewone krop sla of ander groot blad (jonge spinazie is ook lekker)
wat pecannoten of amandelen
wortelslierten (gemaakt met een dunschiller)
wat verkruimelde geitenkaas of feta
verse blauwe bessen, bramen of frambozen
dunne ringen rode ui

Frambozendressing:

2 el kruiden-, witte wijn- of appelazijn
6 el goede olijfolie
1 tl mosterd
1 tl honing
peper en zout naar smaak
100 g frambozen

Doe alles in een mengbeker en pureer het met een staafmixer. Klaar!




19 april 2020

Potato rolls (hamburgerbroodjes gemaakt met aardappelpuree)



Deze ‘potato rolls’ worden in de Verenigde Staten vaak als broodje bij het avondeten gegeten, maar ik heb ze hier ingezet als hamburgerbroodje. In het brooddeeg zit naast gewone bloem ook aardappelpuree en dat maakt de broodjes heel zacht en fluffy. Het heeft wel wat weg van mijn hamburger-briochebroodjes, maar het brood is nog malser. Het is trouwens ook een makkie om zelf te maken, dus dit is beslist een recept om te bewaren!  





foto's: ongerezen / gerezen / gebakken / en de binnenkant!

En van die broodjes maakte ik ontzettend lekkere umami-hamburgers! Even een paar aanraders: ten eerste de vegetarische champignonburgers van de Lidl, die ik erg lekker vind! Ze hebben echt een heel duidelijke en hartige champignonsmaak. Wat daar erg goed bij past is natuurlijk de truffelmayonaise van Ton. Daaronder doe ik een handje rucola en tenslotte bovenop een paar (vegetarische) ‘Parmezaanse’ kaasschilfers van Grozette. Denk daar dat lichtzoete broodje bij en ik denk dat je innig tevreden kan zijn met je vega hamburger.


 



Aardappelbroodjes (brooddeeg met aardappel)
Recept voor 12 kleine bolletjes of 8 hamburgerbroodjes

125 gr geschilde, kruimige aardappels
1 zakje gedroogde gist van 7 gram
125 ml lauw water
60 gr zachte roomboter
50 gr suiker
1/2 tl zout
1 ei (M) (liefst op kamertemperatuur)
350 gr bloem + wat extra

Schil de aardappels, snijd ze in (kleine) stukken en kook het in water gaar. Giet ze af en laat ze even droog stomen en wat afkoelen.

Ondertussen meng je de gist, lauw water, zachte boter, suiker, zout en het ei in een kom. Meng de 350 gram bloem erdoor. Dat wordt een vrij droog deeg.

Stamp de aardappels helemaal fijn, of nog mooier: duw ze door een aardappelpers. Het moet echt heel fijn en zonder stukjes zijn! Als de puree lauw is kan je het aan het brooddeeg toevoegen. Kneed het gedurende een paar minuten door elkaar. Als het goed is, is het deeg vrij plakkerig. Voeg nog wat extra bloem toe totdat je een mooi soepel en zacht deeg hebt. Liever net iets aan de plakkerige kant, dan te droog!

Verdeel het deeg in 8 of 12 gelijke stukken en vorm er mooie bolletjes van In deze link staat hoe je ze mooi strak krijgt). Leg een vel bakpapier op een bakplaat en vet deze licht in met wat olie. Leg de bolletjes erop en dek ze af met een theedoek. Laat ze minimaal 1 uur rijzen of tot ze verdubbeld zijn. Een lekker warme plek helpt daar natuurlijk bij. Je kunt de oven heel even laten opwarmen (tot echt heel lauw en dus niet warm!) en de broodjes in de gesloten oven laten rijzen. Haal ze er dan uit, verwarm de oven tot 175 graden (conventioneel. Bij hetelucht moet je het verhitten tot zo’n 155 graden). Bak de bolletjes dan in ongeveer 25 minuten mooi bruin. Wie wil kan ze na het bakken bestrijken met wat gesmolten boter, maar dat heb ik niet gedaan.

 *** 

# champignonburgers van de Lidl zijn nieuw in het assortiment en kosten 2,49 voor twee stuks
# truffelmayonaise van Ton (te koop bij de Jumbo voor 4,25 voor 160 gram)
# Grozette Cheese Sensation Flakes (te koop bij de AH voor 1,99 voor 100 gram



13 april 2020

Witte bonenpuree met ui, oregano en kurkuma



In mijn gezin is er precies één persoon dol op bonen en dat ben ik. Dat is een wat magere score en we eten hier dan ook bij lange na niet genoeg bonen, als je het mij vraagt. Maar kijk nou toch hoe lekker dit eruit ziet: die goudgele puree van witte bonen, lobbig dik, zodat het bijna een dikke saus is, die je bij de sperziebonen eet. Heerlijk, jongens, echt waar.

Het recept komt van een verpakking van gedroogde witte bonen, maar ik gebruikte bonen uit een pot. Het schilletje van gedroogde bonen blijft bij mij altijd iets harder dan bij kant-en-klare bonen. En aangezien het gepureerd moet worden leek zacht mij wel het beste.


Bonenpuree met ui, oregano en kurkuma, een vega burger en sperziebonen
recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

500 gr witte bonen uit pot (dit is een uitlekgewicht – je hebt dus 2 blikken nodig)
2 middelgrote uien, gesnipperd
1 grote teen knoflook, gesnipperd
olijfolie
1 tl kurkuma
1 ruime tl oregano
1 tl tijm
zout en peper

Verhit een goede scheut olijfolie in een koekenpan en fruit de ui op laag vuur. Daar mag je best even de tijd voor nemen. Pas op het einde doe je de knoflook en kurkuma erbij. Die hoeven maar een minuut mee te bakken.

Ondertussen pureer je de bonen met een scheut water. Dat kan op twee manieren: of direct in een kleine kookpan als je een staafmixer gebruikt, of in een keukenmachine. Het verschil is vooral de hoeveelheid water die je erbij zal moeten doen. Bij de staafmixer heb je iets meer water nodig. Dat is geen probleem, want in de pan verdampt er wel weer wat. Maar als je de bonen in een keukenmachine pureert, kan je een dikkere puree maken. Hoe dan ook: verwarm de gepureerde bonen in een pannetje en breng ze op smaak met oregano, tijm, zout en peper. Meng de gefruite uien erdoor. Serveren met vega burger of worst, en een groente of sla.



5 april 2020

Shoarma van bloemkool met wraps



Ach, waar zouden we toch zijn zonder die brave bloemkool? Je kunt het zo gek niet bedenken of je kan het met bloemkool doen. Je kunt hem raspen en als rijst eten, in plakken snijden en bakken, of in roosjes roosteren. Je kunt er puree van maken of soep en zelfs salade. En qua smaken kan echt alles. Hij doet me een beetje denken aan mijn kat van vroeger, die ik bij het spelen eindeloos poppenkleertjes aandeed. Alles doorstond ze zwijgend: de bloemetjesjurkjes, de jasjes, het babyrompertje. En maar stil zitten en mooi zijn. :) 

Dit keer maakte ik er een shoarma-specerijenmengsel bij. Ik had nog kleine wraps liggen, maar je kunt het natuurlijk ook met pitabrood of met Turks brood eten.  


Shoarma van bloemkool

1 grote bloemkool (zeker 1 kilo aan schoongemaakt gewicht), verdeeld in roosjes van 2 happen groot

Voor het specerijenmengsel (Nb. Ik gebruik maatschepjes van 5 ml voor de theelepels en 15 ml voor de eetlepels):
1 grote of 2 kleinere tenen knoflook, gesnipperd
1 el korianderpoeder
1 el komijnpoeder
1 opgehoopte tl kardemompoeder
1 tl Cayenne- of chilipoeder of wat sambal oelek
2 tl gerookte paprikapoeder
2 tl zout
zwarte peper
2 el citroensap
3 el olijfolie

Kant-en-klare knoflooksaus
of zelfgemaakte yoghurt-knoflooksaus:
250 ml Griekse yoghurt
2 gesnipperde tenen knoflook
kneepje citroensap
zout en peper
handje gehakte munt, bieslook en/of peterselie

Verder erbij:
Kleine wraps of pitabrood, Turks brood, of zelf gebakken platbrood, etc
komkommer in dunne plakjes
(vegetarische) feta, verkruimeld
optioneel: hummus of deze tahinidressing (die laatste had ik):

Tahini dressing:
100 gr tahin (sesampasta)
75 ml vers citroensap
zout en peper naar smaak

Gewoon alles mengen. Je zult zien dat de tahini heel dik wordt zodra het citroensap erbij gaat, maar je kunt water toevoegen tot het een schenkbare (dikke) dressing is.

Verwarm de oven voor op 180 graden (of 170 graden hetelucht).

Meng alle ingrediënten voor het specerijenmengsel in een kom. Verdun het met een scheut water zodat het enigszins vloeibaar is; dan mengt het beter met de bloemkool.  Voeg de bloemkool toe aan de marinade en meng het goed door elkaar (eventueel gewoon met je handen, dat gaat toch het beste), zodat alles bedekt is met een laagje. Laat dit even staan.

Voor de yoghurtsaus meng je alles door elkaar.

Leg de bloemkool op een bakplaat (met bakpapier eronder) in een enkele laag. Doe daar nog een klein beetje olie overheen. Zet de bloemkool 40 minuten lang in de oven. Keer de stukken halverwege.

Serveer de bloemkool met de (warme) wraps, komkommer, feta en knoflooksaus en eventueel de tahindressing.



30 maart 2020

Citroen sorbetijs (voor een ijsmachine)


Afbeelding van Yousz via Pixabay 

Even een heel kort en simpel recept tussendoor. Met een geheim. Namelijk het geheim van poezelzachte citroensorbet. En dat is simpelweg een stijfgeklopt eiwit dat je er aan het einde doorheen mengt. Dat maakt het ijs goed schepbaar, met die zachte structuur van sorbetijs.

Dit is een heel makkelijk recept, maar je hebt wel een ijsmachine nodig. Ik weet niet of het ook werkt als je het mengsel zelf steeds doorschept tijdens het bevriezen.

Citroen sorbetijs (voor een ijsmachine)

450 ml water
250 gr kristalsuiker
optioneel: de schil van een biologische citroen zonder de witte laag
200 ml vers citroensap
1 eiwit van een groot (L) ei

Doe de suiker, het water en eventueel de citroenschil in een pan. Breng het aan de kook en laat het 2 minuten koken. Laat het afkoelen en voeg daarna het citroensap toe. Zet het daarna in de koelkast om verder af te koelen – hoe kouder, hoe beter.

Draai het mengsel tot ijs in een ijsmachine. Terwijl dat draait, klop je een eiwit tot stijve pieken en dat voeg je toe aan het ijs, als het bijna klaar is: spatel het erdoorheen en laat nog even verder draaien. Dan verder invriezen in een bak in de vriezer.



22 maart 2020

Pasta met daslookpesto, erwten en gevuld ei



Dan nu maar even een echt lenterecept, zo tussen alle virusellende door. Maar je moet wel aan alle ingrediënten kunnen komen... Ik dacht eerst dat de daslook daarin een spelbreker zou zijn, maar die eieren...? Een dochter stelde dus voor om er gevulde eieren bij te maken en dat vond ik een leuk alternatief bij de warme maaltijd, maar bij mijn supermarkten is er inmiddels geen ei meer te krijgen.

Maar goed, voor die pesto moet je dus aan daslook kunnen komen. Bij mij staat het in de tuin en dat is aan te raden. Hoewel het ook in het wild groeit, mag je die dus niet plukken, want het is beschermd. Daslook heeft het namelijk moeilijk in Nederland. Hoe dat komt is mij een raadsel, want als het eenmaal in je tuin staat, kom je er haast niet meer vanaf - het woekert behoorlijk door. (nb. een lezer meldde nav deze blog dat daslook sinds 2017 niet meer beschermd is in Nederland! In België nog wel.) Geen daslook in de buurt? Nou ja, je kunt het vervangen met basilicum + een teen knoflook, maar het is niet hetzelfde. Daslook smaakt grassig of bieslook-achtig met een flinke knoflookgeur. Oh ja, pluk de daslook vóórdat deze in bloei staat, want daarna gaat die knoflooksmaak eraf! Dat is dus over een maand ongeveer.






Pasta met daslookpesto, erwten en gevuld ei

voor de pesto:
60 gr verse daslook
25 gr peterselie (=1 plantje)
30 gr parmezaan, pecorino of een andere harde (vegetarische) kaas (een oude Goudse kan desnoods ook wel)
25 gr pijnboompitjes
50 tot 100 ml olijfolie
Zout naar smaak

verder nodig:
1 a 2 el kappertjes
500 gr doperwten (diepvries)
350 tot 400 gr pasta

En voor de eieren (1,5 tot 2 eieren p.p.) kan je dit recept in de link gebruiken, hoewel het een fluitje van een cent is: eieren in 10 minuten hard koken, laten schrikken, pellen en halveren. Eierdooiers prakken met een flinke lepel mayonaise, likje mosterd en een goede snuf kerriepoeder. Op smaak brengen met zout en met dat mengsel vul je de eitjes weer. Koud bewaren.

Voor de pesto maal je alles fijn met een keukenmachine of staafmixer. Een vijzel kan ook hoor – heel klassiek.

Kook de pasta gaar in heel ruim water en voeg daar in de laatste minuten de doperwten aan toe. Giet dan alles af en meng de pesto en kappertjes erdoor. Serveren met de eieren en wat extra kaas.

Nog meer recepten met daslook nodig? Ik schreef al eens over een salade met limabonen en sperziebonen.




15 maart 2020

Omelet met ui



Ik maak regelmatig dit recept voor een omelet met heel veel ui als bijgerecht bij groente en aardappels. Een vegetarisch alternatief, zodat we niet steeds naar vleesvervangers hoeven te grijpen. Ik heb niets tegen vegetarische hamburgers en dergelijke, maar denk wel dat je het niet te vaak moet eten. Het blijft natuurlijk sterk bewerkt en er zijn betere alternatieven. 

Ik volgde ook al een paar keer Yvette van Boven die laatst zo hoog opgaf in de Volkskrant over dubbelgekookte groente. Ripassata noemde ze het – 'nogmaals langsgaan' (de dubbelgekookte andijvie staat ook op de foto). Ze zei dat je groente als andijvie en witlof tien minuten moest koken in water. Dat laat je dan heel goed uitlekken (en als ik zeg ‘heel goed', dan bedoel ik ‘heel goed’). In een koekenpan giet je een royale scheut olijfolie. Daar fruit je kort 1 a 2 gesnipperde teentjes knoflook in en ook wat chilivlokjes. Een ansjovisje uit blik erin laten smelten mag, hoeft niet, maar doe er dan nog wel straks wat zout bij. Dan dus die zo droog mogelijke groente er weer in en dat bak je nog eens 15 minuten. Niet te hard, maar wel zodanig dat het echt bakt. Nou ja, en dat laatste lukt bij mij dus niet zo goed en ik weet precies waar het probleem zit: ik ben zuinig met de olie, want ik ben een trut. Die baal andijvie (ga gerust uit van een kilo; dat eten wij hier met z’n tweeen op, want er blijft niets van over), die bak je dus niet op in een scheutje olie. Daar moet je echt royaal mee zijn en dat ben ik niet en van echt bakken komt dus niets. Het is wel lekker, hoor. Maar enfin, doet u maar met deze informatie wat u denkt dat goed is… Oh ja, aardappelpuree is er lekker bij.   

Omelet met ui
recept voor 4 personen als bijgerecht

400 gr uien, in halve ringen
70 gr geraspte kaas naar keuze (bv (vegetarische) Goudse oude, parmezaan, pecorino, etc)
2 el olijfolie
6 middelgrote eieren (M)
zout naar smaak
zwarte peper voor wie dat lekker vindt

Bak de uien in de olie, in een pan met anti-aanbaklaag. Houd het vuur laag tot middelhoog en bak de uien bruin. Ik leg zelf een deksel op de pan gedurende de eerste tien minuten om de uien vooral te garen en daarna bak ik ze nog eens vijf minuten zonder deksel en op hoger vuur om ze bruin te bakken.

Kluts de eieren met een vork (en dus niet kloppen met een garde, want dan krijg je schuim) in een kom en breng op smaak met wat zout (en peper als je dat wilt). Voeg de kaas toe en meng het erdoor.

Giet de eieren in de pan met de uien, schep het even heel kort door elkaar zodat het eimengsel goed verdeeld is. Bak het omelet op niet te hoog vuur. Leg er ook een deksel op, dan gaart het sneller. Als de onderkant mooi bruin is leg je een groot bord op de pan en je draait pan en bord om, zodat het omelet op het bord ligt. Laat het omelet dan weer de pan in glijden en bak de andere kant ook bruin.




8 maart 2020

Pasta met gele paprika en pistachenootjes



Ik ben mijn weg door Jamie Oliver’s boek VEG aan het werken en dat bevalt best goed. Na het pastarecept van de vorige keer blijf ik even in het hoofdstuk Pasta. Dit recept is ook simpel en het lijkt wel wat op de paprikasaus die ik zelf ooit maakte, maar de gele kleur zet je tijdens het eten op het verkeerde been. Je verwacht toch een andere smaak als het geel is. De pistachenootjes tillen het ondertussen net even op een wat hoger niveau. Maak er alleen wel een salade ofzo bij, want anders is het te weinig. De saus heeft natuurlijk maar weinig om het lijf en geeft te weinig vulling en te kleine bordjes pasta.  

Pasta met gele paprika en pistachenootjes
Recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen, maar maak er een (vullende) salade bij

1 el olijfolie
2 el witte wijnazijn
1 middelgrote ui, gesnipperd
2 tenen knoflook, in plakjes
300 gr gele (punt)paprika, schoongemaakt, in reepjes
zout naar smaak
50 gr geraspte Parmezaanse kaas of een andere (vegetarische) kaas

verder nodig:
25 gr gepelde pistachenootjes
400 gr pasta naar keuze
extra kaas voor erbij

en ook:
een koeken- of hapjespan met deksel (desnoods kan het ook wel met een gewone kookpan)

Verhit een koeken- of hapjespan en doe hierin de ui, knoflook, azijn en olie. Warm dit door, voeg de paprikastukjes eraan toe en leg een deksel op de pan. Laat dit tien minuten rustig stoven, tot de paprika zacht is. Doe het dan in een kom, voeg de Parmezaan toe en pureer de groente met een staafmixer tot een gladde saus. Breng op smaak met zout.

Ondertussen de pasta gaar koken. Ook de pistachenootjes in een vijzel fijnstampen, of eventueel gewoon fijnhakken, maar dan krijg je het waarschijnlijk niet zo fijn.

Giet de pasta af en doe de saus erbij. Serveren met de pistachenootjes en extra kaas.



1 maart 2020

Bananenbloesem - een soort jackfruit?



In de grote Chinese supermarkt was het afgelopen week ongewoon rustig. Ik was blijkbaar één van de weinigen die er naar binnen durfde. Ik kwam voor een nieuw voorraadje paneer, maar dacht eraan om ook eens een blik jackfruit mee te nemen; het vezelige fruit dat op dit moment zo populair is onder veganisten, omdat je er zulke lekkere stoofpotten mee kunt maken. Zeggen ze. Maar jackfruit op water was niet te vinden, er was alleen maar jackfruit op siroop en dat moet je dus niet hebben. Daarnaast stond wel een blik met bananenbloesem. Nog voor ik kon denken ‘het moet toch niet gekker worden’ zat het al in mijn mandje. 



Eenmaal thuis zag ik dat ook dit product veel wordt gebruikt door veganisten, maar dan om nepvis mee te maken. Als je de bloesem doorsnijdt, zie je namelijk laagjes bloemblaadjes die wel wat doen denken aan de lamellen van gegaarde vis. Je kunt de stukken bloem dus in een bierbeslag onderdompelen en ze frituren als kibbeling. Of je maakt er een Vietnamese salade met pinda's en papaya van. Of… een Indiase droge curry met kokos. Dat laatste heb ik gedaan en ik heb het gegeten, maar ik weet niet goed wat ik ervan vind. Aan de smaak ligt het niet, die heeft wel iets weg van een milde artisjok uit blik en het doet echt niet denken aan banaan. Het was eigenlijk best lekker. Maar ik had de bloemen blijkbaar eerst moeten schoonmaken, want ik vond allerlei ‘graten’ – een soort naaldjes die tussen de bloemblaadjes zaten en die net iets te stevig waren om op te eten. Alleen daarom al zou ik niet snel nog eens kopen. De bloemen zelf zagen er trouwens bijna buitenwerelds uit; romig en met een zachte structuur alsof het bij leven wel oogjes en tentakels had gehad en ooit had gezwommen. Ik geloof niet dat deze tekst kan worden gelezen als een grote aanbeveling, maar och, de echte 'daredevil' moet zelf maar eens zo'n blik meepakken...

Voor de goede orde geef ik hieronder het recept dat ik bewerkte van het origineel en wat je dus een kleine portie oplevert. Je kunt dit gebruiken als bijgerecht voor twee personen en dan maak je er bijvoorbeeld nog rijst of naan bij, en een tweede curry.


Droge Indiase curry van bananenbloesem
bron: SBS

1 of 2 el olie
1/2 tl bruin mosterdzaad
1 middelgrote ui, in dunne, halve ringen
beetje chilivlokjes naar smaak
5 curryblaadjes (die ik verving met limoenblad uit de vriezer)
2 cm gember, fijn gehakt
½ tl kurkuma
1 blik bananenbloesem (uitlekgewicht 260 gr)
30 gr gedroogde kokos
50 - 75 ml kokosmelk (als je de rest van de verpakking niet nodig hebt, kan je ipv een pak kokosmelk misschien ook iets zinnigs doen met wat santen)

Laat de bloesem uitlekken en snijd het in potlood-dikke plakjes.

Verhit de olie in een (hapjes)pan op middelhoog vuur. Doe het mosterdzaad erbij tot het gaat spetteren en voeg dan de uien, chilivlokjes, limoenblaadjes, gember en kurkuma toe. Bak dit tot de uien bruin worden.
Doe dan de bananenbloesem erbij, samen met de geraspte kokos en kokosmelk. Warm dit even door en serveer. Het is dus de bedoeling dat het vrij droog blijft.

Citroencake



Het beste recept voor een gewone cake blijft de ‘quatre-quarts’ – oftewel gelijke gewichten voor eieren, suiker, bloem en boter – en dat maak je natuurlijk met je ogen dicht. Daar kan je allerlei smaken aan toevoegen, maar als je veel vloeistof toevoegt moet je toch de verhoudingen aanpassen en daar pak ik graag een recept bij. Op bakgebied heb ik weinig aangeboren gevoel voor de fijne balans... Het recept hieronder is dus duidelijk niet van mij, maar ik kan het aanraden. Het werd een heerlijke zachte cake met een goede citroensmaak.

Het origineel doet maar liefst de rasp van 6 citroenen in het beslag, maar ik hield het bij 3 grote exemplaren, omdat ik even niets kon aanvangen met al dat sap. Tenslotte pers je de benodigde 100 ml wel uit 2 stuks, dus je houdt sowieso al extra sap over. Ik doe dat zelf graag in een kan, vul dat af met koud water en zet het in de koelkast om later te drinken. Maar je kunt het sap ook gebruiken voor een glazuur: doe een beetje sap bij een kommetje poedersuiker en roer dat tot een lobbig glazuur. Giet dat na het bakken over de afgekoelde cake. Nog meer citroensmaak.

In het originele recept werd ook gezegd dat men de cake wel eens maakt met sinaasappelsap en wat gele rozijnen erbij. Dat zie ik ook wel zitten!

Citroencake
Bron recept: Eating Asia

225 gr zachte roomboter
270 gr suiker
4 middelgrote (M) eieren of 3 grote (L)
320 gr zelfrijzend bakmeel
60 ml melk
snuf zout
100 ml citroensap
fijn geraspte schil van 3 grote citroenen (liefst biologische)

Verhit de oven voor op 180 graden conventioneel (of 160 graden hetelucht). Pak er een bakvorm bij en boter die in of leg er bakpapier in. Ik gebruikte een brownievorm van 22 cm.

Klop de boter en suiker wit en luchtig. Voeg de eieren één voor één toe. Spatel er dan het bakmeel, melk en zout doorheen en tenslotte de rasp en het sap. Giet dit in de vorm en bak de cake gaar in ongeveer 1 uur. Steek er aan het einde een satéprikker in: als die er schoon en droog uitkomt is de cake klaar. Laat het afkoelen en haal dan uit de vorm.



23 februari 2020

Jamie’s pasta met courgette



Dit is er eentje van Jamie Oliver, hoewel ik de hoeveelheden van de ingrediënten nogal heb veranderd, en het lijkt erg simpel, maar de pasta is goed op smaak met de sambal, wijn en kaas. En niet te vergeten venkelzaad, die ook erg aanwezig is. Dan moet je dus wel van het anijsachtige smaakje houden; ik had hier nogal wat zeurpieten aan tafel… Toch hoort dat venkelzaad er echt bij, hoor. Ik zou het zeker niet weglaten.

Het had trouwens zomaar uit zijn vijftien minuten-kookboek kunnen komen. Het is een supersnel recept en duurt niet langer dan het koken van je pasta + een beetje.

Jamie’s pasta met courgette
gebaseerd op een recept uit Jamie Oliver’s boek VEG!
vegetarisch recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

4 tenen knoflook, gesnipperd
1 krappe tl venkelzaad (ik gebruik een maatschepje van 5 ml)
1 rode chili, gesnipperd OF een theelepel sambal oelek
1 el olijfolie
2 grote courgettes (600 gr in totaal), grof geraspt
400 gr pasta naar keuze
150 ml witte of rosé wijn
100 gr kaas naar keuze (Parmezaan bv of een vegetarisch alternatief, gewoon Goudse kan ook)
250 ml kookroom (ik heb altijd de light versie van de Lidl)
zout
extra kaas voor erbij

Verhit de olie in een hapjespan en bak de knoflook, chili of sambal en venkelzaad even kort op laag vuur, maar de knoflook mag niet kleuren. Voeg de geraspte courgette toe en bak deze op wat hoger vuur mee gedurende 5 minuten. Kook ondertussen ook de pasta gaar.
Voeg dan de wijn toe aan de courgette en laat het grotendeels verdampen op redelijk hoog vuur. Voeg dan ook de kaas en kookroom toe. Tenslotte ook de pasta toevoegen. Breng dan nog op smaak met zout en je bent klaar.



16 februari 2020

Rijst met wortel en spitskool met kikkererwten uit Tamil Nadu



Er zijn al meerdere recepten op dit blog verschenen omdat ik collega’s in het buitenland het vuur aan de schenen legde: wat is je favoriete recept?? Graag iets uit je eigen land. Daar doen ze mij erg veel plezier mee, omdat ik vaak stuit op dingen die ik niet zelf zou hebben gevonden. Dit keer kwam ik uit bij een collega die zijn wortels heeft in Tamil Nadu, de Zuid-Oostelijke deelstaat in India, die als hoofdstad Chennai heeft (bij ons bekender als Madras).

gerechten uit Tamil Nadu

De collega vertelde mij over ‘idiyappam’ ook wel ‘stringhoppers’ genoemd (zie link voor een filmpje waarin ze gemaakt worden) en het gaat dan om een soort ‘spaghetti’ of noedels van rijstmeel. Het wordt gegeten als ontbijt. Maar ja, die dingen worden gemaakt met een soort pers, waar je het deeg doorheen drukt, maar dat hebben we hier allemaal niet… De string hoppers moesten dus even worden overgeslagen. Maar toen ik verder zocht naar recepten uit dit deel van India werd 1 ding me wel duidelijk: wat wij hier als Indiaas bestempelen is niet hetzelfde als de keuken uit het Zuid-Oosten. India is natuurlijk een enorm land met grote verschillen, ook in de keukens, maar bijna alles wat ik zag was mij compleet onbekend. Om nog maar niet te spreken van de groentesoorten die men gebruikte; ze zien je al aankomen bij de AH… Toch wilde ik wel iets nieuws maken en ik kwam uiteindelijk uit bij twee simpele recepten, allebei uit het Zuiden: rijst met geraspte wortel en gebakken spitskool met kikkererwten:

Rijst met wortel
vegetarisch/veganistisch recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

300 gr ongekookte (zilvervlies)rijst
chilivlokjes naar smaak
3 el pinda’s
1,5 el gedroogde kokos
1,5 tl gemalen koriander
1 grote ui, gesnipperd
1 of 2 groene chili’s
1 tl mosterdzaad
1 tl komijnzaad
een paar curryblaadjes of limoenblaadjes (curryblaadjes zijn hier haast niet te verkrijgen; zie hier mijn betoog over limoenblaadjes) 
250 tot 300 gr geraspte wortel
1/2 tl kurkuma
zout
olie
eventueel verse koriander

Kook de rijst gaar en laat deze daarna goed droog stomen. Zet hem dan apart.

Verhit wat olie in een wok of hapjespan en doe hierin de pinda’s, kokos, korianderpoeder en chilivlokjes. Laat dit even kort bakken en iets bruin worden. Haal het dan uit de pan en houd het apart.

Ga verder in dezelfde pan: verhit er weer een beetje olie in en doe er nu het mosterdzaad, komijnzaad en de curry- of limoenblaadjes in. Laat dit even heel kort bakken en doe dan direct de ui en groene chili erbij. Laat dit 2 a 3 minuten bakken. Doe de kurkuma en geraspte wortel erbij en bak nog eens 2 a 3 minuten. Voeg tenslotte de rijst toe en zout naar smaak en warm het goed door. Aan het einde meng je de gebakken pinda’s/kokos erdoor.
De limoenblaadjes eet je niet op, dus die kan je er op het bord uithalen.

Spitskool met kikkererwten
vegetarisch/veganistisch recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

1 el olie
½ tl mosterdzaad
700 gr met spitskool, in kwarten en dan in fijne reepjes
½ tl kurkuma
optioneel: een goede snuf asafoetida (hier meer over dit kruid
4 el gedroogde kokos
optioneel: 1 a 2 groene chili’s
½ tl komijnzaad
1 blik kikkererwten a 400 ml
zout

Verhit de olie in een grote hapjespan of wok. Laat het mosterdzaad tien seconden bakken. Doe de spitskool er dan bij, samen met de kurkuma en eventueel de asafoetida. Leg er een deksel op en laat het tien minuten rustig garen. Daar mag best een kopje water bij, anders bakt het maar aan. Voeg daarna de kokos, komijn en groene chili toe en meng het erdoor, samen met de kikkererwten. Laat het deksel eraf en bak de groente droog. Breng op smaak met zout.

Eventueel serveren met een mango chutney. Wij aten er ook wat ‘pickled garlic’ bij. Dat is ook een soort chutney, maar dan met stukjes knoflook en vrij pittig.