20 mei 2017

Kruidige wortelstamppot met kerrie en teriyaki quorn


Ik zou zelf niet snel nooit een woksaus kopen, en al helemaal niet een teriyakisaus, want dat is feitelijk slechts een mengeling van sojasaus, rijstwijn en suiker. Nou ja, en dat kan ik zelf ook nog wel mengen. Maar de lieve mensen van Kikkoman hadden mij vorige jaar bij de sushi-workshop een goodiebag meegegeven en daarin zat ook hun teriyakisaus met knoflook. Nou goed dan, ik marineerde er quornstukjes in en maakte daar een pittig wortelstampje met kerrie en gember bij. Simpel, maar doelftreffend, en die woksaus was trouwens prima.

Kruidige wortelstamppot met kerrie en teriyaki quorn
Recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen
Vegetarisch recept van Eerst Koken

Voor de stamppot:
900 gr geschilde (iets kruimige) aardappels
scheut olijfolie om te bakken
1 grote ui, gesnipperd
2 el verse gember, gesnipperd
lik sambal oelek naar smaak
600 gr geschilde wortels, grof geraspt
1 afgestreken el kerriepoeder
melk voor de stamppot
zout

Voor de quorn:
2 x 175 gr quorn stukjes
4 el teriyaki woksaus (ik gebruikte Kikkoman Teriyaki saus met knoflook)
2 el sesamzaadjes

Schep de quornstukjes om met de saus en bewaar het in de koelkast. Ik liet het een paar uur marineren, maar een uurtje zal ook wel werken.

Kook de aardappels in gezouten water gaar.
Ondertussen de ui fruiten in wat olie (niet te zuinig; er komt zo ook nog een stapel wortel bij) in een grote hapjespan. Wanneer de ui bruin kleurt, voeg je de gember en sambal toe. Bak nog even kort en voeg dan ook de geraspte wortels toe. Bak dit allemaal zacht en gaar en voeg halverwege de kerrie toe. Waarschijnlijk moet er ook een goede scheut water bij, als het te droog bakt. Breng tenslotte op smaak met wat zout.

Stamp de aardappels tot puree met zoveel melk als nodig is (de ene aardappel neemt meer vocht op dan de andere, dus dat moet je zelf even inschatten). En meng de wortels er doorheen.

Bak de quornstukjes met de marinade in een koekenpan bruin. Schud op het einde het sesamzaad erbij, zodat alles bedekt is.

Samen serveren. Graag met zoete chilisaus!



15 mei 2017

Twee pizza’s met een ei erop



De kinderen zijn dol op ei, in al zijn vormen, dus ik besloot om ook maar eens zo’n bekende sunny-side-up pizza te maken. De een is een Florentine, dus met spinazie en ei, maar ook met komijnekaas. De andere een Bianco, zonder tomatensaus, maar wel met Parmezaan en gebakken champignons. Die laatste is wellicht meer iets voor volwassenen.

Dat deeg dat moet je even lekker zelf uitzoeken, hoor. Gebruik een kant-en-klaar deeg uit de koeling (Tante Fanny bijvoorbeeld is helemaal niet slecht) of maak het zelf. Mijn eigen standaard recept gaat als volgt: voor twee grote oven-bakplaten neem ik 600 gr meel, 1 zakje gedroogde gist (7 gram), 3 el olijfolie, 2 flinke tl zout, en voldoende handwarm water om een mooi deeg te kneden. Liever te vochtig dan te droog - natter deeg (nat als in 'net iets te plakkerig') rijst beter en desnoods voeg je nog wat bloem toe als je het gaat uitrollen. Doe het deeg in een kom en dek het af met een theedoek. Zet het een uur of twee op een lekker warme plek. Bij mij is dat op de wasemkap, precies boven het lampje aan de onderkant, dat ik aan laat. :)
Nb. Ik gebruik een sterk tarwemeel van de molen. Desnoods gebruik je gewone bloem uit de supermarkt, maar het verschil is best groot. Gewone bloem maakt een kruimelige korst. Sterk meel heeft meer gluten en geeft een mooi elastisch deeg en een ‘chewy’ korst.


Pizza met parmezaan, paddenstoelen en ei
Voor 1 grote bakplaat:

½ recept pizzadeeg (zie boven)
150 gr vers geraspte Parmezaan of Grana Padano
250 gr paddenstoelen naar keuze (ik gebruikte hier kastanjechampignons), in plakjes
beetje olijfolie om te bakken
2 tenen knoflook, gesnipperd
1 ei p.p.
zwarte peper naar smaak
paar plukken rucola

Verhit een beetje olie in een koekenpan en bak de champignonplakjes tot ze redelijk bruin zijn. Ze zullen eerst vocht loslaten, maar wanneer dat verdampt is, kan je het bruin bakken. Bak in de laatste minuut de knoflook mee. Zet het daarna apart.

Rol het deeg dun uit. Bestrooi met de kaas en verdeel de champignons erover. Breek de eieren erover en vermaal er wat zwarte peper boven.

Bak de pizza in een hete oven van 220 graden conventioneel of 200 graden hetelucht. Dat zou ongeveer 15 minuten moeten duren, maar als je een pizzasteen gebruikt gaat het waarschijnlijk sneller. De eierdooier zal helemaal hard bakken. Als je die nog ‘lopend’ wilt hebben, breek je hem er pas halverwege de baktijd op!


Pizza met tomatensaus, bladspinazie, komijnekaas en ei
Voor 1 grote bakplaat

½ recept pizzadeeg (zie boven)
Heinz Tomato Frito (ongeveer 1/3 pakje, het pakje zet je gewoon in de vriezer voor de volgende keer), of gebruik een simpele tomatensaus naar keuze
1/2 pak bladspinazie (pak van 450 gram), uit de diepvries, ontdooid en goed uitgeknepen
1 grote teen knoflook, gesnipperd
1 middelgrote ui, in dunne, halve ringen
100 gr belegen komijnekaas, geraspt
1 ei p.p.

Rol het deeg dun uit. Besmeer het dun met de tomatensaus (niet te nat! Dat wordt zompig.) Verdeel de spinazie, knoflook, ui en kaas erover. Breek de eieren erover.

Bak de pizza in een hete oven van 220 graden conventioneel of 200 graden hetelucht. Dat zou ongeveer 15 minuten moeten duren, maar als je een pizzasteen gebruikt gaat het waarschijnlijk sneller. De eierdooier zal helemaal hard bakken. Als je die nog ‘lopend’ wilt hebben, breek je hem er pas halverwege de baktijd op!



12 mei 2017

Pasta met bloemkool, korianderzaad, pecorino en gekookt ei


Ach ja, er mag wel weer eens wat af. De zomer komt er ook aan, he? Mijn tactiek is om een halve hoofdmaaltijd te eten, welke wordt aangevuld met extra groente en dat gaat met dit recept erg simpel. De kinderen eten pasta met een acceptabele hoeveelheid groente en ik eet een beetje pasta met belachelijk veel geroosterde bloemkool ernaast. En geroosterde bloemkool is echt geen straf, vind ik.

Pecorino is hier dé smaakmaker, maar het is een schapenkaas en kan een erg sterke smaak hebben. Zout, met erg veel geblaat. Errug lekker, maar de kinderen schrokken er wel een beetje van. Vervang het desnoods met parmezaan, hoewel je daarmee wel de hele ziel van het gerecht weghaalt.


Pasta met bloemkool, korianderzaad, pecorino en gekookt ei
gebaseerd op een recept van Bon Appetit
recept voor 3 personen, of 2 grote en 2 a 3 kleine mensen

nb. Ik gebruik grote theelepels van 5 ml

1 grote bloemkool (minimaal 700 gram aan schoongemaakte groente), de roosjes in dikke plakken gesneden
olie om te bakken
3 grote eieren (L), 10 minuten gekookt en gepeld
1 kleine (rode) ui, gesnipperd
1,5 tl gemalen koriander
1/2 tl rode chilivlokjes
2 tenen knoflook, gesnipperd
zout naar smaak
300 gr pasta
70 gr pecorino, geraspt
handje gehakte peterselie, of een combi van peterselie en een beetje verse munt
rasp en sap van een halve citroen

Bestrijk de bloemkool met wat olie. Het hoeft niet veel te zijn. Spreid het uit over een bakplaat, op bakpapier, en rooster het 40 minuten op 180 graden hetelucht. Het zou dan aardig gebruind moeten zijn en in ieder geval gaar.

Snijd de gekookte eieren in fijne stukjes en zet het apart.

Fruit de uien in een beetje olie, samen met de gemalen koriander en chilivlokken. Voeg in de laatste minuut de knoflook toe.

Kook de pasta gaar en bewaar daarna een kop van het kookwater!

Meng dan zoveel van de bloemkool als je wilt gebruiken (ik gebruikte 700 gram en de rest at ik zelf op) met de pasta. Druk de bloemkoolstukken een beetje kapot en voeg dan ook het citroensap en de rasp, de kaas en peterselie toe. Maak de pasta iets smeuïger met een scheutje kookvocht van de pasta. Serveer met de blokjes ei erop.




7 mei 2017

Courgettekoekjes met een spinazie- en blanke rozijnensaus


Altijd mooi, dit soort recepten die groente op een originele manier gebruiken. In deze gebakken koekjes (of het Engelse ‘fritters’ – klinkt toch een stuk mooier) zit al een mooie portie courgette, maar in de yoghurtsaus zit ook nog eens een baaltje spinazie. Zo is het dus niet moeilijk om aan je dagelijkse dosis groenvoer te komen. De kinderen mekkerden wel wat bij de saus, maar knaagden ondertussen wel ook braaf de courgette op, dus eind goed, al goed…

Courgettekoekjes met een spinazie- en blanke rozijnensaus
bron: de Australische Delicious

1200 gr courgette, grof geraspt
1 grote ui, fijn gesnipperd/geraspt
2 tenen knoflook, gesnipperd
200 gr feta, verkruimeld (ik nam 100 gr feta en 100 gr restjes pittige kaas)
3 grote (L) of 4 middelgrote eieren (M)
optioneel: handvol verse peterselie, gehakt
handvol dille, gehakt (beslist niet optioneel! Dit moet er echt in)
160 gr bloem
olijfolie om te bakken

Voor de spinazie- en rozijnensaus:
400 gr verse spinazie, gewassen en gewoon met steeltjes
4 el blanke (gele) rozijnen
2 el olijfolie
4 sjalotten of een ui, fijn gesnipperd
1 tl kurkuma
400 gr dikke (Griekse) yoghurt
1 el citroensap
zout


Bestrooi de geraspte courgette met een theelepel zout en laat dit 20 minuten in een vergiet staan. Knijp er daarna zoveel mogelijk water uit.
Meng de courgette, ui, knoflook, feta, eieren en kruiden in een mengkom. Meng de bloem erdoor. Verhit de olie in een koekenpan en bak koekjes ter grootte van een opgehoopte eetlepel. Houd ze warm in een lauwe oven van 100 graden en bak de rest ook bruin.

En maak ondertussen de saus:
Hak de gewassen spinazie fijn, doe in een grote kom en giet er ruim kokend water op. Laat het 1 minuut staan. Giet het dan af en laat goed uitlekken. Week de rozijnen 15 minuten in warm water. Laat die daarna ook uitlekken. Verhit de olie in een koekenpan en fruit de ui glazig. Voeg de kurkuma en rozijnen toe. Bak nog even kort en breng op smaak met zout. Zet het opzij om iets af te koelen. Meng het daarna met de yoghurt, rozijnen en citroensap. Serveren bij de koekjes.




3 mei 2017

Rendang van eieren


En dan het derde recept in deze Indonesische reeks, ook weer uit Beb Vuyk’s boek. Ik heb alleen een opmerking over de hoeveelheid bouillon die Beb gebruikt, want ze neemt een halve liter en dat duurt dus eeuwig om nagenoeg droog te koken. Ik gebruik de helft en twee pannen: een kookpan om de eieren ondergedompeld te laten marineren en daarna een koekenpan om het vocht te verdampen.

Laos bewaar ik in de diepvries. Ik koop een verse laoswortel, snijd dat in plakjes van een centimeter en leg dat in een bakje in de vriezer. Je kunt zo makkelijk verse laos op voorraad houden.

Rendang van eieren
bron: Groot Indonesisch Kookboek - Beb Vuyk
recept voor 4 personen als onderdeel van een rijsttafel

10 eieren
50 gr santen met 100 ml water (Go-Tan verkoopt santen in sachets van 50 gram)
250 ml bouillon (groente- of kippenbouillon)
1 klein uitje, gesnipperd
1 teen knoflook, gesnipperd
2 tl sambal oelek
1 tl laospoeder (ik voegde een vers plakje toe (uit de diepvries, zie boven))
1 tl kurkuma (koenjit)
1 tl gemberpoeder
1 stengel citroengras (sereh)

Kook de eieren in tien minuten hard, laat ze schrikken onder koud water, en pel ze. Prik ze met een dikke satéprikker in, zodat de saus straks diep kan doordringen. Leg de eieren apart.

Doe alle andere ingrediënten in een passende kookpan en kook dit eventjes samen op. Doe de eieren erbij en laat ze in de saus zachtjes borrelen tot de saus is ingedikt tot een dikke saus. Dit duurt vrij lang en ik heb op het laatst ook alles overgeheveld naar een koekenpan om het te bespoedigen, maar daar ben ik niet mee begonnen omdat de eieren dan aanvankelijk niet zijn ondergedompeld. Keuzes keuzes... Toch zou ik het de volgende keer weer zo doen.

Ik sneed de eieren aan het einde door om ze zo in de saus te serveren.



30 april 2017

Sambal goreng van kip

de kip ligt rechtsonder op het bord

Het ‘Groot Indonesisch Kookboek’ van Beb Vuyk mag met recht worden gezien als een Nederlandse klassieker. Het werd al in 1973 uitgegeven, maar was na het 'Groot Nieuw Volledig Indisch kookboek' van J.M.J. Catenius-van der Meijden het eerste, grote Indische kookboek. En dat terwijl Catenius haar boek al in 1902 uitgaf! Tussendoor waren er wel kleinere boeken, maar niemand waagde zich aan zo’n omvangrijk werk. Na Beb Vuyk’s boek verschenen er wel meerdere uitgebreide beschrijvingen, maar dit standaardwerk mag er nog steeds zijn. Overigens wordt ook de Catenius nog steeds gedrukt, maar dan wel volledig herzien.

Catenius schreef haar boek voornamelijk voor Nederlanders die in Indië leefden en bekend waren met de taal en ingrediënten, maar voegde wel een aanhangsel toe voor mensen in Nederland. Beb Vuyk daarentegen schreef voor de Hollander en paste de recepten aan naar ingrediënten die toentertijd ook in Nederland verkrijgbaar waren. En ook al koop je inmiddels zelfs de meest obscure etenswaren in de Spar in Noord-Groningen (nou ja, met een beetje mazzel...) en hoeft een kookboek niet meer zo simpel te zijn, toch kan je met dit boek nog steeds erg goed uit de voeten en bevat het de meest uiteenlopende gerechten. Alleen de extra uitleg in elk recept hoe je het ook in de magnetron kan maken stoort me – als je niet wilt koken, haal dan maar een stoommaaltijd bij de AH… Koken doe je op een fornuis. En de ervarener kok vervangt de gemalen specerijen (gember, laos, etc…) gewoon naar eigen inzicht met de verse soorten. Vroeger waren ze slecht verkrijgbaar, maar dat mag geen punt meer zijn. Ook bevat het boek geen plaatjes, waardoor Meneer Eerst Koken het direct opzij legde. Ik zei nog, ‘zoek maar iets lekkers uit’, maar dat heb ik toen zelf maar gedaan.

Nb. Dit gerecht maakte Beb met uitgerafeld, gaar vlees van kippenbouten of gewoon kipfilet. Maar dat maakt dus wel uit voor de hoeveelheid vocht. Kipfilet hoeft minder lang te stoven en ik gebruikte iets minder water. Wanneer je kippenbouten gebruikt (ik denk dat je kan uitgaan van 750 gram) kan je 300 ml water nemen.

Sambal goreng van kip
bron: Groot Indonesisch Kookboek - Beb Vuyk
recept voor 4 personen als onderdeel van een rijsttafel

500 gr kipfilet (of kippenbouten, zie opmerking boven)
1 el asem (tamarindepuree – kant-en-klaar in pot of tube)
2 tenen knoflook
1 tl sambal oelek
2 tl gemalen koriander
1 tl gemalen komijn
5 kemiri-noten
1 kleine ui
2 el olie
¼ blok santen (ik gebruikte een sachet van Go-Tan van 50 gram, worden per 3 verkocht)

Snijd de kipfilet in 1 cm grote blokjes (erg klein dus) en schep ze om met de tamarinde. Laat dat minimaal een uur marineren in de koelkast. Als je bouten gebruikt, smeer je ze gewoon in.

Wrijf de knoflook in een vijzel fijn met de sambal, koriander, komijn en kemiri-noten. Snipper de ui fijn en fruit deze, samen met de knoflookpasta, in wat olie in een (hapjes)pan tot de ui bruin kleurt.
Voeg 250 ml water en de santen eraan toe. Roer het tot de santen is opgelost en schep er dan de kipblokjes bij. Laat dit nu op heel laag vuur sudderen tot het vocht grotendeels verdampt is en je alleen een dikke saus over hebt gehouden. De kip is dan ook gaar.  Daar ben je dus wel even mee bezig. Het is geen snel recept. Wie kippenbouten gebruikt laat de kip helemaal gaar stoven (eventueel met een deksel op de pan) en plukt dan het vlees van de botten. Voeg het vlees toe aan de saus en laat dit verder pruttelen tot de saus dik is.





27 april 2017

Indonesisch gehakt met sperzieboontjes


En dan volgen we nu met een triootje Indonesisch met vandaag recept nr 1 - een goed gerecht voor doordeweeks. Het is gemakkelijk, snel en voedzaam. Sperziebonen en gehakt worden samen gebakken en flink op smaak gebracht met komijn, koriander en ketjap manis. Met rijst of mie (of bami - ook weer met groente erin!) erbij heb je een complete en snelle maaltijd.

Indonesisch gehakt met boontjes
recept voor 2 grote en 2 a 3 kleine mensen, als bijgerecht bij rijst (ofzo)

2 eetlepel olie
1 grote ui, gesnipperd
300 tot 500 gr sperziebonen (ik gebruik gebroken boontjes uit de diepvries. Als je verse gebruikt, kook ze dan even 5 minuten voor. Geen bonen uit een pot of blik aub!)
2 tenen knoflook, gesnipperd
500 gram rundergehakt
sambal oelek naar smaak
1 tl gemalen koriander
1 tl gemalen komijn
½ blokje runderbouillon (eventueel een blokje met minder zout erin)
4 eetlepels ketjap manis

In een grote koekenpan fruit je de uien enigzins bruin in een eetlepel olie. Voeg de bonen toe en bak ook deze gaar. Voeg in de laatste minuut de knoflook toe. Alles uit de pan halen en apart houden.

Gehakt rul bakken in dezelfde pan in de andere lepel olie. Als het gehakt goed aangebakken is (en het ook daadwerkelijk lekker bruin is gebakken en niet alleen gaar gestoofd) voeg je de sambal, koriander en komijn toe. Doe ook de groente erbij en verkruimel het bouillonblokje erboven. Wanneer je meer dan 300 gram boontjes gebruikt, wil je waarschijnlijk ook iets meer van de smaakmakers toevoegen. Schep alles door elkaar en voeg de ketjap manis toe en desnoods een klein scheutje water. Laat dit nu onder af en toe omscheppen kort inkoken tot de ketjap stroperig aan het gehakt en de bonen hangt.

Serveren met rijst, mie of bami.



23 april 2017

Over hopjesvla, koffiesnoepjes en melk van Jersey koeien


Andere koe, andere melk, zeggen ze bij Holland Jersey. En ze stuurden me een pak melk om te proeven. 100% Jersey melk van Jersey koeien. Van de marketing ben ik alvast onder de indruk, want het is best knap om een niche in het melkvak te vinden. De zwarte pakken vallen in ieder geval op en marketing technisch zit het wel snor met die bruine koeien. En dan snort Holland Jersey ook nog over “het nieuwe speciaalbiertje in de zuivel”. Jaja… Maar wat is het dan en heb je er ook nog wat aan?


Het meest in het oog lopende kenmerk is dat de weidemelk het A2-eiwit bevat, terwijl onze gewone melk blijkbaar van het A1-type is. En om een lang verhaal kort te maken, de gewone A1 resulteert in een oxidant, “waarvan vermoed wordt dat het een negatieve invloed heeft op onder andere de spijsvertering”. En A2 melk heeft dat effect dus niet. De website vermeldt ook dat een direct verband tussen het oxidant en problemen met de spijsvertering nooit is aangetoond. Juist. Dat zet dan vooralsnog geen zoden aan de dijk. Dus wat hebben we er op dit moment dan wel concreet aan?

Nou, die volle melk bevat 6% vet en dat is lekker. Punt uit. Met 2 euro per liter (te koop in pakken van 0,75 liter trouwens) moet je wel wat over hebben voor je hippe imago. Toen ik de volle smaak proefde wist ik wel meteen dat ik er vla van moest maken. Hopjesvla.


Rare naam eigenlijk, 'hopjesvla'. Het is natuurlijk genoemd naar het bekende koffiesnoepje, maar toen heb ik ook nog even uitgezocht waarom het ouderwetse hopje, de bruine ulevel¹ met koffiesmaak, nou toch een ‘hopje’ heet. Ik citeer het werk ‘Een baron in koffie’ van de Haagse historicus Rolf van der Krogt (1992) en Ewoud Sanders uit zijn ‘Eponiemenwoordenboek’ (1993 - via de als pdf te lezen):

“Het hopje is genoemd naar baron Hendrik Hop (1723-1808), diplomaat voor de Hollandse overheid in Brussel, maar regelmatig in Den Haag verblijvend. In opdracht van baron Hop en exclusief voor hem, produceerde suikerbakker Theodorus van Haaren uit Den Haag van 1792 tot Hops dood snoepjes met koffiesmaak. Koffie was toen nog maar pas in Europa geïntroduceerd, geprezen om zijn medicinale werking en zeer duur. Na 1808 kon iedereen de snoepjes kopen onder de naam Bonbons van Baron Hop, in de volksmond verkort tot hopjes en vanaf ca. 1880 ook onder de naam Haagsche Hopjes verkocht.

En Sanders zegt: "Het moet volgens Van der Krogt in 1792 zijn geweest dat Hop aan Van Haaren vroeg of hij een bonbon kon maken met een koffiesmaak. Koffie was toen nog maar net in Europa geïntroduceerd. Het was peperduur en net als nicotine werd het aangeprezen vanwege zijn medicinale werking. Uit doktersrekeningen blijkt dat Hop aan jicht leed en het is goed mogelijk dat zijn voorliefde voor koffie een medische oorzaak had.
Voor Van Haaren leverde het verzoek van Hop geen probleem op. Hij zette eerst koffie zoals de baron het dronk, met veel suiker en melk, liet het extract indikken en sneed er vierkante pillen van. In zijn receptenboek schreef de suikerbakker dat de ‘Swarte Oostervogtbrokken’, zoals hij ze noemde, moesten worden bereid van ‘ 5 ons suiker, een achtste maatje room, 10 lood koffie en 2 lood boter. Behandelen als ulevellen, iets kleiner en dikker gesneden.’
Baron Hop stierf op 29 april 1808 in Den Haag. Tot aan zijn dood maakte de bakkerij de koffie-ulevellen alleen voor hem. Daarna kon iedereen ze kopen. De snoepjes heetten eerst ‘Bonbons van Baron Hop’ en vanaf ongeveer 1880 Haagse hopjes. Van Haaren & Nieuwerkerk hadden rijk kunnen worden met de buitengewoon populaire hopjes, maar omdat juridische bescherming niet mogelijk was, kwam er al snel een groot aantal concurrenten op de markt. Omstreeks 1910 waren er in binnen- en buitenland zelfs zo’n tweehonderd verschillende hopjesfabrikanten!"


Hopjesvla
recept van Eerst Koken

100 ml sterke koffie
1 a 2 tl oploskoffie
400 ml volle melk
1 groot ei (L)
90 gr suiker
20 gr maïzena (een hoog opgehoopte eetlepel)
snuf zout
eventueel een scheutje vanille-extract of vanillesuiker

Doe de suiker met een klein scheutje water in een pannetje en breng dt op matig hoog vuur aan de kook. Brand de suiker, zonder te roeren, tot een amberkleurige karamel. Niet te ver laten kleuren, want dan wordt het bitter! Doe er dan dus onmiddellijk, maar voorzichtig, 300 ml melk bij en roer goed. Het lijkt eerst nergens op, maar blijf roeren, verhit de melk, en de suiker zal in de melk smelten. Voeg de koffie daarna ook toe.

Ondertussen heb je het bewaarde beetje melk (100 ml) in een grote kom gedaan. Doe het ei er ook bij en klop het los. Voeg ook het zout en de maïzena toe en klop het glad.

Giet de hete melk nu in een zeer klein straaltje bij het eimengsel, terwijl je met een garde erin klopt. Niet teveel melk in een keer en ook blijven kloppen, anders zit je met roerei. Als de helft van de melk in de kom zit, kan je alles teruggieten in de pan. Laat dit op vrij laag vuur, al roerend, binden. Laat het absoluut niet koken! Als je een kookthermometer hebt, is een temperatuur van zo’n 70 tot 75 graden mooi. Het ei zal hierbij binden, maar je loopt niet het gevaar dat de massa gaat koken, waarbij het ei in stukjes zal stollen. Mocht dat toch gebeuren, dan kan je aan het einde nog proberen om de vla door een zeef te gieten om de stukjes eruit te vissen.

Voeg aan het einde de oploskoffie en eventueel het vanille-extract toe.
Is de vla nog te dun? Giet er wat meer met melk aangelengde maïzena bij en verwarm de vla tot het bindt. Is het te dik? Verdun het met wat melk. Laat het tenslotte afkoelen terwijl je af en toe roert. Als het niet te heet meer is, kan je de vla het beste afdekken met huishoudfolie, direct op de vla, omdat je er anders een vel op krijgt.

¹ nog een voetnootje. Het ouderwetse woord 'ulevel' vond ik altijd al raar, dus die pakte ik direct even mee: het komt van het Italiaanse ulivello, wat 'olijfje' betekent. Men suikerde vroeger verse olijven en gebruikte ze als medicinaal hoestsnoepje. Later werd het verbasterde woord ook gebruikt voor andere in papiertjes verpakte snoepjes.


20 april 2017

Pasta met een salsa van erwten, citroen, basilicum en hazelnoot


De stukjes hazelnoot lagen na het eten als stille getuigen op de rand van de borden van de kinderen. Ach ja, natuurlijk. Wat had ik dan gedacht? Eén van hen had ook de basilicum vakkundig gescheiden van de rest. Maar de rest aten ze gewoon op. Dat dan weer wel. Het was eigenlijk ook gewoon een prima, licht pastagerecht. De koude salade/saus/salsa/soort van pesto (tja… wat is dit??) serveer je er als hoopje bovenop, alhoewel het is aanbevolen om het bij kinderen dus zo snel mogelijk door de pasta te roeren, onder het motto ‘wat niet weet, wat niet deert’.

De pasta is de nieuwe Grand'Italia Formati Regionali en dan wel de pastasoort orecchiette (‘oortjes’). Dan weet u dat ook weer. Die oortjes waren erg fijn. Natuurlijk zijn ze door een machine gewalst, maar je zou zweren dat ze door een Italiaanse oma met de hand waren gemaakt. Ze waren ook mooi dik en fluffy. Als je eens iets extra’s wilt doen, zijn ze erg geschikt. Wel iets duurder met zijn 1,99 euro voor 400 gram.


Voor de saus kan je gewone gezeefde tomaten gebruiken, maar Grand Italia stuurde mij ook de nieuwe Salsa Rustica op; een saus van 100% tomaat, niet helemaal glad gepureerd als passata, maar nog wat 'korrelig'. Echt stukjes zaten er namelijk ook niet in. Ook de saus beviel prima (1,19 euro voor een pot van 350 gram).

Pasta met een salsa van erwten, citroen, basilicum en hazelnoot
recept voor 3 a 4 personen
vegetarisch, veganistisch

Voor de doperwten:
50 gr hazelnoten
300 gr doperwten (diepvries, geen blik/pot!)
50 gr gedroogde tomaten op olie, in stukjes gesneden
fijngeraspte schil van een kleine citroen
handvol vers basilicum, gehakt
zout en peper naar smaak
scheutje oljfolie

Voor de tomatensaus:
scheutje oljfolie
1 ui, gesnipperd
1 teen knoflook, gesnipperd
1 mini-blikje geconcentreerde tomatenpuree (70 gr)
400 ml gezeefde tomaten of een basis tomatensaus (ik gebruikte een pot Grand Italia Salsa Rustica van 350 gr)
½ blokje groentebouillon
1 tl oregano

Verder nodig:
300 – 400 gr pasta

Breng een pan met water aan de kook en laat de doperwten 2 – 3 minuten koken. Spoel ze daarna af met koud water en laat ze goed uitlekken. Doe ze in een kom.

Rooster de hazelnoten in een droge koekenpan tot ze iets kleuren en hak ze met een groot mes fijn. Doe ze bij de erwten, samen met de gedroogde tomaten, fijn geraspte citroenschil, basilicum, zout en peper. Giet er een scheutje olijfolie bij en zet het apart.

Fruit de ui in een scheutje olie in een hapjespan of koekenpan. Doe de knoflook er in de laatste minuut bij. Voeg de tomatenpuree toe en laat het nog eens een minuut bakken. Voeg tenslotte de  tomatensaus, bouillon en oregano toe. Breng eventueel op smaak met zout.

Kook de pasta gaar en meng deze met de tomatensaus. Serveer de pasta met de erwten.



17 april 2017

Tuinbonensalade met citroen, dille en feta


Er zijn weer verse tuinbonen! Je moet er nu nog voor naar de markt of naar de Turkse supermarkt, maar ze zijn er heus. Ik heb deze salade al twee keer gegeten, want als ik peulen zie, dan moeten ze mee naar huis. Ik heb gewoon geen keuze...

Mijn favoriete feta is er eentje van het merk Yörem, mogelijk te koop bij een Turkse winkel. Ze hebben ze in de soorten schapen-, koeien- en geitenkaas en het gaat mij om de geit. De feta is pittig, zout en heeft het bekende geitensmaakje. Echt een feta die je niet kan negeren.


Erbij hadden we stokbrood en de nieuwe kruidenboter van Heks’nboter, het nieuwe zusje van Heks’nkaas. Ondanks de twijfelachtige hoeveelheid suiker en zoetstoffen (in een zogenaamd hartig roomkaasmengsel, he?) is Heks’nkaas wel lekker, dus vol verwachting begonnen we ook aan de boter. Het is een kruidenboter met een beetje roomkaas en verse kruiden, en goed smeerbaar door die roomkaas, maar verder niet heel bijzonder. Het is gelukkig niet zoet en eigenlijk gewoon een reguliere, milde kruidenboter. Met 2 euro wel aan de dure kant. Net als de Heks’nkaas trouwens (namelijk 3 euro).


Tuinbonensalade met citroen, dille en feta
bron: Eerst Koken
recept voor 4 personen

2 kg verse tuinbonen – daar houd je ongeveer 750 gr gedopte boontjes aan over
1 grote (liefst biologische) citroen
150 gr feta
3 el fijngesneden dille
scheutje olijfolie

Laat de kinderen de tuinbonen doppen en kook ze (de bonen, niet de kinderen) daarna kort in ruim water. Grote bonen zouden toch wel genoeg moeten hebben aan 8 minuten en kleintjes mogen nog korter. Verse tuinbonen zijn erg snel gaar. Koel ze daarna onder koud water en laat ze uitlekken.
Rasp de schil van de citroen heel fijn over de bonen en knijp daarna het citroensap erover. Verkruimel de feta erover en schep de dille erdoor. Schep tenslotte om met een scheutje olijfolie. Met die geitenkaasfeta erbij hoeft er waarschijnlijk geen zout bij, maar anders moet je maar even proeven.

Koud bewaren, maar serveren op kamertemperatuur.




13 april 2017

Fromage Fort


bron foto: Saveur

Het recept in het kort? Nou, je vermaalt al je restjes kaas, samen met wat witte wijn, roomkaas en een teen knoflook. En dan heb je dus Boursin v2.0. Het is erg simpel en erg lekker.

Je hebt zo'n 225 gram kaas nodig en het maakt niet uit wat je gebruikt, zolang het maar een mengseltje van verschillende soorten is, want de combi zacht & hard & pittig is erg lekker. Goudse oude, Parmezaan, brie, port Salut, etc – alles kan. Alleen blauwe kazen zijn wat minder geschikt. Wel lekker hoor, maar je mengsel krijgt een grijzige kleur.

Een keukenmachine is nu toch echt wel makkelijk. Ik vraag me af of je dit handmatig met een vork wel mooi fijn geprakt zou krijgen. Misschien met heel fijn raspen en/of heel goed prakken? 

Serveer de fromage fort op kamertemperatuur of laat het dus ook op temperatuur komen wanneer je het in de koelkast bewaart. Lekker met stokbrood of toastjes.

Fromage Fort

225 gr kaas (ik gebruikte hier pecorino, brie en een Goudse, oude kaas)
30 tot 60 gr roomkaas of roomboter
2 tot 4 el droge, witte wijn of droge sherry
1 teen knoflook, heel fijn gesnipperd
zwarte peper naar smaak
snuf cayennepeper of chilipoeder
eventueel: 1 el gehakte bieslook

Snijd de kaas in stukjes, of rasp harde kazen. Doe dit in de keukenmachine met 30 gr roomkaas of roomboter, en de andere ingredienten, behalve de bieslook, en vermaal het. Het ligt aan de soort kaas hoeveel roomkaas of boter je nodig hebt. Als je veel zachte soorten hebt, heb je minder roomkaas nodig. Voeg nu dus naar wens meer roomkaas of boter toe tot je een smeerbaar mengsel kan maken.
Het mengsel moet helemaal glad worden gepureerd.

Koel bewaren, maar op kamertemperatuur serveren.



10 april 2017

Witte chocolademousse met karamelsaus en karamel-popcorn


Ontiegelijk, onbetamelijk en verschrikkelijk lekker. Dit zou je elke dag willen eten, maar dat zou een slecht plan zijn. Het is namelijk wat eh… voedzaam. O ja, voedzaam is nou echt het juiste woord hier. :) Je maakt ze met een laagje karamelsaus op de bodem van een glaasje, daarop komt een witte chocolademousse (van 2 ingrediënten), en je topt het af met wat karamel-popcorn. Laat ik zeggen dat ook de kinderen zeer, zeer tevreden waren met deze afwisseling van hun reguliere afsluiting van yoghurt.

Ik maakte 6 glaasjes, maar het dessert is veel te machtig voor die hoeveelheid. Maak er minimaal 8 toetjes van, of zelfs 12 kleine glaasjes. Ik heb de saus al verdubbeld met het oog op meerdere glaasjes en je houdt waarschijnlijk wat over, maar de saus houd je nog prima een aantal dagen goed in de koelkast en is lekker genoeg om zo op te lepelen. Staat je dat, om onbegrijpelijke redenen, toch tegen, eet het dan op met wat vla of bij vanille-ijs. Of doop er koekjes in. Of slagroom. Of iets anders fouts dat u vast zelf ook wel kunt bedenken.

Variatie nodig? Ik dubde nog over vanillekwark in plaats van chocolademousse, en in plaats van de karamelsaus zou je misschien lemoncurd kunnen gebruiken? Bij Dille&Kamille zag ik een “gember curd”. Vast ook niet vies bij witte chocolade…



Witte chocolademousse met karamelsaus en karamel-popcorn
Vegetarisch, zonder gelatine en zonder rauw ei
recept voor 8 tot 12 glaasjes
bron: Eerst Koken

Begin met de saus:
250 gr suiker
250 ml slagroom
snuf zout
optioneel: een scheutje vanille-extract of een in de lengte doorgesneden vanillestokje

Doe de suiker en het zout in een kleine pan, samen met een scheutje water, en verhit het. Na een paar minuten kleurt het bruin. Wanneer het amberbruin is (niet te donker laten worden! Dat smaakt erg bitter!) giet je de slagroom er bij. Dat zal erg bruisen, maar klop de room er met een garde doorheen. Dat lijkt eerst nog nergens op, maar blijf roeren en de saus wordt vanzelf glad. Voeg nu het vanille-extract of het vanillestokje toe en laat het dan nog 3 minuten zachtjes koken. Haal dan van het vuur en laat het afkoelen. Het is erg vloeibaar als het warm is, maar wordt stroperig dik wanneer het koud is. Als je een vanillstokje gebruikte, schraap het merg er dan uit en voeg dat, samen met met stokje, toe aan de saus. Laat het stokje erin liggen tot je het gaat gebruiken. 

Nodig voor de mousse:
200 gr witte chocolade
275 ml slagroom

Verder nodig:
kant-en-klare karamel-popcorn (AH bv – die heeft een normale variant en ook een chique met gezouten karamel )

Smelt de chocolade voorzichtig au-bain-marie en zet het daarna apart om iets af te laten koelen.

Klop de slagroom redelijk stijf, met staande golfjes in de room van het kloppen. Stijver hoeft niet. Spatel de gesmolten chocolade in beetjes bij de slagroom.

Giet een beetje saus in een glaasje (je gebruikt mogelijk niet alles, afhankelijk van het aantal porties) en schep er wat mousse op. Laat dit nog zeker twee uur in de koelkast opstijven. Serveer ze met wat popcorn erop.



7 april 2017

Tiramisu met moorkopjes



Ik maakte dit voor de kerst, maar haal het recept nog eens tevoorschijn voor de paasdagen, want het is beslist een spektakelstuk en echt iets voor de feestdagen. Het is een wat decadente tiramisu, die niet erg zoet is. Eigenlijk zoals ze hem in Italië bedoeld hebben. Ik maak hem alleen wel zonder rauw ei.

Ook erg fijn voor drukke feestdagen is dat je het uitstekend een dag van tevoren kan maken, omdat het daarna eigenlijk nog lekkerder is dan op de dag van het maken.


Tiramisu met moorkopjes
recept voor 10 personen
gebaseerd op een recept uit de kerst-Allerhande 2014

voor de roomlagen:
500 ml slagroom
3 tl oploskoffie
50 gr suiker (dit mag voor de echte zoetekauw iets meer zijn)
50 ml amaretto (of de supermarktvariant met een lager alcoholpercentage is ook prima)
250 gr mascarpone

voor de koeklagen:
200 ml koffie
100 ml amaretto
2 pakken lange vingers van 175 gram
24 minimoorkopsoesjes (diepvries, mag bevroren blijven)
cacaopoeder
een mooie, diepe schaal van ongeveer 20 cm breed

De room maak je zo: los de oploskoffie op in de slagroom. Klop de slagroom met de suiker stijf.
Roer de likeur door de mascarpone tot een gladde crème. Spatel de mascarpone voorzichtig door de slagroom. Schep een laagje in de schaal waarin je het zal gaan serveren.

En dan de koeklagen: meng de 200 ml koffie met de 100 ml amaretto. Dompel de lange vingers daarin een voor een onder en maak een nette laag op de roomlaag in de schaal. Doop de lange vingers 2 seconden in de koffie. Ze zuigen zich dan niet helemaal vol met koffie en zullen eenmaal in de schaal ook wat water uit de slagroom opzuigen, die zo weer wat steviger wordt. Bestuif de koeklaag met een laagje cacao (bv met een theezeefje).  Smeer daar weer een laagje room op en dan weer een laag geweekte koek met cacao erop. Probeer zo 3 lagen koek te maken en sluit af met een laag van de room. Als het zo uitkomt, mag er ook nog wel een 4e laag koek in. Het maakt de tiramisu in ieder geval wat minder machtig en luchtiger om te eten.

Dek de roomlaag tenslotte af met de (bevroren) moorkopjes en bestuif het geheel met cacaopoeder. Dek het af en zet minimaal enkele uren in de koelkast. Maar de volgende dag is het zelfs nog lekkerder, dus vooruit werken loont hier zeker.





3 april 2017

Courgette-dille frittata uit de oven



Hm… hoe moet dit heten? Officieel is dit geen frittata, want daar hoort geen bloem in. Misschien is het toch gewoon een soort ovenpannenkoek? Het is in ieder geval een licht lente-gerecht, dat in de oven wordt gebakken, maar het kan net zo goed in een koekenpan worden gemaakt. De combinatie van courgette en dille is een bekende en absoluut de moeite waard. Laat de dille dus niet weg! Die dille koop ik overigens in een grote bos bij de Turkse winkel (en voor de helft van de prijs van het tuiltje van 3 takjes bij de AH) en het restant hak ik fijn. Daarna vies ik het in een bakje of diepvrieszak in. Het valt niet meer goed te gebruiken als garnering, omdat het natuurlijk slap wordt, maar om later weer eens in een gerecht te verwerken zoals hier, werkt het nog prima.


Courgette-dille frittata uit de oven
recept voor 2 a 3 personen - het was voor ons als familie iets te weinig, maar met een salade ernaast kan het wel.

1 grote ui, fijn gesnipperd. Een paar lente-uitjes in ringetjes kan ook
1 el olijfolie om te bakken
optioneel: 125 gr spekreepjes
6 grote eieren (L) of 7 middelgrote eieren (M)
175 gr zelfrijzend bakmeel
700 gr (=2 grote) courgette, geraspt
125 gr pittige, geraspte (oude) kaas
4 el verse dille, gehakt

Verwarm de oven op 200 graden conventioneel (of 180 graden hetelucht). Vet 1 grote of twee kleinere ovenschalen in met wat olie. Het is de bedoeling dat de frittata straks ongeveer 3 cm hoog is, dus dat is even een kwestie van inschatten.

Fruit de uisnippers in de olie. Voeg daar eventueel na een paar minuten de spekreepjes aan toe en bak alles enigszins bruin. Als je lente-ui gebruikt, hoef je dat niet te fruiten.

Bestrooi de courgette met 1 tl zout, laat dit even staan in een vergiet en knijp er daarna goed het vocht uit.

Kluts de eieren. Voeg de bloem toe en meng het tot er geen klontjes in zitten. Voeg dan ook de courgette, ui (en spek), kaas en dille toe. Giet het mengsel in de ovenschalen en bak het 30 minuten of tot het mooi gaar is.




31 maart 2017

Amandelchermoula met gegrilde groente


Chermoula is een multifunctionele Noord-Afrikaanse saus, welke wordt gebruikt voor marinades voor vlees, vis of groente. Maar je kunt het ook door gekookte rijst of couscous roeren, of zoals hier, als saus serveren bij gegrilde groente.

Het recept voor chermoula staat eigenlijk niet vast. Er is zelfs niet echt een basisrecept. Je zou wel kunnen zeggen dat knoflook, specerijen als komijn, groene kruiden, en olijfolie standaard zijn, maar daarna zijn de mogelijkheden eindeloos. Er kan verse gember in, dille, tijm, citroen, uien, of geroosterde rode chilipepers. Als het eindresultaat maar een aromatische pasta met veel smaak is, welke de rest van het gerecht als een magisch tapijtje optilt. In Tunesië maken ze bijvoorbeeld een chermoula van gebakken ui en rozijnen, kaneel, kruidnagel, rozenblaadjes en peper, welke wordt geserveerd bij vis. Ik vond een voorbeeld daarvan in het Frans via deze link

Amandelchermoula met gegrilde groente

Voor de chermoula:
50 gr amandelen (blank of met vlies kan allebei)
2 tenen knoflook
1 bosje koriander (een bakje van 20 gram, zoals je bij de supermarkt koopt is goed, de steeltjes gebruik je ook)
2 tl zoete paprikapoeder
2 tl komijnpoeder
snuf chilivlokken
2 el olijfolie
zout
een kneep citroensap
80 – 100 ml water

Ik gebruikte de extra kleine kom van mijn keukenmachine, maar wie die niet heeft, komt ook wel uit met een vijzel. Het is namelijk maar een kleine hoeveelheid. Vermaal de amandelen met de knoflook en hak daarna de koriander erdoor. De steeltjes kan je daarbij ook gebruiken. Roer de specerijen erdoor en maak de saus losser met olie, citroensap en zoveel water als nodig is om een saus te maken met de dikte van mayonaise. Breng op smaak met zout.

Erbij grilde ik plakken groente in de grillpan en ik bestrooide het met munt en koriander.
Serveren op kamertemperatuur.




28 maart 2017

Spicy pilaf met kikkererwten, rozijnen en spinazie


Kijk nou toch wat ik nu weer heb opgedoken uit de spelonken van mijn bak met bewaarde recepten (ik ben nog steeds, in een eeuwigdurend proces, aan het opruimen). Dit maakte ik vroeger vaak met een hetere Madras curry pasta, in een ander decennium en een andere omgeving. Ik woonde vroeger op mezelf in een erg bedrijvig straatje met een bonte verzameling aan buren. Zo was er de lieve, maar schizofrene overbuurman die bij voorkeur poedelnaakt midden in de straat een sigaretje stond te roken. Ook in de sneeuw, en ook die keer dat Meneer voor het eerst bij me op de koffie zou komen. Ik zie nog steeds levendig voor me hoe die avond de koplampen van Meneer's auto de straat indraaiden en hij daar de buurman met niets anders dan zijn sigaret aantrof. Naast de naakte buurman woonde een Tunesiër die samenleefde met zijn zus (inmiddels betwijfel ik dat het zijn zus was), kippen slachtte in nachtdienst, en die dolgraag couscous voor me wilde maken. Ook kon hij mijn gezondheid lezen in een schaal dampend heet water, want daar woonde een geest in. Naast me woonde een gezin waarvan de jongste puberzoon een warme belangstelling had voor vuurwapens en andere vervelende dingen, waardoor de politie minimaal om de dag in ons straatje op bezoek kwam. En daarnaast weer woonde een morsige, kettingrokende buuf die mij op straat graag luidkeels vertelde over de sterilisatie van haar veel oudere man, maar waarvan ze aan het proberen waren om dat weer terug te draaien, gezien haar kinderwens. Nou ja, en uit die tijd stamt dit recept dus… U begrijpt wel dat ik er warme herinneringen aan heb. Het werd tijd om het eens aan de kinderen voor te schotelen.


Ik gebruikte een halve verpakking (70 gram) Fairtrade Thaise gele curry (vries de rest gewoon in), omdat ik mij herinnerde dat die erg mild is, maar een rode Madras currypasta past ook erg goed. Ga uit van ongeveer 2 eetlepels, afhankelijk van de strekte ervan.

Nb. de genoemde hoeveelheid vocht werkt bij basmati rijst. Andere soorten rijst kunnen mogelijk meer of minder vocht opnemen.

Spicy pilaf met kikkererwten en spinazie
recept voor 2 grote + 2 a 3 kleine mensen
bron: Good Food magazine januari 2004
vegetarisch, veganistisch

1 el olie
2 tenen knoflook
2 el currypasta naar keuze (zie boven)
300 gr basmatirijst
540 ml groentebouillon
1 blik kikkererwten met een uitlekgewicht van 240 gr
handvol rozijnen
200 – 250 gr spinazie (bladspinazie uit de diepvries is prima, maar dan wel ontdooid)
handvol cashewnoten (niet op de foto – de smurfjes hier eten het toch niet)

Verhit de olie in een pan (waar je een deksel bij hebt) en fruit de knoflook en currypasta gedurende 1 minuut, maar kijk uit dat de knoflook niet verbrand. Doe de rijst erbij, samen met de bouillon, kikkererwten en rozijnen. Roer het door elkaar, en voeg naar smaak wat zout en peper toe. Doe het deksel erop en breng het aan de kook. Laat het op redelijk laag vuur pruttelen tot het vocht is opgenomen (ruim tien minuten).

Knijp het vocht uit de diepvries spinazie, voeg toe en warm het weer goed door. Voeg nog wat water toe als je denkt dat dat nodig is. Serveer de rijst eventueel met cashewnoten.



24 maart 2017

Indiase aardappels uit Gujarat (met sesam en geraspte kokos)


Wie regelmatig Indiaas kookt, herkent het wel. Je hebt helemaal niets aan die kleine specerijenpotjes van de supermarkt. Wij kopen ook alle gangbare specerijen gewoon in grote verpakkingen bij de toko. Vooral komijn en koriander! Een recept als dit laat goed zien waarom. Er gaat zo'n aanzienlijke hoeveelheid specerijen in, dat zelfs ik twijfelde, maar de aardappels kunnen het goed hebben en het misstaat nergens. De sesam en kokos gaan er na het bakken op en maken het helemaal af.

Ik laat in het midden of je een vaste of licht kruimige aardappel moet gebruiken. Persoonlijk heb ik liever een iets kruimige aardappel, omdat die rulle kanten krijgt en de specerijen en olie beter opneemt. Maar je schudt of schept ze sneller kapot. Een vaste aardappel blijft mooi, maar er blijft minder goed iets aan hangen. Overigens gaat men in India uit van vaste aardappels.

Wij aten hier gekookte spruitjes bij en dat was voldoende voor een wat lichtere maaltijd. Maar voor iets meer vulling zou een zacht gebakken ei er goed bij passen. Trouwens ook mayonaise, Indiase chutney en piccalilly…!

Voor dit recept heb je verse (of ingevroren) curryblaadjes nodig, maar die zijn moeilijk te vinden. Ik verving ze met limoenblaadjes uit de vriezer en dat beviel erg goed en ze zijn eigenlijk onmisbaar. Het loont beslist om ze in de vriezer van de toko te zoeken. Ik heb een flinke zak in de vriezer liggen, maar je haalt de blaadjes er gewoon los uit. Gedroogde blaadjes zou ik niet gebruiken. Overigens hebben curryblaadjes niets te maken met kerrie. Er wordt wel aangeraden om het te vervangen met limoenblad + een laurierblad.

Indiase aardappels uit Gujarat
Bron: He Needs Food 

1200 gr vaste of iets kruimige aardappels (zie boven), geschild
2 tl gemalen koriander
2 tl gemalen komijn
2 tl gemalen kurkuma
1 tl chillivlokjes (of minder of meer naar smaak)
zout
3 flinke el olie of nog liever ghee
2 tl (zwarte) mosterdzaadjes
2 tl komijnzaadjes
1 tl gemalen fenegriek (of stamp wat fenegriekzaad fijn)
eventueel 2 tl gedroogd fenegriekblad (nog nooit gezien hier)
4 takjes curryblaadjes, alleen de blaadjes (zie opmerking boven)
2 el kokosrasp
2 tot 4 el sesamzaadjes
een ruime hand vers korianderblad, grof gehakt

Verhit de oven voor op 210 graden (190 graden hetelucht). Zet er vanaf het begin een metalen braadslede in, zodat deze goed opwarmt. Bij gebrek daaraan bakt u ze maar op de metalen bakplaat met bakpapier eronder.

Snijd de geschilde aardappels in stukjes van 2 happen groot. Breng een pan met gezouten water aan de kook, voeg de aardappel toe, breng weer aan de kook, en laat het tien minuten koken. De stukjes zouden dan nagenoeg gaar moeten zijn.

Meng de gemalen koriander, komijn, kurkuma, chili en zout in een kommetje en strooi dat gelijkmatig over de aardappels uit. Schud ze voorzichtig om zodat alle kanten zijn bedekt met specerijen.

Doe de ghee of olie in de hete braadslede, en doe daar de mosterdzaadjes, komijnzaadjes, fenegriekpoeder + fenegriekblad, en de curry- of limoenblaadjes bij, zodat ze kort bakken. Schep daarna de aardappels erbij en schud of schep ze goed om, zodat alles met wat olie/ghee wordt bedekt. Zet terug in de oven en bak het nog eens 20 minuten.

Haal het uit de oven en bestrooi met kokos, sesam en verse koriander. Direct serveren.




20 maart 2017

Uiencompote voor bij paté


Ik heb het even nagekeken, maar het krantenknipseltje waarin Sylvia Witteman in de Volkskeuken uitlegt hoe je uiencompote maakt, lag al elf jaar in mijn ‘to do’-bak te wachten. Elf jaar! Ik knipte het in 2006 uit en legde het in mijn stapeltje. Daarna lette ik even niet op, en er was zomaar elf jaar voorbij. Bij het knippen moest ik mijn man nog gaan ontmoeten, en bij het maken van de compote was ik drie kinderen verder! Extra punten dus voor een lullig krantenknipseltje dat twee verhuizingen, een verbouwing, en twee zwangerschappen met opruimwoedes weet te overleven.

Het is het waard trouwens hoor. Sylvia roemde de klassieker van een plak paté met brood, zure augurkjes en een uiencompote en ze heeft groot gelijk. Niets meer aan veranderen:

Uiencompote voor bij paté
bron: Volkskrant – Sylvia Witteman - 14 maart 2006

500 gr uien, geschild en in halve ringen
50 gr roomboter
2 el bruine basterdsuiker
2 el rode wijnazijn
100 ml rode port
takje rozemarijn, alleen de naaldjes en gesnipperd
2 (verse) laurierblaadjes
zout en peper

Bak de uien in de boter in een kleine braadpan op middelhoog vuur, onder af en toe omscheppen, tot het goudgeel is. Doe de suiker erbij en schep een paar minuten om. Doe dan ook de azijn, port en kruiden erbij. Leg een deksel op de pan en laat het 30 minuten op het laagste vuur stoven. Haal het deksel er dan af en laat het vocht inkoken tot het stroperig is. Breng op smaak met zout en peper, en laat het afkoelen. Serveren op kamertemperatuur, maar bewaren in de koelkast. Je kunt het nog een paar dagen bewaren en het is lekker bij van alles.

Serveren met goede, liefst grove, paté, knapperig brood of toast en zure augurkjes.

Nb. Er wordt in het recept niet gezegd wat je met die rozemarijn aan moet. Je kunt het takje in zijn geheel in de uien leggen en alleen mee laten trekken, maar ik vind de smaak lekker en snipperde de naaldjes erdoor. Bovendien laten die naaldjes toch los bij het stoven en dan kan het maar beter fijn gesneden zijn.



16 maart 2017

Mosterdsoep met prei (volwassene-vriendelijk)


Oh ja, er zaten mosterdzaadjes in de soep. De kinderen schrokken zich rot. Dit ging dus niet gebeuren, he? Wist ik dan niet dat ze niet van pitjes hielden? Sterker nog, dat ze beslist ernstig allergisch waren voor pitjes, van welke soort dan ook? Kijk, begon haar keel al niet wat op te zwellen? Vandaar dat ik u kan melden dat de soep de volgende dag als lunch ook nog erg lekker is. Ik heb vrij snel toegegeven. Sommige nederlagen moet je erkennen. Pitjes… Daar kan je als moeder niet tegenop...

Kijk! Daar zitten ze!

Mosterdsoep met prei
recept voor 4 personen

scheutje olie om te bakken
1 ui, gesnipperd
500 gr prei, schoongemaakt ongeveer 350 gram, in halve ringen
2 teentjes knoflook, gesnipperd
400 gr geschilde, kruimige aardappels, in stukken
1 liter kippen- of groentebouillon (hoeft niet vegetarisch? Kippenbouillon heeft hier de voorkeur)
3 a 4 eetlepels grove mosterd
250 ml (light) kookroom
peper

Verhit de olie in een grote kookpan. Fruit de ui 5 minuten en voeg daarna de prei toe. Bak deze ook nog 5 minuten. In de laatste minuut doe je de knoflook erbij.
Voeg dan ook de aardappels en bouillon toe en breng het aan de kook. Laat het op laag vuur koken tot de aardappel gaar is.

Pureer de soep met een staafmixer of blender helemaal glad. Voeg de grove mosterd (eerst 3 lepels in geval van erg scherpe mosterd!), kookroom en een beetje peper toe. Verhit de soep weer en serveer.




13 maart 2017

Mexicaanse huwelijkskoekjes


Nou ja, huwelijkskoekjes... zo noemen ze deze koekjes in Amerika, maar in Mexico hebben ze er nog nooit van gehoord. Polvorones. Die kennen ze wel. En die schijnen ze daar erg graag te lusten. Net als alle andere landen waar de Spanjaarden vroeger voet aan de grond hadden. En tenslotte is het koekje in Spanje ook nog erg populair. Maar ‘Mexicaans huwelijkskoekje’ bakt bekt toch veel leuker?

Het is een typisch geval van ‘shortbread’ (zanddeeg); net als het Engelse gebak komt er geen ei aan te pas, wat een heel erg kruimelig koekje oplevert. Zodra je erop kauwt, valt het in kleine kruimels uit elkaar. Ze komen in allerlei varianten. Met anijs, chocolade, allerlei noten, maar vooral amandelen. Nu is het hier het geval dat ik in oktober walnoten heb geraapt en wie A zegt, moet ook… Dus die enorme grote wasmand met walnoten hier moet nog wel even gekraakt worden. Koekjes met walnoten dus.

En dan nog een tip. In een vorig leven at ik deze koekjes als dessert in een Mexicaans restaurant. Men serveerde er slagroom bij welke je met de koekjes moest op te lepelen. Bij gebrek aan slagroom schepte ik er Griekse yoghurt bij en een snuf kaneel. Nou... de kinderen waren erg onder de indruk. :D


Polvorones
recept voor 1 grote bakplaat

120 gr walnoten (of amandel, pecan, etc…)
225 gr zachte roomboter, op kamertemperatuur
85 gr poedersuiker
1 tl kaneel
2 tl vanille-extract of een zakje vanillesuiker
280 gr bloem
snuf zout
meer poedersuiker (zo’n 50 gr) om de koekjes in te wentelen

Rooster de noten enkele minuten in een droge koekenpan op middelhoog vuur. Houd ze goed in de gaten en draai het vuur lag als het toch te snel gaat. Bak de noten tot ze lekker gaan geuren. Sla deze stap ook liever niet over. Het voegt echt veel toe qua smaak.

Vermaal de noten tot fijne kruimels. Dat kan in een keukenmachine, maar je kunt ze ook in een grote zak doen en met de deegroller kapot slaan/rollen.

Mix de boter en suiker tot een glad mengsel. De boter moet echt mooi zacht zijn, want anders zal je moeite hebben om er zo'n compact deeg  van te kneden. Voeg het vanille-extract of de suiker toe, samen met de kaneel. Meng er dan ook de bloem en zout door. Kneed het snel tot een soepel deeg. Bewerk het beslist niet te lang.

Voeg tenslotte de noten toe en kneed ze er snel door. Het deeg kan nu even gekoeld worden in de koelkast, of als het goed hanteerbaar is, rol je er direct balletjes van ter grootte van een flinke walnoot of een bitterbal.

Verwarm de oven voor op 175 graden (165 graden hetelucht) en leg de balletjes deeg op een bakplaat welke je hebt bekleed met bakpapier. Bestuif ze met poedersuiker en rol ze erdoor. Je hoeft de balletjes niet platter te maken. Tijdens het bakken zakken ze zelf iets in en krijg je dus van die dikke koekjes met een afgeronde bovenkant.

Bak de koekjes 20 tot 25 minuten, of tot ze aan de bovenkant beginnen te kleuren en de onderkant al redelijk bruin is. Laat ze tien minuten afkoelen en bestuif ze dan nog eens royaal met poedersuiker.