Ergens in de 1e helft van dit jaar veranderde
ik mijn banner (de strook waar de titel van het blog in staat). Ik zette er wat
nieuwe foto’s in en een nieuwe kreet: “Lekker
eten met kinderen. Meestal vegetarisch”. En hoppa, weg waren jullie. De bezoekersaantallen
stortten echt in. Ik vermoed vanwege het woord ‘vegetarisch’.
Goh.
Daar keek ik wel van op. Is er dan zo’n
algemene afkeer van vegetarisch eten, dat alleen de banner al genoeg is om
nooit meer terug te komen? Dan hebben we nog ver te gaan… Maar goed, jullie
kunnen hierboven zien dat ik het heb laten staan. Het moet maar zo.
Maar weet je wat wel goed blijft scoren, jaar na jaar?
Vet, koolhydraten, vlees en suiker. Ondanks al het onheilspellende nieuws over (angst
voor) suiker, tarwe, gluten en vet, is de aangeboren voorkeur voor vet en
suiker niet in te dammen. Kijk maar naar de top 10 hieronder. Alleen… vlees en
zoet zijn nou net niet de speerpunten van dit blog. J Jammer dan. Ik blijf nog steeds bij de
banner en het familie-eten.
Wat waren de slechtst scorende repten van 2016?
Bijna alle matig scorende recepten zijn van oktober en
november. Hebben ze gewoon niet voldoende tijd gehad, vroeg ik me af? Maar nee,
jullie vinden dit echt niets. Hadden jullie gelijk, of moet je sommige
gerechten nog eens heroverwegen?
Op nummer 10 hadden we de
Bloemkoolpuree met kerrie-wortels en knapperige maisnuggets uit de oven.
De foto had beter gekund, maar dit was serieus een goed vegetarisch
gerecht. Iets voor het weekend, of iets voor een etentje, maar in ieder geval speciaal. Ik
had hem zelfs voor het kerstmenu gemaakt. Die maisnuggets heb ik vaker gemaakt,
maar je moet ze wel op een stalen bakplaat bakken, anders bakken ze niet mooi
krokant en dan gaat het recept de mist in. Ze horen echt behoorlijk krokant te
worden. Heel lekker bij de bloemkoolpuree (mousse bijna!) en de geroosterde
wortels met kerrie.
De hamburger met een glansrol voor een hele serieuze
ketchup, die heus een plaats op tafel kan hebben, maar uiteindelijk is Heinz
lekkerder (want zoeter). Maar het kaaskoekje vond ik leuk en weer eens wat
anders.
De saus staat notabene bij de top 10, dus het ligt
blijkbaar aan de pannenkoekjes. Maar die zijn heus wel leuk bij een winters
(wild)gerecht.
Jullie dachten natuurlijk: ach, alweer een salade met
bieten en geitenkaas? Wat orgineel! Kon je niet iets anders verzinnen?! Maar
he, die pistache karamel met 5 spices is leuk, hoor. Die verandert de hele
salade van ‘dit ken ik nou wel’ naar ‘he, verrassend’.
Nee, wij hebben dit ook niet meer gegeten. Het is een
soort vegetarische, Indiase chili con carne en dat is al niet helemaal mijn
ding. Maar het is wel een enorm bekend gerecht uit Punjab, dus ik testte het
graag. Alleen, Indiaas en bonen; dat is inderdaad een vreemde combinatie.
Jawel, ik hou van ‘witte’ pizza’s. Vooral met Zwitserse
kaas… J
Er staan er al heel wat op dit blog.
Nee, hier sta ik nog steeds achter. Het is simpel en
haast geen recept, maar het biedt een glansrol voor goede mayonaise, parmezaan
en rode ui. Je mag het elk moment voor me neerzetten.
Lekkere risotto, leuk door de gebakken cervelaatplakjes
en de kinderen smulden ervan. Ik zou dit opnieuw kunnen maken. De foto was
slecht, ja. Dat had ik ook gezien. Misschien moet ik gaan overwegen om dat
soort recepten voortaan te voorzien van een generieke vakantiefoto van
een berglandschap in Duitsland ofzo… Of een weiland met schapen in Orvelte
ofzo… Misschien dat dat helpt.
Tja, gans… Ik zei toch al direct in het recept, het kan
ook met eend. Maar dat helpt zeker niet? Eend is lekker hoor! Nou, goed dan:
kip! Of voor mijn part een royale plak gepaneerde en gebakken Goudse belegen
kaas (hm… geen gek idee), maar die saus, jongens, die saus! Die komt uit Homemade Winter
van Yvette van Boven en hij is GOED. Zelfs zonder dat halve pakje boter dat ik
schuldbewust weg liet. Ik maak hem beslist opnieuw en dan misschien wel met die
kaas… Hoe langer ik daar over nadenk hoe meer het me bevalt :D
En dan de TOP 10:
Gelukkig maar. Ik had hier weken voorbereiding in zitten.
Sterker nog, de foto’s waren al gemaakt in 2015 en het artikel lag een jaar op
de plank te wachten op het nieuwe kastanjeseizoen. De moeite was niet voor
niets.
Heel goed… Dit is bij ons ook een classic geworden en dit
verschijnt nog regelmatig op doordeweekse dagen.
Ik was erg met Yvette bezig in 2016 en vermoed dat ik dat
warme gevoel nog even vast houd in 2017. Deze crumble is errug lekker!
Nb. de foto moest ik, om voor de hand liggende redenen, zojuist in mijn computer opdiepen uit het mapje "dit wordt niks' :D
Het idee was wakker geschud in Duitsland deze zomer, waar
je geen menukaart kon inzien zonder dat deze saus een standaard toevoeging was.
Gelijk hebben ze…
Yep, als ik nu overrijpe bananen wegwerk in een bananenbrood,
dan pak ik dit recept erbij. Die havermout maakt het zo knus en huiselijk en
schattig en moederlijk en… enfin… u snapt het. Bij deze cake voel ik me zo’n
ouderwetse moeder met een geblokt schort om enzo. En dat is prima.
Ah, kormasaus. De veilige optie voor de huiverige
Hollander in een Indiaas restaurant. Mild en zoet. Wij bestelden het inderdaad
altijd voor de kinderen. En tegenwoordig maken we gewoon zelf Indiaas eten.
Ik maak het niet anders als in dit recept eigenlijk…. Wat
mij betreft heb je hierin geen vlees nodig. Hebben jullie de
rendang van spitskool
er al bij geprobeerd?
Nog een klassieker. Ook dit is mijn standaard recept. Ik
wijk hier niet meer van af.
Geproefd op een babyborrel en direct verkocht. Ik
verwachtte een ingewikkeld recept met specerijen, maar het zijn gewoon verkruimelde
bastognekoeken en monchou. Een leuk recept voor je zoete repertoire.
Op een receptensite die pretendeert meestal vegetarisch
te bloggen. Oei. Ik zag het halverwege het jaar al aankomen, want de aantallen pageviews
gingen heel snel met dit recept. En het is inderdaad zo’n allemansvriend van
het type Indonesisch eten waar veel Hollanders van houden: zoet en een beetje pittig.
Dit is een ideaal borrelhapje of lekker bij de nasi. Ontzettend donker door de
ketjap, maar dat hoort!
En wat hebben jullie onterecht niet opgemerkt? Waar
hadden jullie wat beter moeten opletten?
Ik heb nog vijf recepten die hier
standaard voer zijn geworden, vooral voor doordeweeks. Dit is familie-eten dat
je niet mag missen op je kookrepertoire:
Oh ja, en als je nog eens zuurkool maakt, maak
het dan eens met dit Duitse geheim. Dit was wel een openbaring voor me: zacht
gesmoorde
zuurkool met varkenshaas en aardappel-parmezaankoekjes
