Pasta met een salsa van erwten, citroen, basilicum en hazelnoot

De stukjes hazelnoot lagen na het eten als stille getuigen op de rand van de borden van de kinderen. Ach ja, natuurlijk. Wat had ik dan gedacht? Eén van hen had ook de basilicum vakkundig gescheiden van de rest. Maar de rest aten ze gewoon op. Dat dan weer wel. Het was eigenlijk ook gewoon een prima, licht pastagerecht. De koude salade/saus/salsa/soort van pesto (tja… wat is dit??) serveer je er als hoopje bovenop, alhoewel het is aanbevolen om het bij kinderen dus zo snel mogelijk door de pasta te roeren, onder het motto ‘wat niet weet, wat niet deert’.

De pasta is de nieuwe Grand'Italia Formati Regionali en dan wel de pastasoort orecchiette (‘oortjes’). Dan weet u dat ook weer. Die oortjes waren erg fijn. Natuurlijk zijn ze door een machine gewalst, maar je zou zweren dat ze door een Italiaanse oma met de hand waren gemaakt. Ze waren ook mooi dik en fluffy. Als je eens iets extra’s wilt doen, zijn ze erg geschikt. Wel iets duurder met zijn 1,99 euro voor 400 gram.

Voor de saus kan je gewone gezeefde tomaten gebruiken, maar Grand Italia stuurde mij ook de nieuwe Salsa Rustica op; een saus van 100% tomaat, niet helemaal glad gepureerd als passata, maar nog wat 'korrelig'. Echt stukjes zaten er namelijk ook niet in. Ook de saus beviel prima (1,19 euro voor een pot van 350 gram).

Pasta met een salsa van erwten, citroen, basilicum en hazelnoot

recept voor 3 a 4 personen

vegetarisch, veganistisch

Voor de doperwten:

50 gr hazelnoten

300 gr doperwten (diepvries, geen blik/pot!)

50 gr gedroogde tomaten op olie, in stukjes gesneden

fijngeraspte schil van een kleine citroen

handvol vers basilicum, gehakt

zout en peper naar smaak

scheutje oljfolie

Voor de tomatensaus:

scheutje oljfolie

1 ui, gesnipperd

1 teen knoflook, gesnipperd

1 mini-blikje geconcentreerde tomatenpuree (70 gr)

400 ml gezeefde tomaten of een basis tomatensaus (ik gebruikte een pot Grand Italia Salsa Rustica van 350 gr)

½ blokje groentebouillon

1 tl oregano

Verder nodig:

300 – 400 gr pasta

Breng een pan met water aan de kook en laat de doperwten 2 – 3 minuten koken. Spoel ze daarna af met koud water en laat ze goed uitlekken. Doe ze in een kom.

Rooster de hazelnoten in een droge koekenpan tot ze iets kleuren en hak ze met een groot mes fijn. Doe ze bij de erwten, samen met de gedroogde tomaten, fijn geraspte citroenschil, basilicum, zout en peper. Giet er een scheutje olijfolie bij en zet het apart.

Fruit de ui in een scheutje olie in een hapjespan of koekenpan. Doe de knoflook er in de laatste minuut bij. Voeg de tomatenpuree toe en laat het nog eens een minuut bakken. Voeg tenslotte de  tomatensaus, bouillon en oregano toe. Breng eventueel op smaak met zout.

Kook de pasta gaar en meng deze met de tomatensaus. Serveer de pasta met de erwten.

Tuinbonensalade met citroen, dille en feta

Er zijn weer verse tuinbonen! Je moet er nu nog voor naar de markt of naar de Turkse supermarkt, maar ze zijn er heus. Ik heb deze salade al twee keer gegeten, want als ik peulen zie, dan moeten ze mee naar huis. Ik heb gewoon geen keuze...

Mijn favoriete feta is er eentje van het merk Yörem, mogelijk te koop bij een Turkse winkel. Ze hebben ze in de soorten schapen-, koeien- en geitenkaas en het gaat mij om de geit. De feta is pittig, zout en heeft het bekende geitensmaakje. Echt een feta die je niet kan negeren.

Erbij hadden we stokbrood en de nieuwe kruidenboter van Heks’nboter, het nieuwe zusje van Heks’nkaas. Ondanks de twijfelachtige hoeveelheid suiker en zoetstoffen (in een zogenaamd hartig roomkaasmengsel, he?) is Heks’nkaas wel lekker, dus vol verwachting begonnen we ook aan de boter. Het is een kruidenboter met een beetje roomkaas en verse kruiden, en goed smeerbaar door die roomkaas, maar verder niet heel bijzonder. Het is gelukkig niet zoet en eigenlijk gewoon een reguliere, milde kruidenboter. Met 2 euro wel aan de dure kant. Net als de Heks’nkaas trouwens (namelijk 3 euro).

Tuinbonensalade met citroen, dille en feta

bron: Eerst Koken

recept voor 4 personen

2 kg verse tuinbonen – daar houd je ongeveer 750 gr gedopte boontjes aan over

1 grote (liefst biologische) citroen

150 gr feta

3 el fijngesneden dille

scheutje olijfolie

Laat de kinderen de tuinbonen doppen en kook ze (de bonen, niet de kinderen) daarna kort in ruim water. Grote bonen zouden toch wel genoeg moeten hebben aan 8 minuten en kleintjes mogen nog korter. Verse tuinbonen zijn erg snel gaar. Koel ze daarna onder koud water en laat ze uitlekken.

Rasp de schil van de citroen heel fijn over de bonen en knijp daarna het citroensap erover. Verkruimel de feta erover en schep de dille erdoor. Schep tenslotte om met een scheutje olijfolie. Met die geitenkaasfeta erbij hoeft er waarschijnlijk geen zout bij, maar anders moet je maar even proeven.

Koud bewaren, maar serveren op kamertemperatuur.

Fromage Fort

bron foto: Saveur

Het recept in het kort? Nou, je vermaalt al je restjes kaas, samen met wat witte wijn, roomkaas en een teen knoflook. En dan heb je dus Boursin v2.0. Het is erg simpel en erg lekker.

Je hebt zo'n 225 gram kaas nodig en het maakt niet uit wat je gebruikt, zolang het maar een mengseltje van verschillende soorten is, want de combi zacht & hard & pittig is erg lekker. Goudse oude, Parmezaan, brie, port Salut, etc – alles kan. Alleen blauwe kazen zijn wat minder geschikt. Wel lekker hoor, maar je mengsel krijgt een grijzige kleur.

Een keukenmachine is nu toch echt wel makkelijk. Ik vraag me af of je dit handmatig met een vork wel mooi fijn geprakt zou krijgen. Misschien met heel fijn raspen en/of heel goed prakken? 

Serveer de fromage fort op kamertemperatuur of laat het dus ook op temperatuur komen wanneer je het in de koelkast bewaart. Lekker met stokbrood of toastjes.

Fromage Fort

225 gr kaas (ik gebruikte hier pecorino, brie en een Goudse, oude kaas)

30 tot 60 gr roomkaas of roomboter

2 tot 4 el droge, witte wijn of droge sherry

1 teen knoflook, heel fijn gesnipperd

zwarte peper naar smaak

snuf cayennepeper of chilipoeder

eventueel: 1 el gehakte bieslook

Snijd de kaas in stukjes, of rasp harde kazen. Doe dit in de keukenmachine met 30 gr roomkaas of roomboter, en de andere ingredienten, behalve de bieslook, en vermaal het. Het ligt aan de soort kaas hoeveel roomkaas of boter je nodig hebt. Als je veel zachte soorten hebt, heb je minder roomkaas nodig. Voeg nu dus naar wens meer roomkaas of boter toe tot je een smeerbaar mengsel kan maken.

Het mengsel moet helemaal glad worden gepureerd.

Koel bewaren, maar op kamertemperatuur serveren.

Witte chocolademousse met karamelsaus en karamel-popcorn

Ontiegelijk, onbetamelijk en verschrikkelijk lekker. Dit zou je elke dag willen eten, maar dat zou een slecht plan zijn. Het is namelijk wat eh… voedzaam. O ja, voedzaam is nou echt het juiste woord hier. :) Je maakt ze met een laagje karamelsaus op de bodem van een glaasje, daarop komt een witte chocolademousse (van 2 ingrediënten), en je topt het af met wat karamel-popcorn. Laat ik zeggen dat ook de kinderen zeer, zeer tevreden waren met deze afwisseling van hun reguliere afsluiting van yoghurt.

Ik maakte 6 glaasjes, maar het dessert is veel te machtig voor die hoeveelheid. Maak er liever 8 toetjes van, of zelfs 12 kleine mini-glaasjes. Ik heb de saus al verdubbeld met het oog op meerdere glaasjes en je houdt waarschijnlijk wat over, maar de saus houd je nog prima een aantal dagen goed in de koelkast en is lekker genoeg om zo op te lepelen. Staat je dat, om onbegrijpelijke redenen, toch tegen, eet het dan op met wat vla of bij vanille-ijs. Of doop er koekjes in. Of slagroom. Of iets anders fouts dat u vast zelf ook wel kunt bedenken.

Variatie nodig? Ik dubde nog over vanillekwark in plaats van chocolademousse, en in plaats van de karamelsaus zou je misschien lemoncurd kunnen gebruiken? Bij Dille&Kamille zag ik een “gember curd”. Vast ook niet vies bij witte chocolade…

Witte chocolademousse met karamelsaus en karamel-popcorn

Vegetarisch, zonder gelatine en zonder rauw ei

recept voor 8 tot 12 mini-glaasjes

bron: Eerst Koken

Begin met de saus:

250 gr suiker

250 ml slagroom

snuf zout

optioneel: een scheutje vanille-extract of een in de lengte doorgesneden vanillestokje

Doe de suiker en het zout in een kleine pan, samen met een scheutje water, en verhit het. Na een paar minuten kleurt het bruin. Wanneer het amberbruin is (niet te donker laten worden! Dat smaakt erg bitter!) giet je de slagroom er bij. Dat zal erg bruisen, maar klop de room er met een garde doorheen. Dat lijkt eerst nog nergens op, maar blijf roeren en de saus wordt vanzelf glad. Voeg nu het vanille-extract of het vanillestokje toe en laat het dan nog 3 minuten zachtjes koken. Haal dan van het vuur en laat het afkoelen. Het is erg vloeibaar als het warm is, maar wordt stroperig dik wanneer het koud is. Als je een vanillstokje gebruikte, schraap het merg er dan uit en voeg dat, samen met met stokje, toe aan de saus. Laat het stokje erin liggen tot je het gaat gebruiken. 

Nodig voor de mousse:

200 gr witte chocolade

275 ml slagroom

Verder nodig:

kant-en-klare karamel-popcorn (AH bv – die heeft een normale variant en ook een chique met gezouten karamel )

Smelt de chocolade voorzichtig au-bain-marie en zet het daarna apart om iets af te laten koelen (5 a 10 minuten). Als je het niet voldoende laat afkoelen zal de chocolade korrelig opstijven in de slagroom!

Klop de slagroom redelijk stijf, met staande golfjes in de room van het kloppen. Stijver hoeft niet. Spatel de gesmolten chocolade in beetjes bij de slagroom. Liever niet erdoor mixen. Ik heb het idee dat het daar ook minder glad van wordt.

Giet een beetje saus in een glaasje (je gebruikt mogelijk niet alles, afhankelijk van het aantal porties) en schep er wat mousse op. Laat dit nog zeker twee uur in de koelkast opstijven. Serveer ze met wat popcorn erop.

Tiramisu met moorkopjes

Ik maakte dit voor de kerst, maar haal het recept nog eens tevoorschijn voor de paasdagen, want het is beslist een spektakelstuk en echt iets voor de feestdagen. Het is een wat decadente tiramisu, die niet erg zoet is. Eigenlijk zoals ze hem in Italië bedoeld hebben. Ik maak hem alleen wel zonder rauw ei.

Ook erg fijn voor drukke feestdagen is dat je het uitstekend een dag van tevoren kan maken, omdat het daarna eigenlijk nog lekkerder is dan op de dag van het maken.

Tiramisu met moorkopjes

recept voor 10 personen

gebaseerd op een recept uit de kerst-Allerhande 2014

voor de roomlagen:

500 ml slagroom

3 tl oploskoffie

50 gr suiker (dit mag voor de echte zoetekauw iets meer zijn)

50 ml amaretto (of de supermarktvariant met een lager alcoholpercentage is ook prima)

250 gr mascarpone

voor de koeklagen:

200 ml koffie

100 ml amaretto

2 pakken lange vingers van 175 gram

24 minimoorkopsoesjes (diepvries, mag bevroren blijven)

cacaopoeder

een mooie, diepe schaal van ongeveer 20 cm breed

De room maak je zo: los de oploskoffie op in de slagroom. Klop de slagroom met de suiker stijf.

Roer de likeur door de mascarpone tot een gladde crème. Spatel de mascarpone voorzichtig door de slagroom. Schep een laagje in de schaal waarin je het zal gaan serveren.

En dan de koeklagen: meng de 200 ml koffie met de 100 ml amaretto. Dompel de lange vingers daarin een voor een onder en maak een nette laag op de roomlaag in de schaal. Doop de lange vingers 2 seconden in de koffie. Ze zuigen zich dan niet helemaal vol met koffie en zullen eenmaal in de schaal ook wat water uit de slagroom opzuigen, die zo weer wat steviger wordt. Bestuif de koeklaag met een laagje cacao (bv met een theezeefje).  Smeer daar weer een laagje room op en dan weer een laag geweekte koek met cacao erop. Probeer zo 3 lagen koek te maken en sluit af met een laag van de room. Als het zo uitkomt, mag er ook nog wel een 4^e laag koek in. Het maakt de tiramisu in ieder geval wat minder machtig en luchtiger om te eten.

Dek de roomlaag tenslotte af met de (bevroren) moorkopjes en bestuif het geheel met cacaopoeder. Dek het af en zet minimaal enkele uren in de koelkast. Maar de volgende dag is het zelfs nog lekkerder, dus vooruit werken loont hier zeker.