Spanakopita

En dan belt meneer vlak voor etenstijd vanuit de auto:

“Kleine Chef en ik gaan nog even een ijsje eten."

“Eh, maar we gaan zo eten…”

“Ja, maar ik heb het beloofd.”

Tja… Daar valt weinig tegenin te brengen. Nu waren de dames thuis kugelhopf met spek en walnoten aan het eten, en Zus had een boterham met stilton achter de kiezen, dus de situatie thuis was niet veel beter. Alleen omdat de dames hadden meegeholpen met het maken van de spanakopita wilden ze nog wel een hapje proberen. Uithongeren voor het avondeten is een zware opgave in een foodie-huishouden.

Spanakopita is een Griekse hartige taart met spinazie en feta. Gebruik geen diepvriesspinazie, want die blijft te nat en dan moet je de spanakopita na het bakken eerst afgieten. Maar mocht je ‘wilde spinazie’ tegenkomen, dan is dat wel een goed idee. Het blad is groter, stugger en smaakvoller dan onze gewone spinazie, maar ondertussen is het gewoon het volgroeide blad van precies dezelfde soort. Je moet er iets meer aan schoonmaken en ik snijd zelf de steeltjes eraf, maar het eindresultaat is, zeker voor een taart als dit, veel beter. Het blijft gewoon steviger en wordt niet zo’n pulp als de jonge blaadjes.

Spanakopita

Voor 1 taart, 2 a 3 personen

1 pak filodeeg (225 gr)

olijfolie

1 ui, gesnipperd

2 tenen knoflook, gesnipperd

500 a 600 gr schoongemaakte (wilde) spinazie

250 gr feta, in stukjes

gedroogde oregano

3 eieren

klein handje gesneden peterselie

rasp van de schil van 1 citroen

60 a 70 gr pijnboompitten

peper

Laat het filodeeg ontdooien, maar houdt het verpakt totdat je het echt nodig hebt, want het droogt snel uit.

Verwarm de oven voor op 200 graden (180 graden hetelucht).

Rooster de pijnboompitten in een paar minuten in een droge koekenpan,zodat ze wat kleur krijgen en zet ze apart.

Verhit wat olie in een grote pan of een wok en doe hier de ui, knoflook en spinazie in. Bak het op hoog vuur, zodat de spinazie slinkt. Zorg dat je zoveel mogelijk vocht uit de spinazie bakt; het moet uiteindelijk zo min mogelijk vocht bevatten, anders wordt de taart te nat. Schep het vocht eruit, of haal het weg met een prop keukenpapier. Laat de spinazie daarna wat afkoelen.

Doe de feta in een mengkom en voeg daar 1 tl oregano, de eieren, peterselie, rasp, pijnboompitten en peper aan toe. Schep dit door en voeg de spinazie toe. Zorg dat de spinazie niet meer zo heet is, anders stolt het ei direct.

Leg een stuk bakpapier neer en leg hier vier vellen filodeeg op, die elkaar iets overlappen, zodat je een vierkant krijgt. Giet er een beetje olie op en verspreid dit met handen of een kwastje over het deeg. Strooi er een beetje oregano op. Leg er daarna weer vier vellen op, en ook wat olie en oregano. Herhaal tot het deeg op is. Leg de lap deeg in een vorm, bijvoorbeeld een springvorm of ovenschaal.

Schep het spinaziemengsel in het midden, druk iets plat en vouw de randen van het deeg over de spinazie heen. Het hoeft niet plat erop te liggen en het ziet er juist mooier uit als het er met plooien rommelig overheen zit. Sprenkel er nog iets olie overheen en zet het in de oven. Bak de taart in 30 tot 40 minuten bruin en gaar.

Oordeel van het smaakpanel: de kaas is uiteraard het lekkerst, maar de rest vinden ze ook best te doen.

Langzame bolognese van kip

Ik ben altijd op zoek naar pastasauzen die zich goed laten invriezen, want ik vertrouw in ieder geval één keer per week op de geduldig wachtende bundeltjes in de vriezer, maar Meneer ziet graag wat variatie op zijn bord (“hoezo alweer ragu…?”) Dit was er een die goed beviel. 

Langzame bolognese van kip

125 gr reepjes gerookt spek

olie om in te bakken

1 hele kip van in ieder geval 1200 gr

200 gr ui, grof gesneden

250 gr winterwortel, in halve plakjes

250 gr bleekselderij, in reepjes

2 laurierblaadjes

½ bol knoflook, de teentjes gesnipperd

1 liter gezeefde tomaten

500 ml rode, soepele wijn

1 blokje kippenbouillon opgelost in 250 ml heet water

1 takje verse rozemarijn

tijm en peper

verder: een grote braadpan met deksel

Warm de oven voor op 130 graden (of 110 graden hetelucht, maar ik zou hier toch echt liever een conventionele oven gebruiken).

Bak het spek bruin in de braadpan met behulp van wat olie. Schuif het dan iets opzij en leg de kip in de pan. Leg de ui, wortel, bleekselderij, laurier en knoflook eromheen. Voeg een ruime theelepel tijm en wat peper toe. Giet de tomatensaus en wijn erbij. Voeg nu bouillon toe zodat de kip nagenoeg onderstaat. Tenzij u normaliter voor een weeshuis kookt, is de pan waarschijnlijk zeer vol. Zo niet, voeg nog maar wat water of bouillon toe als de kip nog wat meer vocht nodig heeft. Leg de rozemarijn er bovenop.

Breng de pan even goed op temperatuur, zodat het borrelt en schuif het dan in de oven met het deksel op een kiertje.  Ga nu iets anders doen, want het volgende actiepunt is pas over een uur of vijf. Maak eens zelf pasta voor erbij bijvoorbeeld. De kinderen vinden het ontzettend interessant om aan zo’n pastamachine te zwaaien en al het kneedwerk kan ook aan ze worden uitbesteed. Wij blij, zij blij.

De pan mag een uur of vijf in de oven blijven staan. De kip valt op dat moment van zijn botten en het is een peulenschil om dat verder op orde te brengen: haal de kip uit de pan en laat het op een hanteerbare temperatuur komen. Haal dan het vlees van de botten, snijd of scheur grotere stukken klein en doe dit in een schaal. Haal alle andere vaste ingrediënten uit de pan (ui, wortel, etc) en voeg dit bij de kip. Voeg dan zoveel van het vocht toe als nodig is om een dikke saus te maken van de kip en groenten. Verder inkoken is ook een optie, maar dan uiteraard zonder de kip.

Kook dan nog wat pasta gaar en serveer het met wat verkruimelde of geraspte kaas.

Vries de saus eventueel in (familie)porties in.

Oordeel van het smaakpanel: ik had de groente vrij groot gelaten voor een rustiek effect, maar het panel is niet erg op rustiek ingesteld. De kloeke stukken ui werden heen en weer geschoven op het bord. Maar bij poging twee sneed ik alles kleiner en dat liep goed.

Jamie's ricottataart voor pi-dag

Morgen is het pi-dag en ter gelegenheid daarvan worden er wereldwijd taarten (pie) gebakken. Dat is een mooie gewoonte die we vooral moeten omarmen als een extra gelegenheid om wat te bakken, en u heeft morgen op het werk ook nog wat te vertellen bij de koffie. Tenslotte wordt er bij de meeste koffieapparaten niet over pi gepraat. En dat mag best wel eens, want pi schijnt enorm belangrijk te zijn. Ja, ook voor ons!

Het getal pi, of ook wel π, is het getal dat we krijgen wanneer we de omtrek van een cirkel delen door de diameter van die cirkel. En omgekeerd kan je dus de omtrek uitrekenen met behulp van de diameter en pi... Het is lang geleden dat ik dat deed, maar bijzonder nuttig is het wel.

Pi-dag valt op 14 maart (3/14), omdat de driecijferige benadering voor pi 3,14 is. Voor wie nu geinteresseerd raakt, moet vooral even de officiele website van pi-dag bekijken of de wikipedia nalezen.

Deze taart is gebaseerd op een recept van Jamie Oliver en het heeft wel wat weg van een cheesecake; het is behoorlijk compact, vochtig en is grotendeels gebaseerd op kaas (ricotta). Jamie gebruikte sinaasappels, maar citroenen werken ook prima. Eventueel kunnen er nog geweekte rozijnen aan worden toegevoegd.

Jamie’s ricottataart

175 gr roomboter

175 gr suiker

sap (ongeveer 100ml) en geraspte schil van 2 citroenen

3 eieren, gesplitst

250 gr ricotta

200 gr zelfrijzend bakmeel

1 tl bakpoeder

Verwarm de oven voor op 180 graden (160 graden hetelucht). Vet een springvorm van 18 tot 21 cm in.

Klop de boter en suiker samen romig en klop er daarna de eidooiers, rasp en ricotta door.

Klop de eiwitten stijf en spatel deze voorzichtig door het mengsel. Voeg ook het bakmeel, bakpoeder en 60 ml citroensap erdoor. Schep alles in de vorm.

Bak de cake in 60 tot 70 minuten gaar, of totdat een satéprikker er droog uitkomt. Druppel de rest van het sap erover en laat de cake afkoelen.

Pasta met merguez en savooiekool

De boerenmarkt had savooiekool liggen. Prachtige kolen van een schoonheid waar je naar blijft kijken. Maar alsof dat nog niet genoeg was, waren ze ook nog eens biologisch-dynamisch geteeld. Dat betekent dat, en ik citeer Wikipedia even, de kosmische elementen inwerken op het groeiproces door de gang van de maan langs de dierenriem zoals die in de sterrenkunde gehanteerd wordt. Zozo.. Ik stel me voor dat men wacht tot het volle maan is en dan snel de kool zaait. Mooi hoor. Voor mij hoeft het niet, maar kwaad zal het wel niet kunnen. Ik voelde mij wel heel erg in balans toen ik de kool in stukjes hakte:

Pasta met merguez en savooiekool

Recept voor 300 gr pasta

Tomatensaus:

1 ui, gesnipperd

1 teen knoflook, gesnipperd

100 gr ontbijtspek, in reepjes

500 ml gezeefde tomaten

handvol gesneden basilicum

zout, peper en tijm

250 gr savooiekool (=helft van een klein kooltje)

olie

1 teen knoflook

300 gr merguezworstjes

300 gr pasta

Voor de tomatensaus: fruit de ui en knoflook op laag vuur. Bak daarna het spek even mee. Voeg de tomaten toe en breng op smaak met zout, peper en wat tijm. Laat dit rustig een kwartier sudderen.

Maak de kool schoon door er alle harde stukken uit te sneden. Dikke nerven worden ook weggesneden. Snijd de bladeren in reepjes.

De kool en knoflook worden samen in een andere pan gebakken in wat olie. Dit kan best even duren, want het is een stevige groente. Voeg eventueel een scheut water toe als het te bruin of droog dreigt te worden. Voor wie daar geen zin in heeft, kan de kool ook worden gekookt.

Haal het velletje van de worstjes en snijd het gehakt in kleine stukjes. Rol hier minigehaktballetjes van. Bak deze ook apart totdat ze bruin zijn.

Kook de pasta gaar en voeg daarna alles samen. Serveer de pasta met parmezaan of pecorino.

Oordeel van het smaakpanel: Zus at notabene alle kool tussen de pasta uit, Kleine Chef nam de pan tot zich en peuterde het restje van de bodem en dochter Zo at vooral de pasta op en weigerde juist weer alle ‘gehaktballetjes’. Rare kinderen.

Salade met garnalen en bacon

Even iets simpels tussendoor. Er wordt hier deze dagen volop gekookt en getest, maar het moet ook allemaal nog worden opgeschreven. En dat op een dag waarop de kinderen varkens, geiten, schapen en koeien hebben geaaid, in boomhutten hebben geklauterd, enorme afstanden hebben gelopen en aan het einde van de dag compleet waren afgedraaid. En hun ouders ook. De volgende keer kunnen we beter alleen het varken gaan aaien en dan weer naar huis gaan… dat is voor iedereen beter.

Mag het licht uit?

Salade met garnalen en bacon

Bijgerecht voor 3 a 4 personen

100 gr rucola

150 gr bacon

16 grote (ontdooide) garnalen, rauw en ongepeld

2 ons kerstomaat, gehalveerd

een handje gehakte peterselie

dressing:

4 el olijfolie

2 el witte balsamico

peper en zout

½ el honing

Bak de bacon bruin en knapperig in een koekenpan, eventueel met een klein beetje olie erbij. Haal de bacon uit de pan, maar laat het vet erin zitten. Bak de garnalen hier in enkele minuten op hoog vuur gaar (totdat ze roze zijn). Haal ze uit de pan en laat ze afkoelen.

Pel de garnalen en schep ze om met de peterselie.

Hak de bacon in niet te kleine stukjes.

Maak de dressing en schep alles door elkaar. Direct serveren.

Oordeel van het smaakpanel: de garnalen waren nieuw voor ze en vielen niet in de smaak. Sla is überhaupt iets waar we beter nog even mee wachten…