Flensjes-citroentaart van Michel Roux

Een fris en chic taartje dat eigenlijk erg simpel is, maar toch overkomt alsof je je enorm hebt uitgesloofd. Zeker als je het nog uitbouwt met wat extra’s: toef slagroom of yoghurt ernaast, beetje citroenrasp op die toef, wat vers fruit (citrus, mango, bessen, etc) en misschien een glaasje limoncello? Nou ja, u kent me: als het op gebak aankomt maak ik me er graag makkelijk van af. Dat zie je ook in de lemon curd. De chef maakt die zelf in het originele recept (link hieronder), maar daar heb ik vervelende ervaringen mee, dus ik koop een pot lemoncurd. Ik merkte alleen dat er flink verschil kan zitten in de kwaliteit. Ik had eerst een pot van Chivers in handen, want die koop ik vaker, maar ik schrok nu van de ingrediëntenlijst. Ernaast stond een pot van Bonne Mamam. Nou ja, kijk zelf maar:

Chivers ingrediënten:

Suiker, glucose-fructosesiroop, water, palmolie, geconcentreerd citroensap (3,2%), maïsmeel, gedroogd ei, voedingszuur (citroenzuur, azijnzuur), geleermiddel (pectine), zuurteregelaar (natriumcitraten) citroenolie (0,17%), antioxidant (ascorbinezuur), kleurstof (gemengd caroteen)

Bonne Maman ingrediënten:

Suiker, citroensap, hele eieren, boter, tapiocazetmeel

Duidelijk toch?

Flensjes-citroentaart van Michel Roux

Bron: kookboek ‘Cooking with The Master Chef: Food For Your Family & Friends’- Michel Roux jr

Je vindt het originele recept ook via deze link

recept voor 8 personen

2 grote eieren (L)

125 gr bloem (ik gebruikte 200 gram gewone bloem en liet de volkoren bloem hieronder weg)

80 gr volkoren meel

500 ml melk

snuf zout

rasp van 2 (liefst biologische) citroenen

neutrale olie om te bakken (zonnebloem- of arachideolie bv)

1 pot lemoncurd (Bonne Maman Lemoncurd - pot van 360 gram)

eventueel verse bessen en/of schepje Griekse yoghurt ernaast

een springvorm van 18 cm

Maak een glad pannenkoekenbeslag van de eieren, bloem (2x), melk, zout en citroenrasp. Laat dat een uur rusten.

Verwarm de oven alvast voor op 200 graden (180 graden hetelucht). Bekleed de springvormbodem met bakpapier (gewoon op de bodem leggen en de ring erop vastklemmen).

Bak mooie, dunne flensjes in een klein koekenpannetje (zodat de flensjes in die 18 cm springvorm passen). Ik maakte er veertien van dit beslag. Leg een flensje in de springvorm en besmeer dit met een eetlepel lemoncurd. Bak het volgende flensje ondertussen en leg dat op de laag lemoncurd, en besmeer dat weer met lemoncurd. Ga zo door tot alle flensjes in de vorm liggen. Bij mij ging de pot lemoncurd schoon op. Leg bakpapier op de bovenkant van de taart en zet hem nog twintig minuten in de oven. Laat hem in de vorm afkoelen en snijd hem in punten als het helemaal koud is.

Parelcouscous met linzen, merguez-worstjes en chorizo

Gewone couscous is eigenlijk al een soort mini-pasta, maar bij parelcouscous is de vergelijking helemaal duidelijk. Het zijn eigenlijk een soort kleine pastabolletjes, welke je goed kan gebruiken voor salades of warme gerechten, maar vanwege de herkomst kom ik toch al snel uit bij Midden-Oosterse smaken. Ik maakte het hier met linzen, koriander en pittige merguez-worstjes, en hoewel niet Midden-Oosters, de couscous smaakte ook erg goed met de plakjes chorizo die ik eerst wat had uitgebakken, waarna de pasta weer de paprika-olie van de chorizo opslurpte.

Ik gebruikte de parelcouscous van Al’Fez, welke nu in veel supermarkten te koop is. 

Parelcouscous met linzen, merguez-worstjes en chorizo

recept voor 4 personen

400 gr parelcouscous (2 pakken van Al’Fez)

1 ui, gesnipperd

150 – 200 gr chorizo (van het stuk), in plakjes

2 blikken groene of bruine linzen (uitlekgewicht ongeveer 200 gram per blik)

1 bosje verse koriander

1 a 1,5 el ras el hanout (specerijenmengsel)

1,5 l groentebouillon

Griekse yoghurt voor erbij, maar een pittige tomatensalsa ofzo zou ook goed passen

400 a 500 gr merguez worstjes

olie om te bakken

Bak eerst de chorizo iets uit in een hapjespan. Daar hoeft geen olie bij. Als je het zacht opzet, loopt er vanzelf vet uit. Voeg daarna de ui toe en fruit deze samen met de chorizo gedurende 10 minuten.

Voeg de couscous en ras el hanout toe. Schep even om en voeg daarna 500 ml bouillon toe. Laat het 10 minuten zachtjes pruttelen en roer regelmatig door, maar blijf bouillon toevoegen wanneer dat nodig is. Het is net als met risotto; houd het vochtig en aan het einde moet je een beetje inschatten wanneer er niets meer bij hoeft. Ik gebruikte uiteindelijk 1300 ml bouillon.

Proef op het einde of er nog wat ras el hanout bij moet – ik kwam uit op 1,5 eetlepel in totaal.

Voeg dan ook de uitgelekte linzen en gehakte koriander toe en laat nog even meekoken.

Bak ondertussen de merguez bruin in een koekenpan. Serveer alles met een schepje yoghurt ernaast op het bord.

Ananas chili jam - lekker bij kaas!

Nou… jam? Het is ook een beetje chutney. Er zit natuurlijk suiker in, maar ook azijn, dus de definitie ligt een beetje in het midden. Het is vooral lekker in combinatie met kaas, bijvoorbeeld met zachte geitenkaas of brie als snelle borrelhap, of juist een oude Goudse (op de boterham bijvoorbeeld). Het originele recept noemt het ook als saladedressing en raad verder aan om er gelijke delen mosterd aan toe te voegen om een dipsaus te maken, maar dat heb ik nog niet geprobeerd.

Ananas chili jam

bron: The Cafe Sucre Farine, die het weer van Genius Kitchen heeft 

voor twee grote weckpotten jam – ik schat zo’n 1200 ml totaal

1/2 rode chilipeper, zonder zaad, gesnipperd

100 gr (ongeveer een 1/2) oranje paprika, in heel kleine stukjes

500 gr heel fijn gesneden, verse ananas (zo groot als je het straks in de jam wilt terug zien)

1/2 tl chilivlokken

125 ml azijn

700 gr geleisuiker (ik gebruik Van Gilse)

Doe alles, behalve de suiker, in een kookpan en breng het aan de kook. Kook het gedurende 2 minuten door. Voeg de geleisuiker toe en roer tot deze is opgelost. Kook nog eens 4 minuten.

Giet de jam dan in goed schoongemaakte weckpotten (en geen gewoon glas; dat breekt door de hitte). De ananas gaat eerst drijven, dus keer het na een tijdje, tot het afgekoeld is.

Nb. Maak de potten van tevoren schoon in een heet programma van de vaatwasmachine. Dat werkt prima. 

Indiase mais, aloo tikki (aardappelkoekjes) en raita

Ik heb op dit blog nog wel eens gewanhoopt over de verkrijgbaarheid van de Indiase kaassoort panir/paneer. Eerst moest ik er voor naar Amsterdam, daarna verscheen het op niet te voorspellen momenten (en meer niet dan wel) in de plaatselijke toko, en uiteindelijk kon ik terecht in de fantastische Aziatische supermarkt in Almere-Stad, want daar hebben ze sowieso alles. Mijn paneer-aanvoer was dus verzekerd. Maar ja, in veel andere plaatsen in Nederland was het vast nog niet zo ver. Tot nu toe; Arla was zo goed om een plekje te veroveren in het koelvak en verkoopt nu dus paneer van het merk Apetina (die van de feta) bij uw gewone supermarkt. Mooi. Ik heb geen aandelen, hoor. Maar wij eten hier met grote regelmaat Indiaas en dan is het fijn als alles een beetje normaal verkrijgbaar is. Het pakje is trouwens maar 225 gram en dat is net te weinig voor een gezin, en twee pakjes is net iets te ruim, maar goed, we doen het ermee… (paneer vult nogal en ik gebruik meestal iets van 350 gram.) Bak de Apetina paneer wel in een nieuwe, spiegelgladde koekenpan, want het bakt snel aan. Het is namelijk een stuk minder vet dan de paneer van de toko of paneer die je zelf maakt. Dat zal wel meteen de reden van het aanbakken zijn, neem ik aan.

Enfin, hierbij ook recepten voor zo’n typisch Indiaas bordje, waarop de smaken zo lekker bij elkaar gesprokkeld zijn: hapje van dit, lepeltje zus, schaaltje zo… Ik maakte pappadums (rijst kan ook), een gebakken maisgerecht met pinda’s en de paneer van Apetina, raita, aardappelkoekjes met specerijen en een mangochutney.  En als we dan toch reclame aan het maken zijn: de chutney van Geeta’s is mijn favoriet. Het is beslist duurder dan bijvoorbeeld die van Patak’s, maar het verschil is enorm. De chutney van Geeta’s is een smaakbom vergeleken met Patak’s, met grovere stukjes en hele specerijen.

Vaghareli Makai (pittig gebakken mais)             

recept via David Lebovitz, die het op zijn beurt haalde uit ‘Near & Far’ van Heidi Swanson

1 rode chilipeper, gesnipperd, of gebruik gewoon wat sambal oelek

2 teentjes knoflook, gesnipperd

3 cm verse gember, gesnipperd

1/4 tl kurkuma

kleine tl zout

2 el ghee (liefst wel, maar je kunt het vervangen met olie)

1 ½ tl mosterdzaad (licht- of donkerbruin)

2 blikken mais (200 gr uitlekgewicht per blik) of 4 kolven gaargekookte mais

60 gr (gezouten kan) pinda’s

30 gr verse koriander

2 el sesamzaad

225 gr (Apetina) paneer, in blokjes

Vermaal de chilipeper, knoflook, gember, kurkuma en zout tot een fijn mengsel. Heel fijn gesnipperd mag ook.

Verhit de ghee in een koekenpan of hapjespan, bak het mosterdzaad erin tot ze gaan ‘springen’ en voeg dan de mais en het chilimengsel toe. Bak dit enkele minuten tot het iets kleurt. Voeg daarna de pinda’s toe en de helft van de koriander. Bak het nog een minuut. 
Ondertussen de paneerblokjes in wat olie bruin bakken (dat gaat vrij snel!) en toevoegen aan de mais. Serveer tenslotte, bestrooid met de resterende koriander en het sesamzaad.

Komkommerraita

250 gr dikke (Griekse) yoghurt

1/2 grote komkommer

handje verse koriander, gehakt

1 stukje chilipeper, naar smaak, gesnipperd

1 tl komijnpoeder

zout naar smaak

Snijd de komkommer in de lengte door, schraap de zaadlijsten eruit met een lepel en gooi dat weg. Snijd de komkommer in plakjes. Meng deze met de rest van de ingredienten.

Aloo tikki (aardappelkoekjes)

Bron: The Veggie Indian

nb. De eieren zitten er van origine niet in, maar zonder ei is het een hele kunst om dit mooi te bakken. Ik zou zeggen: maak het jezelf gemakkelijk met een eitje...

850 gr iets kruimige aardappels, geschild

2 witte boterhammen, verkruimeld, of 40 gr panko of paneermeel

2 el maizena

1 opgehoopte tl komijnpoeder

1 opgehoopte 1 tl korianderpoeder

½ tl venkelzaad

chilipoeder naar smaak

1 kleine tl mangopoeder (amchoor – het werkt als een zuur, zoals azijn of citroensap, dus eventueel daarmee vervangen)

2 tl zout en voldoende peper

2 eieren (L of M)

olie om te bakken

Kook de aardappels gaar in gezouten water. Stamp ze fijn of haal ze door een pureepers. Raspen mag eventueel ook. Geen blender aub. Je moet het sowieso niet teveel bewerken, want dan krijg je een stijve lijm. Meng er dan de broodkruimels of panko + de maizena door. Voeg alle specerijen en eieren toe en meng het er goed doorheen.

Het liefste koel je het deeg nu zeker een half uur in de koelkast.

Maak er dan kleine pingpongballetjes van en druk deze plat. Het moeten uiteindelijk een soort uit de hand gelopen grote poffertjes worden.

Verhit olie in een koekenpan en bak de koekjes op niet te hoog vuur in porties bruin. Desnoods even warm houden in een lauwe oven tot alles klaar is.

Serveren met rijst of pappadums en mangochutney.

Pizza met oranje paprika en zelfgemaakte pesto

Bijna hetzelfde recept als de vorige pizza, zag ik zelf tot mijn verbazing. Ik vergeet blijkbaar ook weer wat ik zoal blog. Maar het laat zich raden waar mijn smaakvoorkeuren liggen…

Enfin, bij deze dus weer een pizza met oranje paprika. De pesto is dit keer zelfgemaakt en wordt lekker dik gehouden. Het gaat pas na het bakken, in kleine hoopjes op de pizza.

Pizza met oranje paprika en zelfgemaakte pesto

Ik laat de hoeveelheden in het midden, want het ligt er maar aan hoe jij je pizza’s maakt. Zo maak ik mijn eigen bodems en maak pizza’s zo groot als mijn grote bakplaat, maar je kunt ook kant-en-klare bodems kopen. Ik besmeer mijn deeg dun met tomato fritto (Heinz). Daarop gaan wat ringen oranje paprika, welke ik even wat zachter heb gebakken in een scheutje olie (niet bruin, gewoon wat zachter). En daarop gaat kaas naar keuze. Dat kan geraspte mozzarella zijn, maar ook een belegen Goudse. En dat bak je dus bruin.

Tenslotte lepel je er na het bakken wat dikke pesto op:

Pesto

recept voor ongeveer 150 ml pesto – goed voor zo’n 4 normale pizza’s

1 plantje basilicum van de supermarkt, of twee handen vol met blad

40 gr amandelen of pijnboompitten (ach, andere noten kunnen ook heus wel)

70 gr parmezaan, geraspt

1 kleine teen knoflook

snuf zout

olijfolie

Pureer dit (zonder olie) in een kleine keukenmachine of blender fijn. Verdun het mengsel met olie tot een dikke pesto die in hoopjes op de pizza zal blijven liggen en niet zal uitlopen.